Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2026

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ"




 Από το 1967 η Χριστιανική Στέγη Καλαμάτας εκδίδει το μηνιαίο περιοδικό της «ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ», το οποίο κυκλοφορεί μέχρι σήμερα ανελλιπώς, και αποστέλλεται στους συνδρομητές του, σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Ελεύθερη Συνδρομή της επιλογής του Συνδρομητή με ενδεικτικό ποσό τα 20 € ετησίως.

Για το περιοδικό «ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ» σε έντυπη μορφή παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας.


Σ.Σ. ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΤΑ ΤΕΥΧΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΩΘΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ:

https://xristegi.gr/product-category/periodiko/

Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2026

Τα έθιμα και παραδόσεις της Σαρακοστής σε όλη την Ελλάδα


Η χώρα μας διακρίνεται για το πλήθος των εθίμων και παραδόσεων που μας ακολουθούν ανά τους αιώνες και προσδιορίζουν την ελληνική μας ταυτότητα, αλλά και αποτελούν σημείο αναφοράς για τη χώρας μας.

Έτσι, δε θα μπορούσαν να απουσιάζουν τα έθιμα της Σαρακοστής, που είναι βαθιά ριζωμένα στην παράδοση και συνδυάζουν διονυσιακά στοιχεία, νηστεία και προετοιμασία για το Πάσχα.

Το πιο γνωστό έθιμο της Σαρακοστής είναι «Η κυρά Σαρακοστή». Σε παλαιότερες εποχές που δεν υπήρχαν ημερολόγια, οι άνθρωποι προκειμένου να έχουν μία ορισμένη αντίληψη του χρόνου στη διάρκεια της Μεγάλης Σαρακοστής, είχαν βρει έναν εύκολο τρόπο κάνοντας το εξής: παρίσταναν την Σαρακοστή εικονικά σαν Καλόγρια. Έπαιρναν μια κόλλα χαρτί και σχεδίαζαν με το ψαλίδι μια γυναίκα.

Η κυρά Σαρακοστή δεν έχει στόμα γιατί νηστεύει, τα χέρια της είναι σταυρωμένα για τις προσευχές. Έχει 7 πόδια, τις 7 εβδομάδες της Σαρακοστής. Κάθε Σάββατο έκοβαν κι ένα πόδι.
Ενδιαφέρον έχει ότι το συγκεκριμένο έθιμο είχε ατονήσει ανά τα χρόνια και άρχισε να αναβιώνει και πάλι εδώ και περίπου μια 15ετία μέσα από το σχολείο και τις δράσεις που πραγματοποιούνται.

Στην περιοχή της Θράκης τώρα, έχουμε το έθιμο του Κιοπέκ Μπέη (σκύλος Μπέης) που λαμβάνει χώρα στις Καστανιές Έβρου (και όχι μόνο) και είναι χαρακτηριστικό για την αθυροστομία του. Το έθιμο ξεκίνησε στηνδιάρκεια της Τουρκοκρατίας όταν υπήρχαν οι μπέηδες (άρχοντες με μεγάλη περιουσία και εξουσία), τους οποίους σατίριζε, μιας και αυτοί «φορολογούν» τον κόσμο ζητώντας κεράσματα. Το έθιμο φέρει τα χαρακτηριστικά της λατρείας και της γονιμότητας της γης, καθώς και την πάλη του παλιού με το καινούργιο.

Η Τυρινή της Συγχώρεσης, ένα ακόμη από τα ωραιότερα έθιμα του τόπου μας, συνηθιζόταν παλαιότερα σε αρκετά μέρη της χώρας.


Την μέρα αυτή, μικροί και μεγάλοι, συγχωρούσαν ο ένας τον άλλον, λέγοντας τη λέξη “συγχωρεμένα” για να αρχίσει με ψυχική καθαρότητα η μακρά περίοδος της νηστείας.

Στην πραγματικότητα, βάσει και της ορθόδοξης πίστης, στη συγχώρεση πιο πολύ ωφελείται κι ελευθερώνεται αυτός που την δίνει αντί αυτός που την δέχεται. Κι έτσι προχωρεί τη ζωή αυτή με την εσωτερική πληροφορία της οικειότητας με τονΘεό της συγχωρήσεως και της αγάπης.

Σύμφωνα με την παράδοση, η περίοδος της Μ. Σαρακοστής, με τον κόπο της νηστείας, των πολλών ακολουθιών και τους ποικίλους πειρασμούς που έρχονται, έχει την ομορφιά της άνοιξης, την χαρμολύπη της μετάνοιας και την δύναμη της συλλογικής πορείας προς το Πάσχα.

Καλή σαρακοστή σε όλους, λοιπόν!

Μαρίνα Κωστοπούλου

Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2026

Η Αρβελέρ και η Παναγία Κοσμοσώτειρα Φερών

Οι επισκέψεις της αείμνηστης βυζαντινολόγου στον ιστορικό ναό του Έβρου και η πεποίθησή της ότι εκεί βρίσκεται ο τάφος του Ισαάκιου Κομνηνού – Ο Νίκος Γκότσης μίλησε στη «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΡΑΚΗ» για την συνεργασία και τις εμπειρίες μαζί της


Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, η πρώτη γυναίκα πρύτανης στην ιστορία της Σορβόννης και μια από τις σημαντικότερες μορφές της ελληνικής διανόησης, έφυγε από τη ζωή, την Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου, σε ηλικία 99 ετών.


Η αείμνηστη Αρβελέρ ήταν Ελληνίδα βυζαντινολόγος και μία από τις σημαντικότερες μορφές της σύγχρονης ευρωπαϊκής ιστοριογραφίας. Διακρίθηκε διεθνώς για τη συμβολή της στη μελέτη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και για τη δυναμική παρουσία της στη γαλλική πανεπιστημιακή ζωή.Μια ζωή ταυτισμένη με το Βυζάντιο

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ ανήκει στους ανθρώπους που άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε το Βυζάντιο. Δεν το αντιμετώπισε ποτέ ως μια μεταβατική ή δευτερεύουσα περίοδο, αλλά ως καθοριστικό πυλώνα πάνω στον οποίο οικοδομήθηκε η πολιτική και πολιτισμική φυσιογνωμία της Ευρώπης.

Με λόγο τεκμηριωμένο και ταυτόχρονα ζωντανό, ανέδειξε τη σημασία του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους, επιμένοντας ότι η ελληνική ταυτότητα δεν είναι αποσπασματική, αλλά αποτέλεσμα ιστορικής συνέχειας, στην οποία το βυζαντινό στοιχείο κατέχει κεντρική θέση.

Μέσα από τις παρεμβάσεις και τις ομιλίες της, ενίσχυε την ιστορική συνείδηση και θύμιζε ότι η κατανόηση του παρελθόντος είναι προϋπόθεση αυτογνωσίας.Ένα αποτύπωμα που μένει

Υπήρξε μορφή-σύμβολο για την Ελλάδα, σημείο αναφοράς για την πνευματική της πορεία. Όσοι είχαν την ευκαιρία να τη συναντήσουν μιλούν για συζητήσεις που δεν εξαντλούνταν, αλλά άνοιγαν νέους ορίζοντες και καλλιεργούσαν ακόμη μεγαλύτερη επιθυμία για γνώση.

Η απουσία της αφήνει κενό, όμως το έργο της παραμένει ενεργό. Τα βιβλία, οι ιδέες και η δημόσια παρουσία της συνεχίζουν να επηρεάζουν και να εμπνέουν.

Η φυσική της φωνή μπορεί να έπαψε να ακούγεται, αλλά η συμβολή της στη μελέτη και την κατανόηση του Βυζαντίου διατηρείται ζωντανή και ουσιαστική.Οι επισκέψεις της Αρβελέρ στις Φέρες και ο τάφος του Ισαάκιου Κομνηνού

Ο εμβληματικός ναός της Κοσμοσώτειρας Φερών δεν θα μπορούσε να λείπει από το ενδιαφέρον της αείμνηστης ιστορικού, η οποία στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με τον πρόεδρο του Λαογραφικού Μουσείου Φερών και πρώην αντιδήμαρχο της περιοχής, Νίκο Γκότση.

Ο κ. Γκότσης μίλησε στην «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΡΑΚΗ» και αναφέρθηκε στις εμπειρίες που έζησε στο πλευρό της.

Aναλυτικά, σημείωσε τα εξής: «Η μακαριστή πλέον, η αείμνηστη Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, έχει έρθει τουλάχιστον δύο φορές στις Φέρες. Είχε επισκεφτεί τον ναό και βέβαια είχε πιστοποιήσει ότι αποτελεί και το μαυσωλείο του Ισαάκιου Κομνηνού. Αυτό το γνωρίζαμε, γιατί υπήρχαν βέβαια αναφορές από τον Ανδρόνικο, τον γιο του, αλλά πιστοποιήθηκε και από την κυρία Αρβελέρ.

Βέβαια, αργότερα έγινε και μια πολύ καλή ομιλία εντός του Ναού της Παναγίας Κοσμοσώτειρας, με την οποία βέβαια μείναμε εκστασιασμένοι και ενθουσιασμένοι, καθώς είχε το δικό της μοναδικό τρόπο ως καθηγήτρια, ως ιστορικός, αλλά και ως άνθρωπος του πνεύματος που προσέγγιζε την ιστορία με έναν ιδιαίτερο δικό της τρόπο και μπορούσε να μεταλαμπαδεύσει τις σκέψεις και τις πληροφορίες που είχε στον ακροατή.

Εγώ είχα τη μεγάλη χαρά να συνεργαστώ αρκετές φορές μαζί της. Όταν ήμουν αντιδήμαρχος, μου τηλεφώνησε και μου υπέδειξε το σημείο, σύμφωνα με τα δικά της δεδομένα, το θεωρούσε βέβαιο ότι είναι θαμμένος ο Ισαάκιος Κομνηνός στον ναό της Κοσμοσώτειρας».Δεν προχώρησαν οι ανασκαφές για τον Ισαάκιο Κομνηνό – «Η χώρα είναι πλέον πιο φτωχή».


Κατά τη θητεία του ως Αντιδήμαρχος Φερών, σε συνεργασία με τον τότε Δήμαρχο Αλεξανδρούπολης, Βαγγέλη Λαμπάκη, ο Νίκος Γκότσης είχε απευθυνθεί στην Αρχαιολογική Υπηρεσία, προτείνοντας την χρηματοδότηση από τον Δήμο για τη διενέργεια ανασκαφών με στόχο τον εντοπισμό του ταφικού μνημείου του Ισαάκιου Κομνηνού. Ωστόσο, η πρωτοβουλία αυτή δεν υλοποιήθηκε ποτέ.

Παράλληλα, ο κ. Γκότσης μίλησε για τα σημαντικά επιτεύγματα της αείμνηστης ιστορικού, τονίζοντας ότι το έργο και η προσφορά της αποτελούν μια πολύτιμη παρακαταθήκη.

«Τότε, με τον δήμαρχο, τον Βαγγέλη Λαμπάκη, απευθυνθήκαμε στην Αρχαιολογική Υπηρεσία και μάλιστα είπαμε ότι μπορούμε να διαθέσουμε μέχρι και 20.000 ευρώ, αρκεί να ξεκινήσουν οι ανασκαφές για την εύρεση του τάφου του Ισαάκιου Κομνηνού. Δυστυχώς, δεν προχώρησαν τα πράγματα.

Είναι μεγάλη απώλεια για τη χώρα, μεγάλη απώλεια για την παγκόσμια παρακαταθήκη, γιατί η Αρβελέρ δεν περιοριζόταν μόνο στα ελληνικά σύνορα, είχε αποδοχή, καθολική αποδοχή της παγκόσμιας κοινότητας.

Ήταν μια πολύ μεγάλη τιμή και η ίδια δεν μπορούσε να το πιστέψει ότι είχε φτάσει σε αυτά τα αξιώματα. Μπορούσε να μιλά με πολλή άνεση με τους εκάστοτε προέδρους της Γαλλικής Δημοκρατίας, που έχει τιμηθεί πολλές φορές βέβαια, με τους παγκόσμιους ηγέτες και είχε έναν μοναδικό τρόπο να προσεγγίζει και να περνά στον ομιλητή αυτό που ήθελε, εξαιτίας της βαθιάς της γνώσης που είχε για το Βυζάντιο και την αρχαία ελληνική ιστορία», τόνισε ο κ. Γκότσης.Θα υπάρξει νέα «Αρβελέρ»;

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ αποτέλεσε μια εμβληματική προσωπικότητα της ελληνικής και ευρωπαϊκής διανόησης, αφήνοντας πίσω της ένα σημαντικό έργο που εμπνέει κάθε φίλο της ιστορίας. Ο Νίκος Γκότσης απάντησε στο ερώτημα κατά πόσο το έργο της αείμνηστης ιστορικού μπορεί να συνεχιστεί από τη νεότερη γενιά ιστορικών.

Συγκεκριμένα, δήλωσε: «Στο ερώτημα για το αν θα υπάρξουν άλλοι μετά την Αρβελέρ, η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν τέτοιες προσωπικότητες στη χώρα μας, όπως η Μαρία Ευθυμίου, που έχει αρχίσει σιγά-σιγά να καθιερώνεται έτσι σαν μια δεύτερη Αρβελέρ στην Ελλάδα. Οι ομιλίες της είναι εξαιρετικές, που καθηλώνουν και αυτές τον ακροατή.

Αλλά η αλήθεια είναι ότι επειδή γνωρίσαμε μια μεγάλη τέτοια προσωπικότητα του πνεύματος, στεναχωρηθήκαμε, γιατί καμιά φορά κάποια πράγματα δύσκολα μπορούν να αντικατασταθούν και να αποδώσουν αυτό που θέλουμε. Ειδικά για κάποιους που έτσι ασχολούμαστε λίγο περισσότερο από τον υπόλοιπο κόσμο με την ιστορία, με το γίγνεσθαι της περιοχής μας».

Η κηδεία της Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ θα τελεστεί με δημόσια δαπάνη, έπειτα από κοινή απόφαση των υπουργείωνΕθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Εσωτερικών, Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, καθώς και Πολιτισμού. Πρόκειται για έναν ελάχιστο φόρο τιμής στη σπουδαία και διαχρονική προσφορά της στον χώρο της ιστορίας και του πνεύματος.

Αλέξανδρος Κεσανλής


Σ.Σ. ΤΙΘΕΤΑΙ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΘΕΜΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΡΘΡΟ: Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΙΣΑΑΚΙΟΥ ΚΟΜΝΗΝΟΥ. ΜΗΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ Η ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ... ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙ, ΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΩΣΕΙ ΝΕΑ ΠΝΟΗ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΕ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥΡΙΣΤΩΝ ΚΤΛ. ΛΕΜΕ ΤΩΡΑ... 

Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2026

ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΚΥΜΑΤΙΖΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ (μέρος 2ο)









 

Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων, Το τερατούργημα του Αγίου ανήμερα της γιορτής του

 

Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων. Βυζαντινό και Χριστιανικό Εικονικό Μουσείο. Συλλογή Λοβέρδου. Προέλευση Κρήτη, ζωγράφος, Αγγελος Ακοτάντος, β’ τέταρτο 15ου αιώνα.

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

Εις την χώραν των Ευχαΐτων υπάρχει επαρχία, ήτις λέγεται Ποντοηράκλεια. Εκεί επέδραμον ποτέ Ισμαηλίται πειραταί, οι οποίοι ηχμαλώτισαν πολύν λαόν των Χριστιανών.

Μεταξύ των άλλων λοιπόν ηχμαλώτισαν και τον μονογενή υιόν χήρας τινός.

Επειδή δε η χήρα έκλαιεν ελεεινώς και απαρηγόρητα, διότι δεν είχεν άλλον υιόν διά να παρηγορήση την χηρείαν της, επορεύετο καθ’ εκάστην ημέραν εις τον Ναόν του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου και παρεκάλει αυτόν, οδυρομένη και κλαίουσα γοερώς και ταύτα λέγουσα προς αυτόν·
«Γνωρίζεις, ω Άγιε Μεγαλομάρτυς, ότι εξ αρχής αφιέρωσα εις σε τον μονογενή μου υιόν. Εγώ μεν αυτόν εγέννησα, ιδικός σου δε υιός ήτο κατά Χάριν, ένεκεν δε τούτου ετέλουν καθ’ έκαστον έτος την ιεράν σου μνήμην και λειτουργίαν, ίνα διαφυλάττης αυτόν. Τώρα δε εμέ την ταλαίπωρον και δυστυχή με κατέστησες εντελώς έρημον και δεν έχω που να κλίνω την κεφαλήν μου. Διά τούτο σε παράκαλώ, Άγιε, επειδή έχυσες το αιμά σου υπέρ του Δεσπότου Χριστού και έχεις παρρησίαν προς αυτόν και όσα θέλεις ζητήσει θα σου δώση ο Κύριος, ελευθέρωσον τον υιόν μου διά να εύρω παρηγορίαν η ταλαίπωρος».

Ταύτα και άλλα πολλά έλεγεν η γυνή μετά πολλών δακρύων και στεναγμών, νύκτα και ημέραν, προς τον Άγιον υπέρ του υιού αυτής, ίνα ελευθερώση αυτόν ο Άγιος εκ της δεινής συμφοράς και αιχμαλωσίας, καθώς λέγει ο Προφήτης Δαυΐδ, ότι, θέλημα των φοβουμένων αυτόν ποιήσει.

Ότε λοιπόν έφθασεν ο καιρός της εορτής του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου, ενεθυμήθη η χήρα, όπως επιτελέση την εορτήν μετά χαράς και λαμπρότητος και δακρύουσα έλεγε καθ’ εαυτήν· «
Πώς και με ποίον τρόπον θα επιτελέσω χαίρουσα την εορτήν ταύτην, ενώ δεν είναι παρών ο γλυκύτατός μου υιός; Πως θα υπομείνω άνευ δακρύων και στεναγμών, αφού έχασα την παρούσαν μου ελπίδα; Διά τούτο σε παρακαλώ, ω γνήσιε δούλε του Θεού Θεόδωρε, παρηγόρησον μου την χηρείαν».

Ταύτα λέγουσα η γυνή εισήρχετο συνεχώς εις τον Ναόν και έβρεχε τους πόδας του Μάρτυρος διά των δακρύων της, κατ’ αυτόν δε τον τρόπον ετέλει την μνήμην αυτού. Τι λοιπόν; Άρά γε, παρείδεν ο Κύριος την παράκλησιν αυτής;

Ουδαμώς. Αλλά κατά την ιδίαν εκείνην νύκτα, κατά την οποίαν ετελείτο η μνήμη του Μάρτυρος, αίφνης αοράτως, ενώ οι Ιερείς έψαλλον και ο λαός ύμνει, ευρέθη ο αιχμαλωτισθείς υιός εις το μέσον της Εκκλησίας, φερόμενος υπό του Αγίου και καθήμενος εις λευκόν ίππον!

Ποίος τώρα να περιγράψη την χαράν και τας ευχαριστίας της γυναικός εκείνης; ήκουσαν δε και οι πιστοί και οι ενάρετοι άνθρωποι τον κρότον των ποδών του ίππου και εξεπλάγησαν άπαντες διά το παράδοξον θαύμα, το οποίον έγινεν υπό του Αγίου.

Βλέποντες δε και τον παίδα και ακούοντες αυτόν να διηγήται την υπό του Αγίου αρπαγήν αυτού εκ μέσου των Αγαρηνών, ηυχαρίστησαν και εδοξολόγησαν τον Θεόν και τον θεράποντα αυτού Μεγαλομάρτυρα Θεόδωρον.

Ο Άγιος Θεόδωρος Τήρων τιμάται στις 17 Φεβρουαρίου.

Από τον «Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας», μήνας Φεβρουάριος, τόμος 2ος.


https://www.pemptousia.gr/2026/02/agios-theodoros-o-tiron-to-teratourgima-tou-agiou-animera-tis-giortis-tou/



Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026

Αναφορά του Παύλου Ντε Γκρες στον Έβρο

Ξεχώρισε τα επεισόδια στα σύνορα ως μία από τις πρώτες δύσκολες στιγμές της σημερινής κυβέρνησης, ενώ μίλησε για θεσμούς, οικονομία και καθημερινότητα, επαναλαμβάνοντας την πίστη του στη Δημοκρατία και το Σύνταγμα


Την απάντηση «πολλά περνάνε από το μυαλό μου» έδωσε ο Παύλος Ντε Γκρες στο ερώτημα αν έχει στο μυαλό του να ιδρύσει κόμμα όπως έκανε στη Βουλγαρία ο τελευταίος βασιλιάς της, ο Συμεών, διαβεβαιώνοντας, επίσης, ότι «η Δημοκρατία και το Σύνταγμα είναι πολύ σίγουρα. Είμαστε στο 2026, η Δημοκρατία συνεχίζει δυνατά, δεν τίθεται καθόλου θέμα επιστροφής στη βασιλεία».
«Έχω πάρει υπηκοότητα και ζω με το όνομά μου μαζί σας, είμαι Έλληνας που μεγάλωσε στο εξωτερικό και έχω επιστρέψει. Θέλω να είμαι χρήσιμος στη χώρα μου δεν ζητώ να κάνω κάτι διαφορετικό» είπε χαρακτηριστικά στον ΑΝΤ1 το βράδυ της Πέμπτης.
Στην ερώτηση, δε, για το παράδειγμα του κόμματος του τελευταίου βασιλιά της Βουλγαρίας, Συμεών, που κέρδισε εκλογές, ο Παύλος ντε Γκρες είπε «πολλά περνάνε από το μυαλό μου, με ενδιαφέρει η πολιτική πάρα πολύ, η ζωή μου έχει αλλάξει λόγω της πολιτικής, σπούδασα διεθνείς σχέσεις στην Αμερική, αλλά δεν είμαι πολιτικός. Η πολιτική είναι μια τέχνη που λύνει τα προβλήματα μιας κοινωνία, εγώ προσπαθώ να βρω δικούς μου τρόπους να βοηθήσω την κοινωνία».
Σε επόμενη ερώτηση για το πώς φαντάζεται το μέλλον του, ο Παύλος Ντε Γκρες απάντησε «έχω μεγάλη αγάπη και θέληση να βοηθήσω τη νεολαία νιώθω ότι μπορώ να γεφυρώσω τους Έλληνες της διασποράς με τη χώρα. Να δουλέψω και με τους Έλληνες που είναι εδώ που διψάνε για έναν άλλο τρόπο να δουλέψουν. Χρειάζεται να βρούμε τρόπους να είμαστε παραγωγικοί και χρήσιμοι στην Κοινωνία. Έχω ιδέα να δημιουργήσω μια οργάνωση που θα λειτουργεί και θα βοηθήσει να κρατήσει 500.000 που φεύγουν και τα 10 εκατ. που ζουν έξω από τη χώρα. Η δύναμη που έχει η χώρα είναι αυτό το πράγμα, κάθε κυβέρνηση προσπαθεί αλλά θέλω και από τη μεριά μου θα δοκιμάσω να κάνω ό,τι μπορώ με αυτές τις ιδέες».


Στη συνέχεια κλήθηκε να τοποθετηθεί για το πώς βλέπει την ελληνική πολιτική ζωή και απάντησε «είναι μεγάλη μου χαρά να ζω στην Ελλάδα ως πολίτης. Σε 1,5 χρόνο θα έχω δικαίωμα να ψηφίσω. Στα 50 χρόνια δεν υπήρχε κανείς πρόεδρος κόμματος που δεν ήθελε να αφήσει τη χώρα σε καλύτερο επίπεδο από ό,τι την παρέλαβε. Για τη σημερινή κυβέρνηση οι πρώτες δύσκολες στιγμές ήταν στον Έβρο που κλείσαμε τα σύνορα, μετά έγινε η πανδημία όλος ο κόσμος τρελάθηκε όμως η κυβέρνηση είχε πολύ καλή επικοινωνία για να ανοίξει ο τουρισμός το καλοκαίρι εκείνο. Η οικονομία της Ελλάδας ανέβηκε, κλείσαμε το Χρηματιστήριο ως ένα από τα καλύτερα. Τώρα έχουμε άλλες δυσκολίες με την καθημερινότητα αλλά αυτό το βλέπουμε και σε άλλες χώρες. Αν δεν μπορείς να βάλει φαγητό στο τραπέζι, αν δεν μπορείς να πληρώσεις ενοίκια, δεν νιώθεις σίγουρος και αυτό είναι το πρόβλημα που πρέπει να λύσει η Ελλάδα».
Ειδικά, δε, για τη συζήτηση περί κρίσης των θεσμών, ο Παύλο ντε Γκρες ανέφερε ότι «όταν το κράτος προστατεύει τους θεσμούς τότε θα νιώθουν ότι μπορούν να δουλέψουν με οποιαδήποτε κυβέρνηση. Όταν δεν λειτουργούν σωστά οι θεσμοί χάνεται η εμπιστοσύνη κράτους με κόσμο. Οι θεσμοί είναι αξιοκρατία, διαφάνεια, ασφάλεια και δικαιοσύνη. Έχουμε δει παρατάξεις από άκρα αριστερά και άκρα δεξιά, αυτό γίνεται γιατί όταν κάποιος δεν αισθάνεται σίγουρος αυτοί έρχονται και τρώνε λίγο από αυτούς για να τους φέρουν με τη μεριά τους. Το πρόβλημα με τους μετανάστες έχει δημιουργήσει προβλήματα σε όλη την Ευρώπη. Στην Ελλάδα είμαστε πιο καλά. Εδώ έχουμε τον Γιάννη Αντετοκούνμπο που είναι η σημαία μας στο εξωτερικό. Αν ήμουν αρχηγός κράτους θα είχα βραβεύσει τη μητέρα τους γιατί μεγάλωσε Έλληνες. Αυτός είναι ο μετανάστης που θέλουμε

Για το όνομα που του δόθηκε είπε ότι «εμένα μου αρέσει το όνομα ντε Γκρες, μου πάει, είναι όνομα που χρησιμοποιούσε ο θείος μου ο Μιχαήλ στη Γαλλία και του πήγαινε και το χρησιμοποιούσε ως συγγραφέας. Το όνομα ήταν χρησιμοποιημένο από τον θείο, είχε πάρει δύο διαβατήρια, δεν ήταν κάτι καινούργιο που βγάλαμε, μας έδενε με την οικογένεια, οπότε δεν υπάρχει θέμα. Αν κάποιος νομίζει ότι δείχνει τίτλο, δεν είναι. Ήταν πολλά χρόνια που κυκλοφορούσαμε χωρίς επίθετο, ήμασταν πρίγκιπες χωρίς επώνυμο και ήταν πολύ δύσκολο». […]

protothema.gr

Η πρώτη απελευθέρωση του Δεδέαγατς-Αλεξανδρούπολης

Στις 12 Ιουλίου 1913 – Τα γεγονότα μετά από αυτήν


του Βασίλειου Ναζλή

Γ’ Μέρος

Η αποχώρηση του ελληνικού στρατού, περιγράφεται με έντονο τρόπο.

*1.- ΤΟ ΔΕΔΕΑΓΑΤΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΦΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ – ΚΑΤΑΠΛΟΥΣ ΙΤΑΛΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ.

ΒΕΡΟΛΙΝΟ, πρωί Κυριακής. Με μεταμεσονύχτιο τηλεγράφημα από Κωνσταντινούπολη, γνωστοποιείται ότι ο ελληνικός στρατός εκκένωσε και το Δεδέαγατς και απομακρύνθηκαν απ’ εκεί και οι ελληνικές αρχές που είχαν εγκατασταθεί προσωρινά. Επίσης, απέπλευσε και ο ελληνικός στόλος.

-. Ο Γερμανός πρόξενος του Δεδέαγατς, με τηλεγράφημά του, ζήτησε από την Πύλη να στείλει πολεμικό πλοίο, αλλά αντί αυτού κατέπλευσε ιταλικό πολεμικό.

Αυτά έγραψε η εφημερίδα “ΤΑΝΙΝ”, που πρόσθεσε ότι ακόμη δεν εμφανίστηκαν οι Βούλγαροι στο Δεδέγατς να το καταλάβουν και ότι προχωρεί προς τα εκεί τουρκικός στρατός, που όμως υπάρχει φόβος ότι θα τον εμποδίσει το ιταλικό πολεμικό.* ΣΚΡΙΠ 11-8-1913.

2.- ΤΟ ΔΕΔΕΑΓΑΤΣ – Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΥΠΟΧΩΡΕΙ ΑΥΡΙΟ.

“Σύμφωνα με τηλεγραφικές πληροφορίες, ο ελληνικός στρατός αποχωρεί την 13η Αυγούστου από το Δεδέαγατς.

Οι πρόξενοι εκεί της Γερμανίας, Ιταλίας, Αυστρουγγαρίας και Ιταλίας, διά μέσου των συναδέλφων τους στην Θεσσαλονίκη, έστειλαν στα Γενικά προξενεία τους στην Κωνσταντινούπολη, το παρακάτω τηλεγράφημα.

“Επιβεβαιώνουμε το από 6/19 Αυγούστου τηλεγράφημά μας, με το οποίο σας γνωρίσαμε ότι ο εδώ ελληνικός στρατός και οι ναυτικές αρχές, πήραν την εντολή εκκένωσης οριστικά της πόλης το απόγευμα της Πέμπτης 15/28 Αυγούστου.

Η πόλη είναι σχεδόν έρημη, γιατί παρέμειναν σ’ αυτήν ελάχιστοι ξένοι υπάλληλοι.

Κατά συνέπεια, οι υπήκοοί μας με την αποχώρηση του ελληνικού στρατού θα βρεθούν στην διάθεση των κομητατζήδων και των βαζιβουζούκων.

Κρίνουμε ότι πρέπει να κάνουμε ιδιαίτερη μνεία, ότι στην Γκιουμουλτζίνα-Κομοτηνή και στην Ξάνθη, έγιναν λεηλασίες, όπου δεν υπάρχει βουλγάρικος στρατός.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, ζητάμε επειγόντως την βοήθεια σας, για την προστασία των υπηκόων μας, από την 15η Αυγούστου, όταν θα αποχωρήσουν τα ελληνικά στρατεύματα.


ΣΚΡΙΠ 14-6-1913.

3.- ΕΚΤΑΚΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ – Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ – Η ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΤΟΥ ΔΕΔΕΑΓΑΤΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΗΜΕΤΕΡΟΥΣ.

Τους υπουργούς απασχόλησε κυρίως το ζήτημα της κατοχής του Δεδέαγατς.

Κατά την Συνθήκη του Βουκουρεστίου, η Ελλάδα υποχρεωνόταν να εγκαταλείψει το Δεδέαγατς την 9η Αυγούστου, αλλά με την παράκληση των Δυνάμεων, παράτεινε την κατοχή μέχρι την 15η Αυγούστου.

Η Βουλγαρία, όμως δεν μπορούσε να καταλάβει το Δεδέαγατς και μετά από νέα παράκληση των Δυνάμεων, παράτεινε την κατοχή για τρείς μέρες ακόμη, αλλά από την 19η Αυγούστου, έληξε η προθεσμία αυτή και ήδη η κυβέρνηση έπρεπε να φροντίσει την εκκένωση της πόλης και ακόμη περισσότερο, επειδή δημοσιεύτηκε το διάταγμα της απόλυσης των εφέδρων του ναυτικού και το άγημα του Δεδέαγατς, αποτελούσαν έφεδροι ναύτες.* ΣΚΡΙΠ 21-8-1913.

4.- Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΘΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙ ΤΟ ΔΕΔΕΑΓΑΤΣ.

Νυχτερινές πληροφορίες από έγκυρες πηγές επιβεβαιώνουν ότι η ελληνική κυβέρνηση απηύδησε να παρατείνει την κατοχή του Δεδέαγατς, που δεν έχει κανένα λόγο, γιατί τα τουρκικά στρατεύματα ήδη κατέχουν την νότια Θράκη, αφού κατέλαβαν και την Ξάνθη.

Αποφάσισε να διατάξει τα αποβατικά αγήματα να εγκαταλείψουν την περιμάχητη αυτή παραλιακή πόλη.

Για το λόγο αυτό θεώρησε καθήκον να ειδοποιήσει τις Δυνάμεις, από σεβασμό και αβρότητα, αφού αυτές είχαν παρακαλέσει την ελληνική κυβέρνηση, να παρατείνει την κατοχή…

Μπορεί να θεωρηθεί βέβαιο ότι γρήγορα ο ελληνικός στρατός θα διαταχθεί να εγκαταλείψει το Δεδέαγατς, που έτσι θα καταληφθεί από τον τουρκικό στρατό.

Αν λάβουμε υπ’ όψη ότι η Αδριανούπολη, δεσπόζει του λιμανιού του, η Τουρκία σε κάθε περίπτωση δεν θα θέλει να παραχωρήσει το λιμάνι και την πόλη του Δεδέαγατς, στους Βουλγάρους. * ΣΚΡΙΠ 2 -8-1913.

5.- Η ΔΙΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΕΔΕΑΓΑΤΣ – Η ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ – Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΟΛΑ ΤΑ ΛΗΦΘΕΝΤΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ.

– Όπως γράψαμε στο προηγούμενο φύλλο μας, από αυθεντικές πληροφορίες, η κυβέρνηση έλαβε απόφαση στο έκτακτο υπουργικό συμβούλιο, με την προεδρεία του πρωθυπουργού, να διατάξει το άγημα της κατοχής , να εγκαταλείψει το Δεδέαγατς και έστειλε μέσω του υπουργού Εξωτερικών ΠΑΝΑ στους πρεσβευτές μας στις Δυνάμεις τηλεγράφημα με οδηγίες, για να κοινοποιήσουν, την διακοίνωση στις κυβερνήσεις που είναι διαπιστευμένοι, με την οποία δηλώνουν ότι η Ελλάδα, με παράκληση τους ανέλαβε την προσωρινή κατοχή τμημάτων της Θράκης.

Αυτά ήδη επιδικάστηκαν στην Βουλγαρία και δεν μπορεί πλέον να διατηρήσει την κατοχή τους, χωρίς κίνδυνο να προσκρούσει στον σεβασμό, προς το διεθνές δίκαιο.

Με την διακοίνωση αυτή, που ήδη επιδόθηκε, δηλώνεται ότι η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να διατάξει τα στρατεύματα της να εγκαταλείψουν τα ακόμη κατεχόμενα μέρη.

Η καθαρή έννοια της διακοίνωσης αυτής είναι αν είναι οι πληροφορίες μας σωστές, ότι η Ελλάδα αποφάσισε να εγκαταλείψει τα μέρη αυτά και θεώρησε καθήκον να ενημερώσει τις Δυνάμεις, για την απόφαση της.

Επιδόθηκε η διακοίνωση και δεν έγινε καμμιά ενέργεια από τις Δυνάμεις και είναι σίγουρο ότι η ελληνική κυβέρνηση σήμερα θα διατάξει τον διοικητή των αγημάτων ΤΥΠΑΛΔΟ, να εγκαταλείψει το Δεδέαγατς.

Μετά μπορεί χωρίς εμπόδια ο τουρκικός στρατός, που προέλασε και απέχει λίγο και συμπεριφέρθηκε στους δικούς μας με πολλή λεπτότητα και ευγένεια…

Οι “Σπέτσες” ήδη περιπολεί στο Δεδέαγατς και αρκετα αντιτορπιλικά περιπολούν στην θάλασσα του Αιγαίου και ο ελληνικός στρατός στα σύνορα της Θράκης, έχει αρκετή δύναμη να ανταπεξέλθει σε κάθε παρεξήγηση.

Υπάρχουν πληροφορίες ότι δεν εκδηλώθηκε καμμιά εχθρική διάθεση εναντίον μας.

Υπάρχουν μερικές πληροφορίες ότι ίσως οι Δυνάμεις, ζητήσουν από την ελληνική κυβέρνηση, να παρατείνει και πάλι την κατοχή του Δεδέαγατς.

Ομως η κυβέρνηση θα προτιμήσει οπωσδήποτε να συμμορφωθεί προς την ελληνική συνείδηση, που απαιτεί η Ελλάδα να μη κάνει τον χωροφύλακα της Βουλγαρίας. * ΣΚΡΙΠ 22-8-1923.

Συνεχίζεται…

Βασίλειος Ναζλής

Υποστράτηγος ΕΛ.ΑΣ ε.α.

Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026

Δωρεάν είσοδος σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους


Tην προσεχή Κυριακή 15 Φεβρουαρίου


Δωρεάν είναι η είσοδος σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους την πρώτη και τρίτη Κυριακή κάθε μήνα.

Την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026, η είσοδος σε αρχαιολογικούς χώρους, μουσεία και μνημεία που υπάγονται στο Δημόσιο θα είναι ελεύθερη για όλους.
Σημειώνεται ότι η είσοδος στους αρχαιολογικούς χώρους, τα μνημεία και τα μουσεία (που ανήκουν στο Υπουργείο Πολιτισμού) είναι δωρεάν, δηλαδή γίνεται χωρίς την καταβολή αντιτίμου, την πρώτη και τρίτη Κυριακή κάθε μήνα από 1η Νοεμβρίου έως 31η Μαρτίου εκάστου έτους.
Σύμφωνα με το Άρθρο 3 της Κοινής Υπουργικής Απόφασης 117624/2024 – ΦΕΚ 1968/Β/29-3-2024, η είσοδος στους αρχαιολογικούς χώρους που ανήκουν στο Δημόσιο και διαχειρίζεται το Υπουργείο Πολιτισμού είναι ελεύθερη (απαλλαγή από την υποχρέωση καταβολής αντιτίμου) στις εξής ημερομηνίες:


6η Μαρτίου (Ημέρα Μνήμης Μελίνας Μερκούρη),
18η Απριλίου (Διεθνής Ημέρα Μνημείων),
18η Μαΐου (Διεθνής Ημέρα Μουσείων),
Τελευταίο σαββατοκύριακο Σεπτεμβρίου (Διήμερο Ευρωπαϊκών Ημερών Πολιτιστικής Κληρονομιάς),
28η Οκτωβρίου (Εθνική Εορτή) και
Πρώτη και τρίτη Κυριακή κάθε μήνα από 1η Νοεμβρίου έως 31η Μαρτίου εκάστου έτους.