Αληθινή Πατριώτισσα.... Εκτελείται σαν σήμερα απ΄τους Γερμανούς η Λέλα Καραγιάννη, Αρχηγός της μυστικής αντιστασιακής οργάνωσης «Μπουμπουλίνα»

ΣΤΟΧΟΣ Σεπτεμβρίου 08, 2026

"Εκτελείται στο Χαϊδάρι Αθηνών από τους Γερμανούς η ηρωίδα της αντίστασης Λέλα Καραγιάννη, αρχηγός της μυστικής οργάνωσης ""ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ"". Μαζί της εκτελούνται, ακόμη 72 Έλληνες και Ελληνίδες."

Μια από τις πολλές ηρωικές μορφές που ανέδειξε η αντίσταση στα χρόνια της Κατοχής ήταν η Λέλα Καραγιάννη. Γεννήθηκε στη Λίμνη Ευβοίας το 1899 και ήταν κόρη του Αθανάσιου Μινόπουλου και της Σοφίας Μπούμπουλη. Παντρεύτηκε τον φαρμακέμπορο Νικόλαο Καραγιάννη στην Αθήνα, με τον οποίο απέκτησε επτά παιδιά.

Από τον Μάιο του 1941, συγκροτεί αντιστασιακή ομάδα και αρχίζει τον αγώνα ενάντια στον κατακτητή. Την απόφασή της ανακοινώνει σητν οικογένειά της, της οποίας και τα μέλη ως ιδρυτές αποτελούν τα πρώτα στελέχη: ο σύζυγός της Νικόλαος και τα παιδία τους Ιωάννα, Ηλέκτρα, Γιώργος, Βύρων, Νέλσων, Νεφέλη και Ελένη. Με κέντρο ένα σπίτι στην οδό Φυλής και το φαρμακείο του άντρα της στην Πατησίων, οργανώνει ολόκληρο δίκτυο απόκρυψης, περίθαλψης και φυγάδευσης στρατιωτών οι οποίοι είχαν ξεφύγει από την αιχμαλωσία. Περιέθαλψε Έλληνες φαντάρους που επέστρεφαν από το μέτωπο και περίπου 140 συμμάχους ενώ νοίκιασε τρία σπίτια στα οποία τους έκρυβε.

Αργότερα, με κέντρο την Μονή του Αγίου Ιερόθεου στα Μέγαρα, συγκροτεί την παράνομη οργάνωση "Μπουμπουλίνα" η οποία έχει χαρακτήρα κατασκοπευτικό και στην οποία συμμετέχουν 140 πατριώτες, άνδρες και γυναίκες.

https://www.stoxos.gr/2026/09/blog-post_353.html

Με την οργάνωση αυτή καταφέρνει να συλλέγει πληροφορίες με άκρα μυστικότητα από το αρχηγείο των Γερμανών, από το Ναυαρχείο, την μυστική αστυνομία και το Ιταλικό φρουραρχείο. Η Λέλα είχε στήσει ολόκληρο δίκτυο χάρη στη συνεργασία της με το Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής, τον Αρχηγό της Αστυνομίας Άγγελο Έβερτ καθώς και διάφορους αντιφασίστες και αντιναζιστές που υπηρετούσαν μέσα στις υπηρεσίες των στρατευμάτων των κατακτητών, για να της δίνουν πολύτιμες πληροφορίες. Με τη δράση της βυθίστηκαν πολλά πλοία, ανατινάχτηκε το αεροδρόμιο του Τατοϊου και κάηκαν αποθέματα βενζίνης και πυρομαχικών.

Κατορθώνει επίσης να οργανώσει αποδράσεις αιχμαλώτων από το στρατόπεδο Άγγλων αιχμαλώτων της Κοκκινιάς. Για τη φυγάδευσή τους στη Μ. Ανατολή αγοράζει καϊκι, που με καπετάνιο τον Ηλία Χρυσίνη μεταφέρονται οι στρατιώτες στην Αίγυπτο. Από εκεί το καϊκι φέρνει στην Ελλάδα ασυρμάτους και άλλα εφόδια. Σε λίγο καιρό, προστίθενται άλλα δυο καϊκια, με καπετάνιους στο ένα τον Κρητικό Μαμαλάκη και στο άλλο τον Καπετάν Γιαννούλο. Στενοί συνεργάτες της ήταν η Νίκη Χωμενίδου, ο φούρναρης της Κοκκινιάς Παπαβασιλείου, ο υπολοχαγός Κουτρουμπέλης, ο Ηλίας Σκηνίτης.

Στις 23 Οκτωβρίου 1941 συλλαμβάνεται, ύστερα όμως από κράτηση οκτώ μηνών ελευθερώνεται και συνεχίζει τον αγώνα. Το 1944 αναγκάζεται να εισαχθεί στο Νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού και τον Ιούνιου του ίδιου έτους οι Γερμανικές υπηρεσίες έχοντας μάθει για τη δράση της, ετοιμάζονται να τη συλλάβουν. Εκείνη ειδοποιεί τα παιδιά της και όσους συνεργάτες της μπορεί έως τη σύλληψή της στις 11 Ιουλίου του 1944.

Μεταφέρεται στην οδό Μέρλιν όπου και υπόκειται σε πρωτοφανή βασανιστήρια προκειμένου να ομολογήσει, κάτι που δε συμβαίνει ποτέ. Τα χαράματα της 8ης Σεπτεμβρίου 1944, οδηγήθηκε μαζί με εξήντα γενναίους άνδρες και γυναίκες πατριώτες στο Δαφνί, όπου εκτελέστηκε ψάλλοντας τον Εθνικό Ύμνο, εμψυχώνοντας έως την τελευταία στιγμή τους μελλοθανάτους.

Η Ακαδημία Αθηνών της απένειμε τιμής ένεκεν "Χρυσούν Μετάλλιον" ενώ η προτομή της έχει στηθεί στην οδό Στουρνάρα.

Λεβέντης...!!! ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ το 1960 ο Βασιληάς Κωνσταντίνος κερδίζει το Χρυσό Μεττάλιο στην Ιστιοπλοϊα στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης...

ΣΤΟΧΟΣ Σεπτεμβρίου 08, 2026

Η 8η Σεπτεμβρίου είναι μία ιδιαίτερα συγκινητική ημέρα για τον τέως βασιλιά Κωνσταντίνο.

Σαν σήμερα το 1960 στους Ολυμπιακούς αγώνες της Ρώμης κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στην ιστιοπλοΐα στην κατηγορία "Ντράγκον" ως πηδαλιούχος του σκάφους "Νηρεύς" με πλήρωμα τους Οδυσσέα Εσκιτζόγλου και Γιώργο Ζαϊμη.

Ήταν το πρώτο Χρυσό Ολυμπιακό Μετάλλιο της Ελλάδας από το 1912 και γιορτάστηκε δεόντως τότε. Κάθε χρόνο σαν σήμερα ο Κωνσταντίνος είναι ιδιαίτερα συγκινημένος.

https://www.stoxos.gr/2026/09/1960.html

Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Στρατηγός Χούπης Στην 1η Ταξιαρχία Καταδρομών – Αλεξιπτωτιστών... «Έτοιμοι για κάθε αποστολή»

ΣΤΟΧΟΣ Σεπτεμβρίου 06, 2026

Στην 1η Ταξιαρχία Καταδρομών – Αλεξιπτωτιστών «Ελ Αλαμέιν» και στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ανορθόδοξου Πολέμου (ΚΕΑΠ) βρέθηκε ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Στρατηγός Δημήτριος Χούπης, παρακολουθώντας από κοντά απαιτητικές εκπαιδευτικές δραστηριότητες προσωπικού και Εφέδρων.

Του Ηλία Προύφα - kranosgr.com

Ιδιαίτερη έμφαση κατά την επίσκεψη δόθηκε στην «Ενεργή Εθελοντική Εφεδρεία», με Εφέδρους να εκπαιδεύονται σε αντικείμενα Ειδικών Δυνάμεων, στο πλαίσιο της προσπάθειας ενίσχυσης της επιχειρησιακής τους ετοιμότητας και της δυνατότητας άμεσης αξιοποίησής τους όταν απαιτηθεί.

Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει εκπαιδευτικές δραστηριότητες υψηλών απαιτήσεων, ενώ παράλληλα εκπαιδευόμενοι του ΚΕΑΠ πραγματοποίησαν αντικείμενα καταδρομών, διέλευσης στίβων και εμποδίων.

Εκκαθάριση οικίας με στρατιωτικό σκύλο Ειδικών Δυνάμεων

Μεταξύ των αντικειμένων που παρουσιάστηκαν ήταν και η εκκαθάριση οικίας με τη συνδρομή στρατιωτικού σκύλου Ειδικών Δυνάμεων, αναδεικνύοντας το εύρος και τον ρεαλισμό της εκπαίδευσης που πραγματοποιείται στο ΚΕΑΠ.

Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε εκπαίδευση στην παροχή πρώτων βοηθειών μάχης στο πλαίσιο του Tactical Combat Casualty Care (TCCC), ενός ιδιαίτερα κρίσιμου αντικειμένου για την επιβίωση και περίθαλψη τραυματία στο πεδίο επιχειρήσεων.

Υψηλό φρόνημα και επιχειρησιακή ετοιμότητα

Κατά την επίσκεψη του Στρατηγού Δημητρίου Χούπη διαπιστώθηκαν η υψηλή επιχειρησιακή ετοιμότητα, το υψηλό φρόνημα και το ιδιαίτερα απαιτητικό επίπεδο εκπαίδευσης του προσωπικού των Ειδικών Δυνάμεων.

Η συνεχής και ρεαλιστική εκπαίδευση αποτελεί βασικό παράγοντα της επιχειρησιακής ικανότητας των Ενόπλων Δυνάμεων, με το προσωπικό να προετοιμάζεται καθημερινά για την εκτέλεση κάθε αποστολής, όπου και όποτε απαιτηθεί.

Η παρουσία του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ στην 1η Ταξιαρχία Καταδρομών – Αλεξιπτωτιστών και στο ΚΕΑΠ υπογραμμίζει παράλληλα τη βαρύτητα που δίνεται τόσο στις Ειδικές Δυνάμεις όσο και στη νέα φιλοσοφία αξιοποίησης και ουσιαστικής εκπαίδευσης της Εφεδρείας.

https://www.stoxos.gr/2026/09/1_01338974648.html

Μέρα φτιαγμένη από μίσος... Οι τούρκοι ξεκινάνε λυσσασμένο πογκρόμ εναντίον του Ελληνισμού στην κατεχόμενη Κωνσταντινούπολη... ήταν 6 Σεπτεμβρίου του '55

ΣΤΟΧΟΣ Σεπτεμβρίου 06, 2026

Στις 4 το απόγευμα της 6ης Σεπτεμβρίου του 1955 η τουρκική εφημερίδα "ινσταμπούλ εξπρές" σε έκτακτη έκδοση της δημοσιεύει φωτογραφίες παραποιημένες, από την έκρηξη στην υποτιθέμενη οικεία του Κεμάλ στην Θεσσαλονίκη, που χρησιμοποιούσε η τουρκία ως προξενείο, δίνοτας την εικόνα πλήρους καταστροφής. Την βόμβα όμως μικρής ισχύος είχε βάλει στο οίκημα τούρκος πράκτορας και είχε τοποθετήσει ο κλητήρας του τουρκικού προξενείου.

Την ίδια περίπου ώρα σε διάφορα σημεία της Κωνσταντινούπολη υπήρχαν προγραμματισμένες συγκεντρώσεις μεταφερόμενων αλλά και ντόπιων τούρκων με πρόφαση το κυπριακό ζήτημα. Πρωταγωνιστεί το παρακρατικό σωματείο «Η Κύπρος είναι Τουρκική» του τούρκου πράκτορα Χικμέτ Μπιλ, οποίος αργότερα τοποθετήθηκε ως ακόλουθος τύπου της Τουρικής Πρεσβείας στην Βηρυτό. Μάλιστα όλες τις προηγούμενες ημέρες οι τούρκοι είχαν διασπείρει φήμες περί προετοιμασιών σφαγής τουρκοκύπριων στην Μεγαλόνησο.

Η είδηση αυτή στάθηκε η αφορμή για την επιθετική και προσχεδιασμένη επίθεση του τουρκικού όχλου που ανερχόταν σε δεκάδες χιλιάδες κατα των Ελλήνων και των Ελληνικών περιουσιών στην Κωνσταντινούπολη... Επί 9 ώρες οι τούρκοι σκότωναν, βίαζαν, λεηλατούσαν και κατέστρεφαν...

30 επιβεβαιωμένοι νεκροί, και εκατοντάδες τραυματίες, εκτίμηση για 2000 βιασμούς με 200 από αυτούς επίσημα καταγγελθέντες, ήταν το ξέσπασμα της οργής πάνω στους Έλληνες που συνοδεύτηκε και με τους υλικούς βανδαλισμούς

Καταστράφηκαν επίσης 4348 καταστήματα, 27 φαρμακεία, 26 σχολεία, 5 πολιτιστικοί σύλλογοι, οι εγκαταστάσεις 3 εφημερίδων, 12 ξενοδοχεία, 11 κλινικές, 21 εργοστάσια, 110 ζαχαροπλαστεία και εστιατόρια, 73 εκκλησίες, ενώ συλήθηκαν πάρα πολλοί τάφοι σε 2 κοιμητήρια, καθώς και οι τάφοι των πατριαρχών στην Μονή Βαλουκλή. Επιθέσεις δέχθηκαν επίσης, ένας μικρός αριθμός αρμενικών και εβραϊκών περιουσιών, ορισμένες αρμενικές εκκλησίες και μια εβραϊκή συναγωγή.

Ιδιαίτερο μίσος επεδείχθη κατά των ιερωμένων, αφού πολλοί απ’ αυτούς ξυλοκοπήθηκαν αγριότατα, άλλοι γυμνώθηκαν και διαπομπεύθηκαν, εξαναγκαζόμενοι να φωνάζουν: «Η Κύπρος είναι τουρκική», ενώ υπάρχουν μαρτυρίες ότι σε κάποιο ιεροδιάκονο έγινε αναγκαστική περιτομή. Ο Επίσκοπος Παμφίλου Γεράσιμος και ο ηλικιωμένος μοναχός Χρύσανθος Μαντάς ξυλοκοπήθηκαν μέχρι θανάτου, ενώ ο Μητροπολίτης Ηλιουπόλεως Γεννάδιος παρεφρόνησε από τους ξυλοδαρμούς και ύστερα από λίγο χρόνο απεβίωσε." wik.

Από τους 130.000 Έλληνες που ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη εκείνον το Σεπτέμβριο, από τα γεγονότα επηρεάστηκαν περίπου 110.000 άνθρωποι, οι οποίοι αφού χάθηκαν δουλειές, σπίτια κλπ, αποφάσισαν σταδιακά να εγκαταλείψουν την Πόλη. Περισσότεροι από 8.500 ομογενείς δεν είχαν στέγη τις επόμενες μέρες και αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν άμεσα την Τουρκία.

Ο Πατριάρχης Αθηναγόρας, ο τραγικός πνευματικός ηγέτης που έσυρε τον βαρύ σταυρό του μαρτυρίου, προσπαθεί να εμψυχώσει όλους όσους έχασαν το θάρρος κι’ είναι έτοιμοι να φύγουν:

«Είδατε τα κόκκαλα; Ξεθάφτηκαν για να σας μιλήσουν, για να σας πουν το χρέος που ‘χετε να μείνετε σε τούτη τη γη που γεννήθηκαν οι πατέρες σας, οι πατέρες των πατέρων σας, εσείς, τα παιδιά σας».

Όλα αυτά δεν συνέβησαν σε κάποια άλλη εποχή, αλλά το 1955, μισόν αιώνα πίσω, με πολλούς από τους πρωταγωνιστές της, θύτες και θύματα να βρίσκονται εν ζωή...

www.stoxos.gr

https://www.stoxos.gr/2026/09/6-55_02008680244.html

Όταν η μνήμη γίνεται παρακαταθήκη

Του Μητροπολίτου Φλωρίνης, Πρεσπών & Εορδαίας Ειρηναίου

Ἡ 3η Σεπτεμβρίου δὲν εἶναι γιὰ μένα μία ἁπλῆ ἡμερομηνία. Μέσα μου ξυπνοῦν ἐνθυμήσεις, νοσταλγία καὶ βαθιὰ εὐγνωμοσύνη γιὰ ἕναν ἄνθρωπο ποὺ σημάδεψε τὴν ἐκκλησιαστικὴ καὶ προσωπική μου πορεία.

Ἡ Ἐκκλησία τιμᾶ τὸν Ἅγιo Ἱερομάρτυρα Ἄνθιμο, Ἐπίσκοπο Νικομηδείας, καὶ ἡ μνήμη μου ἐπιστρέφει, σχεδὸν ἀσυναίσθητα, στὸν μακαριστὸ πρῶτο Γέροντά μου, τὸν ἀπὸ Ἀλεξανδρουπόλεως Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κυρὸ Ἄνθιμο. Ἄλλοτε, τέτοια ἡμέρα, οἱ εὐχὲς γέμιζαν τὸ Ἐπισκοπεῖο.

Σήμερα ἡ εὐχὴ ἔγινε προσευχή, ἡ προσφώνηση μνημόνευση καὶ ἡ ἀνάμνηση πηγὴ εὐγνωμοσύνης. Εὔστοχα τὸ ἀναφέρει ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος: «Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν».

Ὑπάρχουν, πράγματι, ἄνθρωποι ποὺ δὲν μένουν ἁπλῶς στὴ μνήμη. Γίνονται μέτρο τῆς δικῆς μας πορείας.

Γυρίζοντας πίσω τὸν χρόνο, τὸν ξαναβλέπω στὴν Ἀλεξανδρούπολη, ὅπου ἀπὸ τὸ 1974 ἕως τὸ 2004 διήνυσε τριάντα χρόνια γόνιμης καὶ πολυσχιδοῦς ποιμαντικῆς διακονίας, καὶ ἔπειτα στὴ Θεσσαλονίκη, ἀπὸ τὸ 2004 ἕως τὸ 2023. Σαράντα ἐννέα χρόνια ἀρχιερωσύνης. Δύο ἐπισκοπικὲς ἕδρες, ἀλλὰ μία ἀμετάθετη ἐκκλησιαστικὴ συνείδηση.

Ὁ Γέροντας δὲν ἔβλεπε τὸν Ἐπίσκοπο ὡς κάτοχο ἐξουσίας, ἀλλὰ ὡς φύλακα παρακαταθήκης, ὡς ἄνθρωπο ποὺ ὀφείλει νὰ προηγεῖται στὴν εὐθύνη, νὰ ὑπομένει στὶς δοκιμασίες καὶ νὰ ἔχει πάντοτε ζωντανὴ τὴ συνείδηση τῆς λογοδοσίας του ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

 

Ἡ διακονία ὅμως τῆς Ἐκκλησίας, δὲν σταματᾶ στὰ πρόσωπα, ἀλλὰ συνεχίζεται ἀδιάκοπα μέσα στὸν χρόνο. Σήμερα, στὶς δύο αὐτὲς Μητροπόλεις, τὴ διακονία συνεχίζουν οἱ ἄξιοι καὶ φωτισμένοι διάδοχοί του, οἱ Μητροπολῖτες Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμος ὁ ἕτερος φάρος τῆς πορείας μου καὶ Θεσσαλονίκης Φιλόθεος.

Ὅσo ἀνατρέχω σὲ αὐτὴ τὴ μακρὰ πορεία, τόσο περισσότερο ἀναγνωρίζω τὰ χαρίσματα ποὺ σφράγισαν τὴν προσωπικότητα καὶ τὴ διακονία του. Εἶχε ὀξύτητα νοῦ, σπάνια μνήμη, εὐθυκρισία, τόλμη καὶ δύναμη λόγου. Τὸν διέκρινε στέρεη καὶ πολύπλευρη παιδεία, καρπός θεολογικῆς συγκρότησης καὶ ἄριστης φιλολογικῆς κατάρτισης.

Γνώριζε σὲ βάθος τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, τὴ γραμματεία καὶ τὴν ἱστορία καὶ διέθετε εὐρυμάθεια, γλωσσικὴ ἀκρίβεια καὶ σπάνια ρητορικὴ δεινότητα.

Ὑπῆρξε συγχρόνως ἄριστος κήρυκας, μὲ λόγο ζωντανό, εὔληπτο καὶ θεολογικὰ μεστό, ἱκανὸ νὰ διδάσκει, νὰ συγκινεῖ καὶ νὰ ἀφυπνίζει. Πίσω ἀπὸ κάθε λέξη του ὑπῆρχαν γνώση, ἐμπειρία καὶ ἐκκλησιαστικὸ φρόνημα. Αὐστηρὸς ὅταν τὸ ἀπαιτοῦσε ἡ εὐθύνη, χωρὶς νὰ χάνει τὴν πατρικὴ λεπτότητα καὶ ἀποφασιστικὸς χωρὶς νὰ παύει νὰ ἀκούει. Γνώριζε πότε νὰ μιλᾶ, πότε νὰ περιμένει, πότε νὰ ἐλέγχει καὶ πότε νὰ σκεπάζει.

Ἀπὸ τὴν πολύχρονη μαθητεία κοντά του αὐτὸ ἔμεινε μέσα μου, ὅτι ἡ ἀληθινὴ πνευματικὴ πατρότητα δὲν ἀποδεικνύεται μὲ τὴν ἐπιβολή, ἀλλὰ μὲ τὴ διάκριση. Νὰ γνωρίζεις ὄχι μόνο τί πρέπει νὰ πεῖς, ἀλλὰ καὶ πότε, πῶς καὶ μέχρι ποῦ νά μιλήσεις.

Ἕνα ὅμως στοιχεῖο τῆς ἐκκλησιαστικῆς του προσωπικότητας θεωρῶ ἀνεκτίμητη παρακαταθήκη: τὴ συνοδικότητα. Τὴν ἀγαποῦσε βαθιά. Σεβόταν ἀπεριόριστα τὴν ἐκκλησιαστικὴ τάξη καὶ τὸ συνοδικὸ πολίτευμα.

Εἶχε ἰσχυρὴ γνώμη, ἀλλὰ δὲν μετέτρεπε τὴ γνώμη σὲ αὐτάρκεια. Εἶχε παρρησία, ἀλλὰ δὲν συνέχεε τὴν παρρησία μὲ τὴν αὐτονόμηση. Γιὰ ἐκεῖνον ὁ Ἐπίσκοπος ἦταν μέσα στὴ Σύνοδο, ποτέ ἀπέναντι στὴ Σύνοδο. «Πάντα εὐσχημόνως καὶ κατὰ τάξιν γινέσθω». Ἡ τάξη δὲν ἦταν τύπος οὔτε ἐξωτερικὴ συμμόρφωση. Ἦταν ἔκφραση ἑνότητας, εὐθύνης καὶ ἐκκλησιαστικοῦ φρονήματος.

Σὲ αὐτὴ τὴν πτυχή τῆς προσωπικότητάς του ἔρχεται φυσικὰ στὸν νοῦ μου μία χρυσοστομικὴ διδαχή. Ὁ Ἅγιος, ἑρμηνεύοντας τὸ «τῇ ταπεινοφροσὺνῃ ἀλλήλους ἡγούμενοι ὑπερέχοντας ἑαυτῶν», διακρίνει καθαρὰ τὴν ταπεινοφροσύνη ἀπὸ τὴν κολακεία καὶ τὴ μικροψυχία.

Ἡ ἀληθινὴ ταπείνωση δὲν ἀφαιρεῖ τὴ δύναμη ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο, τὴν ἐξαγνίζει. Δὲν καταργεῖ τὴν γνώμη, τὴν ἐλευθερώνει ἀπὸ τὸν ἐγωισμό. Δὲν κάνει τὸν ποιμένα ἄφωνο, τὸν μαθαίνει νὰ μιλᾶ ὡς μέλος τοῦ σώματος καὶ ὄχι ὡς αὐτάρκης μονάδα.

Αὐτὸ ἔβλεπα καὶ στὸν Γέροντά μου: ἕναν ἰσχυρὸ χαρακτῆρα μὲ ἀκέραιη συνείδηση ὅτι τὸ προσωπικὸ στὸ φρόνημα τῆς Ἐκκλησίας. Τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1998, μετὰ ἀπὸ τὴν ἐκλογὴ τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, γυρίζαμε ἀεροπορικῶς στὴν Ἀλεξανδρούπολη.

Ποτέ δὲν θὰ ξεχάσω στὴ ζωή μου ὅτι κάπου στὴ μέση τῆς σαρανταπεντάλεπτης πτήσεως μοῦ εἶπε: «Οἱ ἐκλογὲς τελείωσαν, ἔχουμε Ἀρχιεπίσκοπο, γυρίζουμε πίσω καὶ κάνουμε τὴ δουλειά μας. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι πάνω ἀπὸ τὰ πρόσωπα». Ἔχασε τὴν ἐκλογή, ἀλλὰ πάντοτε στήριζε τὸν Ἀρχιεπίσκοπο.

Αὐτὴ ἡ σύνθεση δύναμης καὶ ταπεινοφροσύνης ἄφηνε βαθὺ ἀποτύπωμα σὲ ὅσους εἶχαν τὴν εὐλογία νὰ μαθητεύσουν κοντά του. Δὲν δίδασκε μόνο μὲ τὸν λόγο, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸν τρόπο ποὺ στεκόταν ἀπέναντι στὶς εὐθύνες, στὶς δοκιμασίες καὶ στοὺς ἀνθρώπους.

Δίπλα του ἔμαθα ἀκόμη ὅτι ἡ Ἀρχιερωσύνη δὲν εἶναι προνόμιο, ἀλλὰ σταυρὸς εὐθύνης καὶ διακονίας. Ὁ καλός ποιμένας «τὴν ψὺχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων». Ἐπίσκοπος σημαίνει νὰ κουράζεσαι χωρίς νὰ διαφημίζεις τὸν κόπο, νὰ πονᾶς χωρίς νὰ μεταβάλλεις τὸν πόνο σὲ παράπονο, νὰ σηκώνεις βάρη ποὺ οἱ πολλοὶ ἴσως δὲν θὰ μάθουν ποτέ καὶ νὰ μένεις ὄρθιος ὅταν οἱ ἄλλοι ἀναζητοῦν στήριγμα.

Ἀναλογιζόμενος σήμερα ὅλα ὅσα ἔζησα καὶ διδάχθηκα κοντά του, δύο εἶναι ἐκεῖνα ποὺ κρατῶ ὡς ἰδιαίτερα πολύτιμη παρακαταθήκη.

Πρῶτον, ἀπὸ τὴ μαθητεία μοῦ κοντὰ τοῦ ἔμειναν βαθιὰ μέσα μου ἡ ἀφοσίωσή του στὴν Ἐκκλησία, ὁ σεβασμός του στὴ συνοδικότητα καὶ στὴν κανονικὴ τάξη, ἡ παρρησία ποὺ δὲν ἀποχωριζόταν ποτέ τὴν ὑπακοὴ καὶ ἡ δύναμη ποὺ ἤξερε νὰ συναντᾶ τὴν ταπείνωση.

Δεύτερον, ἀπὸ τὴ ζωή καὶ τὴ διακονία του ἔμαθα πὼς ἐκεῖνο ποὺ τελικὰ μένει ἀπὸ ἕναν ἄνθρωπο εἶναι ὅ,τι πρόσφερε, ὅ,τι δίδαξε καὶ ὅ,τι ἄφησε στὶς καρδιὲς τῶν ἄλλων. Καὶ πάνω ἀπὸ ὅλα, ἡ μαρτυρία τῆς πίστεως: «Τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι, τὴν πίστιν τετήρηκα».

Ἂν ἕνας ποιητικὸς στίχος μποροῦσε νὰ ἀποδώσει κάτι ἀπὸ τὴν πνευματικὴ ἐγρήγορση, τὴν ὀξύτητα καὶ τὴν ἀδιάκοπη μέριμνά του γιὰ τὴν Ἐκκλησία, θὰ ἦταν τοῦ Διονυσίου Σολωμοῦ: «Πὰντ’ ἀνοιχτά, πὰντ’ ἄγρυπνα, τὰ μάτια τῆς ψυχῆς μου».

Γέροντά μου, ἄλλοτε αὐτὴ τὴν ἡμέρα σοῦ λέγαμε «χρόνια πολλά». Σήμερα κρατῶ μέσα μου ὅσα ἔζησα κοντά σου καὶ ὅσα μοῦ δίδαξες μὲ τὸν λόγο καὶ τὸ παράδειγμά σου. Σὲ εὐχαριστῶ καὶ σὲ εὐγνωμονῶ. Ἂς ἔχουμε τὴν εὐχή σου.

Μητροπολίτης Φλωρίνης, Πρεσπών & Εορδαίας Ειρηναίος

Romfea.gr

https://elthraki.gr/%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%ce%b7-%ce%bc%ce%bd%ce%ae%ce%bc%ce%b7-%ce%b3%ce%af%ce%bd%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%b8%ce%ae%ce%ba%ce%b7/

Συλλυπητήρια του υπουργού Άμυνας της Κύπρου για τον θάνατο των πιλότων του Phantom

ΣΤΟΧΟΣ Σεπτεμβρίου 05, 2026

Τη βαθιά του οδύνη για τον θάνατο των δύο αξιωματικών της Πολεμικής Αεροπορίας εξέφρασε ο υπουργός Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας, Βασίλης Πάλμας, σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Έλληνα υπουργό Εθνικής Άμυνας, Νίκο Δένδια.

Ο Νίκος Δένδιας έκανε γνωστό το περιεχόμενο της επικοινωνίας με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επισημαίνοντας ότι ο Κύπριος υπουργός εξέφρασε τα ειλικρινή του συλλυπητήρια προς τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις για τον θάνατο των δύο αξιωματικών, οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους στο πλαίσιο της Athens Flying Week, καθώς και τη συμπαράστασή του προς τις οικογένειές τους.

https://www.stoxos.gr/2026/09/phantom_0251847167.html

ΑΘΑΝΑΤΟΙ! Αυτοί είναι οι δύο χειριστές του Phantom που συνετρίβη στην Τανάγρα... Επισμηναγός Ιωάννης Μπλέσιας, Σμηναγός Δημήτρης Πέτρου

ΣΤΟΧΟΣ Σεπτεμβρίου 05, 2026

Ο 40χρονος Επισμηναγός, Ιωάννης Μπλέσιας και ο 37χρονος Σμηναγός, Δημήτρης Πέτρου ήταν οι δύο χειριστές του Phantom που έχασαν τη ζωή τους, όταν αυτό κατέπεσε κατά τη διάρκεια επίδειξης στο Athens Flying Week στην Τανάγρα.

Τα στοιχεία τους έδωσε στη δημοσιότητα το ΓΕΑ, ενώ νωρίτερα κηρύχθηκε τριήμερο πένθος στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Η ανακοίνωση του ΓΕΑ

Το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026 και ώρα 14:55, αεροσκάφος F-4E Phantom II της 338 Μοίρας της 117 Πτέρυγας Μάχης, το οποίο συμμετείχε στο Airshow «Athens Flying Week 2026», κατέπεσε 3 ναυτικά μίλια νοτιοανατολικά της 114 Πτέρυγας Μάχης, με συνέπεια τον θανάσιμο τραυματισμό των δύο μελών του πληρώματος.

Τα αίτια του δυστυχήματος διερευνώνται από αρμόδια επιτροπή της Πολεμικής Αεροπορίας.

Επίσης, με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια, κηρύσσεται τριήμερο πένθος στις Ένοπλες Δυνάμεις, από σήμερα Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026 έως και τη Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου 2026, για την απώλεια ζωής των δυο μελών του πληρώματος του μαχητικού αεροσκάφους.

https://www.stoxos.gr/2026/09/phantom_01196655999.html

«ΑΡΧΥΤΑΣ»: Το ελληνικό UAS της ΕΑΒ στη ΔΕΘ – Η αντίστροφη μέτρηση για τις κρίσιμες πτητικές δοκιμές

ΣΤΟΧΟΣ Σεπτεμβρίου 04, 2026

Με τον «ΑΡΧΥΤΑ», το μεγαλύτερο μη επανδρωμένο αερόχημα που έχει σχεδιαστεί και κατασκευαστεί μέχρι σήμερα στην Ελλάδα, δίνει το «παρών» στη φετινή Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ) η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ), παρουσιάζοντας ένα πρόγραμμα που φιλοδοξεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς για την ανάπτυξη εγχώριας τεχνογνωσίας στον τομέα των UAS.

Το βασικό στοιχείο του «ΑΡΧΥΤΑ» είναι ότι ο σχεδιασμός του έχει πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα, με την ΕΑΒ να αποκτά τεχνογνωσία και πνευματικά δικαιώματα σχεδίασης που της δίνουν τη δυνατότητα να εξελίξει στο μέλλον νέες και πιο προηγμένες πλατφόρμες.

Δεν πρόκειται, δηλαδή, για ένα πρόγραμμα απλής συναρμολόγησης εισαγόμενων εξαρτημάτων. Ο «ΑΡΧΥΤΑΣ» αντιμετωπίζεται από την ΕΑΒ και ως μια «πλατφόρμα τεχνογνωσίας», πάνω στην οποία μπορεί να στηριχθεί η επόμενη γενιά ελληνικών μη επανδρωμένων αεροχημάτων, ακόμη και ένας μελλοντικός, σημαντικά εξελιγμένος «ΑΡΧΥΤΑΣ ΙΙ».

Φωτογραφία OnAlert.gr / Κώστας Σαρικάς

Το πρόγραμμα εισέρχεται στην πλέον απαιτητική τεχνικά περίοδο. Σύμφωνα με τον υφιστάμενο σχεδιασμό, τον Δεκέμβριο του 2026 προγραμματίζονται οι δοκιμές κάθετης απογείωσης και προσγείωσης – VTOL, ενώ την άνοιξη του 2027 έχει τεθεί ως στόχος η έναρξη των ιδιαίτερα κρίσιμων δοκιμών μετάβασης από κάθετη σε οριζόντια πτήση.

Πρόκειται, ωστόσο, για τεχνικούς στόχους και όχι για δεσμευτικές καταληκτικές ημερομηνίες. Η συγκεκριμένη φάση αποτελεί μία από τις δυσκολότερες για κάθε αεροπορικό πρόγραμμα αυτού του τύπου και πιθανές αστοχίες ή ανάγκες επανασχεδιασμού επιμέρους υποσυστημάτων μπορούν να μετακινήσουν το χρονοδιάγραμμα. Προτεραιότητα παραμένουν η ασφάλεια πτήσεων και η αξιοπιστία της πλατφόρμας.

Ο «ΑΡΧΥΤΑΣ» κατατάσσεται στην κατηγορία Class II UAS, με μέγιστο βάρος περίπου 180 κιλά, δυνατότητα μεταφοράς ωφέλιμου φορτίου έως 30 κιλά και αυτονομία που υπολογίζεται στις εννέα ώρες. Στην υφιστάμενη διαμόρφωσή του προορίζεται κυρίως για αποστολές ISR, δηλαδή συλλογής πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης.

Το μεγάλο επιχειρησιακό του πλεονέκτημα είναι η δυνατότητα κάθετης απογείωσης και προσγείωσης, η οποία επιτρέπει την ανάπτυξή του χωρίς την ανάγκη αεροδρομίου ή μεγάλου διαδρόμου. Ένα χαρακτηριστικό ιδιαίτερης αξίας για το ελληνικό επιχειρησιακό περιβάλλον, όπου μικρά νησιά και απομακρυσμένες περιοχές μπορούν να αποτελέσουν σημεία ανάπτυξης ενός τέτοιου συστήματος.

Παράλληλα, εξετάζεται μακροπρόθεσμα και η ναυτική προοπτική του «ΑΡΧΥΤΑ». Με τις απαραίτητες τεχνολογικές παρεμβάσεις και διαδικασίες «navalization», μία μελλοντική έκδοση θα μπορούσε να επιχειρεί από κύριες μονάδες επιφανείας του Πολεμικού Ναυτικού, λειτουργώντας ως προωθημένος αισθητήρας και επεκτείνοντας σημαντικά τον ορίζοντα της τακτικής εικόνας των πλοίων.

Η πραγματική επιτυχία του προγράμματος, πάντως, θα κριθεί στην ολοκλήρωση των πτητικών δοκιμών, στη μετάβαση από το πρωτότυπο στη βιομηχανική παραγωγή και, τελικά, στην επιχειρησιακή ένταξη του συστήματος στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Το μεγαλύτερο στοίχημα είναι η δυνατότητα που δείχνει να έχει πλέον η ελληνική αμυντική βιομηχανία να σχεδιάζει, να εξελίσσει και να παράγει τα δικά της μη επανδρωμένα συστήματα, προσαρμοσμένα στις ιδιαίτερες επιχειρησιακές απαιτήσεις της χώρας.

https://www.stoxos.gr/2026/09/uas.html

ΠΕΘΑΙΝΕΙ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΙ ΠΑΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ... (Καταλαβαίνετε τι έχει να γίνει ε;)

ΣΤΟΧΟΣ Σεπτεμβρίου 04, 2026

«Ένας Έλληνας πεθαίνει και φτάνει στη ρεσεψιόν της Κόλασης. Ο υπάλληλος του ανακοινώνει ότι επειδή είναι υπήκοος χώρας-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπορεί να διαλέξει μία από τις κολάσεις των χωρών-μελών.

Σκέφτεται λίγο και αποφασίζει να πάει στη Γερμανική:

– «Οργανωμένη χώρα», λέει, «τόσα χρόνια στην Ελλάδα, τι κατάλαβα από οργάνωση και υπηρεσίες; Mου βγάλανε το λάδι. Τουλάχιστον, ας… πάρω μυρωδιά του τι σημαίνει Ευρώπη, έστω και στην κόλαση».

Φτάνει λοιπόν μπροστά στην πύλη της γερμανικής κόλασης. Μαύρο μάρμαρο, καλογυαλισμένο, σιδερένια πύλη, και ψηλά γράφει με μεγάλα γράμματα ΚΟΛΑΣΗ στα γερμανικά. Χτυπάει. Του ανοίγει ένας άψογα ντυμένος υπάλληλος και τον ρωτά τι θέλει.

– «Να δω πώς είναι», του απαντά εκείνος.

– «Ούτε να το σκέφτεστε κύριε!», του απαντά ο υπάλληλος! «Όλη την ημέρα μας δέρνουνε με κάτι τεράστια μαστίγια και το βράδυ μας βάζουν σε κάτι τεράστια βαρέλια γεμάτα σκατά!!! Φρίκη! Φρίκη! Εγώ σας λέω να μη μείνετε».

Όπου φύγει-φύγει ο Έλληνας....

Στη συνέχεια δοκιμάζει τις υπόλοιπες κολάσεις, τα ίδια. Έτσι απογοητευμένος, καταφεύγει στην έσχατη λύση, την ελληνική κόλαση! Φτάνει λοιπόν έξω από την πύλη. Μία πύλη εγκαταλειμμένη, βρώμικη, όπου στο ψηλότερο σημείο της υπάρχει με μεγάλα φωσφορίζοντα γράμματα η λέξη ΚΟΛΑΣΗ. Το Κ και το Λ μάλιστα, δεν ανάβουν γιατί έχουν καεί τα λαμπάκια. Έτσι η επιγραφή γράφει ΟΑΣΗ.

– «Ελληνική ανοργανωσιά…», μουρμουρίζει.

Όσο πλησιάζει, ακούει κάτι περίεργους θορύβους… Μοιάζουν με μουσική. Πλησιάζει περισσότερο. Η μουσική πλέον ακούγεται ολοκάθαρα. Μπουζούκια, μπαγλαμάδες κλπ. Χτυπάει… Του ανοίγει ένας τύπος κρατώντας μία μπουκάλα στο χέρι, τύφλα στο μεθύσι, και τον ρωτά τι θέλει.

– «Ήρθα να δω πώς είναι», του λέει και βάζει το κεφάλι του μέσα.

Τραπέζια, πολύ κάπνα, κάτι γκόμενες χορεύουν πάνω στα τραπέζια τσιφτετέλια, νταούλια… Γενικώς, μπάχαλο. Τρελαίνεται ο τύπος:

– «Καλά ρε φίλε, τι γίνεται εδώ;»

– «Aσε φίλε, χάλια!», του λέει ο μεθυσμένος. «Η κατάσταση είναι δραματική εδώ πέρα. Μας δέρνουν όλη μέρα με κάτι τεράστια μαστίγια και το βράδυ μας βάζουν σε κάτι τεράστια βαρέλια με σκατά.

– «Πλάκα μου κάνεις;;;», απαντάει ο πεθαμένος. «Εδώ πίνετε και γλεντάτε!»

– «Εεε, ξέρεις πώς είναι μωρέ εδώ στην Ελλάδα… Τη μία δεν έχουμε σκατά, την άλλη χαλάνε τα μαστίγια…

https://www.stoxos.gr/2026/09/blog-post_4640.html

Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ του Αλέξανδρου με τον Διογένη που ακόμη μας κάνει να αναρωτιόμαστε... ΣΕ ΠΟΙΑ ΗΠΕΙΡΟ ΑΝΑΦΕΡΟΤΑΝ...;;;

ΣΤΟΧΟΣ Σεπτεμβρίου 03, 2026

Όποιον και να ρωτήσεις, τι είπε ο Διογένης στον Αλέξανδρο, θα σου απαντήσει εκείνο…..το χιλιοειπωμένο «μη μου κρύβεις τον ήλιο» ή «μη μου στερείς αυτό που δεν μπορείς να μου χαρίσεις».

Οι νεοέλληνες ειδικοί κατά έναν περίεργο τρόπο, σταματούν εδώ χωρίς να επεκτείνονται στην υπόλοιπη συζήτηση του Αλεξάνδρου με τον Διογένη, η οποία είναι πραγματική διάλεξη πολιτικής κοινωνιολογίας. Ο Διογένης συμφωνεί με την Σωκρατική αντίληψη περί γνώσεως. Δηλαδή δεν μπορεί να ασχοληθεί κάποιος επιτυχώς και επωφελώς με κάτι αν το αγνοεί.

Νομίζεις λέει στον Μέγα Αλέξανδρο πως είναι ηνίοχος εκείνος που δεν μπορεί να κρατήσει τα ηνία; Ή εκείνος που δεν ξέρει να κυβερνήσει είναι κυβερνήτης; Ο Αλέξανδρος τότε, ανήσυχος μήπως θεωρηθεί ότι δεν γνωρίζει να βασιλεύει, ρωτά πολύ εύστοχα: Ποιος διδάσκει την βασιλική τέχνη που πρέπει να μεταβεί κανείς για να την μάθει;

Στο ερώτημα ο Διογένης απαντά, πως η μόρφωση είναι δυο ειδών. Εκείνη που διαθέτει ο άνθρωπος από την φύση, την «θεία», και εκείνη που αποκτά από τους ανθρώπους την «ανθρώπινη». Δηλαδή η έμφυτη και η επίκτητη. Για να γίνει όμως κάποιος σωστά μορφωμένος, είναι απαραίτητο να προστεθεί η ανθρώπινη στην θεια.

Δηλαδή ο κυβερνήτης ο βασιλεύς ο ιατρός πρέπει να έχει το ταλέντο, την έμφυτο κλίση να κυβερνήσει να βασιλεύει να ιατρεύει κλπ. Η άποψη αυτή του Διογένους επικρατεί σήμερα στην παιδαγωγική επιστήμη και αποτελεί την βάση του επαγγελματικού προσανατολισμού. Ο Διογένης βεβαιώνει τον Αλέξανδρο, ότι όποιος έχει την θεϊκή-έμφυτη μόρφωση, εύκολα αποκτά και την άλλη, την ανθρώπινη, αφού ακούσει λίγα και λίγες φορές.

Απορίας άξιο είναι, γιατί περιορίζουν τον Διογένη στα αστεία και στα πειράγματά του και «αγνοούν» την προσφορά του στην επιστήμη της πολιτικής κοινωνιολογίας. Άλλωστε δεν είπε τυχαία στο τέλος την κουβέντα ο Αλέξανδρος, πως, «Αν δεν ήμουν Αλέξανδρος θα ήθελα να ήμουν Διογένης».

Ολοκληρώνοντας τον διάλογό του ο Διογένης, με τον Μέγιστο της οικούμενης, λέει:

«Ακόμη κι αν κατακτήσεις όλον τον κόσμο, ακόμη κι αν περάσεις τις ηράκλειες στήλες και κατακτήσεις την μεγάλη ήπειρο που βρίσκεται πέρα από τον μεγάλο ωκεανό που είναι μεγαλύτερη από την Ασία, δεν θα είσαι μεγάλος βασιλιάς, αν πρώτα δεν είσαι καλός άνθρωπος. «Μείζω της Ασίας ήπειρον, τον Ωκεανόν διανηξάμενος».

Σε ποια Ήπειρο αναφερόταν ο Διογένης άραγε;

https://www.stoxos.gr/2026/09/blog-post_779.html