Κυριακή 23 Αυγούστου 2026

Shay Gal: Ελλάδα – Κύπρος – Ισραήλ: Ενιαία αποτροπή κατά Τουρκίας! Η Τουρκία δεν θα λάβει το F-35

ΣΤΟΧΟΣ Αυγούστου 23, 2026



Η «Ασπίδα του Αχιλλέα», ο επανεξοπλισμός της Κύπρου, το ναυτικό δόγμα του Ισραήλ και το διευρυνόμενο χάσμα στα F-35 αποτελούν πλέον μια ενιαία αρχιτεκτονική αποτροπής.

ΤΟΥ SHAY GAL*
ΠΗΓΗ ΤΑ ΝΕΑ

Στη ναυτική βάση της Χάιφα, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου κατέστησε την ασφάλεια των ναυτιλιακών διαδρόμων και του θαλάσσιου εμπορίου αποστολή του ισραηλινού ναυτικού και του κράτους του Ισραήλ. Αυτή η αποστολή φέρει πλέον στρατιωτικό βάρος: η Τουρκία δεν θα ελέγχει τον διάδρομο από τη Χάιφα, μέσω της Κύπρου και της Κρήτης, προς την Ευρώπη.

Μέσα σε 35 μήνες, η «Ασπίδα του Αχιλλέα» θα συγχωνεύσει την αεράμυνα, την αντιπυραυλική άμυνα και την άμυνα drone της Ελλάδας υπό κυρίαρχο ελληνικό έλεγχο, συμπεριλαμβανομένου του πηγαίου κώδικά της. Τα αεροσκάφη C-390 θα προσθέσουν δυνατότητες εναέριου ανεφοδιασμού και θα επεκτείνουν την ελληνική εμβέλεια προς την Κύπρο.

Η Λευκωσία εντάσσει στο οπλοστάσιό της το σύστημα Barak MX και έξι ελικόπτερα H145M, ενώ παράλληλα επεκτείνει τις αεροπορικές και ναυτικές της βάσεις για να υποδέχεται, να συντηρεί και να πολλαπλασιάζει τη συμμαχική ισχύ.

Η Ελλάδα παρέχει αεροπορικό και θαλάσσιο βάθος· η Κύπρος, τον ένοπλο σύνδεσμο μεταξύ του Αιγαίου και της Λεβαντίνης, το Ισραήλ, πληροφορίες, πολυεπίπεδη άμυνα, ακρίβεια, κυβερνοϊκανότητες και ναυτική εμβέλεια. Οι κυβερνήσεις δεν έχουν δημοσιεύσει κοινό πολεμικό σχέδιο. Οι δυνάμεις τους, όμως, ήδη συνθέτουν ένα.

Η Τουρκία δεν θα λάβει το F-35

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι μόνο το Οβάλ Γραφείο. Είναι η ομοσπονδιακή νομοθεσία, το Κογκρέσο και οι επιτροπές εξωτερικών υποθέσεων και ενόπλων δυνάμεων· το Στέιτ Ντιπάρτμεντ· το Πεντάγωνο, η Πολεμική Αεροπορία, η Υπηρεσία Συνεργασίας για την Αμυντική Ασφάλεια (DSCA), το Κοινό Γραφείο Προγράμματος F-35 (JPO) και οι υπηρεσίες ασφαλείας και πληροφοριών που προστατεύουν την τεχνολογία του αεροσκάφους.

Ο νόμος CAATSA και το άρθρο 1245 του Νόμου για την Εθνική Άμυνα (NDAA) του 2020 απαγορεύουν τη μεταβίβαση ενόσω η Άγκυρα διατηρεί τους ρωσικούς S-400. Τον Ιούλιο, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ενημέρωσε το Κογκρέσο ότι οι νόμιμες προϋποθέσεις παρέμεναν ανεκπλήρωτες. Έξι αεροσκάφη είχαν κατασκευαστεί για την Τουρκία. Η Ουάσιγκτον τα παρακράτησε.

Το πρώτο από τα είκοσι F-35A της Ελλάδας αναμένεται στις Ηνωμένες Πολιτείες στα τέλη του 2028 και στην Ελλάδα γύρω στο 2030. Το Ισραήλ θα παραλάβει ακόμη είκοσι πέντε από το 2028, επεκτείνοντας τον στόλο του στα εβδομήντα πέντε αεροσκάφη. Μια τέταρτη μοίρα έχει εγκριθεί, ανεβάζοντας την προγραμματισμένη δύναμη προς τα εκατό.

Η θητεία του Τραμπ λήγει τον Ιανουάριο του 2029. Η Αθήνα και η Ιερουσαλήμ θα αναπτύσσουν μεγαλύτερους στόλους πέμπτης γενιάς, ενώ η Άγκυρα θα παραμένει εκτός προγράμματος. Υπό το Δόγμα της Τέταρτης Δύναμης, το Ισραήλ, η Ελλάδα και η Κύπρος αποτελούν το επιχειρησιακό κέντρο, η Γαλλία παρέχει την ευρωπαϊκή αυθεντία, την αεροπορική και ναυτική ισχύ, τον έλεγχο της κλιμάκωσης και την ικανότητα δράσης όταν η Τουρκία παραλύει το ΝΑΤΟ εκ των έσω.

Εάν η αποτροπή αποτύχει, η «Οργή του Ποσειδώνα» θέτει την ίδια την κατοχή στο πεδίο της μάχης. Εάν η Τουρκία χρησιμοποιήσει τη Βόρεια Κύπρο ως πλατφόρμα αεροπορική, πυραυλική, drones, πληροφοριών ή διοίκησης εναντίον των τριών κρατών ή των υποδομών που τα συνδέουν, η κατοχή μετατρέπεται σε κεντρικό θέατρο και κύριο στρατιωτικό στόχο.

Ο στόχος δεν θα είναι μία ακόμη κατάπαυση του πυρός που θα διατηρεί τον τουρκικό έλεγχο. Θα είναι η απόκρουση της επίθεσης, η αναχαίτιση των τουρκικών ενισχύσεων, η απομόνωση των δυνάμεών της, η εξάρθρωση των στρατιωτικών υποδομών της κατοχής και η αποκατάσταση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η Τουρκία κάποτε εκμεταλλευόταν τον διχασμό: την Ελλάδα στο Αιγαίο, την Κύπρο υπό κατοχή, το Ισραήλ στραμμένο ανατολικά και τη Γαλλία σε απόσταση. Αυτό το πλεονέκτημα έχει χαθεί. Η Άγκυρα μπορεί ακόμα να κατασκευάσει μια κρίση. Δεν μπορεί πλέον, όμως, να επιλέξει έναν μόνο αντίπαλο, ένα μόνο θέατρο επιχειρήσεων ή ένα αναστρέψιμο αποτέλεσμα.

*Ο Shay Gal είναι ιδρυτής και διευθυντής της Line of State, πρώην αντιπρόεδρος Εξωτερικών Σχέσεων στην Israel Aerospace Industries (IAI)


Tρέμουν τον Πόντο οι τούρκοι.... Παναγία Σουμελά: Πρώτη φορά κεκλεισμένων θυρών η Θεία Λειτουργία ακόμη και για τα ΜΜΕ

ΣΤΟΧΟΣ Αυγούστου 23, 2026



Μια νέα προκλητική απόφαση έλαβαν οι τουρκικές Αρχές ενόψει της Θείας Λειτουργίας στην Ιερά Μονή Παναγίας Σουμελά στην Τραπεζούντα του Πόντου. Όπως αποκάλυψε αρχικά η τουρκική ειδησεογραφική ιστοσελίδα 61saat και πλήθος τουρκικών ΜΜΕ στη συνέχεια, η φετινή θρησκευτική τελετή της 23ης Αυγούστου θα πραγματοποιηθεί για πρώτη φορά στα χρονικά χωρίς την παρουσία εκπροσώπων του Τύπου.

Σύμφωνα με το τουρκικό δημοσίευμα, η διοργάνωση –την οποία παρακολουθούσαν κάθε χρόνο δεκάδες δημοσιογράφοι από την Τουρκία αλλά και διεθνείς ανταποκριτές– θα διεξαχθεί αυστηρά κεκλεισμένων των θυρών για τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Η κίνηση αυτή απαγορεύει την τηλεοπτική και φωτογραφική κάλυψη της λειτουργίας εντός του μνημείου.

Και αυτό δεν είναι το μόνο που αποφάσισαν τελευταία στιγμή, καθώς φέτος αποφάσισαν να εφαρμόσουν το μέτρο της περιορισμένης εισόδου επιλεγμένου κοινού στον χώρο «για λόγους ασφαλείας».

Ειδικότερα θα ισχύσουν τα ειδικά μέτρα πρόσβασης:

Πρωινές ώρες: Η είσοδος στον εσωτερικό χώρο της μονής θα επιτρέπεται αποκλειστικά σε όσους περιλαμβάνονται στην εγκεκριμένη λίστα των προσκεκλημένων για τη λειτουργία.

Πρόσβαση για το κοινό: Για τους υπόλοιπους επισκέπτες και τουρίστες, ο χώρος θα παραμείνει κλειστός το πρωί και θα ανοίξει τις πύλες του μετά τις 14:00.

Οι τουρκικές αντιδράσεις και το παρασκήνιο

Η απόφαση για τον αποκλεισμό των ΜΜΕ έρχεται σε ένα ήδη τεταμένο κλίμα. Όπως καταγράφει το 61saat, τοπικοί εθνικιστικοί κύκλοι της Τραπεζούντας –όπως ο πρόεδρος του συνδικάτου Türkiye Kamu-Sen Τραπεζούντας, Coşkun Dilber– αντιδρούν έντονα στη διεξαγωγή της τελετής. Ο ίδιος υποστήριξε ότι η Σουμελά είναι εγγεγραμμένη ως μουσείο και όχι ως εκκλησία, ζητώντας την άμεση ακύρωση της άδειας.

Οι τουρκικές Αρχές είχαν απορρίψει για τρίτη χρονιά το αίτημα για Θεία Λειτουργία στις 15 Αυγούστου, εγκρίνοντας την 23η Αυγούστου που συμπίπτει με τα Εννιάμερα της Παναγίας. Λόγω της μεταφοράς αυτής, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος δεν θα παραστεί στην Παναγία Σουμελά, καθώς θα προεξάρχει την ίδια ημέρα, στη Θεία Λειτουργία που θα τελεστεί στα ερείπια της Μονής Παναγίας Φανερωμένης στην Αρτάκη της Κυζίκου.



Αυτές Είναι Οι Τροφές Που Κατανάλωναν Οι Αρχαίοι Έλληνες Καθημερινά

ΣΤΟΧΟΣ Αυγούστου 23, 2026


Στη σημερινή κοινωνία, ποικιλία των τροφών είναι τεράστια και μπορούμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε πολλά τυρια, κρέατα ακόμη και γάλατα. Αλλά οι Αρχαίοι Έλληνες διατηρούσαν τη σωματική τους υγεία αλλά και το στομάχι τους γεμάτο τρώγοντας λιτά.

Πρώτα απ’ όλα σε αντίθεση με όσα υποστηρίζουν οι σύγχρονοι διατροφολόγοι σχετικά με τα οφέλη ενός πλουσιοπάροχου πρωινού, οι αρχαίοι Έλληνες, ξεκινούσαν τη μέρα τους με ένα πολύ λιτό γεύμα, το οποίο περιελάμβανε λίγο κριθαρένιο ψωμί, βουτηγμένο σε ανέρωτο κρασί, μαζί με ελιές και σύκα. Ένα επίσης σύνηθες πρωινό ήταν ο «κυκεώνας», ένα ρόφημα από βρασμένο κριθάρι, αρωματισμένο με μέντα ή θυμάρι, που πίστευαν ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες.

Το μεσημέρι συνήθιζαν να τρώνε ψάρια, όπως τσιπούρες, μπαρμπούνια, σαρδέλες και χέλια, όσπρια και κυρίως φακές, φασόλια, ρεβίθια, μπιζέλια και κουκιά, ψωμί, τυρί, ελιές, αυγά, ξηρούς καρπούς και φρούτα. Μια ακόμα αντίθεση με τη σημερινή εποχή παρατηρείται και σε ό,τι αφορά το δείπνο, καθώς αν και σήμερα οι γιατροί συμβουλεύουν να είναι ιδιαίτερα ελαφρύ, οι πρόγονοί μας το θεωρούσαν το πιο σημαντικό και μεγάλο γεύμα της ημέρας. Συνοδευόταν και από επιδόρπια, τα λεγόμενα “τραγήματα”, που μπορεί να ήταν φρούτα φρέσκα ή ξηρά, κυρίως σύκα, καρύδια και σταφύλια ή γλυκά με μέλι.

Οι αρχαίοι έδειχναν ιδιαίτερη προτίμηση στο χοιρινό και το μοσχάρι, ενώ σπανιότερα έτρωγαν κατσίκι και αρνί. Επίσης αγαπούσαν πολύ και το κυνήγι, κυρίως τις τσίχλες, τα ορτύκια και τα ελάφια. Αγαπούσαν όμως και τα σαλιγκάρια, τα οποία οι Κρητικοί έτρωγαν από την εποχή του Μίνωα. Μπορεί τα φρούτα και τα λαχανικά να είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στο καθημερινό τους τραπέζι, ωστόσο δεν υπήρχε τόσο μεγάλη ποικιλία όση σήμερα. Μπορεί να μην υπήρχαν φρούτα όπως τα πορτοκάλια, τα μανταρίνια, τα ροδάκινα και οι μπανάνες, αλλά μεγάλη ζήτηση είχαν τα αχλάδια, τα ρόδια, τα μήλα, τα σύκα, μούρα, τα κεράσια και τα δαμάσκηνα. Όσον αφορά τα λαχανικά, οι Αθηναίοι τα καλλιεργούσαν στους κήπους τους και είχαν ιδιαίτερη αγάπη στους βολβούς, τα μαρούλια, τα αγγούρια, τον αρακά, τις αγκινάρες, τα βλίτα, το σέλινο, τον άνηθο και το δυόσμο. Άλλα πάλι, όπως τα μανιτάρια, το μάραθο, τα σπαράγγια, ακόμα και τις τρυφερές τσουκνίδες, τα αναζητούσαν στις ακροποταμιές και τα χωράφια. Μεγάλη αγάπη είχαν και στο ψωμί, αφού συνήθιζαν μάλιστα να φτιάχνουν αρκετά είδη, από λαγάνες, σιμιγδαλένιους άρτους και ψωμί από χοντράλευρο, μέχρι ψωμί από κεχρί.

Τα ράφια της κουζίνας ενός αρχαίου ελληνικού σπιτιού έπρεπε να είναι πάντα εφοδιασμένα με διάφορα μπαχαρικά και καρυκεύματα, όπως ρίγανη, βασιλικό, δυόσμο, θυμάρι, κάρδαμο, κόλιανδρο, κάππαρη και σουσάμι, τα οποία συνήθιζαν να προσθέτουν για να κάνουν πιο γευστικά τα πιάτα τους. Τα περισσότερα φαγητά ήταν ιδιαίτερα ελαφριά, καθώς γίνονταν ψητά στο φούρνο και στη σούβλα, ενώ το ίδιο ίσχυε και για τα γλυκά, καθώς, αφού δεν υπήρχε η ζάχαρη και το κακάο, παρασκευάζονταν από αλεύρι , φρούτα ξερά ή φρέσκα και μέλι. Κάθε γεύμα φυσικά το συνόδευαν με κρασί, ενώ από το τραπέζι δεν έλειπε ποτέ το ελαιόλαδο, το οποίο θεωρούσαν δώρο της θεάς Αθηνάς στην πόλη τους.

Σε κάθε περίπτωση οι αρχαίοι ήταν λιτοδίαιτοι. Γι’ αυτό άλλωστε και είχαν αυτοχριστεί ‘μικροτράπεζοι’ και ‘φυλλοτρώγες’. Κατανάλωναν μεγάλη ποικιλία τροφών, αλλά σε πολύ μικρές ποσότητες, καθώς θεωρούσαν ότι στόχος του φαγητού ήταν να τέρψει τον ουρανίσκο και όχι να χορτάσει το στομάχι. Οι πιο σκληροπυρηνικοί των Ελλήνων ήταν οι Σπαρτιάτες που ακόμη και στη διατροφή τους ακολουθούσαν τη λακωνική λιτότητα με το καθημερινό τους διαιτολόγιο να περιλαμβάνει μια κούπα από «μέλανα ζωμό» και ένα κομμάτι ψωμί, ενώ σε ιδιαίτερες περιστάσεις και γιορτές βραστό χοιρινό, λίγο κρασί και πίτα.
ksipnistere.com



Σάββατο 22 Αυγούστου 2026

«Στο δωμάτιο που υπάρχει Ευαγγέλιο τρέμουν να μπουν οι δαίμονες»... Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος


ΣΤΟΧΟΣ Αυγούστου 22, 2026



Όπως η καθημερινή προσευχή, έτσι και η καθημερινή μελέτη της Αγίας Γραφής είναι απαραίτητη για την πνευματική μας ζωή.

Με τη μελέτη της Αγίας Γραφής η προσευχή μας γίνεται θερμότερη. Και με την προσευχή μας ο νους μας φωτίζεται για την κατανόηση της Αγίας Γραφής. Εκτός από τα όσα αναφέραμε πιο πάνω, σημειώνουμε και μερικούς ακόμα πρακτικούς τρόπους.

α) Το προσωπικό μας αντίτυπο. Χρειάζεται ν’ αποκτήσουμε πριν απ’ όλα το προσωπικό μας αντίτυπο της Αγίας Γραφής. Αυτή να έχουμε πάντα. Να μην την δανείζουμε. Και μόνον απ’ αυτήν να διαβάζουμε. Έτσι θα αποκτήσουμε με κάθε λέξη προσωπική γνωριμία.

β) Σταδιακό πλησίασμα. Η Αγία Γραφή δεν διαβάζεται όπως όλα τα βιβλία. Κάθε φράση, κάθε λέξη έχει βάθος πολύ, ένα μήνυμα κρυμμένο. Οι πατέρες της Εκκλησίας έχουν δώσει θαυμάσιες ερμηνείες. Και σήμερα έχουμε την δυνατότητα μέσω αυτών των έργων τους, αλλά και σύγχρονων ερμηνευτών να γνωρίσουμε καλύτερα την Αγία Γ ραφή.

γ) «Προσπάθησα αλλά δεν καταλαβαίνω». Η Αγία Γραφή δεν είναι παιδικό βιβλίο, ούτε εύκολο. Γι’ αυτό και θέλει, όπως τονίσαμε, σταδιακό πλησίασμα, όταν συναντάμε κάτι που δεν καταλαβαίνουμε, δεν σταματάμε. Προχωρούμε πιο κάτω. Με τα ερμηνευτικά κείμενα που κυκλοφορούν, μπορούμε να κατανοήσουμε κάθε φορά και περισσότερα πράγματα.

Πολύ ωραία λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: «Εάν εσύ δεν καταλαβαίνεις, ο διάβολος καταλαβαίνει και τρέμει». Και σ’ άλλο σημείο τονίζει: «Στο δωμάτιο που υπάρχει Ευαγγέλιο τρέμουν να μπουν οι δαίμονες».



Θεολογική Σχολή της Χάλκης: Προς επαναλειτουργία μετά από 54 χρόνια

Ο Θεολόγος και Νομικός Ιωάννης Σιδηράς μίλησε στο ΘΡΑΚΗ ΝΕΤ για την κινητικότητα της Τουρκίας και το διακύβευμα για τον Οικουμενικό Θρόνο


Έχει περάσει ένας χρόνος από τότε που ο Οικουμενικός Πατριάρχης υποστήριξε ότι σύμφωνα με εντολή του Τούρκου προέδρου, ο Υπουργός Παιδείας της γειτονικής χώρας έχει αναλάβει τις διαδικασίες και τον Σεπτέμβρη του 2026, η Θεολογική Σχολή της Χάλκης αναμένεται να υποδεχθεί τους πρώτους φοιτητές.

Πρόκειται αναμφισβήτητα για ένα πολύ σημαντικό γεγονός. Η απόφαση αυτή σηματοδοτεί μια νέα εποχή για την Ορθόδοξη Εκκλησία και τη θεολογική εκπαίδευση στην περιοχή, καθώς η Σχολή παραμένει κλειστή από το 1971. Η επαναλειτουργία της θεωρείται εξέχουσας σημασίας τόσο για τη θρησκευτική ελευθερία, όσο και για την βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Στο κεντρικό δελτίο του ΘΡΑΚΗ ΝΕΤ και τον Θανάση Τσολάκη μίλησε σχετικά ο Θεολόγος και Νομικός, Ιωάννης Σιδηράς, Όπως ανέφερε ο κ. Σιδηράς: «Ο Οικουμενικός Πατριάρχης δήλωσε -κατόπιν ραντεβού με τον Τούρκο πρόεδρο- ότι προχωρά το αίτημα υλοποίησης επαναλειτουργίας μετά από 54 συναπτά έτη της Θεολογικής Σχολής Χάλκης. Το αίτημα αυτό είχε διατυπωθεί και στον Αμερικανό Πρόεδρο σε επίσκεψη του πατριάρχη Βαρθολομαίου στην Ουάσιγκτον. Είναι, λοιπό, δεδομένο, ότι για πρώτη φορά υπάρχει μια κινητικότητα από πλευρά της Τουρκίας.

Exterior view of The main entrance of The Theological School of Halki(located on the site of the Monastery of the Holy Trinity, 1844) in Heybeliada in Istanbul, Turkey

Ωστόσο, ένα μόρφωμα του βαθέως Τουρκικού κράτους, η Τουρκορθόδοξη Εκκλησία (δεν είναι Ορθόδοξη) το τελευταίο διάστημα τέθηκε εναντίον της επαναλειτουργίας της Σχολής, δηλώνοντας ότι η επαναλειτουργία αυτή θα παράγει πράκτορες εναντίον της Τουρκίας. Βέβαια, πρόκειται για γελοίο επιχείρημα. Το ζήτημα είναι ξεκάθαρα πολιτικό και όχι νομικό, η νομική φόρμουλα μπορεί να βρεθεί».

Σε άλλο σημείο της συζήτησης ο Ιωάννης Σιδηράς παραδέχθηκε ότι η Άγκυρα πιθανώς να θέλει να εντάξει τη Σχολή της Χάλκης ως παράρτημα του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης ή του Μαρμαρά. Το Πατριαρχείο, από την πλευρά του, δεν μπορεί να δεχθεί κάτι τέτοιο, καθώς πρόκειται για Θεολογική Σχολή και πρέπει να έχει ιδιαίτερο καθεστώς.

«Η επαναλειτουργία της Σχολής -έχει βέβαια και μια συναισθηματική χροιά- αλλά κυρίως είναι θέμα επιβίωσης του Οικουμενικού θρόνου. Υπάρχει λειψανδρία, η ομογένεια φθίνει διαρκώς. Δεν υπάρχουν νέοι που θέλουν να υπηρετήσουν ως άγαμοι κληρικοί. Πρόκειται για αποκατάσταση μιας αδικίας σε ένα ανύπαρκτο κράτος δικαίου που καταπάτησε τα δικαιώματα της ομογένειας στην Πόλη», κατέληξε ολοκληρώνοντας ο καταξιωμένος Θεολόγος και Νομικός.

Κ.Α.



Παρασκευή 21 Αυγούστου 2026

Σάρισα: Η ιστορία του φοβερού κινούμενου φράκτη των Μακεδόνων... O φόβος και τρόμος της εποχής!

ΣΤΟΧΟΣ Αυγούστου 21, 2026



Η μακεδονική σάρισα αποτέλεσε τον φόβο και τρόμο της εποχής και έγραψε ίσως τις ενδοξότερες σελίδες του Ελληνικού Πεζικού στην αρχαιότητα.

Ο εμπνευστής της ο Φίλιππος Β’ ο Μακεδόνας, ο πατέρας του Μεγαλέξανδρου που ήξερε από δόρατα καθώς ο ίδιος ήταν τραυματίας από κτύπημα κονταριού και κούτσαινε. Είναι ο εμπνευστής της σάρισας και της Μακεδονικής φάλαγγας.

Την εποχή που ο Φίλιππος ανήλθε στο θρόνο της Mακεδονίας, οι πεζοί του μακεδονικού στρατού ήταν οπλισμένοι με ένα δόρυ που ονομαζόταν σάρισα. Ήταν ένα τυπικό δόρυ της εποχής, μήκους περί τα 2,5 μέτρα, που χρησιμοποιούνταν σε μάχες εκ παρατάξεως και οι οπλίτες το χειρίζονταν με ένα χέρι. O Φίλιππος εμπνεύστηκε την αλλαγή του μήκους της σάρισας, η οποία πλέον επιμηκύνθηκε στα 5 (κατ’ άλλους 5,5) μέτρα. Mε τον τρόπο αυτό, δημιουργήθηκε η νέα σάρισα, που κατέστησαν διάσημη οι φαλαγγίτες του Aλέξανδρου σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της οικουμένης.

Στην πρώτη της υλοποίηση από τον Φίλιππο, η σάρισα ήταν κατά βάση ένα μακρύτερο δόρυ, που ενδεχομένως εμπνεύστηκε από εκείνο (περί τα 4 μέτρα) που είχε δημιουργήσει ο Αθηναίος στρατηγός, Iφικράτης, για τους πεζοναύτες του ή από μακριά δόρατα που χρησιμοποιούσαν κάποιες θρακικές φυλές. ‘Έφερε σιδερένια αιχμή και ορειχάλκινο σαυρωτήρα, μία δευτερεύουσα αιχμή που τη χρησιμοποιούσαν για να καρφώνουν τη σάρισα στο έδαφος, αλλά και για να αποτελειώνουν πεσμένους αντιπάλους. Το μήκος της φαίνεται ότι κυμαινόταν από τα 5 έως τα 5,5 μέτρα, καθιστώντας παντελώς απαγορευτική τη χρήση της με το ένα χέρι. Oι σαρισοφόροι έπρεπε να χρησιμοποιούν και τα δύο χέρια τους για να χειρίζονται τη σάρισα, οπότε υιοθετήθηκε μία μικρή ασπίδα η πέλτη , που αναρτούσαν από τον ώμο τους οι φαλαγγίτες με ένα δερμάτινο λουρί. O οπλισμός του σαρισοφόρου συμπληρωνόταν με ένα μικρό ξίφος, που ήταν καθαρά ένα δευτερεύον όπλο.

H χρήση της σάρισας έδωσε στις πεζοπόρες δυνάμεις του Φιλίππου το αποφασιστικό πλεονέκτημα σε σύγκριση με τους οπλίτες της Νοτίου Ελλάδος, εξαιτίας του αυξημένου μήκους του δόρατος. Ενάντια στα παραδοσιακά δόρατα των 2,5 μέτρων, οι σάρισες ήταν πραγματικά θανατηφόρες. Παρόλα αυτά, στην πρώτη εκτεταμένη σύγκρουση των δύο φαλαγγών, στη μάχη της Χαιρώνειας, οι οπλίτες εξαιτίας της ανώτερης πολεμικής δεινότητας και της καλύτερης πανοπλίας (οι περισσότεροι φαλαγγίτες, εκτός των πρώτων σειρών, ήταν αθωράκιστοι), υπερίσχυαν στη μάχη με τους φαλαγγίτες, αλλά η μάχη χάθηκε για το συνασπισμό Αθηναίων-Θηβαίων, όταν ο Φίλιππος έριξε στη σύγκρουση το άλλο μεγάλο του όπλο, το πανίσχυρο ιππικό των εταίρων.

Έγινε έτσι ξεκάθαρο ότι η χρήση της σάρισας από μόνη της δεν εγγυόταν την επιτυχία, αλλά μόνο στο πλαίσιο ενός συστήματος συνδυασμένων όπλων (σαρισοφόρων, ιππέων και ακροβολιστών), ένα σύστημα που ανέπτυξε ο Φίλιππος και τελειοποίησε στη συνέχεια ο Αλέξανδρος.

H σάρισα σιγά-σιγά πέρασε και στο οπλοστάσιο των νότιων Ελλήνων. Ωστόσο, η χρήση της σάρισας αλλά και η εμφάνισή της άλλαξαν. Αυτό που έμεινε ίδιο ήταν η φονική αποτελεσματικότητα ενός “τείχους” από σάρισες. Οι φαλαγγίτες, σημαδεύοντας τα πρόσωπα των αντιπάλων, πετύχαιναν θανάσιμα πλήγματα με φονική ακρίβεια. Ωστόσο, η σάρισα με τα χρόνια μεγάλωσε υπερβολικά (κατά τον 2ο αιώνα είχε ξεπεράσει τα 6,5 μέτρα σε μήκος) και οι παρατάξεις γίνονταν όλο και πιο μονολιθικές, προσαρμοζόμενες στις γιγάντιες διαστάσεις των ελληνιστικών βασιλείων.

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της μακεδονικής φάλαγγας συνίσταται στον ατομικό οπλισμό του φαλαγγίτη και στη διάταξη μάχης της φάλαγγας:

Οι φαλαγγίτες τάσσονταν σε βάθος 16 ζυγών και σε τάξη αραιότερη. Είχαν μεταξύ τους απόσταση 1μ στην επίθεση και 0,50μ στην άμυνα. Οι πρώτοι πέντε ζυγοί κρατούσαν τις σάρισες προτεταμένες με αποτέλεσμα ο εχθρός να προσκρούει σε ένα αδιαπέραστο τοίχος από σάρισες 4,5μ. μακριά από τους πρώτους άνδρες της φάλαγγας.

Οι πίσω ζυγοί κρατούσαν τη σάρισα όρθια αλλά με κλίση προς τα εμπρός, στηρίζοντάς την στον ώμο του προπορευόμενου, με αποτέλεσμα και πάνω από τη φάλαγγα να δημιουργείται ένα δάσος από αιχμές. Όταν σκοτωνόταν ή πληγωνόταν στρατιώτης από τις πρώτες γραμμές, τότε τη θέση του, με προτεταμένη τη σάρισα, έπαιρνε ο όπισθεν αυτού ερχόμενος στρατιώτης.

Έτσι, στις πέντε πρώτες γραμμές δεν υπήρχε σε ώρα μάχης κανένα κενό. Κατά τη διάρκεια της μάχης, δεν στηρίζονταν μόνο στην ορμητική πρώτη προσβολή και τον «ωθισμό», όπως η φάλαγγα οπλιτών, αλλά στη συνεχή κίνηση προς τα εμπρός που εξασφάλιζε ο «κινούμενος φράχτης» αιχμών, συντρίβοντας τον αντίπαλο. Παράλληλα, η έλλειψη αμυντικού οπλισμού (θώρακας, μεγάλη ασπίδα) δεν αποτελούσε μειονέκτημα για τη μακεδονική φάλαγγα, καθόσον οι αντίπαλοι δεν έφταναν ποτέ σε απόσταση προσβολής από τους Μακεδόνες…

Η σάρισα με τη Mακεδονική Φάλαγγα αποτέλεσε ίσως τη μεγαλύτερη δικαίωση των πεζικάριων ανά τον κόσμο όπως χρόνια αργότερα την περιέγραψε αμερικανός πολεμικός ανταποκριτής στην εφημερίδα του:

“Αγαπώ τους στρατιώτες του Πεζικού, γιατί κάνουν την πιο άχαρη δουλειά. «Τρώνε» όλη τη λάσπη, τη βροχή και τον άνεμο. Δεν έχουν ανέσεις και μαθαίνουν να ζουν ακόμη και χωρίς τα απολύτως αναγκαία. Και σε τελική ανάλυση, είναι εκείνοι που αν δεν υπήρχαν, κανένας πόλεμος δεν θα μπορούσε να κερδηθεί”.

Δημήτρης Βάλλας
Πηγή: eleftheria.gr



Πέμπτη 20 Αυγούστου 2026

Η Σπηλιά του Κύκλωπα σε εγκατάλειψη

Κατεστραμμένα κιγκλιδώματα, πεσμένη η ενημερωτική πινακίδα και ακαθάριστο το μονοπάτι στην Μάκρη Αλεξ/πολης – Τι δείχνει η αυτοψία της «ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΘΡΑΚΗΣ» στον χώρο
 

«Η σπηλιά του Κύκλωπα βρίσκεται πάνω από το λιμανάκι της Μάκρης και ο μύθος λέει ότι εδώ ήταν το μέρος που κατοικούσε ο μονόφθαλμος Κύκλωπας Πολύφημος, γιος του θεού Ποσειδώνα και της νύμφης Θοώσης, που μέθυσε με Μαρωνίτικο κρασί που τον κέρασε ο Οδυσσέας και στο τέλος τυφλώθηκε από τον ήρωα. Στο σπήλαιο, το οποίο έχει δύο χώρους, διακρίνονται σκαλοπάτια, δεξαμενές και παρατηρητήριο και ακριβώς δίπλα βρίσκονται τα ίχνη ενός νεολιθικού οικισμού χρονολογίας περίπου στα 4.500 π.Χ., ένας από τους σημαντικότερους της Βαλκανικής. Καθώς θα επισκεφθείτε το σπήλαιο, θα απολαύσετε την διαδρομή και θα σας ενθουσιάσει η θέα του Θρακικού Πελάγους».


Όλα τα παραπάνω αναγράφονται στην επίσημη σελίδα του Δήμου Αλεξανδρούπολης. Αυτό που «αμέλησε» να αναφέρει η ιστοσελίδα είναι η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο πανέμορφος κατά τ’ άλλα χώρος, από την ελλιπή συντήρηση και την παντελή απουσία φροντίδας.

Η «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΡΑΚΗ» πραγματοποίησε επιτόπια έρευνα τις προηγούμενες ημέρες στο μονοπάτι, που ξεκινάει από τον χώρο στάθμευσης και καταλήγει στο σπήλαιο. Όπως μπορείτε να δείτε και στις αντίστοιχες φωτογραφίες, η εικόνα είναι τουλάχιστον απογοητευτική. Η ενημερωτική πινακίδα του σπηλαίου κείτεται στο έδαφος και τα ξύλινα προστατευτικά κιγκλιδώματα κατά μήκος του μονοπατιού έχουν καταρρεύσει στο σύνολό τους. Τα χόρτα επίσης δεν έχουν κοπεί, γεγονός που καθιστά μη ασφαλή την μετάβαση στη σπηλιά. Το μόνο θετικό που παρατηρήσαμε είναι ότι ο χώρος μπροστά στη σπηλιά είναι καθαρός, χωρίς σκουπίδια και απορρίμματα(όπως συνέβαινε σε προηγούμενες επισκέψεις).

Κι όλα αυτά εν μέσω της θερινής περιόδου και με την τουριστική κίνηση να βρίσκεται στην κορύφωσή της. Μάλιστα, πριν λίγες μέρες είχαμε και την πρεμιέρα της πολυδιαφημισμένης ταινίας «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν, που έκανε ξανά γνωστό το έπος του Ομήρου και την σπηλιά του Κύκλωπα σε όλο τον κόσμο.

Τι καλύτερη συγκυρία για να αναδειχθεί ο επί χρόνια παραμελημένος (ωστόσο πανέμορφος και με υπέροχη θέα) αυτός χώρος;

Η «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΡΑΚΗ» έχει επανειλημμένως αναδείξει το συγκεκριμένο ζήτημα, φιλοξενώντας μεταξύ άλλων και προτάσεις αρχαιολόγων (πλήρως υλοποιήσιμες) για ανάδειξη και προώθηση του συγκεκριμένου μνημείου, όπως συμβαίνει αντίστοιχα με την Παναγία Κοσμοσώτειρα στις Φέρες.

Αναμένουμε ενέργειες αποκατάστασης της διαδρομής και του χώρου της περίφημης Σπηλιάς του Κύκλωπα.

Μαρίνα Κωστοπούλου

Μόνο ένας Πόλεμος τον σώζει... Ερντογάν: Χάνει σε όλα τα σενάρια για το β΄ γύρο των προεδρικών εκλογών δείχνει δημοσκόπηση… Προηγούνται και οι τρεις πιθανοί αντίπαλοί του


ΣΤΟΧΟΣ Αυγούστου 20, 2026



Δεν πρόκειται να παραδώσει την θέση του Σουλτάνου αμαχητί ο Ερντογάν... Ξέρει πως για να βγεί από την δύσκολη θέση που τον φέρνουν τα δεδομένα των δημοσκοπήσεων, ένας και μόνο τρόπος υπάρχει. Ένταση - Εξωτερική Κρίση - Πόλεμος...

Ίσως έτσι να μπορεί να διαβάσει κάποιος λίγο καλύτερα τις προετοιμασίες θεμρού κλίματος που κάνει η τουρκία τις τελευταίες μέρες στο Αιγαίο!

Εννοείται πως δεν πιστεύουμε ότι η Κεμαλική Αντιπολίτευση στην τουρκία είναι καλύτερη! Πρόκειται για τα ίδια και χειρότερα ίσως κόπρανα! Και αυτοί τα ίδια χαρτιά με τον Ερντογάν παίζουν και έχουν παίξει στο παρελθόν.

Πάντως αν κάποιον ανάμεσα στην Ελλάδα και το Ισραήλ πρέπει να διαλέξουν οι τούρκοι και ο Ερντογάν για να ξεδιπλώσουν τα σχέδια τους, τότε ασφαλώς και θα διάλεγαν εμάς θεωρώντας μας πιό "εύκολους" αντίπαλους, κυρίως λόγο της ενδοτικότητας που κυριαρχεί τις τελευταίες δεκαετίες.

Τι λέει το ρεποστάζ από την τουρκία

Και οι τρεις πιθανοί αντίπαλοι του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επικρατούν του Τούρκου Προέδρου σε υποθετικά σενάρια δεύτερου γύρου προεδρικών εκλογών, σύμφωνα με δημοσκόπηση της εταιρείας «Gündemar» με το δήμαρχο της Άγκυρας, Μανσούρ Γιαβάς να καταγράφει τη μεγαλύτερη διαφορά.

Σύμφωνα με την τουρκική ενημερωτική ιστοσελίδα «Τ24», η έρευνα πραγματοποιήθηκε από τις 28 έως τις 31 Ιουλίου 2026 σε 60 επαρχίες της Τουρκίας, με τη συμμετοχή 2.300 ατόμων. Οι ερωτηθέντες κλήθηκαν να δηλώσουν ποιον θα ψήφιζαν εάν διεξαγόταν την ερχόμενη Κυριακή δεύτερος γύρος προεδρικών εκλογών.

Η Gündemar εξέτασε τρία σενάρια, στα οποία ο κ. Ερντογάν αναμετράται αντίστοιχα με τον Δήμαρχο Άγκυρας Μανσούρ Γιαβάς, τον Εκρέμ Ιμάμογλου και τον πρόεδρο του Νέου Κόμματος (Yeni Parti) Οζγκιούρ Οζέλ. Και στις τρεις περιπτώσεις, ο αντίπαλος του Τούρκου Προέδρου συγκεντρώνει υψηλότερο ποσοστό.

Τη μεγαλύτερη διαφορά έναντι του κ. Ερντογάν καταγράφει ο κ. Γιαβάς, ο οποίος συγκεντρώνει 60,17%. Ακολουθεί ο κ. Οζέλ με 58,73%, έναντι 41,27% του κ. Ερντογάν.

Μεταξύ των τριών πιθανών αντιπάλων του Τούρκου Προέδρου, το χαμηλότερο ποσοστό καταγράφει ο κ. Ιμάμογλου. Ωστόσο, και στο συγκεκριμένο σενάριο προηγείται, συγκεντρώνοντας 57,47%.