Η πρόσφατη νυχτερινή επίθεση του Ισραήλ εναντίον τουρκικών δυνάμεων και στελεχών, τα οποία είχαν επισκεφθεί τη Συρία για την αποκατάσταση του αεροδρομίου της Ιντλίμπ, μόλις 65 χιλιόμετρα από τα σύνορα της Τουρκίας, αποτελεί μια οδυνηρή ήττα και επηρεάζει άμεσα τη σκληρή ισχύ της Τουρκίας.
Και, φυσικά, δεν ήταν η πρώτη φορά που η Τουρκία δοκίμασε την ανοχή του Ισραήλ μέσα στη Συρία, από όπου αναγκάστηκε να αποσύρει οπλικά της συστήματα και να τα μεταφέρει εντός των τουρκικών συνόρων.
Σε στρατηγικό επίπεδο, ήταν ακόμη μία υπενθύμιση του Ισραήλ προς την Τουρκία ότι, μέσα στη Συρία, οι επεμβάσεις της θα στοχοποιούνται και θα έχουν συνέπειες σε επιχειρησιακό επίπεδο:Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις της Τουρκίας στο Ιράκ και στη Συρία, από το 2015 και μετά, καθώς και οι λεγόμενες «ζώνες ασφαλείας», πραγματοποιήθηκαν στα δύο αυτά κράτη σε περιόδους μεγάλης πολιτικής αστάθειας και εμφυλίου πολέμου. Η Τουρκία δεν δοκιμάστηκε ποτέ απέναντι σε εκπαιδευμένες Ένοπλες Δυνάμεις, οι οποίες να είναι οργανωμένες και να διαθέτουν μεγαλύτερη ισχύ ή ανωτερότητα σε ορισμένα οπλικά συστήματα.
Το μήνυμα που έλαβε η Τουρκία από αυτή την ήττα στο πεδίο από το Ισραήλ είναι ξεκάθαρο: «Όχι μέσα στη ζώνη επιρροής μου, όχι μέσα στη ζώνη ασφαλείας μου, σε απόσταση τουλάχιστον 300 χιλιομέτρων».
Η Τουρκία δεν έδωσε καν στη δημοσιότητα αυτή την ήττα στα περισσότερα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ της, καθώς είχε τεράστια ψυχολογική επίδραση τόσο στην κοινή γνώμη όσο και στο στράτευμα.
Η ήττα της Τουρκίας στη Συρία από το Ισραήλ σηματοδοτεί τη λεκτική αποκλιμάκωση των πρόσφατων τουρκικών δηλώσεων εναντίον του Ισραήλ, όπως «θα καταλάβουμε την Ιερουσαλήμ», «θα μεγαλώσουμε την Τουρκία στη Μέση Ανατολή» και οι χαρακτηρισμοί κατά του Νετανιάχου ως «εγκληματία».
Η επίθεση του Ισραήλ εναντίον της «Τουρκίας» μέσα στη Συρία είχε την έγκριση του Τραμπ, γεγονός που αποτελεί επιβεβαίωση της στενής και ακλόνητης συνεργασίας – συμμαχίας ΗΠΑ και Ισραήλ σε επιχειρησιακό επίπεδο.
Η έλλειψη ισχυρής αεροπορικής ισχύος της Τουρκίας, λόγω των κυρώσεων CAATSA από τις ΗΠΑ από το 2019, αλλά και λόγω του νομικού πλαισίου των αμερικανικών εξοπλισμών που αφορά την παροχή ισχυρότερων οπλικών συστημάτων στο Ισραήλ, δημιουργεί σαφέστατη επιχειρησιακή ανωτερότητα του Ισραήλ σε κάθε περίπτωση.
Τα drones και τα UAVs της Τουρκίας δεν αποτελούν άμεση απειλή για ένα από τα πλέον δοκιμασμένα και εξελιγμένα συστήματα αεράμυνας στον κόσμο. Εφόσον δεν υπάρχουν κοινά σύνορα μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, το αποτέλεσμα της αεροπορικής ανωτερότητας του Ισραήλ στο πεδίο είναι, υπό αυτές τις συνθήκες, σαφές.
Τα πεπαλαιωμένα μαχητικά αεροσκάφη της Τουρκίας, 3ης και 4ης γενιάς, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τα εξελιγμένα και ανώτερα, αριθμητικά και τεχνολογικά, μαχητικά αεροσκάφη του Ισραήλ 4,5ης και 5ης γενιάς, τα οποία έχουν δοκιμαστεί σε πρόσφατες πολεμικές επιχειρήσεις.
Ακόμη και στην Κυπριακή Δημοκρατία, στα κατεχόμενα ή σε διεθνή ύδατα και διεθνή εναέριο χώρο, το Ισραήλ δύναται να προκαλέσει προληπτικό χτύπημα σε περίπτωση που μεταφερθούν εκεί οπλικά συστήματα τα οποία αποτελούν απειλή για την ασφάλεια του Ισραήλ, εντός της ακτίνας των 300 χιλιομέτρων.
Το Στρατιωτικό Κοινό Σχέδιο Δράσης, που υπογράφηκε τον περασμένο Δεκέμβριο μεταξύ Ελλάδας, Κυπριακής Δημοκρατίας και Ισραήλ, ενδεχομένως να αναβαθμιστεί σε σενάρια πολέμου, υπό την εύνοια των ΗΠΑ και στο πλαίσιο του σχήματος 3+1, το οποίο αφορά την ασφάλεια, την ενέργεια και την οικονομική ανάπτυξη μέσω του IMEC. Υπενθυμίζεται και η πρόσφατη επίσκεψη του Α/ΓΕΕΘΑ στο Ισραήλ.
Η Τουρκία δεν αποκλείει το ενδεχόμενο στρατιωτικής συνεργασίας-συνέργειας στο πεδίο μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ, ενδεχόμενο που αναφέρεται καθημερινά στα τουρκικά ΜΜΕ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Μια αεροπορική ισχύς 600 αεροσκαφών 4,5ης και 5ης γενιάς στον γεωπολιτικό άξονα Κρήτη-Κυπριακή Δημοκρατία-Ισραήλ θα υπερείχε σημαντικά των 230 πεπαλαιωμένων αεροσκαφών της Τουρκίας.
Μια αεροπορική ισχύς 600 αεροσκαφών 4,5ης και 5ης γενιάς στον γεωπολιτικό άξονα Κρήτη-Κυπριακή Δημοκρατία-Ισραήλ θα υπερείχε σημαντικά των 230 πεπαλαιωμένων αεροσκαφών της Τουρκίας.
Κωνσταντίνος Κούσαντας
Αντιστράτηγος ε.α.
