Τα συμπλέγματα τους για τις Ένοπλες Δυνάμεις δεν μπόρεσαν ποτέ να τα κρύψουν...
Σαν σήμερα στις 3 Αυγούστου του 1982 η ΥΕΝΕΔ μετονομάζεται σε ΕΡΤ-2 και γίνεται έρμαιο στα χέρια του κομματικού παράγοντα... Άλλο ένα σημείο βολέματος...
Δευτέρα 3 Αυγούστου 2026
Παΐσιος για Τουρκία: Έχει ήδη αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση θα διαμελισθεί σε κομμάτια
ΣΤΟΧΟΣ Αυγούστου 02, 2026
Για πολλά θέματα είχε μιλήσει ο Γέροντας Παΐσιος και τα λόγια του μοιάζουν στις μέρες μας προφητικά, περισσότερο από ποτέ.
Ο Γέροντας Παΐσιος είχε κάνει προβλέψεις και για την Τουρκία. Συγκεκριμένα είχε πει ότι θα αφανιστεί και ότι θα διαμελιστεί και ότι η αντίστροφη μέτρηση είχε ήδη αρχίσει.
Διαβάστε τα λόγια που είχε ακριβώς πει ο γέροντας Παΐσιος αναφορικά με την Τουρκία.
«Κατόπιν τον ρώτησα για την συνεχή αδιαλλαξία και τις προκλήσεις των Τούρκων. Μ’ έπιασε από τον ώμο και με πολύ σοβαρότητα μου απάντησε: «Μην ανησυχείς παιδί μου, εγώ ετοιμάζομαι να κοιμηθώ και δεν θα είμαι εδώ, αλλά θα βλέπω από πάνω, διότι εδώ είμαστε όλοι προσωρινά. Η Τουρκία θα διαμελισθεί σε 3-4 κομμάτια.
Ήδη έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση. Εμείς θα πάρουμε τα δικά μας εδάφη, οι Αρμένιοι τα δικά τους και οι Κούρδοι τα δικά τους. Το κουρδικό θέμα έχει ήδη δρομολογηθεί. Αυτά θα γίνουν, όχι τώρα, αλλά σύντομα, όταν θα πάψει αυτή η γενιά που κυβερνάει την Τουρκία και θα αναλάβει νέα γενιά πολιτικών.
Τότε θα γίνει ο διαμελισμός της Τουρκίας. Πολύ σύντομα, οι προσευχές που γίνονται κάτω από την επιφάνεια της γης, θα γίνονται επάνω στην γη και τα κεράκια που ανάβονται κάτω, θα ανάβονται επάνω. (Ο Γέροντας αναφερόταν στους Έλληνες κρυπτοχριστιανούς της Τουρκίας). Θα τα δεις, παιδί μου. Πίστη και ελπίδα στο Θεό να υπάρχει και θα χαρούν πολλοί.
Όλα αυτά θα γίνουν μέσα στα χρόνια αυτά. Έφτασε ο καιρός.»
Τον ρώτησα επίσης εάν η Ελλάδα θα πάθει κακό. Μου απάντησε ότι θα υπάρξουν κάποια προβλήματα, τα οποία όμως θα είναι ασήμαντα. Και αρκετός κόσμος που είναι σήμερα αδιάφορος, θα επιστρέψει στο χώρο της Ορθοδοξίας. «Να μην ανησυχείτε για την Ελλάδα», είπε. Φεύγοντας από το κελί του, μας είπε πάλι:
«Άντε στην ευχή της Παναγίας και μην ανησυχείς. Η Κύπρος θα απελευθερωθεί μέσα στα χρόνια που περπατάμε και η Τουρκία θα διαμελισθεί. Όλες οι χώρες έχουν τα προβλήματα τους, αλλά δεν υπάρχει για μας πρόβλημα. Ελπίδα στον Θεό και πίστη», είχε πει. Τα αποσπάσματα είναι είναι από το βιβλίο μαρτυρίες προσκυνητών Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης 1924-1994 ,τόμος 1, Σελ: 297.
Είχε πει ακόμη, όπως αναφέρεται στο βιβλίο μαρτυρίες προσκυνητών, β’ έκδοση, ότι: «Εσύ δεν πρέπει να στεναχωριέσαι και να φοβάσαι την Τουρκία. Η Τουρκία θα διαλυθεί και, μάλιστα, θα την διαλύσουν οι ίδιοι».
Οι ουρές στα σύνορα «φρενάρουν» τον ποιοτικό τουρισμό στην Αλεξανδρούπολη
Παρά τις υψηλές πληρότητες, οι ξενοδόχοι διαπιστώνουν αλλαγή στο προφίλ των επισκεπτών από την Τουρκία και στρέφουν το ενδιαφέρον τους στην ενίσχυση του εγχώριου τουρισμού
Μαρία Καρασουλτάνη
Η Αλεξανδρούπολη καταγράφει υψηλές πληρότητες στα καταλύματα της ευρύτερης περιοχής, όμως η φετινή τουριστική εικόνα παρουσιάζει διαφοροποιήσεις.
Οι εύποροι Τούρκοι επισκέπτες που συνήθιζαν να γεμίζουν τα ξενοδοχεία τα τελευταία χρόνια, όπως όλα δείχνουν, αποφεύγουν την περιοχή εξαιτίας των πολύωρων αναμονών στα χερσαία σύνορα του Έβρου. Ως αποτέλεσμα η επιλογή της περιοχής ως τουριστικός προορισμός κυριαρχεί μεταξύ της μεσαίας οικονομικής τάξης. Το γεγονός αυτό διαμορφώνει το οικονομικό αποτύπωμα στα ίδια επίπεδα με τα περσινά, παρά την αύξηση των επισκεπτών συγκριτικά με την προηγούμενη χρονιά.
Στο ΘΡΑΚΗ ΝΕΤ μίλησε σχετικά ο Δημήτρης Ξανθούλης, Γενικός Διευθυντής Ξενοδοχειακής Μονάδας στην Αλεξανδρούπολη. Όπως χαρακτηριστικά είπε: «Οι πληρότητες είναι υψηλές και βρισκόμαστε στα ίδια επίπεδα με πέρσι από πλευράς εσόδων και πληρότητας. Εκεί που βλέπουμε διαφορά είναι ότι έχει πέσει η ποιότητα του τουρισμού στην περιοχή μας. Βλέπουμε χαμηλότερου επιπέδου τουρισμό, τουρίστες που έρχονται κυρίως για ψώνια. Ένα ζήτημα που έχει επηρεάσει σε αυτό είναι οι σταθερά πολύωρες καθυστερήσεις στα σύνορα, καθώς οι “καλοί” πελάτες αποθαρρύνονται να εισέλθουν στην Αλεξανδρούπολη».
Σύμφωνα με τον κ. Ξανθούλη, η Αλεξανδρούπολη έχει και εγχώριο τουρισμό, αλλά όχι πολύ, καθώς δεν είναι γνωστός προορισμός στους Έλληνες.
Ακόμη, παραδέχεται ότι εφόσον οι πληρότητες στα ξενοδοχεία είναι υψηλές κατά τους θερινούς μήνες, υπάρχει δυσκολία να βρει κάποιος -που θέλει να επισκεφθεί την περιοχή- διαμονή.
Μάλιστα, ο Δημήτρης Ξανθούλης έκλεισε λέγοντας τα εξής: «Θέλουμε τους Έλληνες τουρίστες και θα κινηθούμε προς αυτή την κατεύθυνση».
Κυριακή 2 Αυγούστου 2026
«ΜΕ ΛΕΝΕ ΡΑΦΑΗΛ. Θυμήσου... Κάποια στιγμή θα με χρειαστείς...» ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Πατέρα, που βίωσε ΜΕΓΑ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ Αγίου το 1994
ΣΤΟΧΟΣ Αυγούστου 01, 2026
Από το γάμο μας έχουμε αποκτήσει τρεις γιούς. Ο τρίτος γιος μας, γεννήθηκε πρόωρα, τον Οκτώβριο του 1994, στις τριάντα εβδομάδες κύησης. Παρέμεινε για αρκετό χρονικό διάστημα σε θερμοκοιτίδα, παρόλ’ αυτά, κατάφερε να ανταπεξέλθει και να μεγαλώσει σαν φυσιολογικό μωρό.
Εμείς χαιρόμασταν την οικογένειά μας και τίποτε δεν φαινόταν να σκιάζει την ευτυχία μας.
Όπως κάθε καλοκαίρι, έτσι και το καλοκαίρι του 1994 περνούσαμε ξέγνοιαστα τις διακοπές μας στο σπίτι μας, στο νησί. Ένα μεσημέρι λοιπόν, αφού ξεφύλλισα ένα εβδομαδιαίο περιοδικό και έλυσα γρίφους και σταυρόλεξα, αποκοιμήθηκα. Τότε είδα ένα παράξενο όνειρο: Έναν καλόγερο με γκρι σκούρα ράσα, με μυτερή καλοσχηματισμένη γενειάδα, μετρίου αναστήματος, να στέκεται όρθιος ανάμεσα σε αραιή βλάστηση και χαμηλά δεντράκια. «Με λένε Ραφαήλ» μου είπε και δείχνοντάς μου με το χέρι του μια βραχώδη σπηλιά στο πλάι του, συνέχισε «Εδώ είναι το σπίτι μου. Θυμήσου, κάποια στιγμή θα με χρειαστείς. Να θυμάσαι το Όνομά μου!». Ξύπνησα! «Ραφαήλ;» αναρωτήθηκα. Δεν ξέρω κανέναν Άγιο ονόματι Ραφαήλ. Μη θέλοντας να ξεχάσω το όνομά του, το σημείωσα στο περιοδικό που διάβαζα πριν αποκοιμηθώ. Ύστερα συνέχισα τον μεσημεριανό μου ύπνο, μην ξέροντας πόσο σπουδαίο ρόλο θα έπαιζε αυτό το όνειρο λίγες μέρες αργότερα. Όταν λοιπόν ξύπνησα, ρώτησα τη μητέρα μου, αν ήξερε κάποιον Άγιο με αυτό το όνομα. «Όχι» ήταν η απάντηση.
Οι μέρες πέρασαν και οι διακοπές τελείωσαν. Επιστρέψαμε στο σπίτι μας, στη Ν. Μάκρη. Όλα πήραν τον καθημερινό τους ρυθμό. Ώσπου μια μέρα, ξαφνικά ο μικρός μας γιος (ήταν τότε 9 μηνών) παίζοντας στο πάρκο του, έπεσε στο πλάι ανάμεσα στα παιχνίδια του. Έμοιαζε να πεθαίνει. Μελανιασμένος, μούσκεμα από τον ιδρώτα, ανοιγόκλεινε το στοματάκι του σαν το πουλάκι που αφήνει την τελευταία του πνοή. Αμέσως, το μετέφερα στο νοσοκομείο, όπου οι γιατροί διέγνωσαν απώλεια αισθήσεων. Πιθανόν, είπαν, έβαλε κάποιο παιχνιδάκι στο στόμα του που του έφραξε για λίγο την αναπνοή. Τίποτε σπουδαίο. Έτσι επιστρέψαμε σπίτι. Όμως την ίδια ημέρα το ξανάπαθε για δεύτερη και τρίτη και τέταρτη φορά. Οπότε νοσηλεύτηκε για αρκετό χρονικό διάστημα στο νοσοκομείο Παίδων. Οι γιατροί μετά από πολλές εξετάσεις, διέγνωσαν κάποιο πρόβλημα στον εγκέφαλο. Πρόβλημα που θα το ακολουθούσε για την υπόλοιπη ζωή του.
Πάνω, όμως, από την ιατρική διάγνωση και πέρα από την φαρμακευτική θεραπεία, στέκεται ψηλότερα η θρησκεία μας με όλους τους Αγίους της.
Έτσι, λοιπόν, μέσα στη στενοχώρια μου και τη θλίψη μου, εκεί που νόμισα πως η ζωή μου μαύρισε και πως η χαρά από την οικογένειά μου χάθηκε για πάντα, άνοιξε η πόρτα του θαλάμου και μπήκε μέσα μια ηλικιωμένη γυναίκα που πουλούσε εικονίσματα Αγίων, για να ζήσει. Μέσα από τη μεγάλη τσάντα με τα εικονίσματα, επέλεξε τυχαία και μου πρότεινε ένα εικόνισμα. Ήταν αυτό του Αγίου Ραφαήλ. «Πάρε, παιδάκι μου, αυτή την εικονίτσα» μου είπε, «κι’ ο Άγιος Ραφαήλ θα κάνει καλά το παιδάκι σου». Τότε θυμήθηκα το όνειρο που είχα δει. Την ίδια ημέρα πήρα κι’ ένα τηλεφώνημα από παιδίατρο, συγγενικό πρόσωπο, ο οποίος μου είπε: «Εκεί που εμείς οι γιατροί σταματάμε, συνεχίζουν οι Άγιοι. Αύριο θα φύγει η πεθερά μου, θα πάει για ένα δικό μας τάμα στον Άγιο Ραφαήλ, στη Μυτιλήνη και θα ανάψει μια λαμπάδα και για το μωρό». Τότε κατάλαβα πως δεν ήμουνα μόνη και αβοήθητη όπως νόμιζα. Και πως το θαύμα δεν θα αργούσε να γίνει, καθώς ο Άγιος Ραφαήλ με τα δύο αυτά περιστατικά μου υπενθύμιζε το όνειρό μου και με οδηγούσε σε Εκείνον. Μέρα νύχτα, λοιπόν, παρακαλούσα τον Άγιο Ραφαήλ να γιατρέψει το παιδάκι μου «Άγιε μου Ραφαήλ, προσευχόμουν, βοήθησέ μας, μη μας αφήνεις αβοήθητους να σηκώσουμε τέτοιο Σταυρό». Ύστερα σκεπτόμουν ότι τα βάσανα είναι για όλους τους ανθρώπους … «Εσύ ξέρεις, Άγιε Ραφαήλ, εσύ θα μας οδηγήσεις. Αν νομίζεις πως αυτό είναι το θέλημα του Θεού μας, κάνε μας να νοιώσουμε ελαφρύτερο το Σταυρό μας».
Οι ημέρες περνούσαν. Οι γιατροί είχαν βγάλει το συμπέρασμά τους. Οι κρίσεις του παιδιού έμοιαζαν επιληπτικές. Η φαρμακευτική αγωγή που δόθηκε στο παιδί, ήταν αγωγή για επιληψία. Όμως, ο Άγιος Ραφαήλ είχε κάνει το θαύμα Του, διότι στο κέντρο επιληψίας οι νέες εξετάσεις που έγιναν στον εγκέφαλο του μωρού δεν έδειξαν καμία απολύτως βλάβη.
Τις επόμενες ημέρες επισκεφθήκαμε την Παναγία της Τήνου, προκειμένου να ανάψουμε μια λαμπάδα για την υγεία του παιδιού και να την ευχαριστήσουμε για το μεγάλο δώρο που μας είχε χαρίσει με τη Μεσιτεία Της. Στο δρόμο, λοιπόν, προς την Χάρη Της, μας πλησίασε ένα μικρό αγοράκι. «Κυρία» μου είπε, «ξέρετε πως με λένε;». «Πώς σε λένε αγοράκι μου;» αποκρίθηκα. «Ραφαήλ, κυρία» μου είπε και χάθηκε μέσα στον κόσμο. Χάθηκε ανάμεσα στον κόσμο; Ή εξαφανίστηκε σαν άγγελος;(!) Αυτό δεν μπόρεσα να το καταλάβω. Όμως, για μένα εκείνη τη στιγμή μου φάνηκε σαν άγγελος Κυρίου που μου έλεγε «Ο Άγιος Ραφαήλ είναι που έσωσε το παιδί σου, Εκείνον πρέπει να ευχαριστήσεις». Και πράγματι, ο Άγιος Ραφαήλ μας έκανε μεγάλο θαύμα. Οι μήνες πέρασαν και όλες οι ιατρικές εξετάσεις απέκλιναν όλο και περισσότερο από τις πρώτες και τελικά το παιδί μεγάλωσε χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα υγείας.
Εμείς ευχαριστούσαμε τον Άγιο Ραφαήλ που μας το χάρισε γερό και σιδερένιο. Και όλα αυτά τα χρόνια επισκεπτόμαστε κάθε εκκλησία που φιλοξενούσε Ιερά Λείψανα του Αγίου για προσκύνημα. Πέρασαν έτσι δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια. Κάποια ημέρα προσέξαμε στο δρόμο μια αφίσα που καλούσε τους πιστούς για την Εορτή του Αγίου Ραφαήλ, στο Άνω Σούλι του Μαραθώνα. Που να φανταζόμασταν πως ο Άγιος που είχε φέρει ξανά τη χαρά στο σπίτι μας βρισκόταν όλα αυτά τα χρόνια τόσο κοντά μας. Η μεγαλύτερη όμως έκπληξή μου ήταν πως επισκεπτόμενη για πρώτη φορά τη Μονή του Αγίου Ραφαήλ στο Άνω Σούλι, ανακάλυψα ότι το σημείο που είναι χτισμένη είναι ακριβώς το ίδιο σημείο που μου είχε υποδείξει ο Άγιος Ραφαήλ στον ύπνο μου, πριν από δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια, λέγοντάς μου ότι «εδώ είναι το σπίτι μου». Επισκεπτόμουν για πρώτη φορά τη Μονή, αλλά ήταν σαν να την ήξερα χρόνια.
Ας είναι δοξασμένο το Όνομά Του, που με αξίωσε ύστερα από τόσα χρόνια να βρω και να βρεθώ στο «σπίτι του», και να προσκυνώ την Χάρη Του! Ας έχει όλο τον κόσμο στη Σκέπη Του!
Σάββατο 1 Αυγούστου 2026
Μια ελληνική σημαία στο σημείο όπου έχασαν τη ζωή τους οι δύο πυροσβέστες στην Κρύα Βρύση Ρεθύμνου
ΣΤΟΧΟΣ Αυγούστου 01, 2026
Οι οικογένειες των δύο πυροσβεστών του 25χρονου Παντελή Διαμαντάκη και του 58χρονου Μανώλη Στρατιδάκη άφησαν μία ελληνική σημαία στο σημείο όπου έπεσαν την ώρα του καθήκοντος
Τη μνήμη των δύο πυροσβεστών που έχασαν τη ζωή τους, την Τετάρτη (29/07) ενώ επιχειρούσαν στη μεγάλη φωτιά που έκαψε την Κρύα Βρύση Ρεθύμνου, θέλησαν να τιμήσουν οι οικείοι τους.
Οι οικογένειες των δύο πυροσβεστών του 25χρονου Παντελή Διαμαντάκη και του 58χρονου Μανώλη Στρατιδάκη άφησαν μία ελληνική σημαία στο σημείο όπου έπεσαν την ώρα του καθήκοντος, στην Κρύα Βρύση.
Οι δύο πυροσβέστες βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις φλόγες κατά τη διάρκεια της προσπάθειας περιορισμού του πύρινου μετώπου στην ευρύτερη περιοχή της Κρύας Βρύσης στο Ρέθυμνο.
Κατά τη διάρκεια της επιχειρησιακής δράσης, οι δύο άνδρες εγκλωβίστηκαν μαζί με το όχημά τους μέσα στις φλόγες, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους στο πεδίο της μάχης.
Η Ευρώπη σε πόλεμο.... Οργανωμένη από το Κράτος του Μαρόκο η εισβολή στην Θεούτα...!!! ΒΙΝΤΕΟ - Τι πιστεύουν οι Ισπανικές μυστικές Υπηρεσίες!
ΣΤΟΧΟΣ Ιουλίου 31, 2026
Και να φανταστείτε ότι στην Ισπανία κυβέρνηση είναι η αριστερά... Παρ' όλα αυτά, η ισπανική υπηρεσία πληροφοριών πιστεύει ότι η εισβολή των Μαροκινών μεταναστών στην ισπανική εξάρχουσα περιφέρεια της Θέουτα είναι επιχείρηση που οργανώθηκε από την κυβέρνηση του Μαρόκου κατόπιν εντολών του βασιλιά Μοχάμεντ ΣΤ'.
Όχι μόνο υπάρχουν πολλοί εγκληματίες και κρατούμενοι μεταξύ των 60.000 Μαροκινών υπηκόων που μόλις έφτασαν στην εξάρχουσα περιφέρεια, αλλά υπάρχουν επίσης αναφορές για στρατιώτες του μαροκινού στρατού μεταξύ τους, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στο σύνορο με φορτηγά και καθοδηγήθηκαν από την Μαροκινή Αστυνομία
Breaking: Spanish intelligence believes that the invasion of Moroccan immigrants into the Spanish enclave of Ceuta is a false flag operation orchestrated by the Moroccan government on the orders of King Mohammed VI. Not only are there many pardoned criminals and prisoners among… pic.twitter.com/zlmCOFMt1h— Babak Taghvaee - The Crisis Watch (@BabakTaghvaee1) July 30, 2026
Στο βίντεο που ακολουθεί... Μαροκινοί συνοριοφύλακες βοηθούν παράνομους μετανάστες να βρουν τον καλύτερο δρόμο προς τον ισπανικό φράχτη στα σύνορα της Ceuta. Το μαροκινό κράτος βοηθά ενεργά στην εισβολή στο ισπανικό έδαφος
Moroccan border guards helping illegal migrants find the best way toward the Spanish border fence in Ceuta.
The Moroccan state is actively helping the invasion of Spanish territory. pic.twitter.com/W2hPX33JfK— Visegrád 24 (@visegrad24) July 31, 2026
Μετά την Εθνική Ανδρών... Παγκόσμια πρωταθλήτρια η Εθνική πόλο Κορασίδων, 11-7 στον τελικό την Ισπανία
ΣΤΟΧΟΣ Ιουλίου 31, 2026
Η Ελλάδα είναι παγκόσμια πρωταθλήτρια στο πόλο Κορασίδων.
Η Εθνική ομάδα Κ16 με τον Αργύρη Θεοδωρόπουλο στον πάγκο κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στη διοργάνωση, που ολοκληρώθηκε στο Ζάγκρεμπ.
Επικράτησε στον τελικό με 11-7 της Ισπανίας με κυριαρχική εμφάνιση καθόλη τη διάρκεια του αγώνα.
Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026
Η καταδρομική επιχείριση του Κανάρη στην Αίγυπτο
ΣΤΟΧΟΣ Ιουλίου 30, 2026
Τον Ιούλιο του 1825 ο Ιμπραήμ είχε πατήσει για τα καλά το πόδι του στον Μοριά και σημείωνε τη μία επιτυχία μετά την άλλη απέναντι στους επαναστατημένους Έλληνες. Την εποχή εκείνη, ο Κωνσταντίνος Κανάρης σκέφτηκε ένα παράτολμο σχέδιο ως αντιπερισπασμό προς τον Αιγύπτιο πολέμαρχο: να εκστρατεύσει στην πατρίδα του και να κάψει τον αιγυπτιακό στόλο, που ναυλοχούσε στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας, μπροστά από το παλάτι του πατέρα του Μοχάμετ Άλι.
Το σχέδιο του κοινοποιήθηκε στους προύχοντες της Ύδρας Μανώλη Τομπάζη, Λάζαρο Κουντουριώτη και Αντώνιο Κριεζή, οι οποίοι ενθουσιάστηκαν και αποφάσισαν να το θέσουν σε εφαρμογή. Με πάσα μυστικότητα για τον φόβο των κατασκόπων, ετοιμάστηκαν τρία πυρπολικά, ένα για τον Κανάρη, ένα για τον Αντώνιο Βώκο και το άλλο για τον Μανώλη Μπούτη, Τα πυρπολικά θα συνοδεύονταν από τα μεγάλα πλοία του Κριεζή και του Τομπάζη, που θα είχε το γενικό πρόσταγμα της επιχείρησης.
Ο στολίσκος απέπλευσε από την Ύδρα στις 23 Ιουλίου 1825 και στις 29 Ιουλίου βρισκόταν έξω από το λιμάνι της Αλεξάνδρειας. Αμέσως, ο Τομπάζης συγκάλεσε σύσκεψη στο πλοίο του και αποφασίσθηκε τα μεν πλοία να παραμείνουν έξω από το λιμάνι, όσο το δυνατόν αφανή από τα παρατηρήρια του εχθρού, τα δεν πυρπολικά να εισδύσουν στο λιμάνι και αφού επιτελέσουν το έργο τους οι πυρπολητές να επιστρέψουν με τις λέμβους στα πλοία. Στους πυρπολητές δόθηκαν σαφείς εντολές να μην βλάψουν σκάφη με ξένη σημαία.
Το σχέδιο πήγε από την αρχή στραβά. Ο Κανάρης όρμησε πρώτος με το πυρπολικό του και άφησε αρκετά πίσω τους Βώκο και Μπούτη. Μέχρι να συνεννοηθούν για να εισέλθουν και οι τρεις ταυτόχρονα στο λιμάνι, είχαν παρέλθει πολύτιμες ώρες. Ο ήλιος άρχισε να δύει, όταν ο Κανάρης αποφάσισε να ενεργήσει μόνος και στράφηκε με το πυρπολικό του προς το λιμάνι. Όμως, για κακή του τύχη τον αντιλήφθηκε ο πλοηγός του λιμανιού και αφού διαπίστωσε ότι δεν ήταν εμπορικό, αλλά εχθρικό πλοίο, προσπάθησε να κάνει ανεπιτυχώς ρεσάλτο στο πλοίο του Κανάρη και να το εμποδίσει να εισέλθει στο λιμάνι.
Ο Κανάρης γνώριζε τη διάταξη του λιμανιού της Αλεξάνδρειας από παλαιότερα ταξίδια του και κατηύθυνε το πυρπολικό του προς την αποβάθρα των ανακτόρων του Μοχάμετ Άλι, μπροστά από την οποία ήταν ελλιμενισμένες μεγάλες φρεγάτες και η ναυαρχίδα του στόλου. Όμως, ο άνεμος μεταβλήθηκε ξαφνικά κι έπαψε να είναι ευνοϊκός για τον θρυλικό ναυμάχο. Το πυρπολικό του δεν ήταν δυνατό να προχωρήσει. Εν τω μεταξύ, είχε γίνει αντιληπτό από τους Αιγυπτίους, που εκινούντο προς αντιμετώπισή του.
Ο Κανάρης, ευρισκόμενος πλέον σε δύσκολη θέση, άναψε το πυρπολικό και προσπάθησε να το ρίξει πάνω σ’ ένα επισκευαζόμενο αιγυπτιακό δίκροτο. Με τους άνδρες του επιβιβάσθηκε στη συνοδευτική λέμβο για εξέλθει από το λιμάνι. Το πυρπολικό δεν βρήκε στόχο, αφού το αιγυπτιακό πλοίο έλυσε κάβους και απομακρύνθηκε, ενώ η λέμβος του δεχόταν καταιγιστικά πυρά από τον εχθρό. Βαλλόμενη ακατάπαυστα κατόρθωσε να φθάσει στο στόμιο του λιμανιού, όπου συνάντησε τον Βώκο με το πυρπολικό του, ενώ ο Μπούτης παρέμενε έξω από το λιμάνι. Από τη δραματική επιχείρηση διαφυγής του Κανάρη σκοτώθηκαν δύο μέλη του πληρώματός του, οι Παντελής Τζιτζάς και Ιωάννης Χούντας και τραυματίσθηκαν πέντε, οι Ιωάννης Κωνσταντινίδης, Αγγελής Γκλάβας, Νικόλαος Δήμου, Γεώργιος Ψαριανός και Νικόλαος Μανιάτης.
Ο Μοχάμετ Άλι αμέσως μόλις πληροφορήθηκε την επιθετική ενέργεια του ελληνικού πυρπολικού, διέταξε τα πλοία του να καταδιώξουν τον ελληνικό στολίστο, ενώ ο ίδιος επιβιβάσθηκε σε μία κορβέτα και ανοίχτηκε στο πέλαγος. Όμως, τα ελληνικά πλοία είχαν προλάβει να απομακρυνθούν. Στις 18 Αυγούστου 1825 επέστρεψαν στην Ύδρα, όπου τους επιφυλάχθηκε υποδοχή ηρώων.
Το γεγονός προξένησε αίσθηση και θαυμασμό για τον Κωνσταντίνο Κανάρη στα ευρωπαϊκά κέντρα. Γάλλοι φιλέλληνες εξεγέρθηκαν, όταν εγράφη ότι στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας γαλλικό πολεμικό πλοίο (μπρίκι) κανονιοβόλησε το πυρπολικό του Κανάρη. Ο γάλλος υπουργός Βιλέλ αναγκάσθηκε να προβεί σε διάψευση του συμβάντος ενώπιον της Βουλής.
Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Κρητών τίμησε τα 160 χρόνια από το Ολοκαύτωμα του Αρκαδίου: Στην Ιερά Μονή Αρκαδίου η Ετήσια Γενική Συνέλευση του Συμβουλίου
ΣΤΟΧΟΣ Ιουλίου 30, 2026
Σε κλίμα ενότητας, συγκίνησης και ιστορικής μνήμης, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Παγκοσμίου Συμβουλίου Κρητών Νίκο Καστρινάκη, πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 27 Ιουλίου 2026 η Ετήσια Γενική Συνέλευση του Παγκοσμίου Συμβουλίου Κρητών (Π.Σ.Κ.) στην ιστορική Ιερά Μονή Αρκαδίου στο Ρέθυμνο, παρουσία εκπροσώπων των οργανώσεων-μελών του Π.Σ.Κ. από όλο τον κόσμο, καθώς και εκπροσώπων της Πολιτείας, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της Εκκλησίας.
Οι εργασίες της Συνέλευσης ξεκίνησαν με τις ευλογίες του Ηγουμενοσυμβούλου της Ιεράς Μονής Αρκαδίου, Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτη Θεολόγου Παπαλεβιζάκη. Παρουσία των μελών της Εκτελεστικής Επιτροπής του Παγκοσμίου Συμβουλίου Κρητών, του αντιπροέδρου Φώτη Φιωτοδημητράκη, της γραμματέως Μαρίας Βαμβάκη και της ταμία Νικολέτας Πηγουνάκη, ακολούθησε η αναφορά του προέδρου του Π.Σ.Κ., Νίκου Καστρινάκη.
Ο πρόεδρος παρουσίασε τις δράσεις και τις πρωτοβουλίες του οργανισμού κατά το τελευταίο έτος και αναφέρθηκε στην ιδιαίτερα επιτυχημένη διοργάνωση του 7ου Παγκοσμίου Συνεδρίου Κρητών, το οποίο πραγματοποιήθηκε στα Χανιά.
Στη συνέχεια παρουσιάστηκαν οι αναφορές πεπραγμένων από τους προέδρους και εκπροσώπους των οργανώσεων-μελών του Π.Σ.Κ., μεταξύ των οποίων η πρόεδρος της Παγκρητικής Ένωσης Αμερικής, Διαμάντα Κουναλάκη, ο πρόεδρος της Κρητικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας, Μανώλης Μουντάκης, η πρόεδρος της Παγκρητικής Ομοσπονδίας Ευρώπης, Ευτυχία Σαβιολάκη, ο πρόεδρος της Αδελφότητας Κρητών Πειραιά «Ομόνοια», Θεόδωρος Τσόντος, και ο πρόεδρος της Παγκρήτιας Αδελφότητας Μακεδονίας, Πέτρος Πετρακάκης.
Οι εκπρόσωποι, όπως αναφέρει ο κ. Καστρινάκης, ανέδειξαν τις δράσεις των οργανώσεών τους και επιβεβαίωσαν τη διαρκή δέσμευσή τους για την ενίσχυση των δεσμών της Κρητικής Διασποράς με τη γενέτειρα.
Το απόγευμα ακολούθησε η επίσημη εκδήλωση μνήμης για τη συμπλήρωση 160 ετών από το Ολοκαύτωμα της Ιεράς Μονής Αρκαδίου, ενός από τα σημαντικότερα γεγονότα της νεότερης ελληνικής ιστορίας και διαχρονικού συμβόλου ελευθερίας, αυτοθυσίας και αντίστασης.
Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν και απηύθυναν χαιρετισμό ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ.κ. Πρόδρομος, ο περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης, η πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου Κρήτης Σοφία Μαλανδράκη, η αντιπεριφερειάρχης Ρεθύμνου Μαρία Λιονή και ο δήμαρχος Ρεθύμνης Γεώργιος Μαρινάκης, οι οποίοι εξήραν τη σημασία της διατήρησης της ιστορικής μνήμης και τη συμβολή της Κρητικής Ομογένειας στην προβολή της Κρήτης διεθνώς.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με τον Ελληνογαλλικό Σύλλογο Χανίων και την πρόεδρό του, Στέλλα Κουτσουπάκη, αναδεικνύοντας τους ιστορικούς δεσμούς της Κρήτης με τη Γαλλία και τη διαχρονική υποστήριξη των φιλελληνικών κινημάτων στους αγώνες του ελληνικού λαού.
Νωρίτερα, στα Χανιά, ο πρόεδρος του Π.Σ.Κ., κ. Καστρινάκης, και η πρόεδρος του Ελληνογαλλικού Συλλόγου Χανίων, Στέλλα Κουτσουπάκη, απέτισαν φόρο τιμής στον Ιωάννη Ζυμβρακάκη, εξέχουσα προσωπικότητα της κρητικής ιστορίας. Ο κ. Καστρινάκης αναφέρθηκε στον σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισε ο Ζυμβρακάκης στους αγώνες της Κρήτης για την ελευθερία, καθώς και στη συμβολή του στην ενημέρωση του Βίκτωρος Ουγκώ και στην ευαισθητοποίηση των φιλελληνικών κύκλων του εξωτερικού μετά το Αρκάδι. Παράλληλα, η κ. Κουτσουπάκη παρουσίασε τη συμβολή του μεγάλου Γάλλου φιλέλληνα Βίκτωρος Ουγκώ στην ανάδειξη του κρητικού ζητήματος και στην κινητοποίηση της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης υπέρ των αγώνων των Κρητών.
Έτοιμα τα φαντάσματα του Αιγαίου! SeaHake Mod4: Οι τορπίλες ενσωματώθηκαν στα υποβρύχια «Παπανικολής» και «ξεκλειδώνουν» την ισχύ τους
ΣΤΟΧΟΣ Ιουλίου 30, 2026
Οι «σιωπηλοί θηρευτές» του Πολεμικού Ναυτικού διαθέτουν πλέον το όπλο που αντιστοιχεί στις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητές τους, με τις πρώτες νέες τορπίλες βαρέως τύπου SeaHake Mod4 να έχουν ήδη τοποθετηθεί στα τέσσερα υποβρύχια κλάσης «Παπανικολής», καθώς το μεγαλύτερο μέρος τους έχει παραληφθεί, ενώ έως το τέλος του 2026 αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί η παράδοση του συνόλου τους.
Τα υποβρύχια Type 214 αποτελούσαν μέχρι σήμερα πλατφόρμες τεχνολογίας αιχμής, οι οποίες ενώ συνέχιζαν να χρησιμοποιούν σε μεγάλο βαθμό τορπίλες προηγούμενης γενιάς, όμως με τις SeaHake Mod4 η διαδικασία εντοπισμού, παρακολούθησης, εγκλωβισμού και προσβολής του στόχου ολοκληρώνεται με ένα όπλο ανάλογο των δυνατοτήτων τους.
Η εξέλιξη αυτή δεν αποτελεί απλώς την ένταξη ενός ακόμη προηγμένου οπλικού συστήματος στο ελληνικό οπλοστάσιο.
Ουσιαστικά κλείνει μία επιχειρησιακή εκκρεμότητα πολλών ετών και επιτρέπει στα κορυφαία συμβατικά υποβρύχια του Στόλου να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητες των αισθητήρων, του συστήματος μάχης, της αναερόβιας πρόωσης και του εξαιρετικά χαμηλού ακουστικού τους ίχνους.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει ήδη προχωρήσει στις απαραίτητες δοκιμαστικές και εκπαιδευτικές βολές, μέσω των οποίων πιστοποιήθηκε η συνεργασία των τορπιλών με τα συστήματα των ελληνικών υποβρυχίων, εκπαιδεύτηκαν τα πληρώματα και αξιολογήθηκαν οι διαδικασίες χρήσης του νέου όπλου σε ρεαλιστικές συνθήκες.
Η πρώτη εκπαιδευτική βολή SeaHake Mod4 είχε πραγματοποιηθεί από το υποβρύχιο «Πιπίνος» στο Μυρτώο Πέλαγος, ενώ ακολούθησε η συνέχιση του προγράμματος βολών και πιστοποίησης.
Το τελευταίο κομμάτι του παζλ
Τα τέσσερα υποβρύχια Type 214 του Πολεμικού Ναυτικού, «Παπανικολής», «Πιπίνος», «Ματρώζος» και «Κατσώνης», αποτελούν εδώ και χρόνια έναν από τους σημαντικότερους πολλαπλασιαστές ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων.
Η αναερόβια πρόωση (AIP) τους επιτρέπει να παραμένουν σε κατάδυση για μεγάλα χρονικά διαστήματα χωρίς να χρειάζεται να αναδύονται ή να χρησιμοποιούν συχνά αναπνευστήρα για τη φόρτιση των συσσωρευτών τους. Έτσι, περιορίζεται δραστικά η πιθανότητα εντοπισμού τους από εναέρια, επιφανειακά και υποβρύχια μέσα ανθυποβρυχιακού πολέμου.
Σε συνδυασμό με το χαμηλό ακουστικό ίχνος, τους εξελιγμένους αισθητήρες και το σύστημα διαχείρισης μάχης, τα ελληνικά υποβρύχια κλάσης «Παπανικολής» μπορούν να εντοπίζουν και να παρακολουθούν μονάδες επιφανείας και υποβρύχια από μεγάλες αποστάσεις, χωρίς τα ίδια να αποκαλύπτουν τη θέση τους.
Το επιχειρησιακό τους αποτύπωμα έχει αποδειχθεί επανειλημμένα στις μεγάλες ασκήσεις του Στόλου, αλλά και σε περιόδους πραγματικής έντασης. Ωστόσο, η απουσία σύγχρονων τορπιλών βαρέως τύπου αποτελούσε το βασικό κενό στον οπλισμό τους.
Τα υποβρύχια μπορούσαν να εντοπίσουν τον αντίπαλο, να τον παρακολουθήσουν και να λάβουν ευνοϊκή θέση βολής, όμως το κύριο όπλο τους δεν διέθετε την εμβέλεια, την ακρίβεια, τις προηγμένες δυνατότητες καθοδήγησης και την αντοχή στα σύγχρονα αντίμετρα που προσφέρει μία τορπίλη νέας γενιάς.
Με απλά λόγια, το ισχυρότερο συμβατικό υποβρύχιο του ελληνικού Στόλου δεν διέθετε έως σήμερα το κύριο όπλο που θα του επέτρεπε να εκμεταλλευτεί στο ακέραιο το τεχνολογικό του πλεονέκτημα., όμως αυτό ακριβώς αλλάζει με τις τορπίλες βαρέως τύπου SeaHake Mod4.
SeaHake Mod4: Η νέα αιχμή του δόρατος
Η SeaHake Mod4, γνωστή στη γερμανική υπηρεσία ως DM2A4, αποτελεί μία από τις πιο προηγμένες τορπίλες βαρέως τύπου που βρίσκονται σήμερα σε επιχειρησιακή χρήση. Κατασκευάζεται από τη γερμανική Atlas Elektronik – πλέον μέρος του ομίλου TKMS – και έχει σχεδιαστεί για την προσβολή τόσο πλοίων επιφανείας όσο και υποβρυχίων.
Έχει τυπικό διαμέτρημα 533 χιλιοστών, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιείται από τους καθιερωμένους τορπιλοσωλήνες των σύγχρονων υποβρυχίων. Η βασική έκδοσή της έχει μήκος άνω των έξι μέτρων και βάρος περίπου 1,5 τόνο.
Αναπτύσσει ταχύτητα που προσεγγίζει τους 50 κόμβους και διαθέτει εμβέλεια της τάξης των 50 χιλιομέτρων, ανάλογα με το προφίλ της αποστολής, την ταχύτητα πλεύσης και τις επιχειρησιακές παραμέτρους της βολής. Η πολεμική της κεφαλή είναι περίπου 260 κιλά και έχει σχεδιαστεί ώστε να προκαλεί καταστροφικά αποτελέσματα ακόμη και απέναντι σε μεγάλες μονάδες επιφανείας.
Η ηλεκτρική της πρόωση χαρακτηρίζεται από εξαιρετικά χαμηλό θόρυβο, στοιχείο κρίσιμο για ένα υποβρύχιο όπλο. Όσο χαμηλότερο είναι το ακουστικό ίχνος μιας τορπίλης, τόσο δυσκολότερα μπορεί να εντοπιστεί έγκαιρα από τα sonar του στόχου και τόσο λιγότερος χρόνος απομένει για την ενεργοποίηση αντιμέτρων και την εκτέλεση ελιγμών αποφυγής.
Το αρθρωτό σύστημα συσσωρευτών και ο ηλεκτροκινητήρας χαμηλού ακουστικού ίχνους προσφέρουν συνδυασμό μεγάλης ταχύτητας, εμβέλειας και υποβρύχιας απόκρυψης. Το ψηφιακό sonar της τορπίλης διαθέτει σύγχρονη διάταξη αισθητήρων, με δυνατότητα λειτουργίας σε σύνθετο περιβάλλον, αναγνώρισης πολλαπλών στόχων και απόρριψης παρεμβολών, δολωμάτων και άλλων μέσων παραπλάνησης.
Η SeaHake Mod4 μπορεί να κινηθεί αρχικά με δεδομένα που της μεταδίδει το υποβρύχιο και στη συνέχεια να περάσει σε αυτόνομη αναζήτηση και τερματική καθοδήγηση, χρησιμοποιώντας ενεργό και παθητικό sonar.
Παράλληλα, διαθέτει δυνατότητα εντοπισμού των απόνερων του πλοίου-στόχου. Η συγκεκριμένη λειτουργία είναι ιδιαίτερα σημαντική απέναντι σε μονάδες επιφανείας που επιχειρούν να διαφύγουν με υψηλή ταχύτητα ή να παραπλανήσουν την τορπίλη με ακουστικά αντίμετρα.
Η οπτική ίνα αλλάζει την επίθεση
Ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της SeaHake Mod4 είναι η καθοδήγησή της μέσω καλωδίου οπτικής ίνας. Μετά την εκτόξευση, η τορπίλη δεν λειτουργεί απλώς ως ένα αυτόνομο όπλο που ακολουθεί μία προκαθορισμένη πορεία. Παραμένει συνδεδεμένη με το σύστημα μάχης του υποβρυχίου, ανταλλάσσοντας δεδομένα με την πλατφόρμα εκτόξευσης.
Το υποβρύχιο μπορεί να της μεταδίδει επικαιροποιημένα στοιχεία για τη θέση, την πορεία και την ταχύτητα του στόχου. Μπορεί να τροποποιήσει την πορεία της, να την κατευθύνει σε διαφορετική περιοχή αναζήτησης ή ακόμη και να της αναθέσει διαφορετικό στόχο, εφόσον η επιχειρησιακή εικόνα αλλάξει μετά την εκτόξευση.
Η συνεχής μετάδοση πληροφοριών προσφέρει τεράστιο πλεονέκτημα σε ένα δυναμικό υποβρύχιο περιβάλλον, στο οποίο οι στόχοι αλλάζουν ταχύτητα και πορεία, χρησιμοποιούν δολώματα ή επιχειρούν να κρυφτούν μέσα στον θόρυβο άλλων πλοίων. Ο κυβερνήτης και το Κέντρο Μάχης του υποβρυχίου διατηρούν ουσιαστικά τη δυνατότητα ελέγχου του όπλου μέχρι το σημείο όπου θα αποφασιστεί η αυτόνομη τερματική επίθεση.
Έτσι, περιορίζεται σημαντικά η πιθανότητα η τορπίλη να παρασυρθεί από κάποιο δόλωμα ή να επιτεθεί σε λανθασμένο στόχο. Παράλληλα, μπορεί να αξιοποιήσει την εικόνα που συνεχίζει να σχηματίζει το ίδιο το υποβρύχιο με τους αισθητήρες του.
Η SeaHake μετατρέπεται με αυτόν τον τρόπο σε προέκταση του συστήματος μάχης και όχι απλώς σε ένα πυρομαχικό που εγκαταλείπει τον τορπιλοσωλήνα και λειτουργεί αποκομμένο από την πλατφόρμα.
Από τις SUT σε μια τορπίλη νέας γενιάς
Η διαφορά σε σχέση με τις παλαιότερες τορπίλες που χρησιμοποιούσαν τα ελληνικά υποβρύχια δεν περιορίζεται στην ταχύτητα ή στην εμβέλεια. Πρόκειται για μετάβαση σε εντελώς διαφορετική τεχνολογική και επιχειρησιακή φιλοσοφία.
Οι παλαιότερες SUT Mod0 αποκτήθηκαν πριν από πολλές δεκαετίες και σχεδιάστηκαν για να αντιμετωπίζουν απειλές μιας άλλης εποχής. Ακόμη και όταν συντηρούνται υποδειγματικά, η αρχιτεκτονική των αισθητήρων, η ισχύς επεξεργασίας, οι αλγόριθμοι καθοδήγησης και η αντοχή τους απέναντι σε σύγχρονα αντίμετρα δεν μπορούν να συγκριθούν με εκείνα μιας τορπίλης τελευταίας γενιάς.
Η εμβέλεια του όπλου είναι καθοριστικός παράγοντας για την επιβίωση του υποβρυχίου. Όσο πιο κοντά πρέπει να πλησιάσει στον στόχο για να εκτελέσει βολή, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος να περάσει μέσα από τις ζώνες έρευνας των αντίπαλων φρεγατών, ελικοπτέρων, αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας και άλλων υποβρυχίων.
Με τη SeaHake Mod4, το ελληνικό υποβρύχιο Type 214 μπορεί να εκτελεί επίθεση από σημαντικά μεγαλύτερη απόσταση, παραμένοντας έξω από μεγάλο μέρος της άμεσης ανθυποβρυχιακής προστασίας μιας ναυτικής δύναμης.
Η μεγαλύτερη ταχύτητα της τορπίλης περιορίζει ταυτόχρονα τον χρόνο αντίδρασης του στόχου. Από τη στιγμή που η επίθεση γίνεται αντιληπτή, το πλοίο έχει λιγότερα περιθώρια για να αλλάξει πορεία, να αυξήσει ταχύτητα, να εκτοξεύσει δολώματα ή να χρησιμοποιήσει ενεργά συστήματα προστασίας από τορπίλες.
Η σύγχρονη κεφαλή καθοδήγησης μπορεί να διακρίνει καλύτερα τον πραγματικό στόχο από τις παρεμβολές και τα αντίμετρα, ενώ η σύνδεση μέσω οπτικής ίνας επιτρέπει στο υποβρύχιο να παρεμβαίνει όταν η τακτική κατάσταση μεταβάλλεται. Το βασικό πλεονέκτημα είναι ο συνδυασμός εμβέλειας, ταχύτητας, ακρίβειας, χαμηλού θορύβου, επεξεργασίας δεδομένων και διαρκούς καθοδήγησης.
Οι δοκιμαστικές βολές και η επιχειρησιακή πιστοποίηση
Το Πολεμικό Ναυτικό πραγματοποίησε την πρώτη εκπαιδευτική βολή SeaHake Mod4 από το υποβρύχιο «Πιπίνος», με εικονικό στόχο μονάδα επιφανείας, ανοίγοντας τον δρόμο για τη νέα εποχή στον οπλισμό των υποβρυχίων.
Οι εκπαιδευτικές τορπίλες δεν διαθέτουν ενεργή πολεμική κεφαλή, ενώ μετά την ολοκλήρωση της διαδρομής τους και την εξάντληση της ενέργειάς τους αναδύονται στην επιφάνεια, ώστε να εντοπιστούν, να περισυλλεγούν και να επαναχρησιμοποιηθούν.
Κατά τη διάρκεια των δοκιμών αξιολογούνται η έξοδος από τον τορπιλοσωλήνα, η αρχική πορεία, η λειτουργία της οπτικής ίνας, η λήψη εντολών από το υποβρύχιο, η αυτόνομη αναζήτηση, η αναγνώριση του στόχου και η τερματική προσέγγιση.
Παράλληλα, τα πληρώματα εκπαιδεύονται στην προετοιμασία της βολής, στη διαχείριση του όπλου και στη λήψη αποφάσεων όταν ο στόχος αλλάζει πορεία ή χρησιμοποιεί αντίμετρα. Η διαδικασία είναι κρίσιμη, καθώς η αποτελεσματικότητα ενός προηγμένου όπλου εξαρτάται όχι μόνο από τα τεχνικά του χαρακτηριστικά, αλλά και από το επίπεδο εκπαίδευσης των στελεχών που θα το χρησιμοποιήσουν.
Οι SeaHake και ο εκσυγχρονισμός των Type 214
Η ένταξη των νέων τορπιλών αποτελεί μόνο τη μία πλευρά του συνολικού σχεδιασμού για την ενίσχυση του υποβρύχιου στόλου.
Στο Πολεμικό Ναυτικό δρομολογείται ο εκσυγχρονισμός των τεσσάρων υποβρυχίων Type 214, τα οποία, παρά τις κορυφαίες δυνατότητές τους, θα χρειαστούν σταδιακά αναβάθμιση ηλεκτρονικών, αισθητήρων, συστημάτων επικοινωνιών και επιμέρους μηχανολογικού εξοπλισμού.
Το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού περιλαμβάνει παρεμβάσεις στο σύστημα μάχης, στα sonar, στα ηλεκτρονικά υποστήριξης, στις επικοινωνίες και στα συστήματα διαχείρισης της πλατφόρμας. Οι νέες SeaHake Mod4 δημιουργούν ήδη τη βάση για την επόμενη ημέρα.
Ακόμη και πριν από οποιαδήποτε συνολική αναβάθμιση, προσφέρουν άμεσα στα υποβρύχια ένα όπλο που μπορεί να αξιοποιήσει τις σημερινές τους δυνατότητες. Μετά τον εκσυγχρονισμό, ο συνδυασμός αναβαθμισμένων αισθητήρων, προηγμένου συστήματος μάχης, αναερόβιας πρόωσης και σύγχρονων τορπιλών θα διατηρήσει τα Type 214 στην πρώτη γραμμή για πολλά ακόμη χρόνια.
Η Τουρκία επενδύει στην AKYA
Η ενίσχυση του ελληνικού υποβρύχιου στόλου πραγματοποιείται σε μια περίοδο κατά την οποία και η Τουρκία επιχειρεί να αναπτύξει δικές της σύγχρονες τορπίλες βαρέως τύπου. Η τουρκική αμυντική βιομηχανία, με κύριο ανάδοχο τη Roketsan και τη συμμετοχή του ερευνητικού κέντρου του τουρκικού Ναυτικού και της TÜBİTAK SAGE, έχει αναπτύξει την τορπίλη AKYA.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Roketsan, η AKYA διαθέτει εμβέλεια άνω των 50 χιλιομέτρων και ταχύτητα μεγαλύτερη των 45 κόμβων. Μπορεί να προσβάλλει υποβρύχια και πλοία επιφανείας και διαθέτει ενεργό και παθητικό sonar, δυνατότητα καθοδήγησης μέσω καλωδίου οπτικής ίνας, αυτόνομη καθοδήγηση και λειτουργία παρακολούθησης των απόνερων του στόχου.
Η τουρκική τορπίλη έχει ήδη περάσει σε φάση επιχειρησιακής ένταξης, ενώ τον Ιούνιο του 2026 πραγματοποιήθηκε βολή από τουρκικό υποβρύχιο με χρήση του εγχώριου συστήματος διαχείρισης μάχης MÜREN.
Η ανάπτυξη της AKYA δείχνει ότι η Άγκυρα επιδιώκει να περιορίσει την εξάρτησή της από εισαγόμενες τορπίλες και να εξοπλίσει σταδιακά τα υποβρύχια κλάσεων «Preveze», «Gür» και «Reis» με ένα εγχώριο όπλο. Ωστόσο, οι ονομαστικές επιδόσεις δεν αρκούν για να αποδείξουν την πραγματική επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα μιας τορπίλης.
Καθοριστικό ρόλο διαδραματίζουν η αξιοπιστία, η ποιότητα του sonar, οι αλγόριθμοι αναγνώρισης, η αντοχή στα αντίμετρα, η συνεργασία με το σύστημα μάχης και η εμπειρία που συγκεντρώνεται μέσα από μεγάλο αριθμό βολών.
Η SeaHake Mod4 αποτελεί ώριμο γερμανικό σύστημα, το οποίο έχει αναπτυχθεί μέσα από πολυετή εμπειρία και χρησιμοποιείται διεθνώς. Η AKYA είναι μία νεότερη σχεδίαση, με φιλόδοξα χαρακτηριστικά, η πραγματική επιχειρησιακή απόδοση της οποίας θα αποδειχθεί με την πάροδο του χρόνου.
Σε κάθε περίπτωση, η παρουσία της επιβεβαιώνει ότι ο ανταγωνισμός κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας εντείνεται και ότι η Ελλάδα οφείλει να διατηρεί σταθερά το τεχνολογικό και εκπαιδευτικό της πλεονέκτημα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)