Πέμπτη 7 Μαΐου 2026

Ξεδιπλώνοντας τα άγνωστα κεφάλαια της ιστορίας της Αλεξανδρούπολης

Το Β’ Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο φέρνει στο φως νέα ευρήματα, με δεκάδες εισηγήσεις από την ακαδημαϊκή και ερευνητική κοινότητα


Το Ιστορικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης σε συνεργασία με τη Σχολή Ανθρωπιστικών Σπουδών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και τον Δήμος Αλεξανδρούπολης διοργανώνουν το Β’ Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο με τίτλο «Αλεξανδρούπολη: η ιστορία της πόλης και της περιοχής της».

Το συνέδριο θα πραγματοποιηθεί από τις 8 ως τις 10 Μαΐου 2026, στο κτήριο της πρώην Τράπεζας της Ελλάδος, στην Αλεξανδρούπολη.


Το Α’ Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο, στο οποίο συμμετείχαν 40 εισηγητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό, πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία τον Οκτώβριο του 2021. Με τη διοργάνωση αυτή παρουσιάστηκε, για πρώτη φορά, Επιστημονικό Συνέδριο αφιερωμένο αποκλειστικά στην έρευνα της Αλεξανδρούπολης και της περιοχής της. Τα πρακτικά του έχουν δημοσιευτεί στον 19ο τόμο του επιστημονικού περιοδικού «Θρακικά».

Συνεχίζοντας τη διοργάνωση αυτή, το Β’ Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο θα παρουσιάσει στο κοινό, τα νέα δεδομένα στην έρευνα για την ιστορία της πόλης και της περιοχής της, με περίπου 70 εισηγήσεις από καθηγητές πανεπιστημίων, κληρικούς, μεταδιδακτορικούς ερευνητές, διδάκτορες και υποψήφιους διδάκτορες, καθώς και τοπικούς ερευνητές.

Στόχος του συνεδρίου είναι να συμβάλει στην επιστημονική έρευνα για την ιστορία της πόλης και της ευρύτερης περιοχής της, καθώς και στην ανάδειξη άγνωστων ως τώρα πτυχών της οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής και πολιτιστικής ζωής των ανθρώπων οι οποίοι τη δημιούργησαν και έζησαν σε αυτήν.

Οι θεματικές περιοχές του συνεδρίου είναι:Η ίδρυση της πόλης και η ονομασία της
Η δημογραφική σύσταση της πόλης από την ίδρυσή της ως σήμερα
Πολεοδομία και αρχιτεκτονική
Θρησκευτικά και κοσμικά κτίρια
Αρχαιολογικοί χώροι και μνημεία στην πόλη και στα περίχωρα
Η οικονομική ζωή
Η κοινωνική και πολιτιστική ζωή
Η πολιτική ζωή
Προσωπικότητες και πρόσωπα της πόλης

Την Επιστημονική Επιτροπή του συνεδρίου αποτελούν οι:

1. Γεώργιος Τσιγάρας, Καθηγητής στη Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών του ΔΠΘ, ως πρόεδρος,

2. Ιωάννης Μπακιρτζής, Καθηγητής στη Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών του ΔΠΘ, ως μέλος

3. Ελεονώρα Ναξίδου, Καθηγήτρια στη Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών του ΔΠΘ, ως μέλος

4. Αθανάσιος Τρικούπης, Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ως μέλος

5. Αναστασία Οικονομίδου, Ομότιμη Καθηγήτρια του ΔΠΘ, ως μέλος

6. Δήμητρα Κουκουζίκα, Διδάκτωρ Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας ΑΠΘ, ως μέλος

7. Διαμαντής Τριαντάφυλλος, Επίτιμος Έφορος Αρχαιοτήτων Ροδόπης, ως μέλος

Την Οργανωτική Επιτροπή του συνεδρίου αποτελούν οι:

1. Νικόλαος Πινάτζης, Πρόεδρος του Ιστορικού Μουσείου Αλεξανδρούπολης, ως πρόεδρος,

2. Κορτεσία Μουλούδη-Πασαδάκη, Γραμματέας του Ιστορικού Μουσείου Αλεξανδρούπολης, ως μέλος,

3. Γεώργιος Τσιγάρας, Καθηγητής στη Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών του ΔΠΘ, ως μέλος,

4. Ευανθία Βαλασίδου, Αντιδήμαρχος Πολιτισμού του Δήμου Αλεξανδρούπολης, ως μέλος,

5. Μαίρη Σεϊτάνη, Ιστορικός, M.Εd, ως μέλος,

6. Στέλλα Κλαδαρά, Πρόεδρος του Συλλόγου Ελληνομουσείον Αίνου, ως μέλος,

7. Θεοφάνης Ισαακίδης, Πρόεδρος του Συλλόγου Καππαδοκών Έβρου «Οι τρεις Ιεράρχες», ως μέλος


ΕΙΚΟΝΑ: ΣΠΑΡΤΙΑΤΗΣ ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ (μέρος 1ο)







 

Δευτέρα 4 Μαΐου 2026

10+1 ΤΡΟΠΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ...


 

Ιεροφάντης της Μεγάλης Ιδέας!

Ο μεγάλος εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς μεσουρανούσε στην πνευματική ζωή του τόπου στις αρχές του 20ου αιώνα, πριν από τους Βαλκανικούς πολέμους, τότε που η Ελλάδα βρισκόταν σχεδόν στην ίδια τραγική κατάσταση που βρίσκεται και σήμερα.

Όπως βιώνουμε κατά τις τελευταίες δεκαετίες, έτσι και τότε, στα τέλη 19ου και αρχές 20ου αιώνα, τα λάθη των πολιτικών και η γνωστή συμπεριφορά των ξένων δημιούργησαν μια Ελλάδα για άλλη μια φορά ταπεινωμένη. Μετά την πτώχευση του Τρικούπη το 1893 και την οδυνηρή ήττα από τούς Τούρκους το 1897, οι ξένοι δανειστές ελέγχουν την πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας.


Ο ρόλος της πολιτικής ηγεσίας δυστυχώς ήταν αυτός της υποδούλωσης στα ξένα συμφέροντα και της διαφθοράς, με αποτέλεσμα ουσιαστικά να αδιαφορεί για την τουρκική απειλή, που αυξανόταν σημαντικά.

Ποιος ήταν όμως ο ρόλος των πνευματικών ανθρώπων;

Οι άνθρωποι του πνεύματος διαδραμάτισαν σπουδαίο ρόλο την εποχή εκείνη, παρά τα λίγα μέσα που διέθεταν για να επηρεάσουν τα ταραγμένα πνεύματα των Ελλήνων. Με τον τρόπο τους, βοήθησαν να ξεπερασθεί η εθνική κατάθλιψη και η Ελλάδα να ανανήψει και να βγει από την τραγική εκείνη κατάστασή της.

Βασικός εκπρόσωπός τους ο Κωστής Παλαμάς, ο οποίος, ως γνήσιος Έλλην απογοητεύεται γιατί νοιώθει το Έθνος ναρκωμένο και αναλαμβάνει το έργο των πολιτικών! Εξεγείρεται και γίνεται ένας επαναστάτης, ένας ριζοσπάστης πολιτικός αναμορφωτής. Ποιητής προφήτης, εθνικός και κοινωνικός καθοδηγητής! Πληγωμένος από την αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας και των συμπολιτών του, προβλέπει αρχικά τον ξεπεσμό της χώρας του:

«Και χορό τριγύρω σου θα στήσουν,

με βιολιά και με ζουρνάδες…

και οι τρανοί σου τα γόνατά τους θα λυγίσουν,

και θα γίνουν, των ραγιάδων οι ραγιάδες…»

Έτσι περιγράφει την κατάσταση ο ποιητής, απευθυνόμενος στην ίδια την Ελλάδα, ουσιαστικά προφητεύοντας στον 8ο λόγο, τον «Προφητικό», του «Δωδεκάλογου του γύφτου»:

Στο τέλος όμως εκφράζει την ελπίδα για την ανάσταση και αναγέννηση του έθνους:

«…Όσο να σε λυπηθεί της αγάπης ο Θεός.

Και μην έχοντας πιο κάτω άλλο σκαλί,

να κατρακυλήσεις πιο βαθιά στου κακού τη σκάλα,

για τ’ ανέβασμα ξανά που σε καλεί,

θα αισθανθείς να σου φυτρώσουν, ω χαρά,

τα φτερά, τα φτερά τα πρωτινά σου τα μεγάλα»!

Όπως βλέπουμε, ο Παλαμάς ενώ καταγράφει την τραγική κατάσταση της Ελλάδας, δεν χάνει το στοιχείο της αισιοδοξίας για ανάσταση και αναγέννηση, που προέρχεται από την θεϊκή παρέμβαση, μέσω φυσικά ενός εθνικού αγνού αγώνα παλιγγενεσίας.

Είναι δεδομένο, ότι ο Παλαμάς με τον ποιητικό του λόγο συνέβαλε, σε τεράστιο βαθμό, στον Μακεδονικό αγώνα το 1904-1908, στην επανάσταση στο Γουδί το 1909, στον ερχομό του Βενιζέλου, στην αφύπνιση του Ελληνισμού, στην οργάνωση και εξοπλισμό του Στρατού και τέλος στους νικηφόρους Βαλκανικούς αγώνες του 1912-13, με τους οποίους διπλασιάστηκε η Ελλάδα σε πληθυσμό και έδαφος.

Και ερωτάται: Πού είναι σήμερα ο πνευματικός κόσμος; Που είναι σήμερα που η πολιτική, οικονομική και κοινωνική χρεοκοπία, έχουν φέρει την πατρίδα μας στο χείλος της καταστροφής; Η απάντηση σαφής και αναμφισβήτητη: Ο πνευματικός κόσμος σιωπά, γιατί αφενός έπεσε θύμα της τεχνητής ευημερίας των δανεικών πακέτων, υιοθετώντας τις ναρκισσιστικές αξίες του χρήματος και της δόξας, και επιπλέον τον καταβρόχθισε και έτσι τον αντικατέστησε η λυσσασμένη σκύλα, το σύγχρονο πλυντήριο εγκεφάλων!

Πόσο πολύ λοιπόν μας λείπει ένας νέος Παλαμάς! Ένας νέος εθνικός και κοινωνικός καθοδηγητής! Ένας ιεροφάντης της αναγέννησης του Ελληνισμού, της νέας Μεγάλης Ιδέας! Ένας δυναμικός κοινωνικός επαναστάτης! Ένας πνευματικός ηγέτης, ο οποίος με τη σοφία, τη γνώση, την εμπειρία και την θυσιαστική του παρέμβαση, να γαλβανίσει τα πνεύματα των νεοελλήνων και να τους δώσει την δύναμη να κάνουν πράξη την αναγέννηση της λατρευτής μας πατρίδας!

Νίκος Ταμουρίδης
Αντγος (ε.α)-Επίτιμος Α’ Υπαρχηγός ΓΕΣ

ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ "ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΕΥΓΕΝΙΔΗΣ" ΣΤΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΕΣ ΕΒΡΟΥ












 

Σάββατο 2 Μαΐου 2026

Βόρειος Ήπειρος: Βανδαλισμοί Αλβανών σε ελληνικές πινακίδες



Μόλις λίγα εικοσιτετράωρα μετά τις διπλωματικές επαφές στην Αθήνα μεταξύ του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Έντι Ράμα, όπου υπογραμμίστηκε η ανάγκη προστασίας των δικαιωμάτων της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας, ένα νέο περιστατικό βανδαλισμού έρχεται να ταράξει την ελληνική μειονότητα στη Βόρειο Ήπειρο. Σύμφωνα με το dropolisnews.gr, άγνωστοι προκάλεσαν εκτεταμένες φθορές σε δίγλωσσες οδικές πινακίδες στον άξονα Δερβιτσάνης–Γεωργουτσάτες, εντός των ορίων του μειονοτικού Δήμου Δρόπολης.

Οι δράστες επικεντρώθηκαν στην απαλοιφή των ελληνικών ονομασιών των χωριών, πλήττοντας ένα σύμβολο που υπερβαίνει την απλή οδική σήμανση και αποτελεί θεσμικό κεκτημένο της ελληνικής εθνικής μειονότητας στην Αλβανία.
Η σιωπή των τοπικών αρχών και οι αντιδράσεις της κοινότητας

Παρά τη σοβαρότητα της ενέργειας, η οποία αγγίζει τον πυρήνα της πολιτιστικής και γλωσσικής υπόστασης των κατοίκων, προκαλεί αλγεινή εντύπωση η απουσία επίσημης αντίδρασης από τον Δήμο Δρόπολης. Η σιωπή αυτή, σε συνδυασμό με την έλλειψη δημόσιων παρεμβάσεων από φορείς που εκπροσωπούν τη μειονότητα, έχει πυροδοτήσει έντονο προβληματισμό στην τοπική κοινωνία. Πολλοί εκφράζουν φόβους για προσπάθεια υποβάθμισης του συμβάντος, ενώ επισημαίνουν ότι η αδράνεια των αρχών μπορεί να ερμηνευθεί ως ανοχή σε πράξεις που στοχοποιούν την ελληνική γλώσσα και τα μειονοτικά σύμβολα.


Η εμπλοκή της αστυνομίας και το ερώτημα των κινήτρων

Στο πεδίο των ερευνών, η Αστυνομική Διεύθυνση Αργυροκάστρου ανακοίνωσε τον εντοπισμό δύο νεαρών από το Φιέρι και την Αυλώνα, οι οποίοι φέρονται ως υπαίτιοι για τους βανδαλισμούς στην Κάτω Δρόπολη. Αν και οι αρχές αποδίδουν την πράξη σε κατάσταση μέθης, η υπόθεση έχει ήδη διαβιβαστεί στην Εισαγγελία Αργυροκάστρου για περαιτέρω εξέταση. Στην περιοχή, ωστόσο, επικρατεί σκεπτικισμός σχετικά με το αν πρόκειται για ένα τυχαίο επεισόδιο ή για μια ακόμη εκδήλωση εθνικιστικής τρομοκρατίας που μεταφράζεται σε πράξεις εκφοβισμού στην καθημερινότητα της μειονότητας.
Η απόσταση μεταξύ πολιτικών διακηρύξεων και πραγματικότητας

Το περιστατικό αυτό αναδεικνύει το μεγάλο κενό που υπάρχει ανάμεσα στις πολιτικές διαβεβαιώσεις για τον σεβασμό των μειονοτικών δικαιωμάτων και την επικρατούσα κατάσταση επί του εδάφους. Η υπόθεση των ελληνικών επιγραφών δεν θεωρείται από τους κατοίκους δευτερεύουσας σημασίας, αλλά ζήτημα ουσίας που αφορά τον έμπρακτο σεβασμό της ταυτότητάς τους. Η τοπική κοινότητα πλέον αξιώνει ουσιαστική προστασία και ξεκάθαρη καταδίκη τέτοιων φαινομένων, υπογραμμίζοντας ότι τα δικαιώματα μιας ιστορικής κοινότητας πρέπει να διασφαλίζονται στην πράξη και όχι να εξαντλούνται σε θεωρητικές διακηρύξεις.





Τετάρτη 29 Απριλίου 2026

Αλήθεια: Μητέρα της Ελευθερίας!

Στη ζωή μας υπάρχουν λέξεις, στις οποίες συνήθως αναφερόμαστε εύκολα, απλά και πολύ επιφανειακά, χωρίς να εστιάζουμε στην πραγματική έννοιά τους. Δύο από τις λέξεις αυτές, από τις πιο σημαντικές της παγκόσμιας γραμματολογίας, που κυριαρχούν στην ανθρώπινη καθημερινότητα και η έννοια των οποίων συνήθως παραβιάζεται και βιάζεται ποικιλοτρόπως, είναι η Αλήθεια και η Ελευθερία!

Τι είναι όμως Αλήθεια; Αλήθεια είναι το κάθε τι που είναι ορθό, που συμφωνεί με την πραγματικότητα, κάθε τι που μπορεί να επαληθευτεί πειραματικά ή να ελεγχθεί με τη λογική και την εμπειρία, με αξιόπιστα δεδομένα. Και επιπλέον, είναι η απουσία ψεύδους ή άλλης σκόπιμης αλλοίωσης της πραγματικότητας. Επομένως η έννοια της Αλήθειας είναι επιστημονικά σαφής και δεν επιδέχεται παρερμηνειών!

Η Αλήθεια αποτελεί το πρώτο και μεγάλο θύμα ενός ιδιότυπου καθημερινού πολέμου που έχουν εξαπολύσει παγκοσμίως τα στρατευμένα και χειραγωγούμενα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ), μέσω της Προπαγάνδας, της επιστημονικής, δηλαδή, τεχνικής της διαδόσεως των ιδεών με σκοπό τον επηρεασμό της κοινής γνώμης, κατά το συμφέρον των ισχυρών της γης.

Τι είναι Ελευθερία; Ως ελευθερία ορίζεται η δυνατότητα του ανθρώπου να σκέφτεται και να εκφράζεται σύμφωνα με την βούλησή του, θέτοντας ο ίδιος τους στόχους και τους σκοπούς του. Βέβαια, η έκφραση αυτής της δυνατότητας, έχει όρια και δεν πρέπει να επηρεάζει αρνητικά τις δυνατότητες των άλλων ανθρώπων.

Στο πλαίσιο αυτό, η ελευθερία συχνά παρερμηνεύεται ως έλλειψη ορίων, ενώ στην πραγματικότητα συνδέεται άρρηκτα με την ευθύνη. Ουσιαστικά, οριοθετείται από τα δικαιώματα των άλλων και την κοινωνική συνύπαρξη, αποτελώντας ένα διαρκές ζητούμενο, παρά ένα δεδομένο κεκτημένο.

Η ελευθερία αποτελεί ένα από τα βασικά δικαιώματα του ανθρώπου. Είναι ένα δυναμικό, πολυδιάστατο αγαθό που συνδέεται άμεσα με την αυτοδιάθεση, την υπευθυνότητα και την δυνατότητα επιλογής. Διακρίνεται σε ελευθερία της σκέψεως, της βούλησης, της έκφρασης, του λόγου, της δράσης. Πιο διευρυμένα, η ελευθερία αναφέρεται στην αυτοδιάθεση των λαών, η οποία επίσης δεν είναι δεδομένη, καθώς η ανθρώπινη ιστορία είναι γεμάτη από αγώνες κοινωνιών, λαών, κρατών και εθνών για την απόκτηση ή και διατήρηση της ελευθερίας τους, αγώνες, κατά τη διάρκεια των οποίων χύθηκαν ποταμοί αίματος.

Πως συνδέονται οι δύο αυτές έννοιες;

«Γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς», μας δίδαξε ο ίδιος ο Χριστός, προσδιορίζοντας τον άρρηκτο δεσμό των δύο ως άνω εννοιών!

Οι έννοιες αυτές είναι διαχρονικές και αποτελούν θεμελιώδεις αξίες που συχνά ταυτίζονται, καθώς η ελευθερία απαιτεί τη γνώση της αλήθειας. Επιπλέον, η πραγματική ελευθερία εμπεριέχει την ευθύνη και την αποδοχή της αλήθειας, αλλιώς είναι αυταπάτη.

Η ελευθερία θεωρείται γεγονός της καθημερινής ζωής κυρίως μέσα στην πολιτική, όπου η αλήθεια αποτελεί θεμέλιο για την δίκαιη κοινωνία.

Η ελευθερία είναι απαραίτητη για την αναζήτηση της αλήθειας, η οποία απελευθερώνει τον άνθρωπο από την άγνοια και τις πλάνες.

Τέλος, όπως χαρακτηριστικά καταγράφει ένας Γάλλος φιλόσοφος, «η αλήθεια και η ελευθερία είναι απαιτητικές ερωμένες, που όμως έχουν λίγους εραστές», υπογραμμίζοντας τη δυσκολία να τις υπηρετεί κανείς πιστά.


Τι γίνεται λοιπόν στον κόσμο σήμερα;

Σε ένα ιδανικό κόσμο θα υπήρχε ειλικρινής διάλογος και αντιπαράθεση απόψεων με σκοπό την αποκάλυψη της αλήθειας για κάθε θέμα. Επιπλέον, θα υπήρχε πραγματική αυτοδιάθεση των λαών σε όλο τον πλανήτη. Στον σημερινό μας κόσμο, που κάθε άλλο παρά ιδανικός είναι, οι άνθρωποι, είτε ως άτομα είτε ως κοινωνίες ή κράτη, εκμεταλλευόμενοι την δύναμή τους, επιδιώκουν να επιβάλλουν τη δική τους άποψη και να επικρατήσουν, άσχετα με το ποια είναι η αλήθεια.

Σήμερα η αλήθεια βιάζεται, λοιδορείται και διαστρέφεται καθημερινά σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής. Ποτέ δεν την βλέπουμε στην πραγματική της λάμψη. Σερβίρεται συνεχώς είτε τελείως αποσιωπημένη, είτε μισή, είτε παραμορφωμένη, αναμεμειγμένη με ψεύδος.

Η ελευθερία, από την άλλη πλευρά, έπαψε πλέον να αποτελεί αυταπόδεικτο ανθρώπινο αγαθό και απαιτεί «αρετή και τόλμη» για να διατηρηθεί ιδίως σε συλλογικό επίπεδο. Κράτη ή συμμαχίες κρατών, εκμεταλλευόμενοι την πολιτική, οικονομική και στρατιωτική τους ισχύ, αμφισβητούν και περιορίζουν ή και αφαιρούν την ελευθερία από μικρότερες και ανίσχυρες δυνάμεις.

Συμπερασματικά, σήμερα σταυρώνεται η Ελευθερία, γιατί προσφέρει το Φως στον άνθρωπο, γιατί είναι τέκνο της Αλήθειας, γιατί είναι η ίδια η Ζωή.

Τι πρέπει να γίνει;

Αυτή η αρνητική πορεία που ακολουθεί ο κόσμος, είναι βέβαιο ότι θα καταστεί καταστρεπτική, εάν δεν ανακοπεί. Όσοι λοιπόν, νοιώθουμε ελεύθεροι άνθρωποι, οφείλουμε να κάνουμε σημαία μας την Αλήθεια, να την περισώσουμε και να αγωνιστούμε για την κάθε μορφής Ελευθερία! Ατομική, πολιτική, κοινωνική και πνευματική ελευθερία!

Νικόλαος Ταμουρίδης
Αντγος (ε.α)-Επίτιμος Α’ Υπαρχηγός ΓΕΣ




Τρίτη 28 Απριλίου 2026

Δεν στέκεται το τάμπλετ στα μανταλάκια



Δεν ξέρω αν θα είμαστε τότε ακόμα ζωντανοί (παρότι έχουμε ροκ συγκρότημα), αλλά θα έλθει κάποια στιγμή που ο κόσμος θα ξαναγυρίσει στην εφημερίδα, την οποία σήμερα έχει αφήσει «παρά πόδα» και τρέχει να ενημερωθεί (τρομάρα του) από τα δήθεν ενημερωτικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Θα έλθει η στιγμή που θα αποζητήσει να καθίσει στην πολυθρόνα του και όχι να συρθεί μπροστά σε μια οθόνη που ήδη του έχει προκαλέσει αυχενικά, οφθαλμικές παθήσεις, στρες, αρθρίτιδες κι ένα σωρό άλλες επιπτώσεις και να ανοίξει την εφημερίδα για να διαβάσει όχι μόνο ειδήσεις αλλά ανάλυση, ρεπορτάζ, χρονογράφημα και στήλες.

Δεν είναι δυνατόν να παραμείνει ο κόσμος σε έναν ρυθμό και σε έναν τρόπο επικοινωνίας που θυμίζει τα «κορακίστικα» που μιλούσαμε στο σχολείο!

Δεν είναι δυνατόν να σταματήσει ο άνθρωπος να σκέπτεται και να αποδεχθεί ότι κάποιοι άλλοι θα του επιβάλουν τον τρόπο της σκέψης του.

Θα έλθει πάλι η ώρα που θα κάθεσαι στην παραλία και θα έχεις αγκαλιά ένα βιβλίο κι όχι ένα τάμπλετ και μια απρόσωπη οθόνη, που μπορεί να μιλάει, να γελάει, να μιμείται τη φωνή σου, να σου δείχνει τον φίλο σου στην άλλη άκρη του κόσμου, αλλά δεν μπορεί να μιλήσει στα βαθύτερα της ψυχής σου, δεν μπορεί να αγγίξει την καρδιά σου, το όργανο που όλα αυτά τα μίντια θέλουν να καταστήσουν αδρανές.

Θα έλθει η στιγμή που θα σταματήσεις να βλέπεις τη γυναίκα σαν εμπόρευμα μέσα από τις βρομερές πορνοϊστοσελί- δες, θα έλθει η ώρα που θα επιθυμήσεις να ερωτευτείς και να μιλήσεις κι όχι να κάθεσαι απέναντι στο ταίρι σου και να του στέλνεις sms!

Δεν είμαστε αλαφροίσκιωτοι εμείς, που καθόμαστε και μοχθούμε για να έχεις εσύ την εφημερίδα στο σπίτι ή το γραφείο σου ή να τη βλέπεις κρεμασμένη στα περίπτερα. Ξέρετε γιατί καταργούν -με τον τρόπο τους- τα περίπτερα οι «πολυεθνικοί»; Επειδή τα τάμπλετ και οι οθόνες δεν μπορούν να κρεμαστούν στα μανταλάκια!

Βγαίνει κάθε πικραμένος, κάθε σαλταρισμένος και σου λέει ινφλουένσερ και τικτόκερ κι ένα σωρό κώδικές σαχλαμάρες. Γιατί να τον ακούσεις και να τον ακολουθήσεις; Για να έχεις εικόνα και ήχο; Ναι, αλλά δεν έχεις υλικό!

Γι’ αυτό η εφημερίδα θα ξαναγίνει δάδα, θα ξαναγίνει όπλο στα χέρια εκείνων που σκέπτονται, που προτού αποφασίσουν θέλουν να μάθουν, να ψάξουν και να βρουν.

Κάποτε, στα Ιουλιανά, ο λαός παρενέβη καίγοντας κάποιες εφημερίδες στην Αθήνα. Αντε, σήμερα, να κάψεις τάμπλετ και οθόνες! Η εφημερίδα, όμως, είναι φλόγα, όπως και να τη δεις!

Η ΑΚΙΣ

Εφημερίδα «Δημοκρατία»