Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2026

Η Φρεγάτα της «επακούμβισης» απάντησε στα προκλητικά τουρκικά πολεμικά... «Λήμνος»: «Είστε εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδος»


ΣΤΟΧΟΣ Νοεμβρίου 12, 2026




Έχει την σημασία του... Και οι τούρκοι είναι λίγο κολημένοι με την σημειολογία. Μπουνταλάδες και μοιρολάτρες. Η φρεγάτα «Λήμνος» αυτή που «πετάλωσε» το 2020 την τουρκικά Ναυαρχίδα το «Kemal Reis» με την επακούμβιση, είναι η φρεγάτα που συνοδεύει το Γαλλικό ερευνητικό.

Την προκλητική ενέργεια, στην οποία προέβησαν οι Τούρκοι, έχουμε καταγγράψει από το μεσημέρι. Η τουρκική φρεγάτα TCG Gökova, η οποία έπλεε νοτιοανατολικά του ερευνητικού σκάφους, εξέπεμψε ηχογραφημένο ή αναγνωσμένο μήνυμα στον ασύρματο. Σύμφωνα με δημοσιεύματα η τουρκική φρεγάτα υποστήριξε ότι το πλοίο κινείται σε περιοχή της τουρκικής υφαλοκρηπίδας, αλλά ανέφερε ότι έχει τη συγκατάθεσή της για να συνεχίσει τον πλου του.

Άμεση ήταν η απάντηση από την ελληνική πλευρά στην περιοχή ανατολικά της Καρπάθου, με τη φρεγάτα «Λήμνος» να εκπέμπει μήνυμα μέσω ασυρμάτου, ξεκαθαρίζοντας ότι το γαλλικό ερευνητικό πλοίο «Abeille Marengo» κινείται σε περιοχή ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

Η ελληνική αντίδραση ήρθε αμέσως μετά το μήνυμα που εξέπεμψε τουρκική φρεγάτα, η οποία παρακολουθεί την πορεία του πλοίου.

Συγκεκριμένα, με την είσοδο του «Abeille Marengo» στην περιοχή, η τουρκική φρεγάτα υποστήριξε μέσω ασυρμάτου ότι το πλοίο βρίσκεται εντός της τουρκικής υφαλοκρηπίδας και ότι έχει λάβει τη συγκατάθεση της Άγκυρας για να συνεχίσει τον πλου του, χωρίς ωστόσο να κάνει αναφορά σε ζήτημα αδειοδότησης.

Το γαλλικό ερευνητικό πλοίο βρίσκεται σήμερα, Πέμπτη 12 Νοεμβρίου, σε διεθνή ύδατα ανατολικά της Καρπάθου, πραγματοποιώντας έρευνες που συνδέονται με την πόντιση του καλωδίου για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου, στο πλαίσιο του έργου Great Sea Interconnector (GSI).

Η περιοχή έχει δεσμευθεί με ελληνική NAVTEX και η παρουσία του πλοίου παρακολουθείται στενά από τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Το «Abeille Marengo» συνεχίζει κανονικά την πορεία και τις προγραμματισμένες εργασίες του στην περιοχή. Μονάδες του Πολεμικού Ναυτικού βρίσκονται σε πλήρη ετοιμότητα στην ευρύτερη περιοχή. Στόχος είναι η αποτροπή τυχόν παρενοχλήσεων από τουρκικά πολεμικά πλοία, αντίστοιχων με τα περιστατικά που είχαν σημειωθεί ανοιχτά της Κάσου το 2024.



Ε π ι β ί ω σ η...: Αυτά είναι τα βρώσιμα φυτά που μπορούν να μας σώσουν σε καιρούς πείνας


ΣΤΟΧΟΣ Νοεμβρίου 12, 2026



Τοπικοί Παράγοντες: Έρημος

Κάκτοι. Βρίσκονται στίς περισσότερες έρημους, καί είναι συνήθως βρώσιμοι. ’Άν τούς κόψετε καί είναι πράσινοι στό έσωτερικό τους, τρώγονται άνετα! ’Άν έχουν λευκό χυμό, μην τούς άποκλείσετε άμέσως - μυρίστε, άγγίξτε στά χείλη καί στην γλώσσα. ’Άν δέν συναντήσετε άσχημη οσμή ή κάψιμο, προχωρήστε συγκρατημένα, άλλά πιθανολογήστε πώς είναι βρώσιμοι. ’Άν συμβεί τό άντίθετο, ξεχάστε τους.

Λουλούδια καί βλαστάρια άγαύης καί γιούκα. Τρώγονται καί προσφέρουν ένα άξιοπρεπές γεύμα. Κόψτε περίπου ένα μέτρο άπό τό μπουμπούκι καί τό βλαστάρι (πού μοιάζει μέ τήν κορυφή πελώριου σπαραγγιού), ξεφλουδίστε τό σκληρό εξωτερικό, καί φάτε τό έσωτερικό ώμό ή όπως άλλιώς σάς άρέσει. Τά λουλούδια καί των δύο φυτών τρώγονται καί ωμά, άλλά μαγειρεμένα είναι καλύτερα έπειδή τό λουλούδι τού γιούκα έχει άλκαλική γεύση (μπορεϊ μάλιστα νά χρησιμοποιηθεί στήν παρασκευή σαπουνιού).

Οί καρποί καί των δύο φυτών είναι έπίσης φαγώσιμοι, ειδικά όσο τό έσωτερικό τους είναι λευκό. Μπορείτε νά κόψετε τήν άγάβη κατά μήκος τοϋ μεσαίου τμήματός της, άνοίγοντας μία τρύπα πού θά γεμίσει μέ νερό. Άφοϋ πιείτε, κόψτε τό φυτό καί μαγειρέψτε γιά μερικές ώρες — ή άγάβη μοιάζει μέ μεγάλη πατάτα, καί οί ρίζες τοϋ γιού κα είναι έπίσης σάν πατάτες.

Οί χουρμαδιές είναι μία καλή άνακάλυψη. Μοιάζουν μέ συνηθισμένους φοίνικες, αλλά οί καρποί τους είναι τσαμπιά μικρών στρογγυλών φρούτων. Ό καλύτερος τρόπος γιά νά τούς συλλέξετε είναι νά κόψετε τό δέντρο. ’Άν πέσετε πάνω σέ τέτοιους καρπούς — πού μοιάζουν μέ καρύδες καί μπανάνες — μέσα στήν ζούγκλα, ξέρετε τι πρέπει νά κάνετε.

Οί ακακίες είναι μικρά δέντρα μέ άγκάθια καί μικρά κίτρινα λουλούδια μέ εύχάριστο άρωμα. Τά δέντρα αύτά φυτρώνουν άφθονα σέ ολόκληρο τύν κόσμο, καί τό καλό νέο είναι πώς ένα δέντρο μπορεΐ νά σάς προσφέρει ένα ολόκληρο γεϋμα, άφοϋ τά λουλούδια, τά μπουμπούκια καί τά νεαρά φύλλα του είναι φαγώσιμα.

Ό άμάρανθος βρίσκεται έπίσης σέ ολόκληρο τόν κόσμο. Είναι γεμάτος βιταμίνες καί ιχνοστοιχεία, καί όταν τόν βρίσκεις, άνακαλύπτεις πολλούς μαζί. Μπορεΐτε νά τόν φάτε ώμό ή μαγειρεμένο.

Θάλασσα

Τά φύκια, τά φαιοφύκη, τό κρίταμο καί οτιδήποτε άλλο πράσινο μέσα άπό τήν θάλασσα ή κοντά στήν θάλασσα είναι φαγώσιμο. Έν άνάγκη, τά φύκια καί τά φαιοφύκη μπορούν νά φαγωθούν καί ώμά, άλλά μόνο σέ μικρές ποσότητες, μέχρι νά μπορέσετε νά τά μαγειρέψετε ή νά τά βράσετε. Πολλά άπό τά σκληρότερα φυτά των άκτών είναι έπίσης βρώσιμα, άλλά καλύτερα νά τά βράσετε. Γενικά, τά περισσότερα πράσινα θαλασσινά φυτά είναι άρκετά άσφαλή γιά φάγωμα, άρκεϊ νά βεβαιωθείτε πώς είναι ύγιή καί ακόμη αγκυροβολημένα κάπου. Τά μοναδικά δηλητηριώδη πού μπορειτε νά συναντήσετε μοιάζουν νά έχουν φτερά καί όχι φύλλα. Μήν φάτε όποιοδήποτε πολύχρωμο θαλασσινό φυτό.

Τό ιδανικό θά είναι νά βράσετε τήν θαλάσσια πρασινάδα σας ώστε νά μειώσετε τό αλάτι, νά σκοτώσετε βακτηρίδια καί παράσιτα, καί νά τά κάνετε πιό νόστιμα. ’Άν δέν έχετε φωτιά, δοκιμάστε νά τά ξεπλύνετε μέ γλυκό νερό, αν έχετε, καί μετά νά τά στεγνώσετε τόν ήλιο. ’Άν φάτε πολλά χωρίς κάτι άλλο στό στομάχι, μπορεϊ νά σάς προ καλέσουν ευκοιλιότητα.

Αρκτικός Κύκλος

Τά περισσότερα βρύα πού θά άνακαλύψετε πάνω σέ δέντρα ή στό έδαφος, καί οί λειχήνες πού φυτρώνουν πάνω στά βράχια είναι βρώσιμα. Στήν άνάγκη μπορειτε νά τά φάτε ώμά, άλλά καλύτερα νά τά βράσετε.

Ή αρκτική ιτιά είναι ένα φυτό άπό τό όποιο μπορείτε νά μασήσετε τά τρυφερά μικρά βλαστάρια του τήν άνοιξη.

Όλα τά είδη έλατου καί έρυθρελάτης είναι βρώσιμα, καί οί ίδιοι κανόνες ισχύουν καί γιά τά δύο.

Οί πευκοβελόνες είναι βρώσιμες καί μπορούν νά προσφέρουν ένα πολύ θρεπτικό άφέψημα. Ό έσωτερικός κορμός είναι φαγώσιμος, οί μικροί κώνοι τό ϊδιο, άλλά καί οί σπόροι άπό τά κουκουνάρια τήν άνοιξη. Τά περισσότερα κομμάτια είναι σχεδόν πάντα καλύτερα βρασμένα.

Δάση καί Βουνά

Βελανιδιές, πεύκα καί σημύδες. Όλα έχουν φαγώσιμο έσωτερικό φλοιό, καί σέ όλα τά άειθαλή (έκτός άπό τό πουρνάρι, τό όποιο έχει έπίπεδες βελόνες άντί γιά στρογγυλές) μπορείτε νά φάτε τίς ώμές πευκοβελόνες, τά μικρά κουκουνάρια, καί τούς σπόρους άπό τά κουκουνάρια. Τό κόλπο μέ τόν φλοιό είναι νά άφαιρέσετε τό καστανό έξωτερικό καί νά βρείτε ένα λεπτό στρώμα έλαφρώς γλοιώδους άλλά σαρκώδους φλοιού πού μοιάζει μέ έσωτερικό δέρμα. Αυτό είναι πού θά βγάλετε καί θά φάτε. Όχι τον ξερό έξωτερικό φλοιό, ούτε καί τό σκληρό ξύλο τού κορμού. Δέν θά πάψει ασφαλώς νά έχει περίεργη γεύση, άφοϋ είναι δέντρο! Όμως είναι βρώσιμος, θρεπτικός, καί χορταστικός. Είναι κάτι που θά τραυματίσει τό δέντρο, γιά αύτό προσπαθήστε νά μην άφαιρέσετε τόν φλοιό από όλη τήν περίμετρό τους. Μήν ξεχνάτε όμως ότι πρόκειται γιά τήν δική σας έπιβίωση.

Φυτά όπως ή κολλιτσίδα, τό πεντάνευρο, ή μαραντία, τό άγριοράδικο, τό λάπαθο καί ό σασαφράς είναι καλά εύρήματα ώς πηγές τροφής.

Ή αντράκλα (γλυστρίδα) μεγαλώνει παντού, συχνά σέ άνοιχτές, ήλιόλουστες περιοχές. Είναι ένα φυτό μέ χοντρά, σαρκώδη φύλλα πού όλα τά μέρη του τρώγονται ώμά ή μαγειρευμένα.

Ή πικραλίδα είναι τό άγαπημένο μου φυτό γιά νά φτιάχνω «καφέ» σέ ώρα άνάγκης. Ψήστε τίς ρίζες της μέχρι νά ξεραθούν καί νά πάρουν ένα σκούρο καστανό χρώμα, καί μετά κοπανίστε τες καί χρησιμοποιήστε τες σάν καφέ. Απλώς άναζητήστε τό καταγάλανο λουλούδι πού μοιάζει μέ άγριοράδικο, στήν βάση ενός κλωναριού μέ γαλακτώδη χυμό. Τό βρήκατε! Μεγαλώνει σέ όλα τά μέρη τού κόσμου, καί όλα τά κομμάτια του είναι φαγώσιμα.

Τό γαϊδουράγκαθο είναι καλό όταν ξεφλουδίσεις καί βράσεις τό κοτσάνι, καί φας τίς ρίζες του ώμές ή μαγειρεμένες. Συνήθως βρίσκεται σέ ξερά δάση. Τρώγεται καί ώμό, τά λουλούδια καί τά φύλλα του.

Άγρια κρεμμύδια καί σκόρδα, άγριες τριανταφυλλιές καί νούφαρα είναι καλά γιά ορεκτικά. Βρίσκονται σχεδόν παντοΰ σέ τέτοιου είδους περιοχές. Γιά τά λίγα εϊδη γιά τά όποια δέν είστε τόσο σίγουροι, έξετάστε τα πρίν ταξιδέψετε, άφοϋ είναι πολύ συνηθισμένα, καί έτσι καί τά μάθετε θά μπορεϊτε νά τά αναγνωρίζετε πάντα.

Ούρές τής Γάτας (Typha latifolia ή βούρλο). Αύτά είναι τά άγαπημένα μου, άφοϋ φυτρώνουν σχεδόν σέ κάθε βάλτο, λιμνούλα καί ρυάκι, καί συχνά προσφέρουν τροφή. Όλόκληρο τό φυτό είναι φαγώσιμο σέ διάφορες εποχές τού χρόνου - ωμό αν χρειαστεί, άλλά βρασμένο ή ψητό στήν φωτιά είναι θαυμάσιος μεζές.

Άπό τό άγριοράδικο τρώγονται οί ρίζες, τά κεφάλια καί τά φύλλα — πετάξτε μόνο τά κοτσάνια μέ τόν γαλακτώδη χυμό τους (μέ τόν όποιο φτιάχνεται μία άξιοπρεπής κόλλα). Τρώγονται ώμά ή μαγειρεμένα, άλλά προσπαθήστε νά μήν φάτε πολλά μέ τήν μία μόνο καί μόνο επειδή βρήκατε ένα χωράφι άπό αύτά — αν τό κάνετε, πιθανώς θά σάς πιάσει κοιλόπονος.

Ζούγκλα

Οί φοινικιές είναι μία καλή πηγή τροφής. Κόψτε τό πάνω μέρος τους καί φάτε τίς κορυφές, τά μαλακά κομμάτια, τά λουλούδια, τούς σπόρους, καί τήν καρδιά τού φοίνικα. ’Άν είναι μικρός, σκάψτε στό έδαφος γιά νά βρείτε τήν καρδιά πού κρύβεται στήν ρίζα.

Όλοι οί ξηροί καρποί πού μπορείτε νά βρείτε δέν είναι μόνο σπουδαία πηγή τροφής άλλά καί θαυμάσιες προμήθειες γιά ταξίδι, άφοϋ αντέχουν γιά μήνες μέσα στά κελύφη τους. ’Άν βρείτε πολλούς, μπορείτε νά βγάλετε λάδι από αυτούς, κλείνοντάς τους μέσα σέ ένα ανθεκτικό ύφασμα καί λιώνοντάς τους, χρησιμοποιώντας πίεση γιά νά «βγάλετε» τό λάδι. Τό λάδι αύτό μπορείτε έπίσης νά τό χρησιμοποιήσετε ώς προστασία γιά τό δέρμα σας, γιά μαγείρεμα, κεριά, κλπ. Χρησιμοποιήστε τό ύφασμα πού λαδώσατε ώς φυτίλι γιά τό λυχνάρι σας.

Οί καρύδες είναι μία έξαιρετική πηγή τροφής καί νερού. Χρησιμοποιήστε ένα μυτερό ραβδί χωμένο στό έδαφος ώς σφήνα γιά νά καρφώσετε έπάνω του τήν καρύδα καί νά βγάλετε τόν φλοιό της χρησιμοποιώντας τό ραβδί ώς μοχλό. Μετά, μέ 2-3 χτυπήματα πάνω σέ μία πέτρα κατά μήκος τής περιφέρειας τής καρύδας, θά μπορέσετε νά τήν ανοίξετε στήν μέση.

Οί μπανάνες είναι μία άλλη σπουδαία πηγή τροφής. Συλλέγονται εύκολα καί είναι χορταστικές, άλλά καί ή ίδια ή μπανανιά άποτελεΐ μία καταπληκτική πηγή νερού.

Τό λεμονόχορτο είναι ένα άλλο φυτό πού βρίσκεται εύκολα σέ πολλά θερμά κλίματα. Είναι άπλό νά τό άναγνωρίσετε - άν δείτε μία συστάδα άπό χορτάρι μέ παχιά στελέχη, πιθανώς είναι λεμονόχορτο. Κόψτε ένα καί δοκιμάστε — άν είναι ξινό, είναι λεμονόχορτο.

Οί παπάγιες είναι καταπληκτικά φρούτα, έπειδή είναι τεράστιες καί μέ μία χορταίνεις.

Τά μπαμπού είναι έπίσης ένα πολύ καλό εύρημα, έπειδή έχουν τόσες χρήσεις. Τά μικρά βλαστάρια τρώγονται ώμά, άν καί μπορεϊ νά είναι πικρά. Βράστε τα άλλάζοντας μερικές φορές τό νερό καί θά τά κάνετε πολύ νοστιμότερα.

Τό ζαχαροκάλαμο δέν είναι καί τόσο συνηθισμένο, άλλά μπορεΐ νά βρεθεί σέ όλους τους τροπικούς, ώς άπομεινάρι άποτυχημένων φυτειών.

Τό τάρο (κολακάσι) βρίσκεται παντού στούς τροπικούς. Πρέπει νά τό βράσετε γιά νά έξουδετερώσετε τό οξαλικό οξύ πού περιέχει. Όταν αύτό γίνει, τά φύλλα καί οί ρίζες του προσφέρουν πεντανόστιμη πρασινάδα καί άμυλο.

Τά νούφαρα είναι άφθονα, άλλά μπορεΐ νά δυσκολευτείτε νά φτάσετε στίς ρίζες γιά νά τίς ξεριζώσετε. Όταν τό κάνετε, βράστε τις ή ψήστε τις.

ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ...;;; ΠΑΛΙΟ ΑΛΛΑ ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΟ...


ΣΤΟΧΟΣ Νοεμβρίου 12, 2026





Πώς επέλεγαν τα ονόματά τους οι αρχαίοι Έλληνες;

ΣΤΟΧΟΣ Νοεμβρίου 12, 2026



Μια πρόσφατη μελέτη εξηγεί πώς επέλεγαν τα ονόματά τους οι αρχαίοι Έλληνες και γιατί τα μοτίβα ονοματοδοσίας τους διαφέρουν από τα σύγχρονα. Ο Λοράν Γκοτιέ, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Paris Nanterre, χρησιμοποίησε ένα μαθηματικό μοντέλο για να εξετάσει πώς ο «κομφορμισμός» επηρέαζε τις επιλογές ονομάτων στην αρχαία Ελλάδα.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Mathematical Social Sciences.

Ο Γκοτιέ δημιούργησε ένα δυναμικό μοντέλο επιλογής ονομάτων. Το μοντέλο επιτρέπει στους ανθρώπους είτε να προτιμούν τα δημοφιλή ονόματα είτε, αντίθετα, να τα αποφεύγουν. Η συγκεκριμένη επιλογή συνδυάζεται με μεθόδους που προέρχονται από τη στατιστική φυσική.

Οι παλαιότερες μέθοδοι αντιμετώπιζαν την αλλαγή των ονομάτων ως μια διαδικασία που ήταν σε μεγάλο βαθμό τυχαία. Το μοντέλο του Γκοτιέ προσθέτει σε αυτή τη διαδικασία έναν επιπλέον βαθμό ελευθερίας. Η αλλαγή αυτή επιτρέπει στο μοντέλο να αναπαράγει ιστορικά δεδομένα τα οποία οι προηγούμενες προσεγγίσεις δεν μπορούσαν να εξηγήσουν.

Η μελέτη επικεντρώνεται στα ανθρωπωνύμια. Στην αρχαία Ελλάδα, οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν συνήθως ένα μόνο προσωπικό όνομα. Οι οικογένειες δεν κληροδοτούσαν σταθερά επώνυμα, όπως συνέβη σε μεταγενέστερες εποχές. Οι γονείς μπορούσαν να δώσουν στα παιδιά τους το όνομα του πατέρα ή του παππού τους.

Μπορούσαν επίσης να τιμήσουν διάσημους ήρωες, όπως ο Έκτορας ή ο Αχιλλέας. Παράλληλα, μπορούσαν να δημιουργήσουν περιγραφικά ονόματα, όπως το Ιππόλυτος, που σημαίνει «αυτός που απελευθερώνει άλογα». Αυτές οι πρακτικές δημιούργησαν ένα ξεχωριστό μείγμα δημοφιλών και σπάνιων ονομάτων.

Το μοντέλο δείχνει ότι ο κομφορμισμός επηρέαζε την επιλογή ονομάτων στην αρχαία Ελλάδα

Ο Γκοτιέ δοκίμασε το μοντέλο χρησιμοποιώντας καταλόγους ονομάτων από αρχαίες πηγές. Ο ερευνητής διαπίστωσε ότι η κατανομή των αρχαίων ελληνικών ονομάτων είχε μια ιδιαίτερη μορφή. Δεν ταίριαζε με τα μοτίβα που παρατηρούνται στα σύγχρονα δεδομένα ονοματοδοσίας.

Οι προσομοιώσεις έδειξαν ότι τα υψηλά επίπεδα κομφορμισμού, δηλαδή η ισχυρή τάση να επαναλαμβάνονται γνωστά και δημοφιλή ονόματα, μπορούσαν να αναπαράγουν αυτή την ιστορική εικόνα.

Το μοντέλο επέτρεπε επίσης επιλογές που δεν ακολουθούσαν την τάση της πλειοψηφίας, διατηρώντας έτσι μια συνεχή ροή νέων ή σπάνιων ονομάτων στο σύστημα.

Η μελέτη βρίσκεται στο σημείο όπου συναντώνται η κοινωνιολογία, η φυσική και η ιστορία. Η κοινωνιολογία συνδέει τα ονόματα με την κοινωνική ταυτότητα και την παράδοση. Η στατιστική φυσική έχει προσφέρει εργαλεία για τη μοντελοποίηση της κατανομής των ονομάτων σε μεγάλες ομάδες πληθυσμού




Ημέρα Μνήμης Πεσόντων Πυροσβεστών – Ποιος ήταν ο πρώτος Πυροσβέστης που έπεσε σε ώρα καθήκοντος


ΣΤΟΧΟΣ Νοεμβρίου 12, 2026



Κάθε χρόνο στις 12 Νοεμβρίου τιμώνται οι πεσόντες άνδρες του Πυροσβεστικού Σώματος κατά την εκτέλεση του καθήκοντος.

Η Ημέρα Μνήμης Πεσόντων Πυροσβεστών καθιερώθηκε το 2006 (άρθρο 22 του Ν.3511/2006), σε ανάμνηση του πρώτου νεκρού πυροσβέστη του Πυροσβεστικού Σώματος (ιδρύθηκε το 1930 με πρωτοβουλία του Ελευθερίου Βενιζέλου).

Ήταν ο δόκιμος πυροσβέστης Β’ τάξεως, Κωνσταντίνος Πούλιος, που έχασε τη ζωή του τις πρώτες πρωινές ώρες της 12ης Νοεμβρίου 1942, κατά την προσπάθεια κατάσβεσης πυρκαγιάς σε διώροφο οίκημα στη συνοικία Κουλέ Καφέ της Θεσσαλονίκης.

Εκείνη την ημέρα, ο Κωνσταντίνος Πούλιος μαζί με συναδέλφους του πυροσβέστες εκλήθησαν να σβήσουν μια φωτιά σε ένα φλεγόμενο διώροφο κτίριο στη συνοικία Κουλέ Καφέ στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.

Ήταν μια μεγάλη πυρκαγιά η οποία είχε πάρει διαστάσεις, αλλά οι πυροσβέστες με αυταπάρνηση έδιναν τη μάχη τους. Ο 26χρονος Πούλιος καταπλακώνεται από μέρος του κτιρίου που γκρεμίζεται. Αμεσα ανασύρεται σοβαρά τραυματισμένος από συναδέλφους του, οι οποίοι τον μεταφέρουν στο νοσοκομείο. Δυστυχώς δεν τα κατάφερε, καθώς μετά από λίγη ώρα αφήνει την τελευταία του πνοή.

Ο Κωνσταντίνος Πούλιος ήταν ένας ηρωϊκός πυροσβέστης. Είχε γεννηθεί το 1916 στο Πολύδενδρο των Γρεβενών. Στα 23 του κατατάχθηκε στο Πυροσβεστικό Σώμα και ο Πόλεμος του 1940 τον βρίσκει να υπηρετεί στην Πυροσβεστική Υπηρεσία της Θεσσαλονίκη. Ο Κωνσταντίνος Πούλιος άφησε ορφανό το μοναχογιό του που ήταν μόλις 7 μηνών.

Οι συνάδελφοί του συγκέντρωσαν χρήματα για να κάνουν την κηδεία του. Η αναφορά της εποχής έγραφε: «αν η Πολιτεία ενέκρινε τη χορήγηση των εξόδων της κηδείας, αυτά θα δίνονταν στην οικογένεια του φονευθέντος συναδέλφου».

Όλοι οι πεσόντες Πυροσβέστες
Δόκιμος Πυροσβέστης Κων/νος Πούλιος: Έχασε τη ζωή του στις 12 Νοεμβρίου 1942, στην προσπάθεια κατάσβεσης πυρκαγιάς σε διώροφο κτίριο στη Θεσσαλονίκη.
Πυροσβέστης Αναστάσιος Φωτεινόπουλος: Στις 11 Ιανουαρίου 1944 έχασε τη ζωή του κατά τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς του Πειραιά όταν συμμετείχε στην κατάσβεση πυρκαγιάς.
Δόκιμος Τεχνίτης Διονύσιος Αναγνωστόπουλος: Του κόπηκε το νήμα της ζωής 21 Ιουλίου 1944, όταν επέβαινε σε πυροσβεστικό όχημα για πυρκαγιά στα Νέα Σφαγεία και προσέκρουσε σε τοίχο.
Πυροσβέστης Αθανάσιος Καπούτσης: «Έσβησε» στις 5 Αυγούστου 1961 σε ατύχημα. Το πυροσβεστικό όχημα, με το οποίο μετέβαινε για την κατάσβεση πυρκαγιάς στο χωριό Αρφαρά έξω από την Καλαμάτα ανετράπη.
Οδηγός Αθανάσιος Παπαγρίβας: Η υπηρεσιακή μοτοσικλέτα με την οποία μετέφερε αξιωματικό του Σώματος για υπηρεσία 20 Σεπτεμβρίου 1961 ανετράπη στους Αμπελόκηπους, πήρε φωτιά, υπέστη καθολικά εγκαύματα και μετά από εννέα ημέρες πέθανε.
Αρχιπυροσβέστης Μπακαλούμας Νικόλαος: Πέθανε στις 28 Μαΐου 1967 στη Ρόδο σε ναυπηγείο, μετά από έκρηξη που σημειώθηκε στο μηχανοστάσιο πλοίου.
Αρχιπυροσβέστης Παναγιώτης Μεζήνης: Σε κατάσβεση πυρκαγιάς στο Κιάτο στις 4 Φεβρουαρίου 1963 έχασε τη ζωή του λόγω ηλεκτροπληξίας.
Αρχιπυροσβέστης Σταύρος Σουρτακιάς: Είχε τραυματιστεί σοβαρά στις 18 Ιουλίου 1962 κατά τη διάρκεια πυρκαγιάς στην Αθήνα, μεταφέρθηκε στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο, όπου έχασε τη μάχη για τη ζωή λίγο αργότερα.
Δόκιμος Πυροσβέστης Μαγαλιός Νικόλαος: Εφυγε από τη ζωή στις 31 Αυγούστου 1971, όταν το περιπολικό με το οποίο μετέβαινε στην Κερατέα για κατάσβεση πυρκαγιάς, παρεξέκλινε της πορείας του, ανατράπηκε και έπεσε σε χαράδρα.
Υπαρχιπυροσβέστης Πετράκης Σπυρίδων: Πέθανε στις 11 Σεπτεμβρίου 1971 από καθολικά εγκαύματα ύστερα από έκρηξη που σημειώθηκε, κατά τη διάρκεια κατάσβεσης πυρκαγιάς στα Χανιά.
Ανθυποπυραγός Μαρκόπουλος Χρήστος: Του κόπηκε το νήμα της ζωής στη Μυτιλήνη στις 2 Οκτωβρίου 1975 από κατάρρευση φλεγόμενου κτιρίου στην προσπάθειά του να σώσει ένα άτομο που είχε εγκλωβιστεί.
Πυροσβέστης Αστέριος Χαλκιάς: Ο θάνατός του, στις 2 Ιουνίου 1977, ήταν εξαιτίας της ανατροπής του πυροσβεστικού οχήματος που οδηγούσε, επιστρέφοντας από υπηρεσία στο σταθμό που υπηρετούσε, στο αεροδρόμιο Λαρίσης.
Αρχιπυροσβέστης Κούρκουλος Σπυρίδων: Πέθανε κατά τη διάρκεια διάσωσης εγκλωβισμένου σε φρεάτιο, στο χωριό Καστελλάνοι Γύρου Κέρκυρας στις 5 Σεπτεμβρίου 1977.
Πυροσβέστης Καραβασίλης Σάββας: Επαθε σοβαρά εγκαύματα στις 20 Ιουλίου 1982, κατά την κατάσβεση πυρκαγιάς στην περιοχή της Ανθούπολης, στην Πάτρα. Μετά από τέσσερις μέρες, στις 24 Ιουλίου 1982, πέθανε στο 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο.
Πυροσβέστης Γκαντίνας Γεώργιος: Τραυματίστηκε θανάσιμα κατά την πρόσκρουση λεωφορείου σε πυροσβεστικό όχημα την ώρα που επιχειρούσε κατάσβεση πυρκαγιάς. Πέθανε στις 27 Οκτωβρίου 1991, στο Νοσοκομείο Τρικάλων.
Υποπυραγός Λεμονίδης Ιωάννης: Σκοτώθηκε στις 20 Μαΐου 1996, κατά τη διάρκεια επιχείρησης διάσωσης αγνοούμενου ατόμου που είχε παρασυρθεί από τα ορμητικά νερά του ποταμού Στρυμόνα στο Στρυμονικό Σερρών.
Πυρονόμος Χειλαδάκης Ιωάννης, Αρχιπύραρχος Τζιβάρας Γεώργιος: Έχασαν τη ζωή τους στις 24 Ιουνίου 1997, σε τροχαίο δυστύχημα, την ώρα που μετέβαιναν με υπηρεσιακό όχημα, για υγειονομική επιθεώρηση στις Πυροσβεστικές Υπηρεσίες της Βόρειας Ελλάδας.
Πυροσβέστης Πέτρος Σπυρόπουλος: Πέθανε στις 24 Απριλίου 1998, στην πυρκαγιά της βιομηχανίας επίπλων SATO, στο Μοσχάτο. Ένα κομμάτι από την οροφή που καίγονταν κατέρρευσε και τον καταπλάκωσε.
Πυροσβέστης Διαβολής Αλέξανδρος, Αρχιπυροσβέστης Μαυραειδής Θεμιστοκλής, Αρχιπυροσβέστης Μαλούκος Δημήτριος, Εθελοντής Πυροσβέστης Καραμολέγκος Δημήτριος: Έχασαν τη ζωή τους στις 22 Ιουλίου 1998 κατά την κατάσβεση δασικής πυρκαγιάς στην περιοχή του Καρέα.
Αρχιπυροσβέστης Νικολάου Νικόλαος, Αρχιπυροσβέστης Ριζόπουλος Ευστάθιος, Πυρονόμος Σταμέλος Σωτήριος:. Έχασαν τη ζωή τους κατά την προσπάθεια κατάσβεσης πυρκαγιάς σε βυτιοφόρο που μετέφερε προπάνιο. Ο θάνατός τους οφειλόταν στην εκδήλωση του φαινομένου BLEVE.
Πυροσβέστης Μπόσινας Ανδρέας, Πυροσβέστης Σκούρτης Παύλος: Ο θάνατός τους σημειώθηκε στις 15 Ιουλίου 1999, στη θέση Κρεμαστός Λαγός στη Βάρη, όταν το πυροσβεστικό όχημα, στο οποίο επέβαιναν εξετράπη της πορείας του.
Εποχικός Πυροσβέστης Καρβουνιάρης Σταύρος, Εποχική Πυροσβέστρια Τασοπούλου Ιωάννα: Έχασαν τη ζωή τους κατά την κατάσβεση δασικής πυρκαγιάς στη Χίο.
Αντιπύραρχος Γκάτσος Ηλίας: Αποδείχθηκε μοιραίος ο τραυματισμός που υπέστη κατά την κατάσβεση δασικής πυρκαγιάς στον Ταΰγετο, στις 14 Ιουνίου 2000. Στις 23 Ιουλίου, ύστερα 37 ημέρες στη μονάδα εντατικής θεραπείας του 401 Στρατιωτικού Νοσοκομείου Αθηνών, έχασε τελικά τη μάχη.
Πυροσβέστης Ιωάννης Κράγιας: Κατά τη διάρκεια κατάσβεσης πυρκαγιάς σε αποθήκη υφασμάτων, στην περιοχή των Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης στις 12 Μαΐου 2001, έχασε τη ζωή του.
Εποχικός Πυροσβέστης Δημόπουλος Σπύρος, 45 ετών: Κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες στις 28 Ιουνίου 2001, έχασε τη ζωή του μέσα στην Π.Υ. Μακρακώμης.
Πυρονόμος Κωστάκης Ιωάννης: Τραυματίστηκε θανάσιμα ενώ μετέβαινε σε συμβάν παροχής βοηθείας στις 28 Ιουνίου 2003.
Επιπυραγός Φώτης Αναγνώπουλος: Τραυματίστηκε θανάσιμα στις 9 Αυγούστου 2005 σε κατάσβεση πυρκαγιάς σε ακατοίκητο κτίριο, όταν αποκολλήθηκε ένα μεγάλο κομμάτι από την προεξοχή της στέγης.
Εποχικός Πυροσβέστης Κορομηλάς Νικήτας, Εποχικός ΠυροσβέστηςΤζανάκης Ηρακλής, Εποχικός Πυροσβέστης Μαρκάκης Στυλιανός: Έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια κατάσβεσης δασικής πυρκαγιάς, στην περιοχή Δοξαρό του Ρεθύμνου στις 11 Ιουλίου 2007.
Εποχικός Πυροσβέστης Δούνιας Κωνσταντίνος: Έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια κατάσβεσης δασικής πυρκαγιάς, στην περιοχή της Αρεόπολης Λακωνίας, στις 24 Αυγούστου 2007.
Εποχικός Πυροσβέστης Νιάρχος Αθανάσιος, Εποχικός Πυροσβέστης Δρακόπουλος Ιωάννης, Εποχικός Πυροσβέστης Τζούμας Ανδρέας: Εχασαν τη ζωή τους στην κατάσβεση δασικής πυρκαγιάς, στην περιοχή της Ζαχάρως του νομού Ηλείας, στις 24 Αυγούστου 2007.
Εποχικός Πυροσβέστης Τσώκος Ιωάννης, Εποχικός Πυροσβέστης Γιαπλές Δημήτριος:Έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια κατάσβεσης δασικής πυρκαγιάς στο Μίστρο της Εύβοιας, στις 26 Αυγούστου 2007.
Αρχιπυροσβέστης Γιαννοπουλάκης Κωνσταντίνος: Στις 25 Μαρτίου 2011, το πυροσβεστικό όχημα, στο οποίο επέβαινε, ανετράπη στην περιοχή Άνω Αρχανών, στο Ηράκλειο Κρήτης. Μετά από πολυήμερη νοσηλεία πέθανε στις 20 Αυγούστου 2011.
Αντιπύραρχος Κωνσταντίνος Καστρής: Εχασε τη ζωή του στις 22 Αυγούστου 2011, κατά τη διάρκεια κατάσβεσης δασικής πυρκαγιάς στην περιοχή Βαθύ της Ανατολικής Μάνης στη Λακωνία.
Πυρονόμος Ευαγγέλου Νικόλαος: Του κόπηκε το νήμα της ζωής στις 19 Νοεμβρίου 2011, όταν το πυροσβεστικό όχημα, το οποίο οδηγούσε, ανετράπη σε χορτολιβαδική πυρκαγιά, στην περιοχή της Καλλιθέας στις Πρέσπες του νομού Φλώρινας.
Πυροσβέστης Χαϊδάς Χρήστος: Κατά τη διάρκεια κατάσβεσης δασικής πυρκαγιάς στον Ασπρόπυργο Αττικής, στις 20 Ιουνίου 2012, μεταφέρθηκε άμεσα στο Θριάσιο Νοσοκομείο, όπου και διαπιστώθηκε ο θάνατός του.
Πυροσβέστης Πενταετούς Υποχρέωσης Παπαθεοδώρου Ηλίας: Σκοτώθηκε σε τροχαίο στις 9 Ιουλίου 2013, όταν κατά τη διάρκεια περιπολίας με υπηρεσιακή μοτοσυκλέτα της ομάδας «Θησέας» του Π.Σ., τραυματίστηκε θανάσιμα σε τροχαίο δυστύχημα, στο 37ο χλμ της Λεωφόρου Αθηνών – Σουνίου.
Αρχιπυροσβέστης Μάντζιος Ματθαίος: Εχασε τη ζωή του στην προσπάθειά του να διασώσει μια γυναίκα 44 ετών, η οποία είχε εγκλωβιστεί σε διαμέρισμα δευτέρου ορόφου πολυκατοικίας στις 12 Σεπτεμβρίου 2014 στο Παλαιό Φάληρο Αττικής.
Πυροσβέστης Πενταετούς Υποχρέωσης Κιτσούκης Αναστάσιος: Κατατάχθηκε στο Πυροσβεστικό Σώμα το 2016 ως Πυροσβέστης Πενταετούς Υποχρέωσης, αλλά δεν κατάφερε να αποφοιτήσει, αφού κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης, στις 31 Μαΐου, αισθάνθηκε αδιαθεσία, μεταφέρθηκε άμεσα στο Θριάσιο Νοσοκομείο όπου και διαπιστώθηκε ο θάνατός του.
Πυρονόμος Παπαφιλόπουλος Φώτιος: Εχασε τη ζωή του ενώ βρισκόταν σε υπηρεσία στις 13 Αυγούστου του 2016.
Πυροσβέστης Πενταετούς Υποχρέωσης Πάνος Ευάγγελος. Έχασε τη ζωή του την ώρα του καθήκοντος, στις 14 Αυγούστου του 2016, στη διάρκεια κατάσβεσης σε δασική περιοχή στο Παρόριο Βοιωτίας. Ο άτυχος Πυροσβέστης αισθάνθηκε αδιαθεσία, μεταφέρθηκε άμεσα στο Νοσοκομείο της Λιβαδειάς όπου οι γιατροί διαπίστωσαν το θάνατό του.
Δόκιμος Ανθυποπυραγός Μουζακίτης Αριστείδης: Νοσηλεύονταν από τις 13 Ιουλίου 2017 στο 251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας λόγω σοβαρού τραυματισμού κατά τη διάρκεια κατάσβεσης πυρκαγιάς στην περιοχή Άγιοι Απόστολοι στο Ζευγολατιό Κορινθίας και πέθανε στις 17 Ιουλίου 2017.
Πυρονόμος (13915) Σάββαρης Σάββας Γεννήθηκε το 1974 στα Κάτω Πορόια Σερρών. Κατατάχθηκε στο Πυροσβεστικό Σώμα το 1999 ως δόκιμος Πυροσβέστης και υπηρέτησε στο Πυροσβεστικό Κλιμάκιο Σιδηροκάστρου. Έχασε τη ζωή του, στις 28 Σεπτεμβρίου 2018, κατά τη διάρκεια κατάσβεσης πυρκαγιάς σε καλαμιώνα, στην περιοχή Λιμνοχώρι του δήμου Ηράκλειας στο νομό Σερρών.
Πυρονόμος Τσαλής Δημήτριος Γεννήθηκε στη Ροδόπολη Σερρών το 1974 και κατατάχθηκε στο Πυροσβεστικό Σώμα το 2001. Αποφοίτησε από την Σχολή Αρχιπυροσβεστών με το βαθμό του Αρχιπυροσβέστη το έτος 2008 και προήχθη στο βαθμό του Πυρονόμου το έτος 2017. Έχασε τη ζωή του την 01 Μαρτίου 2019, κατά την διάρκεια κατάσβεσης πυρκαγιάς στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης. Ήταν έγγαμος, πατέρας δύο τέκνων και υπηρετούσε στον 2ο Πυροσβεστικό Σταθμό Θεσσαλονίκης.
Εθελοντής Αρχιπυροσβέστης Πλεξίδας Παναγιώτης Γεννήθηκε το έτος 1993 στο Αγρίνιο Αιτωλοακαρνανίας απέκτησε την ιδιότητα του Εθελοντή Πυροσβέστη το έτος 2011 και προήχθη στο βαθμό του Εθελοντή Αρχιπυροσβέστη το έτος 2020. Στις 06 Σεπτεμβρίου 2020, κατά τη διάρκεια κατάσβεσης δασικής πυρκαγιάς στη θέση Χαραυγή της Τ.Κ. Καινούργιου του Δήμου Αγρινίου, ένιωσε αδιαθεσία και μεταφέρθηκε άμεσα στο νοσοκομείο όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Ήταν άγαμος και κατά την διάρκεια της θητείας του Υπηρέτησε στην Π.Υ. Αγρινίου και στον Εθελοντικό Πυροσβεστικό Σταθμό Β΄ Τάξης Παραβόλας του Δήμου Αγρινίου.
Πυροσβέστης Πενταετούς Υποχρέωσης Δεσποτόπουλος Γεώργιος Γεννήθηκε το 1980 στον Βόλο. Υπηρέτησε στο Πυροσβεστικό Σώμα ως Πυροσβέστης εποχικής απασχόλησης από το έτος 2007 έως και το 2019 και έλαβε την ιδιότητα του Πυροσβέστη Πενταετούς Υποχρέωσης το έτος 2020. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2020, κατά τη διάρκεια πλύσης οδοστρώματος, στις εργατικές κατοικίες Αλμυρού Βόλου, έχασε τις αισθήσεις του και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Υπηρετούσε στο Πυροσβεστικό Κλιμάκιο Δρυμώνα της Π.Υ. Βόλου και ήταν άγαμος.
Ανθυποπυραγός Ζαφειρόπουλος Ιωάννης O Ανθυποπυραγός Ζαφειρόπουλος Ιωάννης γεννήθηκε το 1975, στην Κολωνία Γερμανίας. Κατατάχτηκε στο Πυροσβεστικό Σώμα το 2001, έλαβε στο βαθμό του Αρχιπυροσβέστη το 2016 και προήχθη στο βαθμό του Ανθυποπυραγού το έτος 2021. Την 1η Φεβρουαρίου 2021, κατά την εκτέλεση περιπολίας για παροχή βοηθείας στον Απαλό Έβρου και ενώ βρισκόταν εκτός του πυροσβεστικού οχήματος, παρασύρθηκε από όγκο νερών και αφού εντοπίστηκε, μεταφέρθηκε στο Π.Γ.Ν. Αλεξανδρούπολης όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Υπηρετούσε στην Πυροσβεστική Υπηρεσία Αλεξανδρούπολης και ήταν πατέρας τριών τέκνων.
Πυροσβέστης Πενταετούς Υποχρέωσης Μπούρας Κανέλλος Γεννήθηκε το 1969 στη Μελβούρνη της Αυστραλίας και κατατάχθηκε στο Πυροσβεστικό Σώμα αρχικά ως Εποχικός Πυροσβέστης το 2003, ενώ από το 2012 υπηρετούσε ως Πυροσβέστης Πενταετούς Υποχρέωσης στο Πυροσβεστικό Κλιμάκιο Κυπαρισσίας. Ήταν έγγαμος με τρία (3) τέκνα. Απεβίωσε τις βραδινές ώρες της 18ης Ιουνίου 2021 επιστρέφοντας από δασική περιπολία όταν παρασύρθηκε από διερχόμενο όχημα.
Πυρονόμος Χρυσούλης Ματθαίος Γεννήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1978 στη Χίο και κατατάχθηκε στο Πυροσβεστικό Σώμα τον Δεκέμβριο του 1999. Υπηρετούσε στο πεζοπόρο της Περιφερειακής Πυροσβεστικής Διοίκησης Βορείου Αιγαίου. Τις πρωινές ώρες της 12ης Ιουλίου 2021, κατά τη διαδικασία συσκευασίας σωλήνων και φύλαξης πυρκαγιάς, στην περιοχή Κατάβαση Χίου, αισθάνθηκε αδιαθεσία και διακομίσθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Χίου όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Ήταν έγγαμος και πατέρας δύο παιδιών



Η ελληνική γλώσσα είναι ένα τέλειο μαθηματικό δημιούργημα και ιδού οι αποδείξεις


ΣΤΟΧΟΣ Νοεμβρίου 12, 2026



Χτίστηκε πάνω στα μαθηματικά, και αυτό που ελάχιστοι ακόμα ξέρουν είναι ότι κάθε λέξη στην Ελληνική έχει μαθηματικό υπόβαθρο.

Τα γράμματα στην Ελληνική γλώσσα δεν είναι στείρα σύμβολα.

Όρθια, ανάποδα με ειδικό τονισμό, αποτελούσαν το σύνολο των 1620 συμβόλων που χρησιμοποιούνταν στην Αρμονία (Μουσική στα Νέο Ελληνικά).

Η πιο σημαντική τους ιδιότητα είναι ότι το κάθε γράμμα έχει μια αριθμητική τιμή/αξία, κάθε γράμμα είναι ένας αριθμός, οπότε κατ επέκταση και κάθε λέξη είναι ένας αριθμός.

Μια τεράστια γνώση κλειδωμένη-κωδικοποιημένη μέσα λέξεις λόγω της μαθηματικών τιμών που έχουν. Ένας από τους Πρωτοπόρους επί του θέματος ήταν ο μέγιστος Πυθαγόρας.

Οι αριθμοί, τα σχήματα, η αρμονία και τα άστρα έχουν κάτι κοινό, έτσι αντίστοιχα τα μαθηματικά (αριθμοί) η γεωμετρία (σχήματα) η αρμονία(μουσική) και η αστρο-νομία (αστήρ=α-χωρίς- στήριγμα + φυσικοί νόμοιπου τα διέπουν) ήταν αδελφές επιστήμες κατά τον Πυθαγόρα, που με την συγκεκριμένη σειρά που αναφέραμε ήταν η σκάλα για την εξέλιξη (=εκ -του- έλικος, DNA) του νου-ψυχής προς τον Δημιουργό.

Έναν Δημιουργό που δημιούργησε βάσει αυτών των τεσσάρων επιστημών. 27 σύμβολα-αριθμοί με αριθμητική αξία συνθέτουν το Ελληνικό Αλφάβητο, 3 ομάδες από 9 σύμβολα-αριθμούς η κάθε ομάδα, με άθροισμα κάθε ομάδας 45, 450, 4.500.

ΑΛΦΑ = 1+30+500+1= 532 =>5+3+2= 10 => 1+0= 1

ΕΝ = 5+50 = 55 => 5+5 = 10 => 1+0= 1

ΟΜΙΚΡΟΝ = 70+40+10+20+100+70+50= 360, όσες και οι μοίρες του κύκλου

Για να είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε τα νοήματα των εννοιών των λέξεων της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης πρέπει πρωτίστως να γνωρίζουμε κάποια πράγματα για την ίδια την Ελληνική γλώσσα.

Η αρχαία Ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική η οποία δεν είναι βασισμένη στο ότι κάποιοι απλά καθίσαν και συμφώνησαν να ονομάζουν ένα αντικείμενο «χ» ή «ψ» όπως όλες οι υπόλοιπες στείρες γλώσσες του κόσμου. Η Ελληνική γλώσσα είναι ένα μαθηματικό αριστούργημα το οποίο θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε.

Η αρχή των πάντων είναι το ίδιο το Ελληνικό Αλφάβητο (το οποίο φυσικά δεν το πήραμε από κάποιον άλλον όπως θα δούμε παρακάτω διότι εκ των πραγμάτων δεν γίνεται).

Τα γράμματα του Ελληνικού αλφαβήτου στο σύνολο τους ήταν 33 όσοι και οι σπόνδυλοι, οι 5 τελευταίοι σπόνδυλοι (που παίζουν τον ρόλο της κεραίας) έχουν άμεση σχέση με τον εγκέφαλο και αντιστοιχούν στα 5 τελευταία άρρητα γράμματα τα οποία γνώριζαν μόνο οι ιερείς* ένα από αυτά ήταν η Σώστικα (ή Γαμμάδιον) η οποία στα λατινικά έγινε swstika και οι Ναζί το έκλεψαν και την ονομάσανε Σβάστικα.

Το σύμβολο αυτό είναι του ζωογόνου Ηλίου (Απόλλωνα), οι Ναζί το αντέστρεψαν για να συμβολίσουν το αντίθετο του ζωογόνου Ήλιου, δηλαδή του σκοτεινού θανάτου.

Υπήρχαν ακόμα κάποια γράμματα τα οποία στην πάροδο του χρόνου καταργήθηκαν όπως το Δίγαμμα (F), Κόππα (Q), Στίγμα (S’), Σαμπί (ϡ)

Ο Πυθαγόρας μας ενημερώνει για τα 3 επίπεδα της Ελληνικής γλώσσας τα οποία είναι τα εξής:

1. ομιλών

2. Σημαίνον (α. σήμα, β. σημαινόμενο)

3. Κρύπτον (α. διαστήματα β. κραδασμός γ. λεξάριθμος δ. τονάριθμος)

-Το πρώτο είναι η ομιλία

-Το δεύτερο είναι η σχέση του σήματος με το σημαινόμενο που θα αναλύσουμε παρακάτω

-Το τρίτο είναι το διάστημα (απόσταση & χρόνος), ο κραδασμός (που αφυπνίζει τον εγκέφαλο μέσω ιδιοσυχνοτήτων από τους δημιουργηθέντες παλμούς – Παλλάδα Αθηνά) ο λεξάριθμος (σχέση γραμμάτων και λέξεων με αριθμούς) και ο τονάριθμος (σχέση γραμμάτων και λέξεων με μουσικούς τόνους)

Το κάθε γράμμα αντιστοιχούσε σε έναν αριθμό, αλλά και σε έναν μουσικό τόνο άρα γράμμα=αριθμός=τόνος (μουσικός), πράγμα που φανερώνει ότι στη γλώσσα μας πίσω από τα γράμματα-λέξεις υπάρχουν αριθμοί (λεξάριθμοι) και μουσικοί φθόγγοι (τονάριθμοι).

Οι 4 αδελφές επιστήμες κατά τον Πυθαγόρα ήταν:

1. Αριθμοί (μαθηματικά)

2. Σχήματα (Γεωμετρία)

3. Μουσική (Αρμονία)

4. Αστρονομία

Οι επιστήμες αυτές είναι αλληλένδετες και βρίσκονται η μια μέσα στην άλλην όπως οι Ρωσικές μπαμπούσκες. Συνδυάστε τώρα το αλφάβητο που εσωκλείει αριθμούς και μουσικούς τόνους με τις 4 αυτές επιστήμες.

1. Αστρονομία= αστηρ + νόμος, α-στηρ = αυτό που δεν στηρίζεται, άρα αστρονομία= οι συμπαντικοί νόμοι που διέπουν αυτό που δεν στηρίζεται κάπου, οι οποίοι έχουν να κάνουν με την μουσική (αρμονία), σχήματα (γεωμετρία) αριθμούς (μαθηματικά) και όλα αυτά με τον Αιθέρα ο οποίος περιβάλει τις ουράνιες σφαίρες.

2. Ο Πυθαγόρας άκουγε την αρμονία (μουσική) των ουρανίων Σφαιρών άρα μιλάμε μια γλώσσα η οποία έχει να κάνει με την ροή του σύμπαντος.

Η Ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για Η/Υ λόγω της μαθηματικότητας και μουσικότητας όχι μόνο του Αλφαβήτου-λέξεων, αλλά και των μαθηματικών εννοιών που γεννώνται π.χ. η λέξη ΘΕΣΙΣ γίνεται: συνΘεσις, επίΘεσις, κατάΘεσις, υπόΘεσις, εκΘεσις, πρόσΘεσις, πρόΘεσις, ανάΘεσις, διάΘεσις, αντίΘεσις κτλ κτλ αν τώρα αυτές τις λέξεις τις μεταφράσουμε στα Αγγλικά είναι εντελώς άσχετες μεταξύ τους.

Το ότι δεν γίνεται το Αλφάβητο να είναι αντιγραμμένο από κάπου αλλού φαίνεται από το ότι εν έτη 2300 π.Χ. (με μελέτες της Τζιροπούλου και άλλων και όχι το 800 π.Χ.) ο Όμηρος ήδη έχει στην διάθεση του 6.500.000 πρωτογενής λέξεις (πρώτο πρόσωπο ενεστώτα & ενικού αριθμού) τις οποίες αν τις πολλαπλασιάσουμε Χ72 που είναι οι κλήσεις, θα βγάλουμε ένα τεράστιο αριθμό ο οποίος δεν είναι ο τελικός, διότι μην ξεχνάμε ότι η Ελληνική γλώσσα δεν είναι στείρα, ΓΕΝΝΑ.

ΑΝ συγκρίνουμε τώρα π.χ. την Αγγλική γλώσσα που έχει 80.000 λέξεις εκ των οποίων το 80% είναι Ελληνικές όπως μας ενημερώνει το Πανεπιστήμιο της Ουαλίας, και μετρήσουμε ότι αυτή η στείρα γλώσσα εξελίσσεται 1000 χρόνια, μπορούμε αβίαστα να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι ο Όμηρος παραλαμβάνει μια γλώσσα η οποία έχει βάθος στον χρόνο 100.000 π.Χ? 500.000 π.Χ.? ποιος ξέρει…

Όμως η απόλυτη απόδειξη είναι η ίδια η μαθηματικότητα της, η οποία δεν υπάρχει σε καμία άλλη γλώσσα του πλανήτη. Μην ξεχνάμε ακόμα το ότι ο Δημιουργός χρησιμοποιεί μαθηματικά για την δημιουργία, άρα η γλώσσα μας έχει αναγκαστικά σχέση με την πηγή (root-0/1).

Πριν όμως από το «Κρύπτον» υπάρχει το «Σημαίνον», δηλαδή η σύνδεση των λέξεων με τις έννοιες αυτών.

Είπανε νωρίτερα ότι οι ξένες διάλεκτοι ορίστηκαν κατόπιν συμφωνίας, δηλαδή κάποιοι συμφώνησαν ότι το τάδε αντικείμενο θα το ονομάσουν «Χ», κάτι που κάνει τις γλώσσες στείρες, άρα δεν μπορούν να γεννήσουν νέες λέξεις, άρα δεν υπάρχει μαθηματικότητα, άρα δεν δύναται να περιγράψουν νέες έννοιες που υπάρχουν στην φύση, με αποτέλεσμα ο εγκέφαλος εφόσον δεν μπορεί να περιγράψει μέσω των νέων λέξεων καινούριες έννοιες μένει στο σκοτάδι, έτσι οι νευρώνες του εγκεφάλου δεν γεννούν νέους εν αντιθέσει με όσους χρησιμοποιούν την Ελληνική.

Πως θα μπορούσε π.χ. ο Άγγλος ή ο Γάλλος ή ο Χ, Υ με μια λέξη που έχει 10 έννοιες να περιγράψει με ακρίβεια άρα και σαφήνεια μια βαθύτερη έννοια; πόσο μάλλον τις πολλαπλές πλευρές αυτής; δεν μπορεί, να λοιπόν το γιατί όλα ξεκίνησαν εδώ. Το Σημαίνον λοιπόν είναι η σύνδεση του σήματος με το σημαινόμενο, δηλαδή η ίδια η λέξη είναι δημιουργημένη με τέτοιο τρόπο που περιγράφει την έννοια που εσωκλείνει μέσα της.

Παράδειγμα:

Η ονοματοδοσία της λέξης ΚΑΡΥΟΝ (Καρύδι) προέρχεται από μια παρατήρηση της φύσης (όπως όλες οι λέξεις), δηλαδή όταν δυο κερασφόρα ζώα (Κριοί, τράγοι κτλ) τρα.κάρ.ουν με τα κέρ.ατα τους ακούγεται το «κρακ» ή «καρ», ο ήχος αυτός έδωσε το όνομα «κέρας» (κέρατο) το κέρας έδωσε το όνομα κράτα ή κάρα (κεφάλι) και το υποκοριστικό αυτού το Κάρυον (μικρό κεφάλι). το Κάρυον (καρύδι) μοιάζει καταπληκτικά με το ανθρώπινο κεφάλι και το εσωτερικό του με εγκέφαλο.

Το Υ είναι η ρίζα του ρήματος ΥΩ (βρέχω) όπου υπάρχει το Υ υπάρχει κοιλότητα (ή κυρτότητα) δηλαδή θηλυκώνει κάτι, η βροχή (υγρό στοιχείο) μπαίνει (θηλυκώνεται) μέσα στην γη.

Το μουσικό – αριθμητικό αλφάβητο δημιουργεί μουσικο – μαθηματικές λέξεις οι οποίες περιγράφουν αντίστοιχες έννοιες, οι οποίες προέρχονται από την παρατήρηση της φύσεως δηλαδή της Δημιουργίας άρα κατ επέκταση του ίδιου του Δημιουργού, αλλά η ερώτηση είναι πόσες χιλιετίες μπορεί να χρειάστηκαν για να δημιουργηθεί αυτό το τέλειο μαθηματικό σύμπλεγμα που τα γράμματα είναι αριθμοί και συνάμα μουσικοί τόνοι και οι λέξεις δηλαδή το σύνολο των αριθμών και των μουσικών τόνων κρύβουν μέσα τους εκτός από σύνθετες μουσικές αρμονίες, έννοιες οι οποίες δεν είναι καθόλου τυχαίες αλλά κατόπιν εκτενέστατης παρατηρήσεως της φύσης;

Ευλόγως λοιπόν ο Αντισθένης μας υπενθυμίζει «Αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις»



Φανοκόροι: Οι σκοτεινές μορφές της παλιάς Αθήνας που προστάτευαν κάθε βράδυ τους διαβάτες της...


ΣΤΟΧΟΣ Νοεμβρίου 12, 2026


Όσοι έγραφαν για τις χειμωνιάτικες νύχτες στην Αθήνα μέχρι και τα πρώτα χρόνια του εικοστού αιώνα δεν παρέλειπαν να αναφερθούν και να περιγράψουν το άναμμα των φαναριών του γκαζιού. Τα φανάρια του γκαζιού διαδέχτηκαν τα λαδολύχναρα και τις λάμπες πετρελαίου. Τα κλασικά φανάρια, τοποθετημένα στην κορυφή ενός σιδερένιου στύλου χρησίμευαν ως φάρος για τους ηρωικούς διαβάτες οι οποίοι ριψοκινδύνευαν τις νύχτες στα σοκάκια και τα καλντερίμια των Αθηνών.

Παθητικό το φως των γκαζοφάναρων, με αναιμικό αντιφέγγισμα δεν έφτανε για να φωτίσει τις λακκούβες των δρόμων, όπου έπεφταν οι διαβάτες. Η ύπαρξή τους ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τους φανοκόρους, τους δημοτικούς υπαλλήλους που είχαν την υποχρέωση να ανάβουν τα φανάρια. Αθόρυβες και γοργές σκιές που μόλις σουρούπωνε γλιστρούσαν από γωνιά σε γωνιά, άνοιγαν με το καμάκι τους την κλούβα του γκαζιού και έδιναν τη φλόγα που συντρόφευε τους ελάχιστους περιπατητές. Ο μεγάλος μας πεζογράφος Γεώργιος Δροσίνης, ο οποίος γεννήθηκε στην Αθήνα την οθωνική περίοδο, περιγράφοντας τα παιδικά του χρόνια αναφέρει ότι «από το ίδιο παράθυρο προσμέναμε κάθε βράδυ μόλις άρχιζε να σκοτεινιάζει να ιδούμε και το άναμμα του μεγάλου κρεμαστού φαναριού του δρόμου».

Οι «σκοτεινές» μορφές των φανοκόρων τα άναβαν σε κάθε γωνιά της πόλης και γλίτωναν τους διαβάτες από τις παγίδες Το σπίτι του Δροσίνη, εκεί που έγραψε το «Τίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά». Βρίσκεται στη συμβολή των οδών Αδριανού και Θέσπιδος στην Πλάκα. Ο ποιητής γεννήθηκε στην Αθήνα το 1859 Πολύ χαρακτηριστική είναι επίσης και η περιγραφή για τη διαδικασία που ακολουθούσε ο φανοκόρος: «Έξω από τα σπίτια μας ψηλά στο πλάι της καμαρωτής εξώπορτας, κρέμονταν ένα μεγάλο φανάρι από μακρύ σιδερένιο κοντάρι καρφωμένο στον τοίχο και κάθε βράδυ ερχόταν και ένας άνθρωπος ψηλός, αμίλητος, κουκουλωμένος σα μάγος του παραμυθιού, μ’ ένα μακρύ σίδερο στα χέρια κι ένα τενεκεδένιο ροΐ γεμάτο λάδι. Με το σίδερο ξεγάντζωσε και κατέβαζε το κοντάρι και αφού γέμιζε το φανάρι λάδι και το καθάριζε με ένα πανί, το άναβε και το ανέβαζε πάλι ψηλά για να φέγγη το δρόμο… »....

mixanitouxronou.gr



«Πράσινο φως» για τη δημιουργία Μουσείου Ελιάς στη Μάκρη

Ομόφωνη έγκριση από το Δημοτικό Συμβούλιο Αλεξανδρούπολης – Θα ζητηθεί δωρεάν παραχώρηση χώρου από τον Αγροτικό Ελαιουργικό Συνεταιρισμό


Το πρώτο βήμα για τη δημιουργία «Μουσείου Ελιάς» στη Μάκρη έγινε στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Αλεξανδρούπολης τη Δευτέρα 9 Νοεμβρίου. Το σώμα ενέκρινε ομόφωνα το αίτημα που θα κατατεθεί στον Αγροτικό Ελαιουργικό Συνεταιρισμό Μάκρης.Στήριξη του πολιτιστικού τουρισμού


Στην εισήγησή του, ο Αντιδήμαρχος Τεχνικών Έργων, Γιάννης Ναϊτίδης, τόνισε ότι η ελιά αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της ιστορίας και της παράδοσης της περιοχής, καθώς και της τοπικής αγροτικής κληρονομιάς. Όπως ανέφερε, η πρωτοβουλία θα ενισχύσει σημαντικά τον πολιτιστικό τουρισμό, προσελκύοντας επισκέπτες και εκπαιδευτικές δράσεις.

Ο Δήμος θα ζητήσει από τον συνεταιρισμό τη δωρεάν παραχώρηση ακινήτου για είκοσι χρόνια, ώστε να υποβληθεί πρόταση χρηματοδότησης στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα Leader.

Όπως είχε γίνει γνωστό, το αίτημα αφορά τη χρήση τμημάτων οικοπέδων και κτιρίων συνολικής έκτασης περίπου 870 τετραγωνικών μέτρων, αποκλειστικά για τη στέγαση και τη λειτουργία του θεματικού μουσείου.

Το Leader είναι ευρωπαϊκή πρωτοβουλία που στοχεύει στη βιώσιμη ανάπτυξη των αγροτικών περιοχών. Στην Ελλάδα υλοποιείται μέσω του Στρατηγικού Σχεδίου της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΣΣ ΚΑΠ) και συνδυάζεται με τη μέθοδο CLLD (Τοπική Ανάπτυξη με Πρωτοβουλία Τοπικών Κοινοτήτων). Προγράμματα έχουν ήδη προχωρήσει και σε άλλες περιοχές της χώρας.

Στη συζήτηση, δημοτικοί σύμβουλοι έθεσαν ερωτήματα για το νομικό πλαίσιο που διέπει τη διάρκεια της παραχώρησης, αλλά και για το αν θα εξασφαλιστεί η συναίνεση του συνεταιρισμού.

Η δημοτική αρχή διευκρίνισε ότι η απόφαση αποτελεί το πρώτο απαραίτητο διαδικαστικό βήμα για την επίσημη υποβολή του αιτήματος, ώστε στη συνέχεια να διεκδικηθούν οι αναγκαίοι πόροι από το Leader.Οι τοποθετήσεις των παρατάξεων


Ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης, Σάββας Δευτεραίος, υποστήριξε ότι δεν πρέπει να περιοριστεί η προσπάθεια στο μουσείο, αλλά να στηριχθούν η ελιά και η ελαιοπαραγωγή, καθώς, όπως είπε, ο πρωτογενής τομέας φαίνεται να οδηγείται σε κατάρρευση.

Ο επικεφαλής της παράταξης «Εν Εργώ Μαζί», Δημήτρης Πέτροβιτς, συμφώνησε και υπενθύμισε ότι στο παρελθόν είχαν ξεκινήσει πρωτοβουλίες για την ανάδειξη του Ελαιώνα της Μάκρης ως σημείου αναφοράς.

Όπως σημείωσε, υπάρχουν αιωνόβιες ελιές που αξίζουν αναγνώριση και μπορούν να αποτελέσουν εμβληματικά σημεία του ελαιώνα.

Θετική στάση στο έγχειρημα τήρησαν επίσης η παράταξη «Αρχή» του Σταύρου Σταυράκογλου και ο ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος Χρήστος Γερακόπουλος.Αναμονή του αιτήματος από τον Συνεταιρισμό Μάκρης – Θετικός ο πρόεδρος

Θετικό χαρακτήρισε το βήμα για τη δημιουργία Μουσείου Ελιάς στη Μάκρη ο Πρόεδρος του Αγροτικού Ελαιουργικού Συνεταιρισμού Μάκρης, Δημοσθένης Χατζηνικολάου, μιλώντας στην «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΡΑΚΗ».

Όπως διευκρίνισε, ωστόσο, ο Δήμος Αλεξανδρούπολης δεν έχει ακόμη καταθέσει σχετικό αίτημα.

Μόλις υποβληθεί το αίτημα, θα συγκληθεί το Διοικητικό Συμβούλιο του συνεταιρισμού, το οποίο θα αποφασίσει αν θα παραχωρήσει δωρεάν την έκταση. Πρόκειται για χώρο περίπου 870 τετραγωνικών μέτρων, που βρίσκεται μέσα στους ελαιώνες της περιοχής και στο ελαιοτριβείο.

Αλέξανδρος Κεσανλής



Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026

Τέτρις: Η άγνωστη ιστορία του σοβιετικού παιχνιδιού με το ελληνικό όνομα που κατέκτησε τον κόσμο κατά λάθος


ΣΤΟΧΟΣ Νοεμβρίου 11, 2026



Οπως πολλές από τις μεγαλύτερες ιδέες και εφευρέσεις της ιστορίας έτσι και το πασίγνωστο παιχνίδι τέτρις προέκυψε ουσιαστικά κατά λάθος

Ο Αλεξέι Παζίτνοφ ήταν μηχανικός λογισμικού στη Σοβιετική Ακαδημία Επιστημών στη Μόσχα, επιφορτισμένος με τη δοκιμή ενός νέου τύπου ηλεκτρονικού υπολογιστή, του Electronika 60. Για να το πετύχει αυτό, δημιούργησε ένα απλό παιχνίδι βασισμένο σε ένα παζλ από την παιδική του ηλικία. Με τον τρόπο αυτό ήθελε να διαπιστώσει πόσο ισχυρός ήταν ο υπολογιστής – και παράλληλα να προσφέρει μια πιο διασκεδαστική πλευρά στο εγχείρημά του.

Αυτό που δεν γνώριζε ήταν ότι το παιχνίδι που προέκυψε έμελλε να γίνει ένα από τα μεγαλύτερα, πιο εθιστικά και πιο επιτυχημένα όλων των εποχών.

Ηταν 6 Ιουνίου του 1984 και το τέτρις μόλις ξεκινούσε να γράφει ιστορία.

Ο Παζίτνοφ εμπνεύστηκε από το πεντόμινο, ένα κλασικό επιτραπέζιο παιχνίδι που αποτελείται από όλα τα διαφορετικά σχήματα που μπορούν να γίνουν συνδυάζοντας πέντε τετράγωνα.

Για να απλοποιήσει τα πράγματα, μείωσε τον αριθμό των τετραγώνων σε τέσσερα, μειώνοντας έτσι τον συνολικό αριθμό των πιθανών σχημάτων από 12 σε επτά.

Το παιχνίδι ονομάστηκε τέτρις, από το συνδυασμό του ελληνικής λέξης τέσσερα (σ.σ τέτρα) και το τένις – το αγαπημένο άθλημα του Ρώσου μηχανικού. Ο ίδιος, εξάλλου, «κόλλησε» από την πρώτη στιγμή. «Δεν μπορούσα να σταματήσω να παίζω αυτή την πρωτότυπη έκδοση, επειδή ήταν πολύ εθιστικό να βάζω τα σχήματα μαζί», ανέφερε στο CNN.

Αλλά η δημιουργία ενός βιντεοπαιχνιδιού στη Σοβιετική Ρωσία την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου δεν ήταν εύκολο. Μόνο μέσα από την απόλυτη λαμπρότητα του σχεδιασμού του, το τέτρις μετατράπηκε από ένα περίεργο πρόγραμμα δοκιμών σε ένα παγκόσμιο φαινόμενο.

Ο Αλεξέι Παζίτνοφ, δημιουργός...

Από στόμα σε στόμα

Παρόλο που το τέτρις έγινε αμέσως δημοφιλές μεταξύ των προγραμματιστών που είχαν πρόσβαση σε ένα Electronika 60, το μηχάνημα δεν είχε γραφικές δυνατότητες – και διέθετε λιγότερη μνήμη από τους αριθμητικούς υπολογιστές του σήμερα.

Λαμβάνοντας αιτήματα για δημιουργία μιας έκδοσης του παιχνιδιού για τον IBM PC, έναν πιο διαδεδομένο υπολογιστή με καλύτερα γραφικά, ο Παζίτνοφ ανέθεσε τη δουλειά στον Βαντίμ Γκερασίμοφ, έναν 16χρονο φοιτητή που δούλευε ένα καλοκαίρι στο γραφείο του (σήμερα εργάζεται ως μηχανικός στη Google).

Το παιχνίδι εξαπλώθηκε γρήγορα. «Ηταν σαν μια δασική πυρκαγιά ξύλου. Ολοι στη Σοβιετική Ενωση, που είχαν υπολογιστή, έπαιζαν τέτρις», δήλωσε ο δημιουργός του.

Ο Παζίτνοφ δεν έβγαλε χρήματα από το παιχνίδι, ούτε προτίθετο να το κάνει. Οι ιδέες ανήκαν στο κράτος και η ίδια η έννοια της πώλησης λογισμικού ως προϊόντος ήταν άγνωστη σε αυτόν. Το τέτρις διαδιδόταν από στόμα σε στόμα και οι άνθρωποι το διαμοιράζονταν με αντίγραφα σε δισκέτες.

Στη συνέχεια ο Παζίτνοφ άκουσε φήμες ότι το παιχνίδι μπορεί να έχει διασχίσει σύνορα και να παίζεται σε άλλες χώρες του ανατολικού μπλοκ. Το 1986 έλαβε μήνυμα μέσω τηλετύπου – πρόδρομος της συσκευής φαξ – από τον Ρόμπερτ Στέιν, έναν πωλητή εταιρείας λογισμικού με έδρα το Λονδίνο, την Andromeda.

Ο Στέιν, ο οποίος είχε δει το τέτρις στην Ουγγαρία, ήθελε να εξασφαλίσει τα δικαιώματα για να το πουλήσει ως παιχνίδι ηλεκτρονικών υπολογιστών στη Δύση. Προσέφερε, μάλιστα, σημαντικά χρήματα εκ των προτέρων.

Γνωρίζοντας, όμως, ότι η απευθείας συνεργασία με μια δυτική επιχείρηση θα μπορούσε να τον είχε στείλει στη φυλακή, ακόμα και πριν καν λάβει χρήματα, άρχισε να διερευνά πώς θα μπορούσε να πουλήσει τα δικαιώματα του παιχνιδιού μέσω του κράτους.

Ο Στέιν, ωστόσο, παρερμήνευσε την απάντησή του ως «πράσινο φως» και άρχισε αμέσως να παράγει το παιχνίδι. Ωστόσο, καθώς προετοιμαζόταν να ξεκινήσει, έλαβε ένα άλλο μήνυμα από την Elorg – συντομογραφία για την Electronorgtechnica, τον σοβιετικό οργανισμό που επιβλέπει τις εξαγωγές λογισμικού και υλικού – που τον ενημέρωνε ότι τα δικαιώματα δεν είχαν χορηγηθεί επισήμως και ότι το λανσάρισμά του στην αγορά ήταν παράνομο.

Τελικά, ο Στέιν απέκτησε τα δικαιώματα και το τέτρις κυκλοφόρησε ως εμπορικό παιχνίδι για PC στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ το 1988. Το παιχνίδι τράβηξε την προσοχή χάρη στις σοβιετικές του καταβολές με εικονογραφήσεις που είχαν ως θέμα το Κρεμλίνο και με τους κυριλλικούς χαρακτήρες τους.

Η απογείωση μέσω του Game Boy

Το τέτρις πωλούσε καλά στους υπολογιστές, αλλά τα μεγάλα χρήματα στον τομέα των παιχνιδιών έρχονταν από αλλού: από τις κονσόλες. Ο Χενκ Ρότζερς, ένας Ολλανδός κατασκευαστής βιντεοπαιχνιδιών και επιχειρηματίας που ζει στην Ιαπωνία, ήταν ο πρώτος που συνειδητοποίησε ότι το τέτρις ήταν το ιδανικό παιχνίδι για το Game Boy, ένα νέο τότε φορητό σύστημα που κυκλοφόρησε η Νintendo στην Ιαπωνία στις αρχές του 1989.

Η κονσόλα επρόκειτο να λανσαριστεί στη Βόρεια Αμερική και στην Ευρώπη, και ο Ρότζερς επιχείρησε να πείσει την εταιρεία να διατίθεται ένα αντίγραφο του παιχνιδιού με τη συσκευή, μια κοινή πρακτική εκτός της Ιαπωνίας.

Κάπου εκεί, όμως, συνειδητοποίησε ότι υπήρχαν μισές εταιρίες που ισχυρίζονταν ότι κατέχουν τα δικαιώματα στο παιχνίδι. Ο ίδιος πήγε στη Μόσχα και μια εβδομάδα αργότερα έφυγε με μια υπογεγραμμένη συμφωνία για την εισαγωγή του τέτρις στο Game Boy.

Η έκδοση του Game Boy με το τέτρις πώλησε 35 εκατομμύρια αντίτυπα και βοήθησε την κονσόλα να γίνει μια από τις πιο επιτυχημένες όλων των εποχών. Εξακολουθεί να θεωρείται από πολλούς – συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του Παζίτνοφ – ότι αυτή ήταν η καλύτερη έκδοση του τέτρις.

Καθυστερημένα προνόμια

Παρά την επιτυχία του παιχνιδιού, ο Παζίτνοφ εξακολουθούσε να μην βγάζει χρήματα από αυτό.

Ενα νομικό πρόβλημα προκάλεσε διαμάχη μεταξύ της Nintendo και της Atari σχετικά με τα δικαιώματα του τέτρις. Ενας δικαστής αποφάνθηκε υπέρ της Nintendo στα τέλη του 1989 και προκάλεσε ένα τεράστιο χτύπημα στην Atari, που είχε ήδη παράγει εκατοντάδες χιλιάδες άχρηστα αντίγραφα της έκδοσης του παιχνιδιού, με ττίτλο «Τέτρις: Το σοβιετικό παιχνίδι του μυαλού».

Η Nintendo υιοθέτησε μια διαφορετική προσέγγιση, επιλέγοντας το σύνθημα «Από τη Ρωσία με διασκέδαση».

Ο Παζίτνοφ εγκατέλειψε τη Μόσχα για το Σιάτλ το 1991, με τη βοήθεια του φίλου του Χενκ Ρότζερς. Και όταν η συμφωνία του για τα δικαιώματα έληξε το 1995, τελικά άρχισε να καρπώνεται τα προνόμια.

Το 1996, οι δυό τους ίδρυσαν την Tetris Company, η οποία με τη σειρά της εξαγόρασε το 2005 την Elorg – που μετά την πτώση της Σοβιετικής Ενωσης είχε μετατραπεί από μια κρατική επιχείρηση σε ιδιωτική – αποκτώντας τον απόλυτο έλεγχο όλων των δικαιωμάτων του τέτρις παγκοσμίως.

Η εταιρεία έχει ακόμη κατοχυρώσει τα ονόματα και τα χρώματα του κάθε κομματιού τέτρις- που ονομάζεται επίσημα τετρίμινο.

Το τέτρις αποτέλεσε αντικείμενο πολλών επιστημονικών μελετών. Κάποιος διαπίστωσε ότι το παιχνίδι μπορεί να είναι αποτελεσματικό για την καταπολέμηση της επιθυμίας για φαγητό και ακόμη και ναρκωτικά, ενώ άλλος διαπίστωσε αύξηση του πάχους ορισμένων τμημάτων του εγκεφάλου σε άτομα που έπαιζαν συστηματικά.

Το να παίζει κανείς τέτρις για παρατεταμένες χρονικές περιόδους μπορεί να τον οδηγήσει να ονειρεύεται τα «τουβλάκια» του παιχνιδιού ή να ερμηνεύει τα αντικείμενα του πραγματικού κόσμου ως «τουβλάκια» – ένα φαινόμενο γνωστό ως «αντίκτυπο του τέτρις».

Μέχρι σήμερα, το τέτρις έχει κυκλοφορήσει σε περισσότερες από 65 πλατφόρμες – ένα παγκόσμιο ρεκόρ – με περισσότερα από μισό δισεκατομμύριο downloads σε κινητές συσκευές, σύμφωνα με την Tetris Company. newmoney.gr




Αυτός είναι ο ελληνικός καρπός που μειώνει τριγλυκερίδια, σάκχαρο και χοληστερόλη



ΣΤΟΧΟΣ Νοεμβρίου 11, 2026


Επιστημονική μελέτη που διεξήχθη ανάμεσα σε παχύσαρκους έδειξε πως εκείνοι που κατανάλωναν 53 γρ. φιστίκια Αιγίνης, ως απογευματινό σνακ στο πλαίσιο μιας δίαιτας αδυνατίσματος, είχαν σημαντική μείωση των τριγλυκεριδίων σε αντίθεση με εκείνους που κατανάλωσαν απογευματινό σνακ ίσης θερμιδικής αξίας από κουλούρια πρέτσελ.

Άλλη μελέτη σε υγιείς άνδρες ηλικίας 21-24 ετών έδειξε πως η προσθήκη φιστικιών Αιγίνης στο μοντέλο της μεσογειακής διατροφής βελτίωσε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, τη λειτουργία του ενδοθηλίου (της «φόδρας» θα λέγαμε των αγγείων), καθώς και παραμέτρους που σχετίζονται με τη φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες. Έρευνα του Τούρκου επιστήμονα Kocyigit A. και των συνεργατών του έδειξε πως τα φιστίκια Pistacia Vera βελτιώνουν τα επίπεδα ολικής και «καλής» HDL χοληστερόλης σε υγιείς ενήλικες, ενώ προσδίδουν και σημαντικά αντιοξειδωτικά οφέλη.

Τέλος, μελέτη του Sheridan MJ και των συνεργατών του κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η συστηματική κατανάλωση φιστικιών Αιγίνης αυξάνει τα επίπεδα της «καλής» HDL χοληστερόλης, γεγονός άκρως σημαντικό, αν αναλογιστούμε πόσο δύσκολα ανεβαίνουν τα επίπεδα αυτής της λιποπρωτεΐνης με διατροφικές παρεμβάσεις.

Αξίζει να σημειωθεί πως, στην πλειονότητα των επιστημονικών ερευνών, τα φιστίκια Αιγίνης πρωταγωνιστούν ως ψημένα και όχι ωμά. Αυτό ουσιαστικά σημαίνει πως το ψήσιμο, αν και μειώνει ελαφρά την περιεκτικότητα των φιστικιών σε αντιοξειδωτικά συστατικά, όπως συγκεκριμένες ανθοκυανίνες και φλαβονοειδή, εντούτοις δεν υποβαθμίζει διαθρεπτικά το προϊόν, ώστε να το «απογυμνώσει» από τις ευεργετικές του επιδράσεις.