Παρασκευή 10 Απριλίου 2026

Πασχάλιος Εγκύκλιος του Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Ανθίμου

Προς τους ευλαβείς Χριστιανούς της Επαρχίας μας


Πατέρες, Αδελφοί και Αδελφές μου,

Χριστός Ανέστη!

Ο γιος της Μαρίας από τη Ναζαρέτ της Γαλιλαίας είχε πει «εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή». Από τότε, η μοίρα μας ταυτίστηκε με την μοίρα της αλήθειας. και οι άνθρωποι την ψάχνουμε διαρκώς στο δρόμο της ζωής μας. Ξέρουμε ότι η ύπαρξή μας είναι φυσική, όμως μέσα μας σαλεύει και μια άλλη ύπαρξη, πνευματική. Αυτή η εμπειρία είναι προίκα που δωρήθηκε στην ψυχή μας «εκ κατασκευής». Ποτέ οι άνθρωποι δεν συμβιβαστήκαμε με τη φύση, ποτέ δεν ταυτιστήκαμε με τα υπόλοιπα φυσικά όντα. Πάντα ψάχναμε κάτι πνευματικότερο, ένα «πέρασμα» σε άλλο επίπεδο ύπαρξης. Αυτή η αναζήτηση δημιούργησε τον πολιτισμό. Το «ωμό» το κάναμε «ψημένο», ενώ τα άλλα έμβια όντα έζησαν και ζουν με το «ωμό».

Ο Ιησούς μας έδειξε ότι αυτή η μετάβαση έχει τρεις σταθμούς : πάθος θάνατος ανάσταση! Όταν πονέσει και πεθάνει η φυσική μας ύπαρξη, τότε θα αναστηθεί η πνευματική. Ο καθένας μας, κάποια στιγμή στη ζωή του, βιώνει ένα δράμα το οποίο κορυφώνεται σε μια προσωπική Μεγάλη Παρασκευή. Εκεί σταυρώνεται και πεθαίνει κάθε βεβαιότητα που έχει. Ακολουθεί η ταφή της αξιοπρέπειας του φυσικού ανθρώπου, η σιωπηλή απουσία του Μεγάλου Σαββάτου. Το χώμα έχει επιστρέψει στο χώμα. σαν να μην υπήρξε ποτέ. Και η φύση αδιαφορεί τελείως.

Δεν αδιαφορεί, όμως, το πνεύμα επειδή συνέβη το πάθος. Αν δεν υπήρχε πνεύμα, δεν θα υπήρχε ούτε πάθος ούτε ταφή. Η φύση μπορεί να τα υφίσταται αυτά, αλλά δεν τα γνωρίζει. Τα γνωρίζει μόνο η ψυχή. Και τα γνωρίζει επειδή έπαθε! Η τραγικότητα της υπάρξεως δωρίζει αυτοσυνειδησία. Η οποία συνειδητοποιείται και διαλευκαίνεται μόνο με την ανάστασή μας σε άλλο υπαρξιακό επίπεδο, όχι στο φυσικό. Λοιπόν, το Μεγάλο Σάββατο είναι η τελευταία φυσική ημέρα, η ημέρα της ταφής του πνεύματος σ’ αυτόν εδώ τον κόσμο. Αλλά το πνεύμα στον τάφο, δεν έμεινε αργό. Κατέβηκε στα υποχθόνια βασίλεια της υπάρξεως για να τα καταργήσει. Η ανθρώπινη υπόσταση έπρεπε να αναστηθεί στο σύνολό της, απαλλαγμένη από τα τέρατα του κακού που κρύβονται στο σκοτεινό υποσυνείδητό της.


Αλήθεια! Η Ανάσταση δεν μοιάζει με τοκετό ; Σαν εκείνον που μας γέννησε σ αυτόν εδώ τον κόσμο! Γι’ αυτό, καθώς προχωρούμε από τα Πάθη του Χριστού στην Ανάσταση, εμφανίζονται οι γυναίκες, την ίδια στιγμή που οι άνδρες εξαφανίζονται. Ο Ιούδας προδίδει και αυτοκτονεί. Ο Πέτρος τον αρνείται τρεις φορές. Στην ώρα της αγωνίας στη Γεσθημανή, κοιμούνται όλοι. Και στον Γολγοθά δεν μένει κανείς, εκτός από τον νεώτερο στην ηλικία.

Οι γυναίκες βγαίνουν στο προσκήνιο έξι μέρες πριν το Πάσχα, δυόμιση χιλιόμετρα πριν τα Ιεροσόλυμα, στη Βηθανία. Η θηλυκή ψυχή της αδελφής του Λαζάρου, ψυχανεμίστηκε τον θάνατο, που πλησίαζε τον αγαπημένο της Δάσκαλο. Έχυσε την ψυχή της με το μύρο και τα μαλλιά της στα πόδια του τα οποία βάδιζαν ολοταχώς προς τον αφανισμό. Μέσα της, κάτι ούρλιαζε βουβά, ότι δεν γίνεται να χαθούν όλα. Τον πόνο διαδέχτηκε ο θάνατος και τον θάνατο η ανάσταση. Γι’ αυτό και ο Αναστημένος Κύριος εμφανίστηκε πρώτα σε γυναίκα. Και οι Άγγελοι σε γυναίκες ανήγγειλαν το γεγονός. και εκείνες το βεβαίωσαν σε όλο τον κόσμο.

Αργότερα έτρεξαν στον άδειο τάφο και ο Πέτρος με τον Ιωάννη. Όμως, δεν είδαν τίποτε, παρά μόνο νεκροσάβανα. Και δεν κατάλαβαν τίποτε. Η ανδρική ψυχή είναι δυσκίνητη και ξερή. Μολονότι είχαν διαβάσει τις Γραφές, μολονότι τους το προ-είπε ο Ιησούς τρεις φορές, αυτοί αντίκρυσαν μεν το άδειο μνημείο, αλλά το αργό μυαλό τους δεν πήγε πουθενά. Γι’ αυτό και κανένας δεν κατέβηκε να τους το αναγγείλει. θα ήταν μάταιο. Έτσι, επέστρεψαν στο κρησφύγετό τους.

Όμως, η Μαρία παρέμεινε μπροστά στο μνημείο και έκλαιγε. Δεν γινόταν να φύγει. Η ύπαρξή της υγράνθηκε από δάκρυα και σχίσθηκε από πόνο. Σε τέτοιες στιγμές πάντα εμφανίζεται ο Ιησούς. Τότε η ψυχή της άνοιξε. Και αυτό που περαστικοί οι μαθητές δεν υποψιάστηκαν, το είδαν οι γυναίκες επειδή παρέμειναν εκεί υποψιασμένες: η Μαγδαληνή Μαρία, η του Ιακώβου, η Σαλώμη, η «άλλη Μαρία» και όσες είχαν έρθει από την Γαλιλαία!

Τελικά, η γυναίκα που φέρνει κάθε ύπαρξη στον φυσικό κόσμο, αναγγέλλει και την ανάστασή της στον άλλο, της αιωνιότητος. Αυτό μας το δίδαξε μια γυναίκα που γέννησε τον Υιό του Θεού, ως δικό της παιδί. δηλ. η γυναίκα δεν κυοφορεί απλώς την ζωή, την γεννάει στην αιωνιότητα. Και την οδηγεί στον ουρανό του πνεύματος, τον μόνο που υπάρχει. Η Εκκλησία στη συνέχεια μας διδάσκει ότι στον ίδιο ακριβώς ουρανό, οδηγεί και η ατεκνία και η έρημος.

Αγαπητοί μου,

Ας αφουγκραστούμε την ψυχή μας, που δεν είναι πράγμα, είναι κάλεσμα. Και είναι προ-σημειωμένη να ζήσει. Αν της κόψουμε τα φτερά, θα μαραζώσει, ατενίζοντας το άπειρο. Το οποίο, όταν δεν καλεί, απειλεί. Με το μηδέν του. Ας πιστέψουμε σ αυτό που δεν φαίνεται. Ο Αναστημένος Χριστός θα υπάρχει, ακόμα κι αν απορριφθεί από την Ιστορία. Και τότε θα νικήσει την Ιστορία, όπως νίκησε και τον κόσμο.

Ξέρετε, γιατί ; Επειδή, Ανέστη!

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ! αγαπητοί μου!

Ευχέτης στον Αναστημένο Κύριο για όλους σας

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ

Ο Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος

Φυλάκιο Μανίτσας Έβρου: 22 χρόνια από την τραγωδία με 5 νεκρούς στρατιώτες από ηλεκτροπληξία


Συμπληρώθηκαν πριν δύο μέρες 22 χρόνια από την ανείπωτη τραγωδία με τους 5 στρατιώτες που έχασαν τη ζωή τους από ηλεκτροπληξία στο φυλάκιο Μανίτσα στην Κορνοφωλιά Έβρου.

Θυμίζουμε ότι ήταν 8 Απριλίου του 2004, όταν οι 5 άτυχοι νεαροί φαντάροι έχασαν τη ζωή τους ακαριαία χτυπημένοι από ηλεκτρικό ρεύμα στην προσπάθειά τους να σηκώσουν τον ιστό της σημαίας και να τον τοποθετήσουν στη βάση του. Η μεγάλου μήκους μεταλλική δοκός ήρθε σε επαφή με καλώδια της ΔΕΗ και μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες που έχουν συμβεί στον ελληνικό στρατό έγινε πραγματικότητα.


Δύο πραγματογνώμονες ηλεκτρολόγοι-μηχανολόγοι, που ορίστηκαν από το στρατοδικείο για να ερευνήσουν το θέμαανέφεραν στην έκθεσή τους ότι τα ηλεκτροφόρα καλώδια έπρεπε να είχαν απομακρυνθεί από το φυλάκιο και να είχαν κλαδευτεί τα δέντρα που βρίσκονταν κοντά στο δίκτυο, όπως προβλέπουν υπουργικές αποφάσεις.
Διαπίστωσαν ακόμη ότι στο συγκεκριμένο δίκτυο δεν υπήρχε αγωγός γείωσης, παρά μόνο τρεις αγωγοί φάσης και δεν είχαν ληφθεί τα μέτρα ασφαλείας και προστασίας που ισχύουν ανάλογα με το είδος του δικτύου.

Η ΔΕΗ, από την πλευρά της εξέδωσε ανακοίνωση για το τραγικό συμβάν, με την οποία αφού εξέφραζε τη βαθύτατη λύπη της για το τραγικό γεγονός και τα ειλικρινή της συλλυπητήρια στις οικογένειες των στρατιωτών, επισήμανε ότι η συγκεκριμένη γραμμή μέσης τάσης είναι κατασκευασμένη από το 1974 σύμφωνα με τους κανονισμούς και πληροί όλες τις προβλεπόμενες από τους νόμους αποστάσεις ασφαλείας.

Όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες, η «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΡΑΚΗ» είχε καλύψει το γεγονός με συνεχή πρωτοσέλιδα, ενημερώνοντας το κοινό που βαθύτατα θλιμμένο παρακολουθούσε τις εξελίξεις. Το μοιραίο ατύχημα είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο, διήμερο πένθος κηρύχθηκε στις Ένοπλες Δυνάμεις και εκείνη η Μεγάλη Πέμπτη έμεινε για πάντα χαραγμένη στη μνήμη όλων.

Να θυμίσουμε ότι το 2014, 10 χρόνια μετά τον τραγικό συμβάν, εις μνήμη των 5 αδικοχαμένων οπλιτών της 7ης Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας «ΣΑΡΑΝΤΑΠΟΡΟΣ», το φυλάκιο μετονομάστηκε σε «Μανίτσα των 5 Ακριτών».

Οι οπλίτες που βρήκαν τραγικό θάνατο ήταν:

Ο Δεκανέας Νικόλαος Θεοδωρούδης, 28 ετών, από τη Νικήσιανη Καβάλας,

Ο Στρατιώτης Αντώνης Χατζηροδιάς 20 χρόνων, από τη Θεσσαλονίκη,

Ο Στρατιώτης Χαράλαμπος Δημητριάδης, 26 χρόνων, από τη Δράμα,

Ο Στρατιώτης Αγγελος Τσίπης, 20 χρόνων, από τις Συκιές Θεσσαλονίκης και Ο Στρατιώτης Γιώργος Χρυσαφίδης, 20 χρόνων, από τη Σκύδρα της Πέλλας.

Δευτέρα 6 Απριλίου 2026

Λιγότερα παιδιά στα σχολεία του Έβρου – Πτώση στις εγγραφές

Μείωση έως 9% στην Α’ Δημοτικού, ηλεκτρονικές εγγραφές μέσω gov.gr και πρεμιέρα για το Πειραματικό Νηπιαγωγείο στην Αλεξανδρούπολη


Ολοκληρώθηκαν οι εγγραφές σε δημοτικά σχολεία και νηπιαγωγεία για τη νέα σχολική χρονιά, με τα στοιχεία να δείχνουν μείωση στον αριθμό των μαθητών.

Την ίδια ώρα, η διαδικασία πραγματοποιήθηκε κυρίως ηλεκτρονικά μέσω της πλατφόρμας gov.gr, με μικρά μόνο προβλήματα στην έναρξη, ενώ από τη νέα σχολική χρονιά αναμένεται να λειτουργήσει και το Πειραματικό Νηπιαγωγείο στην Αλεξανδρούπολη.

Στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΘΡΑΚΗ ΝΕΤ μίλησε ο διευθυντής της Α’ βάθμιας Εκπαίδευσης Έβρου, Μαρίνος Κωνσταντινίδης.


Όπως ανέφερε ο κ. Κωνσταντινίδης: «Φέτος έχουμε μείωση στις εγγραφές μαθητών της Α’ τάξης του Δημοτικού κατά 8-9%. Πέρσι γράφτηκαν 1.000 παιδιά στην Α’ Δημοτικού, φέτος έχουμε 920-930. Βέβαια, εκκρεμούν κι άλλες εγγραφές από τις ευάλωτες ομάδες. Προσπαθούμε πάντα να ισοκατανέμουμε τους μαθητές σε όλα τα σχολεία, χωρίς να επιβαρύνουμε κάποιο.

Επιπλέον, για γονείς που δεν κατάφεραν να πραγματοποιήσουν την ηλεκτρονική εγγραφή, υπήρχε βοήθεια από το προσωπικό του σχολείου προκειμένου να ολοκληρωθεί η διαδικασία.

Ίδια εικόνα επικρατεί και στα νηπιαγωγεία της περιοχής. Πέρσι νήπια και προνήπια ήταν στα 1.819, ενώ φέτος είμαστε στα 1.610. Στο νομό μας έχουμε και την ιδιαιτερότητα των μεταθέσεων των στρατιωτικών, κάποιοι φεύγουν, κάποιοι έρχονται κι εμείς προσπαθούμε να ικανοποιήσουμε όλους τους γονείς».

Φέτος θα λειτουργήσει για πρώτη φορά και Πειραματικό Νηπιαγωγείο Αλεξανδρούπολης, το 18ο,με τουλάχιστον 40 μαθητές, νήπια και προνήπια, ανέφερε ο διευθυντής.

Τέλος, στις 26/4 θα γίνει η δημόσια ηλεκτρονική κλήρωση για το Πειραματικό και εν συνεχεία θα εξεταστούν οι αιτήσεις για αλλαγή σχολείου.

Κυριακή 5 Απριλίου 2026

Νέα Βύσσα: Η γυναικεία παραδοσιακή ενδυμασία στο δρόμο για το Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς



Μια θετική εξέλιξη για την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς του Έβρου καταγράφεται στη Νέα Βύσσα, καθώς προχωρά η διαδικασία ένταξης της τοπικής γυναικείας ενδυμασίας στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Πολιτιστικού Συλλόγου Νέας Βύσσας, η παραδοσιακή ενδυμασία της περιοχής ολοκλήρωσε επιτυχώς το πρώτο στάδιο της προβλεπόμενης διαδικασίας και αναμένονται εξελίξεις.

Ακολουθεί αναλυτικά η ανακοίνωση:
  

* * *

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Νέας Βύσσας ανακοινώνει ότι η Γυναικεία Ενδυμασία της Νέας Βύσσας ολοκλήρωσε επιτυχώς το πρώτο στάδιο της προβλεπόμενης διαδικασίας για την ένταξή της στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης ΠολιτιστικήςΚληρονομιάς της Ελλάδας.

Η εν λόγω εξέλιξη συνιστά ουσιαστικό βήμα προς την κατεύθυνση της θεσμικής αναγνώρισης και διασφάλισης της πολιτιστικής ταυτότητας της περιοχής, αναδεικνύοντας τη σημασία της τοπικής ενδυματολογικής παράδοσης ως στοιχείου

συλλογικής μνήμης και ιστορικής συνέχειας.

Η πρωτοβουλία για την εκκίνηση και την επιστημονική τεκμηρίωση της σχετικής πρότασης ανήκει στη συγχωριανή μας, κα. Ελένη Φιλιππίδου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στα ΤΕΦΑΑ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, η συμβολή της οποίας υπήρξε καθοριστική. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Νέας Βύσσας υποστήριξε εξαρχής την εν λόγω προσπάθεια, συμμετέχοντας ενεργά στη διαδικασία συγκέντρωσης και υποβολής των απαραίτητων στοιχείων.

Υπενθυμίζεται ότι η Νέα Βύσσα διαθέτει ήδη καταγεγραμμένη παρουσία στον Εθνικό Κατάλογο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς μέσω του παραδοσιακού χριστουγεννιάτικου εθίμου «Τεμπελέκια», γεγονός που καταδεικνύει τον ιδιαίτεροπολιτιστικό πλούτο και τη βιωσιμότητα των τοπικών εθιμικών πρακτικών.


ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ - ΤΕΥΧΟΣ 608 - ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2026


 

Σάββατο 4 Απριλίου 2026

Γυναίκες πρώτη φορά στα χακί: Τριψήφιος αριθμός αιτήσεων

«Δέλεαρ τα μόρια για προσλήψεις στο δημόσιο» δήλωσε στο ΘΡΑΚΗ ΝΕΤ ο Ηλίας Προύφας


Η εθελοντική στράτευση των γυναικών αποτελεί μια καινοτομία για τις Ένοπλες Δυνάμεις, από τις πολλές μετά την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου Δένδια τον περασμένο Ιανουάριο.

Στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΘΡΑΚΗ ΝΕΤ και τον Γιώργο Χονδρόπουλο μίλησε ο Ηλίας Προύφας, Στρατιωτικός Συντάκτης του kranosgr.com αναφορικά με την εθελοντική θητεία των γυναικών στο στρατό και το αυξημένο ενδιαφέρον που υπήρξε.


Όπως ανέφερε ο κ. Προύφας, ο τριψήφιος αριθμός γυναικών που δήλωσαν συμμετοχή δεν αποτελεί έκπληξη,καθώς το ενδιαφέρον ήταν μεγάλο από την πρώτη στιγμή και λόγω των μορίων που θα λάβουν για πρόσληψη στο δημόσιο, και για την εμπειρία φυσικά. Όσες εκπληρώνουν εθελοντική στρατιωτική υπηρεσία, δύνανται να ανακατατάσσονται ως Οπλίτες Βραχείας Ανακατάταξης (ΟΒΑ) ή να προσλαμβάνονται ως Επαγγελματίες Οπλίτες (ΕΠΟΠ).

Παρασκευή 3 Απριλίου 2026

50 χρόνια συμπληρώνει το Εκκλησιαστικό Μουσείο στην Αλεξανδρούπολη

Θησαυρός μνήμης με ρίζες προσφυγιάς και ιστορίας


Στην Αλεξανδρούπολητο Εκκλησιαστικό Μουσείο της Ιεράς Μητροπόλεως συμπληρώνει μισό αιώνα ζωής και εκεί φυλάσσονται εξαιρετικής σημασίας κειμήλια.

Πάρα πολλά από αυτά τα έφεραν πρόσφυγες μαζί τους, κουβαλώντας την ιστορία τους και ουσιαστικά τις ρίζες τους. Ένας πραγματικός θεματοφύλακας ιστορικής, εκκλησιαστικής μνήμης και παράδοσης.


Μπορεί το μουσείο να συμπληρώνει 50 χρόνια ύπαρξης, όμως το κτίριο είναι από τα παλαιότερα και από τα πρώτα κτίρια της πόλης και μέσα στα έξι πρώτα ιστορικά που παραμένουν μέχρι και σήμερα, γιατί η μορφή της Αλεξανδρούπολης έχει πλέον αλλάξει.
Ο υπεύθυνος του μουσείου, ο πατήρ Θεολόγος Κωστάκης,μίλησε στην εκπομπή «Περίμετρος» της ΕΡΤ3 για την ιστορική αξία τόσο του κτιρίου, όσο και του Μουσείου, του οποίου τα εκθέματα εντυπωσιάζουν.



«Βρισκόμαστε στο ιστορικό κέντρο της πόλης, στο μοναδικό λόφο που υπήρχε που οι πρόγονοί μας επέλεξαν να κτίσουν.

Πρώτα απ’ όλα την εκκλησία του Αγίου Νικολάου, τον Μητροπολιτικό Ναό και να την αφιερώσουν στον Άγιο Νικόλαο, τον προστάτη των θαλασσών, επειδή η Αλεξανδρούπολη είναι δομημένη στην άκρη εδώ της θάλασσας του Θρακικού πελάγους. Δίπλα ακριβώς οι ίδιοι τεχνίτες έχτισαν και το πρώτο και μοναδικό δημοτικό σχολείο.
Αυτά έλαβαν χώρα το 1901. Τα παιδιά τελειώνοντας από το Δημοτικό σχολείο έπρεπε να πάνε σε γυμνάσιο, κτίριο για να καλύψει τις ανάγκες δεν υπήρχε στην πόλη, οπότε η Εφοροδημογεροντία με πρώτο τον πρόεδρο που ήταν ο τότε Μητροπολίτης Ιωακείμ Γεωργιάδης, πήρε απόφαση ότι έπρεπε να χτίσουν κτίριο. Το κτίριο ονομάζεται Λεονταρίδειος Ελληνική Σχολή Αρρένων Δεδέαγατς και έχει την χρονολογία επάνω της πρώτης λειτουργίας ως Γυμνάσιο. Το 1909. Είναι ένα ιστορικό κτίριο εδώ της περιοχής», αναφέρει και προσθέτει: «Το 1979 το Υπουργείο Πολιτισμού το παρέδωσε στη Μητρόπολη, στον τότε Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμο. Και εκείνος το 1982 με κάποιες επισκευές και συντηρήσεις που έκανε στο κτίριο, ξεκίνησε να παρουσιάζει τη συλλογή από παλιά εκκλησιαστικά αντικείμενα που ήδη είχε στις αποθήκες της Μητρόπολης. Τα περισσότερα από τα 400 εκθέματα του μουσείου ξεκινούν από τον 17ο, περνάνε στον 18ο και τον 19ο αιώνα. Δύο μόνο είναι πριν από το 17ο αιώνα».


ertnews.gr

Δευτέρα 30 Μαρτίου 2026

Ταινία για Νικηταρά: Μια κατάδυση στην ψυχή του Αγωνιστή του 1821

«Αυτό που με συγκίνησε είναι ότι είδα ανθρώπους να βουρκώνουν βλέποντας σκηνές από το σενάριο. Σαν να το περίμεναν χρόνια να πει κάποιος την ιστορία για τον δικό τους Νικήτα…» αυτό αισθάνθηκε ο παπα-Βασίλης Βεργινάδης για την υλοποίηση της ταινίας «Νικηταράς-Το πέρασμα στην αθανασία», η οποία βρίσκεται στο τελικό στάδιο του μοντάζ και των μουσικών προσαρμογών και της αφήγησης.


Πρόκειται για ένα δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ που αποδίδει τιμή στον αγώνα του 1821 και στον ομώνυμο ήρωα, ο οποίος γεννήθηκε στη Νέδουσα, και έχει να φωτίσει και άλλες πλευρές εκτός από την ηρωική διάσταση, με κρίσιμα μηνύματα για το σήμερα. Το περασμένο Σαββατοκύριακο κυκλοφόρησε το ανεπίσημο τρέιλερ και έγινε δεκτό με ενθουσιασμό, προβάλλοντας μερικά εντυπωσιακά πλάνα που προοιωνίζουν ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον αποτέλεσμα (διάρκειας, όπως αναμένεται, πάνω από μιάμιση ώρα).

Ο ιερέας της Νέδουσας μπορεί να έχει παίξει καίριο ρόλο στο εγχείρημα από τη σύλληψη της ιδέας μέχρι το τέλος, αλλά με κάθε ευκαιρία τονίζει ότι η δουλειά είναι συλλογική και τίποτα δε θα μπορούσε να γίνει χωρίς την πρωτοφανή ανταπόκριση που υπήρξε.

Με ελάχιστα χρήματα -τηρουμένων των αναλογιών- αλλά με χρόνο, κόπο και πάνω από όλα αγάπη, όσων εμπλέκονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, προέκυψε ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα. Στο πλευρό των ερασιτεχνών συντελεστών πολύτιμη είναι η συμβολή και τεχνογνωσία επαγγελματιών, όπως ο βραβευμένος πολύπειρος σκηνοθέτης Γιάννης Κάσσης και ο πολύ σημαντικός ηθοποιός Κωστής Σαββιδάκης, ο οποίος «αγάπησε την τρέλα μας», όπως χαρακτηριστικά λέει ο παπα-Βασίλης. Για την κάλυψη των ρόλων και των άλλων αναγκών της ταινίας ανταποκρίθηκαν με την καρδιά τους περίπου 300 άτομα που προέρχονται από τα χωριά της Αλαγονίας, την Καλαμάτα, τον Πύργο, τους Μολάους και άλλες περιοχές της Μεσσηνίας και της Ελλάδας, αλλά και από το εξωτερικό, όπως Γαλλία, Βέλγιο, Αγγλία, Γερμανία, Πολωνία, Ιρλανδία.

Αξιοσημείωτη είναι η περίπτωση Γάλλου Jose Ponce, ο οποίος ταίριαξε ιδανικά στο ρόλο του συμπατριώτη του στρατηγού Μαιζών, βοηθώντας επιπλέον σημαντικά σε τεχνικά θέματα. Κάποιοι, όπως οι περισσότεροι ξένοι, βρέθηκαν στην περιοχή, έμαθαν για τα γυρίσματα, αγάπησαν τον ήρωα και συμμετείχαν με ενθουσιασμό. Τα γυρίσματα είχαν ξεκινήσει τον Μάρτιο του 2025 και ολοκληρώθηκαν ένα χρόνο μετά, με περίπου ένα μήνα συνολικής δουλειάς στα εξωτερικά πεδία δράσης, που τις περισσότερες φορές διαρκούσε από το πρωί μέχρι το βράδυ στα αυθεντικά μέρη όπου έγιναν τα γεγονότα και στην Καλαμάτα.


«Δεν επιχειρούμε στεγνή βιογραφία, αλλά κατάδυση στην ψυχή του ήρωα. Η ταινία ακολουθεί τη διαδρομή από τη γέννηση μέχρι το θάνατο του Νικηταρά, αλλά η οπτική μας γωνία είναι η ηθική ανωτερότητα και ακεραιότητα. Μας ενδιαφέρει πώς ένας άνθρωπος δεν κράτησε ποτέ λάφυρα, έδωσε τα πάντα για την πατρίδα και παρέμεινε αγέρωχος, ακόμα κι όταν το ίδιο το κράτος τον εγκατέλειψε. Είναι το εμείς απέναντι στο εγώ.

Αυτό που έχει παραγνωριστεί είναι πως το 1821 δεν ήταν μόνο πόλεμος. Ήταν και οι χαρακτήρες αυτών των ανθρώπων που πρωτοστάτησαν και συμμετείχαν, εκεί δεν έχουμε εμβαθύνει σε αυτούς τους ήρωες που ήταν άνθρωποι πριν γίνουν ή μετά έγιναν ήρωες, με τα καλά, τα σωστά και τα λάθη τους. Ο Νικηταράς επέλεξε από την αρχή την αφάνεια, δε ζήτησε δόξες και τιμές, δεν είχε φιλοδοξίες, αλλά έπραττε με ανιδιοτέλεια», εξηγεί τις σκέψεις του γύρω από το «Νικηταράς-Το πέρασμα στην αθανασία» ο παπα-Βασίλης Βεργινάδης και συμπληρώνει: «Οι ντόπιοι κάτοικοι ήταν η ψυχή του έργου, μας άνοιξαν τα σπίτια τους, μας έδειξαν μονοπάτια που μόνο αυτοί ξέρουν, μας μετέφεραν παραδόσεις που περνάνε από γενιά σε γενιά γι’ αυτόν τον ήρωα.

Η ανταπόκρισή τους ήταν πάρα πολύ συγκινητική, σαν να το περίμεναν χρόνια να πει κάποιος την ιστορία για τον δικό τους Νικήτα».


Οι δυσκολίες και η τιμητική πρώτη προβολή το καλοκαίρι
Εκτός από τις αντίξοες καιρικές συνθήκες και τα εξαντλητικά γυρίσματα, μια ιδιαίτερη δυσκολία, εξηγεί στο «Θ» ο παπα-Βασίλης, ήταν να βρεθεί «η ισορροπία ανάμεσα στο μύθο και την πραγματικότητα. Υπάρχουν πάρα πολλές πηγές που δεν ευσταθούν και κάποιες πληροφορίες που διασώζονται μόνο ως παραδόσεις. Στην έρευνα μια δυσκολία ήταν και ότι λείπουν οι οπτικές πηγές και οι φωτογραφίες φυσικά. Χρειάστηκε πολλή έρευνα σε αρχεία και μαρτυρίες για να αποδώσουμε πιστά το κλίμα της εποχής, χωρίς να καταφύγουμε σε υπερβολές».

Και το τελικό αποτέλεσμα; «Με ικανοποιεί, γιατί πίσω από το έργο αυτό βρίσκεται μια συλλογική προσπάθεια, με χρόνο, κόπο και αγάπη για να πραγματοποιηθεί. Αν μετά την προβολή της ταινίας φύγει έστω κι ένας λίγο σκεφτικός, συγκινημένος και θελήσει να μάθει ποιος ήταν ο Νικηταράς και τι αξίες εκπροσωπούσε, τότε θα αισθανθώ ότι η προσπάθειά μας πέτυχε το σκοπό της».

Αν και δεν υπάρχει οριστική απόφαση ακόμη, πρόθεση είναι η πρώτη προβολή να γίνει το καλοκαίρι τιμής ένεκεν σε κάποιο μεγάλο εξωτερικό χώρο στην περιοχή της Αλαγονίας, «για να τιμήσουμε τον τόπο και τους ανθρώπους που βοήθησαν». Φυσικά, θα ακολουθήσουν προβολές στην Καλαμάτα. Ο Νικηταράς της Νέδουσας θα ταξιδέψει φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο και στην Ομογένεια, ενώ ιδιαίτερος «στόχος» είναι οι μαθητές και τα σχολεία. Φυσικά, «δε θα υπάρχει εισιτήριο, σκοπός μας δεν είναι το κέρδος. Ο Νικηταράς είναι ένας ήρωας που ανήκει σε όλη την Ελλάδα και πέθανε πάμφτωχος» καταλήγει με νόημα ο παπα-Βασίλης.


Συντελεστές
Τον Νικηταρά ενσαρκώνει ο Κώστας Βαρελάς, ο οποίος έχει ομοιότητα, αλλά και μια ρίζα καταγωγής από την οικογένεια των Σταματελαίων! Η γιαγιά του ήταν Σταματελίτσα (Σταματέλου) μία από τις τελευταίες που έμεναν εδώ στο χωριό, εξηγεί ο παπα-Βασίλης. Από εκεί και πέρα, εκτός από τον Κωστή Σαββιδάκη, αξιοσημείωτη είναι η παρουσία του μικρού Παναγιώτη Σκαλιώτη, σε έναν ιδιαίτερο ρόλο κι αυτός, ενώ ο Βασίλης Βεραλάς, που επί δεκαετίες παίρνει μέρος στην Αναπαράσταση της Απελευθέρωσης της Καλαμάτας, δε θα μπορούσε να μη είναι ο Κολοκοτρώνης. Έκπληξη αποτελεί ο πρόεδρος της «Φάρις» Σωτήρης Κριτσωτάκης, ο οποίος υποδύεται τον Σταματέλο-πατέρα του Νικηταρά, ενώ βασικούς ρόλους ενσαρκώνουν, μεταξύ άλλων, οι παρακάτω: Σοφία Καρούτζου-μητέρα του ήρωα (Έλενα Μαυρίκη), Αγγελίνα Ζαχαριά-σύζυγος Νικηταρά (Βάσω Μαραβά), γιος Νικηταρά, Ιωάννης (Παναγιώτης Μπαστακός), κόρες Νικηταρά (Δήμητρα Μαρινάκη και Πελαγία Στιβακτάκη), Ιωάννης και Νικόλαος Σταματελόπουλος-αδέλφια Νικηταρά (Άγης Βεργινάδης και Κωνσταντίνος Κουντούρης), Παπαφλέσσας (Μιχάλης Αγγελόπουλος), Γεώργιος Καραϊσκάκης (Ανδρέας Βρυώνης), Γεώργιος Βασιλάκης ή «Σταυραετός της Σίτσοβας» (Παναγιώτης Μπατσικούρας-πρόεδρος του Συλλόγου Νεδουσαίων), Μητροπέτροβας (Ανδρέας Κουμουνδούρος), Οδυσσέας Ανδρούτσος (Νικήτας Βεργινάδης), Αναγνωσταράς (Αναστάσιος Παπαγιαννέας), Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης (Δημήτρης Μανιμάνης), Μούρτζινος Τρουπάκης (Μάρκος Ρούσσος), Ηλίας Χρυσοσπάθης της Φιλικής Εταιρείας (Κωνσταντίνος Χριστόπουλος), Νικηταράς σε παιδική ηλικία (Παναγιώτης Μπάλλας), Ζαχαρίας Μπαρμπιτσιώτης (Παναγιώτης Βαρελάς), Μάρκος Μπότσαρης (Παναγιώτης Μάλαμας), Στρατάρχης Μαιζών (Jose Ponce), Αντιστράτηγος Virgile Schneider (Γιώργος Καστρινός), Ιμπραήμ (Βασίλης Θεοδωρακάκης), Μουσταφά Γκέκας (Δημήτρης Φωτέας), Δημητράκης Λιανός (Σωτήρης Τσάκλας).

Το σενάριο-σκηνοθεσία είναι του παπα-Βασίλη Ν. Βεργινάδη, η φωτογραφία του Γιάννη Κάσση, με συνεργάτη τον Αντώνη Κρητικό. Μουσική: Ερμής Κοντούδης, Τεχνική επεξεργασία: Γιάννης Στραβόλαιμος και Γιάννης Μάστορης.


Ευχαριστίες-συμβολές
Αν και οι ευχαριστίες θα συνοδέψουν και επισήμως τους τίτλους της ταινίας, ο παπα-Βασίλης Βεργινάδης αναφέρεται στην ιδιαίτερη συμβολή του Τάκη Σούμπλη και των ακούραστων γυναικών, όπως οι Όλγα Χανδρινού, Ελένη Κουτουμάνου, Φωτεινή Σκαφιδά, Δήμητρα Φλέσσα, Ελένη Σούμπλη, Φωτούλα Αργάνη, Κατερίνα Μαστροπέτρου (ενδυματολογικές δημιουργίες και άλλες συμβολές) και Ηλέκτρα Χριστοπούλου (μακιγιάζ).
Επίσης, στον Ιππικό Όμιλο Καλαμάτας, τον Χορευτικό Σύλλογο «Λεύκιππος», στους Ελληνομνήμονες-Σπύρος Κατσίρας, στον Πολιτιστικό Παράδεισο, στη Νέα Σκηνή, στο Σύλλογο Φαραί Γιαννιτσανίκων, στους Φίλους της Παράδοσης, στο Lina Fame–παραδοσιακό τμήμα και τονίζει επανειλημμένως εμφατικά το ρόλο των όλων των προέδρων των Τοπικών Κοινοτήτων και των συλλόγων της περιοχής της Αλαγονίας και του Ταϋγέτου.
Δε θα μπορούσε να παραλείψει την Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας, τον σεβασμιώτατο μητροπολίτη Χρυσόστομο και τον πρωτοσύγγελλο Φίλιππο Χαμαργιά και, τέλος, το Δήμο Καλαμάτας, που αναμένεται να βοηθήσει στην ολοκλήρωση της ταινίας.

Της Χριστίνας Ελευθεράκη

tharrosnews.gr

ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΕ ΑΣΠΙΔΑ ΑΝΘΡΩΠΟ-ΤΕΡΑΣ (ΜΕΡΟΣ 2ο)