Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2026

Μέρα φτιαγμένη από μίσος... Οι τούρκοι ξεκινάνε λυσσασμένο πογκρόμ εναντίον του Ελληνισμού στην κατεχόμενη Κωνσταντινούπολη... ήταν 6 Σεπτεμβρίου του '55


ΣΤΟΧΟΣ Σεπτεμβρίου 06, 2026


Στις 4 το απόγευμα της 6ης Σεπτεμβρίου του 1955 η τουρκική εφημερίδα "ινσταμπούλ εξπρές" σε έκτακτη έκδοση της δημοσιεύει φωτογραφίες παραποιημένες, από την έκρηξη στην υποτιθέμενη οικεία του Κεμάλ στην Θεσσαλονίκη, που χρησιμοποιούσε η τουρκία ως προξενείο, δίνοτας την εικόνα πλήρους καταστροφής. Την βόμβα όμως μικρής ισχύος είχε βάλει στο οίκημα τούρκος πράκτορας και είχε τοποθετήσει ο κλητήρας του τουρκικού προξενείου.

Την ίδια περίπου ώρα σε διάφορα σημεία της Κωνσταντινούπολη υπήρχαν προγραμματισμένες συγκεντρώσεις μεταφερόμενων αλλά και ντόπιων τούρκων με πρόφαση το κυπριακό ζήτημα. Πρωταγωνιστεί το παρακρατικό σωματείο «Η Κύπρος είναι Τουρκική» του τούρκου πράκτορα Χικμέτ Μπιλ, οποίος αργότερα τοποθετήθηκε ως ακόλουθος τύπου της Τουρικής Πρεσβείας στην Βηρυτό. Μάλιστα όλες τις προηγούμενες ημέρες οι τούρκοι είχαν διασπείρει φήμες περί προετοιμασιών σφαγής τουρκοκύπριων στην Μεγαλόνησο.

Η είδηση αυτή στάθηκε η αφορμή για την επιθετική και προσχεδιασμένη επίθεση του τουρκικού όχλου που ανερχόταν σε δεκάδες χιλιάδες κατα των Ελλήνων και των Ελληνικών περιουσιών στην Κωνσταντινούπολη... Επί 9 ώρες οι τούρκοι σκότωναν, βίαζαν, λεηλατούσαν και κατέστρεφαν...
30 επιβεβαιωμένοι νεκροί, και εκατοντάδες τραυματίες, εκτίμηση για 2000 βιασμούς με 200 από αυτούς επίσημα καταγγελθέντες, ήταν το ξέσπασμα της οργής πάνω στους Έλληνες που συνοδεύτηκε και με τους υλικούς βανδαλισμούς

Καταστράφηκαν επίσης 4348 καταστήματα, 27 φαρμακεία, 26 σχολεία, 5 πολιτιστικοί σύλλογοι, οι εγκαταστάσεις 3 εφημερίδων, 12 ξενοδοχεία, 11 κλινικές, 21 εργοστάσια, 110 ζαχαροπλαστεία και εστιατόρια, 73 εκκλησίες, ενώ συλήθηκαν πάρα πολλοί τάφοι σε 2 κοιμητήρια, καθώς και οι τάφοι των πατριαρχών στην Μονή Βαλουκλή. Επιθέσεις δέχθηκαν επίσης, ένας μικρός αριθμός αρμενικών και εβραϊκών περιουσιών, ορισμένες αρμενικές εκκλησίες και μια εβραϊκή συναγωγή.
Ιδιαίτερο μίσος επεδείχθη κατά των ιερωμένων, αφού πολλοί απ’ αυτούς ξυλοκοπήθηκαν αγριότατα, άλλοι γυμνώθηκαν και διαπομπεύθηκαν, εξαναγκαζόμενοι να φωνάζουν: «Η Κύπρος είναι τουρκική», ενώ υπάρχουν μαρτυρίες ότι σε κάποιο ιεροδιάκονο έγινε αναγκαστική περιτομή. Ο Επίσκοπος Παμφίλου Γεράσιμος και ο ηλικιωμένος μοναχός Χρύσανθος Μαντάς ξυλοκοπήθηκαν μέχρι θανάτου, ενώ ο Μητροπολίτης Ηλιουπόλεως Γεννάδιος παρεφρόνησε από τους ξυλοδαρμούς και ύστερα από λίγο χρόνο απεβίωσε." wik.

Από τους 130.000 Έλληνες που ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη εκείνον το Σεπτέμβριο, από τα γεγονότα επηρεάστηκαν περίπου 110.000 άνθρωποι, οι οποίοι αφού χάθηκαν δουλειές, σπίτια κλπ, αποφάσισαν σταδιακά να εγκαταλείψουν την Πόλη. Περισσότεροι από 8.500 ομογενείς δεν είχαν στέγη τις επόμενες μέρες και αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν άμεσα την Τουρκία.

Ο Πατριάρχης Αθηναγόρας, ο τραγικός πνευματικός ηγέτης που έσυρε τον βαρύ σταυρό του μαρτυρίου, προσπαθεί να εμψυχώσει όλους όσους έχασαν το θάρρος κι’ είναι έτοιμοι να φύγουν:
«Είδατε τα κόκκαλα; Ξεθάφτηκαν για να σας μιλήσουν, για να σας πουν το χρέος που ‘χετε να μείνετε σε τούτη τη γη που γεννήθηκαν οι πατέρες σας, οι πατέρες των πατέρων σας, εσείς, τα παιδιά σας».

Όλα αυτά δεν συνέβησαν σε κάποια άλλη εποχή, αλλά το 1955, μισόν αιώνα πίσω, με πολλούς από τους πρωταγωνιστές της, θύτες και θύματα να βρίσκονται εν ζωή...

www.stoxos.gr



Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026

Όταν η μνήμη γίνεται παρακαταθήκη



Του Μητροπολίτου Φλωρίνης, Πρεσπών & Εορδαίας Ειρηναίου


Ἡ 3η Σεπτεμβρίου δὲν εἶναι γιὰ μένα μία ἁπλῆ ἡμερομηνία. Μέσα μου ξυπνοῦν ἐνθυμήσεις, νοσταλγία καὶ βαθιὰ εὐγνωμοσύνη γιὰ ἕναν ἄνθρωπο ποὺ σημάδεψε τὴν ἐκκλησιαστικὴ καὶ προσωπική μου πορεία.

Ἡ Ἐκκλησία τιμᾶ τὸν Ἅγιo Ἱερομάρτυρα Ἄνθιμο, Ἐπίσκοπο Νικομηδείας, καὶ ἡ μνήμη μου ἐπιστρέφει, σχεδὸν ἀσυναίσθητα, στὸν μακαριστὸ πρῶτο Γέροντά μου, τὸν ἀπὸ Ἀλεξανδρουπόλεως Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κυρὸ Ἄνθιμο. Ἄλλοτε, τέτοια ἡμέρα, οἱ εὐχὲς γέμιζαν τὸ Ἐπισκοπεῖο.

Σήμερα ἡ εὐχὴ ἔγινε προσευχή, ἡ προσφώνηση μνημόνευση καὶ ἡ ἀνάμνηση πηγὴ εὐγνωμοσύνης. Εὔστοχα τὸ ἀναφέρει ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος: «Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν».

Ὑπάρχουν, πράγματι, ἄνθρωποι ποὺ δὲν μένουν ἁπλῶς στὴ μνήμη. Γίνονται μέτρο τῆς δικῆς μας πορείας.

Γυρίζοντας πίσω τὸν χρόνο, τὸν ξαναβλέπω στὴν Ἀλεξανδρούπολη, ὅπου ἀπὸ τὸ 1974 ἕως τὸ 2004 διήνυσε τριάντα χρόνια γόνιμης καὶ πολυσχιδοῦς ποιμαντικῆς διακονίας, καὶ ἔπειτα στὴ Θεσσαλονίκη, ἀπὸ τὸ 2004 ἕως τὸ 2023. Σαράντα ἐννέα χρόνια ἀρχιερωσύνης. Δύο ἐπισκοπικὲς ἕδρες, ἀλλὰ μία ἀμετάθετη ἐκκλησιαστικὴ συνείδηση.

Ὁ Γέροντας δὲν ἔβλεπε τὸν Ἐπίσκοπο ὡς κάτοχο ἐξουσίας, ἀλλὰ ὡς φύλακα παρακαταθήκης, ὡς ἄνθρωπο ποὺ ὀφείλει νὰ προηγεῖται στὴν εὐθύνη, νὰ ὑπομένει στὶς δοκιμασίες καὶ νὰ ἔχει πάντοτε ζωντανὴ τὴ συνείδηση τῆς λογοδοσίας του ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.
 

Ἡ διακονία ὅμως τῆς Ἐκκλησίας, δὲν σταματᾶ στὰ πρόσωπα, ἀλλὰ συνεχίζεται ἀδιάκοπα μέσα στὸν χρόνο. Σήμερα, στὶς δύο αὐτὲς Μητροπόλεις, τὴ διακονία συνεχίζουν οἱ ἄξιοι καὶ φωτισμένοι διάδοχοί του, οἱ Μητροπολῖτες Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμος ὁ ἕτερος φάρος τῆς πορείας μου καὶ Θεσσαλονίκης Φιλόθεος.

Ὅσo ἀνατρέχω σὲ αὐτὴ τὴ μακρὰ πορεία, τόσο περισσότερο ἀναγνωρίζω τὰ χαρίσματα ποὺ σφράγισαν τὴν προσωπικότητα καὶ τὴ διακονία του. Εἶχε ὀξύτητα νοῦ, σπάνια μνήμη, εὐθυκρισία, τόλμη καὶ δύναμη λόγου. Τὸν διέκρινε στέρεη καὶ πολύπλευρη παιδεία, καρπός θεολογικῆς συγκρότησης καὶ ἄριστης φιλολογικῆς κατάρτισης.

Γνώριζε σὲ βάθος τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, τὴ γραμματεία καὶ τὴν ἱστορία καὶ διέθετε εὐρυμάθεια, γλωσσικὴ ἀκρίβεια καὶ σπάνια ρητορικὴ δεινότητα.

Ὑπῆρξε συγχρόνως ἄριστος κήρυκας, μὲ λόγο ζωντανό, εὔληπτο καὶ θεολογικὰ μεστό, ἱκανὸ νὰ διδάσκει, νὰ συγκινεῖ καὶ νὰ ἀφυπνίζει. Πίσω ἀπὸ κάθε λέξη του ὑπῆρχαν γνώση, ἐμπειρία καὶ ἐκκλησιαστικὸ φρόνημα. Αὐστηρὸς ὅταν τὸ ἀπαιτοῦσε ἡ εὐθύνη, χωρὶς νὰ χάνει τὴν πατρικὴ λεπτότητα καὶ ἀποφασιστικὸς χωρὶς νὰ παύει νὰ ἀκούει. Γνώριζε πότε νὰ μιλᾶ, πότε νὰ περιμένει, πότε νὰ ἐλέγχει καὶ πότε νὰ σκεπάζει.

Ἀπὸ τὴν πολύχρονη μαθητεία κοντά του αὐτὸ ἔμεινε μέσα μου, ὅτι ἡ ἀληθινὴ πνευματικὴ πατρότητα δὲν ἀποδεικνύεται μὲ τὴν ἐπιβολή, ἀλλὰ μὲ τὴ διάκριση. Νὰ γνωρίζεις ὄχι μόνο τί πρέπει νὰ πεῖς, ἀλλὰ καὶ πότε, πῶς καὶ μέχρι ποῦ νά μιλήσεις.

Ἕνα ὅμως στοιχεῖο τῆς ἐκκλησιαστικῆς του προσωπικότητας θεωρῶ ἀνεκτίμητη παρακαταθήκη: τὴ συνοδικότητα. Τὴν ἀγαποῦσε βαθιά. Σεβόταν ἀπεριόριστα τὴν ἐκκλησιαστικὴ τάξη καὶ τὸ συνοδικὸ πολίτευμα.

Εἶχε ἰσχυρὴ γνώμη, ἀλλὰ δὲν μετέτρεπε τὴ γνώμη σὲ αὐτάρκεια. Εἶχε παρρησία, ἀλλὰ δὲν συνέχεε τὴν παρρησία μὲ τὴν αὐτονόμηση. Γιὰ ἐκεῖνον ὁ Ἐπίσκοπος ἦταν μέσα στὴ Σύνοδο, ποτέ ἀπέναντι στὴ Σύνοδο. «Πάντα εὐσχημόνως καὶ κατὰ τάξιν γινέσθω». Ἡ τάξη δὲν ἦταν τύπος οὔτε ἐξωτερικὴ συμμόρφωση. Ἦταν ἔκφραση ἑνότητας, εὐθύνης καὶ ἐκκλησιαστικοῦ φρονήματος.

Σὲ αὐτὴ τὴν πτυχή τῆς προσωπικότητάς του ἔρχεται φυσικὰ στὸν νοῦ μου μία χρυσοστομικὴ διδαχή. Ὁ Ἅγιος, ἑρμηνεύοντας τὸ «τῇ ταπεινοφροσὺνῃ ἀλλήλους ἡγούμενοι ὑπερέχοντας ἑαυτῶν», διακρίνει καθαρὰ τὴν ταπεινοφροσύνη ἀπὸ τὴν κολακεία καὶ τὴ μικροψυχία.

Ἡ ἀληθινὴ ταπείνωση δὲν ἀφαιρεῖ τὴ δύναμη ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο, τὴν ἐξαγνίζει. Δὲν καταργεῖ τὴν γνώμη, τὴν ἐλευθερώνει ἀπὸ τὸν ἐγωισμό. Δὲν κάνει τὸν ποιμένα ἄφωνο, τὸν μαθαίνει νὰ μιλᾶ ὡς μέλος τοῦ σώματος καὶ ὄχι ὡς αὐτάρκης μονάδα.

Αὐτὸ ἔβλεπα καὶ στὸν Γέροντά μου: ἕναν ἰσχυρὸ χαρακτῆρα μὲ ἀκέραιη συνείδηση ὅτι τὸ προσωπικὸ στὸ φρόνημα τῆς Ἐκκλησίας. Τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1998, μετὰ ἀπὸ τὴν ἐκλογὴ τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, γυρίζαμε ἀεροπορικῶς στὴν Ἀλεξανδρούπολη.

Ποτέ δὲν θὰ ξεχάσω στὴ ζωή μου ὅτι κάπου στὴ μέση τῆς σαρανταπεντάλεπτης πτήσεως μοῦ εἶπε: «Οἱ ἐκλογὲς τελείωσαν, ἔχουμε Ἀρχιεπίσκοπο, γυρίζουμε πίσω καὶ κάνουμε τὴ δουλειά μας. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι πάνω ἀπὸ τὰ πρόσωπα». Ἔχασε τὴν ἐκλογή, ἀλλὰ πάντοτε στήριζε τὸν Ἀρχιεπίσκοπο.

Αὐτὴ ἡ σύνθεση δύναμης καὶ ταπεινοφροσύνης ἄφηνε βαθὺ ἀποτύπωμα σὲ ὅσους εἶχαν τὴν εὐλογία νὰ μαθητεύσουν κοντά του. Δὲν δίδασκε μόνο μὲ τὸν λόγο, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸν τρόπο ποὺ στεκόταν ἀπέναντι στὶς εὐθύνες, στὶς δοκιμασίες καὶ στοὺς ἀνθρώπους.

Δίπλα του ἔμαθα ἀκόμη ὅτι ἡ Ἀρχιερωσύνη δὲν εἶναι προνόμιο, ἀλλὰ σταυρὸς εὐθύνης καὶ διακονίας. Ὁ καλός ποιμένας «τὴν ψὺχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων». Ἐπίσκοπος σημαίνει νὰ κουράζεσαι χωρίς νὰ διαφημίζεις τὸν κόπο, νὰ πονᾶς χωρίς νὰ μεταβάλλεις τὸν πόνο σὲ παράπονο, νὰ σηκώνεις βάρη ποὺ οἱ πολλοὶ ἴσως δὲν θὰ μάθουν ποτέ καὶ νὰ μένεις ὄρθιος ὅταν οἱ ἄλλοι ἀναζητοῦν στήριγμα.

Ἀναλογιζόμενος σήμερα ὅλα ὅσα ἔζησα καὶ διδάχθηκα κοντά του, δύο εἶναι ἐκεῖνα ποὺ κρατῶ ὡς ἰδιαίτερα πολύτιμη παρακαταθήκη.

Πρῶτον, ἀπὸ τὴ μαθητεία μοῦ κοντὰ τοῦ ἔμειναν βαθιὰ μέσα μου ἡ ἀφοσίωσή του στὴν Ἐκκλησία, ὁ σεβασμός του στὴ συνοδικότητα καὶ στὴν κανονικὴ τάξη, ἡ παρρησία ποὺ δὲν ἀποχωριζόταν ποτέ τὴν ὑπακοὴ καὶ ἡ δύναμη ποὺ ἤξερε νὰ συναντᾶ τὴν ταπείνωση.

Δεύτερον, ἀπὸ τὴ ζωή καὶ τὴ διακονία του ἔμαθα πὼς ἐκεῖνο ποὺ τελικὰ μένει ἀπὸ ἕναν ἄνθρωπο εἶναι ὅ,τι πρόσφερε, ὅ,τι δίδαξε καὶ ὅ,τι ἄφησε στὶς καρδιὲς τῶν ἄλλων. Καὶ πάνω ἀπὸ ὅλα, ἡ μαρτυρία τῆς πίστεως: «Τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι, τὴν πίστιν τετήρηκα».

Ἂν ἕνας ποιητικὸς στίχος μποροῦσε νὰ ἀποδώσει κάτι ἀπὸ τὴν πνευματικὴ ἐγρήγορση, τὴν ὀξύτητα καὶ τὴν ἀδιάκοπη μέριμνά του γιὰ τὴν Ἐκκλησία, θὰ ἦταν τοῦ Διονυσίου Σολωμοῦ: «Πὰντ’ ἀνοιχτά, πὰντ’ ἄγρυπνα, τὰ μάτια τῆς ψυχῆς μου».

Γέροντά μου, ἄλλοτε αὐτὴ τὴν ἡμέρα σοῦ λέγαμε «χρόνια πολλά». Σήμερα κρατῶ μέσα μου ὅσα ἔζησα κοντά σου καὶ ὅσα μοῦ δίδαξες μὲ τὸν λόγο καὶ τὸ παράδειγμά σου. Σὲ εὐχαριστῶ καὶ σὲ εὐγνωμονῶ. Ἂς ἔχουμε τὴν εὐχή σου.

Μητροπολίτης Φλωρίνης, Πρεσπών & Εορδαίας Ειρηναίος

Romfea.gr

Συλλυπητήρια του υπουργού Άμυνας της Κύπρου για τον θάνατο των πιλότων του Phantom

ΣΤΟΧΟΣ Σεπτεμβρίου 05, 2026



Τη βαθιά του οδύνη για τον θάνατο των δύο αξιωματικών της Πολεμικής Αεροπορίας εξέφρασε ο υπουργός Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας, Βασίλης Πάλμας, σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Έλληνα υπουργό Εθνικής Άμυνας, Νίκο Δένδια.

Ο Νίκος Δένδιας έκανε γνωστό το περιεχόμενο της επικοινωνίας με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επισημαίνοντας ότι ο Κύπριος υπουργός εξέφρασε τα ειλικρινή του συλλυπητήρια προς τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις για τον θάνατο των δύο αξιωματικών, οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους στο πλαίσιο της Athens Flying Week, καθώς και τη συμπαράστασή του προς τις οικογένειές τους.








ΑΘΑΝΑΤΟΙ! Αυτοί είναι οι δύο χειριστές του Phantom που συνετρίβη στην Τανάγρα... Επισμηναγός Ιωάννης Μπλέσιας, Σμηναγός Δημήτρης Πέτρου

ΣΤΟΧΟΣ Σεπτεμβρίου 05, 2026



Ο 40χρονος Επισμηναγός, Ιωάννης Μπλέσιας και ο 37χρονος Σμηναγός, Δημήτρης Πέτρου ήταν οι δύο χειριστές του Phantom που έχασαν τη ζωή τους, όταν αυτό κατέπεσε κατά τη διάρκεια επίδειξης στο Athens Flying Week στην Τανάγρα.

Τα στοιχεία τους έδωσε στη δημοσιότητα το ΓΕΑ, ενώ νωρίτερα κηρύχθηκε τριήμερο πένθος στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Η ανακοίνωση του ΓΕΑ

Το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026 και ώρα 14:55, αεροσκάφος F-4E Phantom II της 338 Μοίρας της 117 Πτέρυγας Μάχης, το οποίο συμμετείχε στο Airshow «Athens Flying Week 2026», κατέπεσε 3 ναυτικά μίλια νοτιοανατολικά της 114 Πτέρυγας Μάχης, με συνέπεια τον θανάσιμο τραυματισμό των δύο μελών του πληρώματος.

Τα αίτια του δυστυχήματος διερευνώνται από αρμόδια επιτροπή της Πολεμικής Αεροπορίας.

Επίσης, με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια, κηρύσσεται τριήμερο πένθος στις Ένοπλες Δυνάμεις, από σήμερα Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026 έως και τη Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου 2026, για την απώλεια ζωής των δυο μελών του πληρώματος του μαχητικού αεροσκάφους.



Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2026

«ΑΡΧΥΤΑΣ»: Το ελληνικό UAS της ΕΑΒ στη ΔΕΘ – Η αντίστροφη μέτρηση για τις κρίσιμες πτητικές δοκιμές

ΣΤΟΧΟΣ Σεπτεμβρίου 04, 2026



Με τον «ΑΡΧΥΤΑ», το μεγαλύτερο μη επανδρωμένο αερόχημα που έχει σχεδιαστεί και κατασκευαστεί μέχρι σήμερα στην Ελλάδα, δίνει το «παρών» στη φετινή Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ) η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ), παρουσιάζοντας ένα πρόγραμμα που φιλοδοξεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς για την ανάπτυξη εγχώριας τεχνογνωσίας στον τομέα των UAS.

Το βασικό στοιχείο του «ΑΡΧΥΤΑ» είναι ότι ο σχεδιασμός του έχει πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα, με την ΕΑΒ να αποκτά τεχνογνωσία και πνευματικά δικαιώματα σχεδίασης που της δίνουν τη δυνατότητα να εξελίξει στο μέλλον νέες και πιο προηγμένες πλατφόρμες.

Δεν πρόκειται, δηλαδή, για ένα πρόγραμμα απλής συναρμολόγησης εισαγόμενων εξαρτημάτων. Ο «ΑΡΧΥΤΑΣ» αντιμετωπίζεται από την ΕΑΒ και ως μια «πλατφόρμα τεχνογνωσίας», πάνω στην οποία μπορεί να στηριχθεί η επόμενη γενιά ελληνικών μη επανδρωμένων αεροχημάτων, ακόμη και ένας μελλοντικός, σημαντικά εξελιγμένος «ΑΡΧΥΤΑΣ ΙΙ».


Φωτογραφία OnAlert.gr / Κώστας Σαρικάς

Το πρόγραμμα εισέρχεται στην πλέον απαιτητική τεχνικά περίοδο. Σύμφωνα με τον υφιστάμενο σχεδιασμό, τον Δεκέμβριο του 2026 προγραμματίζονται οι δοκιμές κάθετης απογείωσης και προσγείωσης – VTOL, ενώ την άνοιξη του 2027 έχει τεθεί ως στόχος η έναρξη των ιδιαίτερα κρίσιμων δοκιμών μετάβασης από κάθετη σε οριζόντια πτήση.

Πρόκειται, ωστόσο, για τεχνικούς στόχους και όχι για δεσμευτικές καταληκτικές ημερομηνίες. Η συγκεκριμένη φάση αποτελεί μία από τις δυσκολότερες για κάθε αεροπορικό πρόγραμμα αυτού του τύπου και πιθανές αστοχίες ή ανάγκες επανασχεδιασμού επιμέρους υποσυστημάτων μπορούν να μετακινήσουν το χρονοδιάγραμμα. Προτεραιότητα παραμένουν η ασφάλεια πτήσεων και η αξιοπιστία της πλατφόρμας.

Ο «ΑΡΧΥΤΑΣ» κατατάσσεται στην κατηγορία Class II UAS, με μέγιστο βάρος περίπου 180 κιλά, δυνατότητα μεταφοράς ωφέλιμου φορτίου έως 30 κιλά και αυτονομία που υπολογίζεται στις εννέα ώρες. Στην υφιστάμενη διαμόρφωσή του προορίζεται κυρίως για αποστολές ISR, δηλαδή συλλογής πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης.

Το μεγάλο επιχειρησιακό του πλεονέκτημα είναι η δυνατότητα κάθετης απογείωσης και προσγείωσης, η οποία επιτρέπει την ανάπτυξή του χωρίς την ανάγκη αεροδρομίου ή μεγάλου διαδρόμου. Ένα χαρακτηριστικό ιδιαίτερης αξίας για το ελληνικό επιχειρησιακό περιβάλλον, όπου μικρά νησιά και απομακρυσμένες περιοχές μπορούν να αποτελέσουν σημεία ανάπτυξης ενός τέτοιου συστήματος.

Παράλληλα, εξετάζεται μακροπρόθεσμα και η ναυτική προοπτική του «ΑΡΧΥΤΑ». Με τις απαραίτητες τεχνολογικές παρεμβάσεις και διαδικασίες «navalization», μία μελλοντική έκδοση θα μπορούσε να επιχειρεί από κύριες μονάδες επιφανείας του Πολεμικού Ναυτικού, λειτουργώντας ως προωθημένος αισθητήρας και επεκτείνοντας σημαντικά τον ορίζοντα της τακτικής εικόνας των πλοίων.

Η πραγματική επιτυχία του προγράμματος, πάντως, θα κριθεί στην ολοκλήρωση των πτητικών δοκιμών, στη μετάβαση από το πρωτότυπο στη βιομηχανική παραγωγή και, τελικά, στην επιχειρησιακή ένταξη του συστήματος στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Το μεγαλύτερο στοίχημα είναι η δυνατότητα που δείχνει να έχει πλέον η ελληνική αμυντική βιομηχανία να σχεδιάζει, να εξελίσσει και να παράγει τα δικά της μη επανδρωμένα συστήματα, προσαρμοσμένα στις ιδιαίτερες επιχειρησιακές απαιτήσεις της χώρας.



ΠΕΘΑΙΝΕΙ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΙ ΠΑΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ... (Καταλαβαίνετε τι έχει να γίνει ε;)


ΣΤΟΧΟΣ Σεπτεμβρίου 04, 2026



«Ένας Έλληνας πεθαίνει και φτάνει στη ρεσεψιόν της Κόλασης. Ο υπάλληλος του ανακοινώνει ότι επειδή είναι υπήκοος χώρας-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπορεί να διαλέξει μία από τις κολάσεις των χωρών-μελών.

Σκέφτεται λίγο και αποφασίζει να πάει στη Γερμανική:

– «Οργανωμένη χώρα», λέει, «τόσα χρόνια στην Ελλάδα, τι κατάλαβα από οργάνωση και υπηρεσίες; Mου βγάλανε το λάδι. Τουλάχιστον, ας… πάρω μυρωδιά του τι σημαίνει Ευρώπη, έστω και στην κόλαση».

Φτάνει λοιπόν μπροστά στην πύλη της γερμανικής κόλασης. Μαύρο μάρμαρο, καλογυαλισμένο, σιδερένια πύλη, και ψηλά γράφει με μεγάλα γράμματα ΚΟΛΑΣΗ στα γερμανικά. Χτυπάει. Του ανοίγει ένας άψογα ντυμένος υπάλληλος και τον ρωτά τι θέλει.

– «Να δω πώς είναι», του απαντά εκείνος.
– «Ούτε να το σκέφτεστε κύριε!», του απαντά ο υπάλληλος! «Όλη την ημέρα μας δέρνουνε με κάτι τεράστια μαστίγια και το βράδυ μας βάζουν σε κάτι τεράστια βαρέλια γεμάτα σκατά!!! Φρίκη! Φρίκη! Εγώ σας λέω να μη μείνετε».

Όπου φύγει-φύγει ο Έλληνας....

Στη συνέχεια δοκιμάζει τις υπόλοιπες κολάσεις, τα ίδια. Έτσι απογοητευμένος, καταφεύγει στην έσχατη λύση, την ελληνική κόλαση! Φτάνει λοιπόν έξω από την πύλη. Μία πύλη εγκαταλειμμένη, βρώμικη, όπου στο ψηλότερο σημείο της υπάρχει με μεγάλα φωσφορίζοντα γράμματα η λέξη ΚΟΛΑΣΗ. Το Κ και το Λ μάλιστα, δεν ανάβουν γιατί έχουν καεί τα λαμπάκια. Έτσι η επιγραφή γράφει ΟΑΣΗ.

– «Ελληνική ανοργανωσιά…», μουρμουρίζει.

Όσο πλησιάζει, ακούει κάτι περίεργους θορύβους… Μοιάζουν με μουσική. Πλησιάζει περισσότερο. Η μουσική πλέον ακούγεται ολοκάθαρα. Μπουζούκια, μπαγλαμάδες κλπ. Χτυπάει… Του ανοίγει ένας τύπος κρατώντας μία μπουκάλα στο χέρι, τύφλα στο μεθύσι, και τον ρωτά τι θέλει.

– «Ήρθα να δω πώς είναι», του λέει και βάζει το κεφάλι του μέσα.
Τραπέζια, πολύ κάπνα, κάτι γκόμενες χορεύουν πάνω στα τραπέζια τσιφτετέλια, νταούλια… Γενικώς, μπάχαλο. Τρελαίνεται ο τύπος:

– «Καλά ρε φίλε, τι γίνεται εδώ;»
– «Aσε φίλε, χάλια!», του λέει ο μεθυσμένος. «Η κατάσταση είναι δραματική εδώ πέρα. Μας δέρνουν όλη μέρα με κάτι τεράστια μαστίγια και το βράδυ μας βάζουν σε κάτι τεράστια βαρέλια με σκατά.
– «Πλάκα μου κάνεις;;;», απαντάει ο πεθαμένος. «Εδώ πίνετε και γλεντάτε!»
– «Εεε, ξέρεις πώς είναι μωρέ εδώ στην Ελλάδα… Τη μία δεν έχουμε σκατά, την άλλη χαλάνε τα μαστίγια…



Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ του Αλέξανδρου με τον Διογένη που ακόμη μας κάνει να αναρωτιόμαστε... ΣΕ ΠΟΙΑ ΗΠΕΙΡΟ ΑΝΑΦΕΡΟΤΑΝ...;;;



ΣΤΟΧΟΣ Σεπτεμβρίου 03, 2026



Όποιον και να ρωτήσεις, τι είπε ο Διογένης στον Αλέξανδρο, θα σου απαντήσει εκείνο…..το χιλιοειπωμένο «μη μου κρύβεις τον ήλιο» ή «μη μου στερείς αυτό που δεν μπορείς να μου χαρίσεις».

Οι νεοέλληνες ειδικοί κατά έναν περίεργο τρόπο, σταματούν εδώ χωρίς να επεκτείνονται στην υπόλοιπη συζήτηση του Αλεξάνδρου με τον Διογένη, η οποία είναι πραγματική διάλεξη πολιτικής κοινωνιολογίας. Ο Διογένης συμφωνεί με την Σωκρατική αντίληψη περί γνώσεως. Δηλαδή δεν μπορεί να ασχοληθεί κάποιος επιτυχώς και επωφελώς με κάτι αν το αγνοεί.

Νομίζεις λέει στον Μέγα Αλέξανδρο πως είναι ηνίοχος εκείνος που δεν μπορεί να κρατήσει τα ηνία; Ή εκείνος που δεν ξέρει να κυβερνήσει είναι κυβερνήτης; Ο Αλέξανδρος τότε, ανήσυχος μήπως θεωρηθεί ότι δεν γνωρίζει να βασιλεύει, ρωτά πολύ εύστοχα: Ποιος διδάσκει την βασιλική τέχνη που πρέπει να μεταβεί κανείς για να την μάθει;

Στο ερώτημα ο Διογένης απαντά, πως η μόρφωση είναι δυο ειδών. Εκείνη που διαθέτει ο άνθρωπος από την φύση, την «θεία», και εκείνη που αποκτά από τους ανθρώπους την «ανθρώπινη». Δηλαδή η έμφυτη και η επίκτητη. Για να γίνει όμως κάποιος σωστά μορφωμένος, είναι απαραίτητο να προστεθεί η ανθρώπινη στην θεια.

Δηλαδή ο κυβερνήτης ο βασιλεύς ο ιατρός πρέπει να έχει το ταλέντο, την έμφυτο κλίση να κυβερνήσει να βασιλεύει να ιατρεύει κλπ. Η άποψη αυτή του Διογένους επικρατεί σήμερα στην παιδαγωγική επιστήμη και αποτελεί την βάση του επαγγελματικού προσανατολισμού. Ο Διογένης βεβαιώνει τον Αλέξανδρο, ότι όποιος έχει την θεϊκή-έμφυτη μόρφωση, εύκολα αποκτά και την άλλη, την ανθρώπινη, αφού ακούσει λίγα και λίγες φορές.

Απορίας άξιο είναι, γιατί περιορίζουν τον Διογένη στα αστεία και στα πειράγματά του και «αγνοούν» την προσφορά του στην επιστήμη της πολιτικής κοινωνιολογίας. Άλλωστε δεν είπε τυχαία στο τέλος την κουβέντα ο Αλέξανδρος, πως, «Αν δεν ήμουν Αλέξανδρος θα ήθελα να ήμουν Διογένης».

Ολοκληρώνοντας τον διάλογό του ο Διογένης, με τον Μέγιστο της οικούμενης, λέει:

«Ακόμη κι αν κατακτήσεις όλον τον κόσμο, ακόμη κι αν περάσεις τις ηράκλειες στήλες και κατακτήσεις την μεγάλη ήπειρο που βρίσκεται πέρα από τον μεγάλο ωκεανό που είναι μεγαλύτερη από την Ασία, δεν θα είσαι μεγάλος βασιλιάς, αν πρώτα δεν είσαι καλός άνθρωπος. «Μείζω της Ασίας ήπειρον, τον Ωκεανόν διανηξάμενος».

Σε ποια Ήπειρο αναφερόταν ο Διογένης άραγε;



Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2026

Προκήρυξη Βραβείων «Ευαγόρας Παλληκαρίδης» για Ελλάδα-Κύπρο και εξωτερικό (600€)

Η Επιτροπή Ελληνισμού προκηρύσσει τη χορήγηση βράβευσης εξακοσίων ευρώ (600€) για το έτος 2026 μέσω δύο βραβείων.

Το ένα βραβείο (300€) αφορά κατοίκους Ελλάδος και Κύπρου ενώ το άλλο βραβείο (300€) αφορά κατοίκους εκτός Ελλάδος και Κύπρου (δηλαδή κατοίκους του εξωτερικού).


Τα βραβεία αυτά φέρουν την ονομασία «Βραβεία Ευαγόρας Παλληκαρίδης» στη μνήμη του Ελληνοκύπριου αγωνιστή της ΕΟΚΑ, μαθητή, ήρωα και ποιητή της Κύπρου που αγωνίστηκε και θυσιάστηκε για την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

Καταληκτική ημερομηνία για την υποβολή της αίτησης είναι η 28η Οκτωβρίου 2026. Η αίτηση θα πρέπει να υποβληθεί ηλεκτρονικά στο Δ.Σ. της Επιτροπής Ελληνισμού, στη διεύθυνση info@epitropiellinismou.gr.


Αίτηση μπορούν να υποβάλουν μαθητές ή σπουδαστές, Έλληνες ή ελληνομαθείς μη ελληνικής καταγωγής.

Η αίτηση πρέπει να περιλαμβάνει:

1) Έκθεση ιδεών ή ποίημα στα ελληνικά (μέχρι χίλιες λέξεις) με το εξής θέμα: «Ευαγόρας Παλληκαρίδης. Το νόημα της θυσίας του σήμερα».

2) Αποδεικτικό της ιδιότητας του μαθητού ή του σπουδαστού.

Η επιλογή θα γίνει από το Δ.Σ. της Επιτροπής Ελληνισμού και η ανακοίνωση της βράβευσης θα γίνει μέσω της επίσημης ιστοσελίδας της μέχρι την 18η Δεκεμβρίου 2026.

Οι ημερομηνίες 28 Οκτωβρίου και 18 Δεκεμβρίου (καταληκτική ημερομηνία υποβολής της αίτησης και ημερομηνία ανακοίνωσης των νικητών) έχουν τον συμβολισμό τους. Η πρώτη είναι η ημέρα του ΟΧΙ του Ιωάννη Μεταξά προς τους Ιταλούς (28 Οκτωβρίου 1940) και η δεύτερη είναι η ημέρα της τελευταίας σύλληψης του Ευαγόρα Παλληκαρίδη από τους Βρετανούς (18 Δεκεμβρίου 1956), η οποία οδήγησε στον απαγχονισμό του. Σημειώνεται ότι η πρώτη σύλληψη του Ευαγόρα Παλληκαρίδη ως μέλους των ανταρτικών ομάδων της ΕΟΚΑ πραγματοποιήθηκε την 17η Νοεμβρίου 1955.

Μία ημέρα πριν από την εκτέλεσή του, στις 13 Μαρτίου 1957, ο Ευαγόρας έγραψε προς την οικογένειά του το πιο κάτω γράμμα:

«Αγαπημένοι μου, πάω χαρούμενος. Η σκέψη μου πάντα κοντά σας. Μην κλαίτε για μένα. Να είστε περήφανοι γιατί ο γιος σας πάει να πεθάνει για την πατρίδα. Θέλω να με θάψετε σε μέρος ελληνικό. Ζήτω η Ένωσις! Σας φιλώ όλους. Ευαγόρας.»

Ενώ στις 14 Μαρτίου 1957, λίγο πριν την εκτέλεσή του, έγραψε το απόσπασμα που ακολουθεί:

«Θ’ ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου. Ίσως αυτό νά ’ναι το τελευταίο μου γράμμα. Μα πάλι δεν πειράζει. Δεν λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το κάθε τι. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα, τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί.»

Ο Πρόεδρος

Ιωάννης Αμπατζόγλου

Ο Γραμματέας

Παναγιώτης Φαραντάτος


Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2026

Φρεγάτα «ΝΕΑΡΧΟΣ»: Στις 7 Σεπτεμβρίου το τελικό sea trial – Αντίστροφη μέτρηση για την ελληνική σημαία στις 30 Οκτωβρίου

ΣΤΟΧΟΣ Σεπτεμβρίου 02, 2026



.onalert.gr_Στην τελική ευθεία για την παράδοσή της στο Πολεμικό Ναυτικό μπαίνει η δεύτερη ελληνική φρεγάτα FDI HN «ΝΕΑΡΧΟΣ», καθώς οι επόμενες εβδομάδες θεωρούνται καθοριστικές για την ολοκλήρωση του προγράμματος δοκιμών του πλοίου. Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες του OnAlert, από τις 7 έως και τις 20 Σεπτεμβρίου έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί η τελευταία και πλέον κρίσιμη περίοδος θαλάσσιων δοκιμών της φρεγάτας στα ανοιχτά της Βρετάνης.

Πρόκειται ουσιαστικά για το τελευταίο τεστ του «ΝΕΑΡΧΟΥ» στη θάλασσα, πριν αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για την επίσημη παράδοσή του στο Πολεμικό Ναυτικό. Εφόσον το πρόγραμμα εξελιχθεί χωρίς απρόοπτα, η φρεγάτα θα επιστρέψει στο Λοριάν προκειμένου να ακολουθήσουν οι τελευταίες διαδικασίες αποδοχής, πιστοποίησης και προετοιμασίας για την παράδοση.

Όπως ήδη έχει αποκαλύψει το OnAlert, η τελετή παράδοσης και ύψωσης της ελληνικής σημαίας έχει οριστεί για τις 30 Οκτωβρίου, οπότε ο «ΝΕΑΡΧΟΣ» θα περάσει και τυπικά στα χέρια του Πολεμικού Ναυτικού. Θα είναι η δεύτερη FDI HN που εντάσσεται στον ελληνικό Στόλο μετά τον «ΚΙΜΩΝΑ», σηματοδοτώντας την επιτάχυνση της μεγαλύτερης ανανέωσης των κύριων μονάδων επιφανείας του Πολεμικού Ναυτικού εδώ και δεκαετίες.

Το τελευταίο καθοριστικό test του «ΝΕΑΡΧΟΥ»

Η περίοδος από τις 7 έως τις 20 Σεπτεμβρίου δεν αποτελεί μία ακόμη τυπική έξοδο του πλοίου από το Λοριάν. Οι τελικές δοκιμές στη θάλασσα πραγματοποιούνται αφού έχουν ήδη προηγηθεί οι επιμέρους έλεγχοι της πλατφόρμας, των συστημάτων πρόωσης, της παραγωγής και διανομής ενέργειας, της ναυτιλίας και φυσικά των βασικών στοιχείων του Συστήματος Μάχης.

Σε αυτή τη φάση, το ζητούμενο είναι το πλοίο να αποδείξει ότι όλα τα υποσυστήματα του μπορούν να λειτουργήσουν συνδυαστικά και με αξιοπιστία σε πραγματικές συνθήκες πλου. Οι δοκιμές περιλαμβάνουν διαφορετικά προφίλ ταχύτητας και ελιγμών, έλεγχο της πρόωσης και των ηλεκτρικών συστημάτων, λειτουργία των αισθητήρων, του ολοκληρωμένου συστήματος μάχης και των επικοινωνιών, καθώς και σειρά σεναρίων που προσομοιώνουν επιχειρησιακές συνθήκες.

Για το Πολεμικό Ναυτικό η συγκεκριμένη διαδικασία έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς στελέχη του βρίσκονται εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα στη Γαλλία και παρακολουθούν βήμα προς βήμα την ολοκλήρωση του πλοίου. Το πλήρωμα του «ΝΕΑΡΧΟΥ» έχει ήδη περάσει σε προχωρημένο στάδιο εκπαίδευσης και εξοικείωσης με τη νέα φρεγάτα, ώστε μετά την επίσημη παραλαβή να απαιτηθεί ο μικρότερος δυνατός χρόνος για τη μετάβαση στην επόμενη φάση επιχειρησιακής αξιοποίησης.

Το διάστημα που μεσολαβεί από την ολοκλήρωση των τελικών sea trials στις 20 Σεπτεμβρίου έως την τελετή της 30ής Οκτωβρίου θα χρησιμοποιηθεί για τις τελευταίες τεχνικές παρεμβάσεις, την αποκατάσταση τυχόν παρατηρήσεων που θα καταγραφούν στις δοκιμές και την ολοκλήρωση της διαδικασίας αποδοχής από το Πολεμικό Ναυτικό. Ο «ΝΕΑΡΧΟΣ» δεν αποτελεί απλώς το δεύτερο πλοίο της κλάσης. Η εμπειρία που έχει ήδη αποκτηθεί από τον «ΚΙΜΩΝΑ» επιτρέπει στο Πολεμικό Ναυτικό να κινηθεί πλέον ταχύτερα σε μια σειρά από διαδικασίες που αφορούν την εκπαίδευση, τη συντήρηση, την τεχνική υποστήριξη αλλά και την επιχειρησιακή αξιοποίηση της νέας κλάσης.




Από ένα πλοίο σε πραγματική κλάση φρεγατών

Με την παράδοση του «ΝΕΑΡΧΟΥ», το Πολεμικό Ναυτικό περνά ουσιαστικά από τη φάση ένταξης ενός εντελώς νέου τύπου πλοίου στη δημιουργία μιας πραγματικής επιχειρησιακής κλάσης. Δύο FDI HN σημαίνουν δύο πληρώματα, κοινές διαδικασίες εκπαίδευσης, κοινή τεχνική υποστήριξη, κοινή εφοδιαστική αλυσίδα και κυρίως τη δυνατότητα σταδιακής δημιουργίας ενός σημαντικού πυρήνα στελεχών με εμπειρία πάνω στα νέα συστήματα.

Πρόκειται για εξέλιξη ιδιαίτερα σημαντική για το Πολεμικό Ναυτικό, καθώς πλέον η γνώση που αποκτήθηκε με την πρώτη φρεγάτα δεν περιορίζεται σε έναν μικρό αριθμό Στελεχών, αλλά αρχίζει να διαχέεται σε ολόκληρο τον Στόλο. Χειριστές, τεχνικοί, Αξιωματικοί Ναυτιλίας και Επιχειρήσεων και προσωπικό υποστήριξης αποκτούν σταδιακά εμπειρία σε ένα πλοίο εντελώς διαφορετικής φιλοσοφίας από τις παλαιότερες ελληνικές φρεγάτες.

Οι FDI αποτελούν πλοία σχεδιασμένα εξαρχής για το ψηφιακό πεδίο μάχης, με υψηλό βαθμό αυτοματισμού, προηγμένους αισθητήρες και δυνατότητα διαχείρισης ενός εξαιρετικά μεγάλου όγκου πληροφοριών. Η ένταξή τους δεν αφορά επομένως μόνο την αντικατάσταση παλαιών Μονάδων, αλλά και την αλλαγή της φιλοσοφίας με την οποία ο ελληνικός Στόλος θα επιχειρεί τις επόμενες δεκαετίες.

Ο «ΦΟΡΜΙΩΝ» ακολουθεί

Την ίδια ώρα, πίσω από τον «ΝΕΑΡΧΟ» ακολουθεί με ταχύτατους ρυθμούς η τρίτη ελληνική FDI HN, η φρεγάτα «ΦΟΡΜΙΩΝ». Το πλοίο έχει ήδη περάσει στη φάση των θαλάσσιων δοκιμών και το πρόγραμμα συνεχίζεται με στόχο την ολοκλήρωση όλων των απαραίτητων ελέγχων μέσα στους επόμενους μήνες.

Η τρίτη ελληνική φρεγάτα αποτελεί ένα ακόμη σημαντικό βήμα, καθώς με την παράδοσή της το Πολεμικό Ναυτικό θα διαθέτει πλέον τρεις υπερσύγχρονες μονάδες της ίδιας κλάσης. Αυτό επιτρέπει μεγαλύτερη επιχειρησιακή ευελιξία, δυνατότητα ταυτόχρονης ανάπτυξης περισσότερων πλοίων σε διαφορετικές περιοχές ενδιαφέροντος και κυρίως σταδιακή αντικατάσταση των παλαιότερων μονάδων που για δεκαετίες αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά του Στόλου.

Το πρόγραμμα των τριών πρώτων FDI εξελίχθηκε με ιδιαίτερα γρήγορους ρυθμούς, καθώς η Naval Group εκμεταλλεύτηκε τη σύγχρονη φιλοσοφία ναυπήγησης με την παράλληλη κατασκευή και εξοπλισμό των επιμέρους τμημάτων του πλοίου. Η διαδικασία αυτή επιτρέπει τη σημαντική μείωση του χρόνου από την έναρξη των εργασιών έως την καθέλκυση και στη συνέχεια έως την έναρξη των sea trials.

Ο «ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ» ολοκληρώνει την τετράδα FDI HN

Παράλληλα, συνεχίζεται η κατασκευή της τέταρτης ελληνικής FDI HN, της φρεγάτας «ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ», η οποία θα ολοκληρώσει τον αριθμό των τεσσάρων πλοίων που έχει αποφασίσει να αποκτήσει η Ελλάδα. Η τέταρτη φρεγάτα έχει ξεχωριστή σημασία για τον επιχειρησιακό σχεδιασμό του Πολεμικού Ναυτικού. Η ύπαρξη τεσσάρων μονάδων της ίδιας κλάσης επιτρέπει πλέον στο Αρχηγείο Στόλου να σχεδιάζει με βάση μια ολοκληρωμένη δύναμη και όχι μεμονωμένα πλοία. Ακόμη και όταν μία φρεγάτα βρίσκεται σε προγραμματισμένη συντήρηση ή σε περίοδο εκπαίδευσης, θα μπορούν να παραμένουν διαθέσιμες άλλες μονάδες για επιχειρησιακές αποστολές.

Ταυτόχρονα, όσο αυξάνεται ο αριθμός των ελληνικών FDI τόσο μειώνεται το κόστος και η πολυπλοκότητα της υποστήριξης ανά Μονάδα. Κοινά ανταλλακτικά, κοινοί εξομοιωτές, κοινή εκπαίδευση και κοινές διαδικασίες τεχνικής υποστήριξης δημιουργούν οικονομίες κλίμακας που αποκτούν ιδιαίτερη σημασία σε έναν Στόλο ο οποίος για δεκαετίες ήταν υποχρεωμένος να διατηρεί σε υπηρεσία διαφορετικούς τύπους πλοίων και συστημάτων.



Κόρη της Θήρας: Ένα αριστούργημα υπερφυσικού μεγέθους της ελληνικής αρχαιότητας αποκαλύπτεται



ΣΤΟΧΟΣ Σεπτεμβρίου 02, 2026



Η αρχαϊκή κόρη από λευκό ναξιώτικο μάρμαρο, ύψους 2,48μ. με τον σύμφυτο γόμφο ένθεσης στην βάση του, είναι σχεδόν ακέραιη

Τον Αύγουστο του 2021, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων συμπλήρωσε το εκθεσιακό πρόγραμμα του Μουσείου Προϊστορικής Θήρας με την έκθεση «Θηραϊκές Τοιχογραφίες. Ο θησαυρός του Προϊστορικού Αιγαίου», με την οποία αποδόθηκε στο κοινό, για πρώτη φόρα, ολόκληρο το μοναδικής σημασίας σύνολο των συντηρημένων προϊστορικών τοιχογραφιών από το Ακρωτήρι.

Ηδη είναι σε εξέλιξη από τις υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού η πλήρης ανακαίνιση του Αρχαιολογικού Μουσείου Θήρας, το οποίο στεγάζει τα σπουδαία εκθέματα του νησιού από τους ιστορικούς χρόνους. Κεντρικό έκθεμα του, υπό ανακαίνιση, μουσείου προβλέπεται να αποτελέσει η Κόρη της Θήρας, ένα σπάνιο αριστούργημα της ελληνικής γλυπτικής του 7ου αιώνα π.Χ., η οποία ήρθε ανέλπιστα στο φως, τον Νοέμβριο 2000, κατά τη διάρκεια σωστικής ανασκαφικής έρευνας στο νεκροταφείο της αρχαίας πόλης της Θήρας, στη νοτιοανατολική Σελλάδα, από τον Θηραίο αρχαιολόγο Χαράλαμπο Σιγάλα.



Η υπερφυσικού μεγέθους αρχαϊκή κόρη από λευκό ναξιώτικο μάρμαρο, ύψους 2,48μ. με τον σύμφυτο γόμφο ένθεσης στην βάση του, είναι σχεδόν ακέραιη. Το γλυπτό, από το οποίο λείπει μόνο η άκρη της μύτης και ο βραχίονας του λυγισμένου δεξιού χεριού, που ακουμπά στο στήθος, αποτελεί ένα από τα λιγοστά έργα της μεγάλης, σε λίθο, περίοπτης πρώιμης ελληνικής πλαστικής που διασώθηκαν μέχρι τις μέρες μας, η οποία εκφράζεται με τους αγαλματικούς τύπους του κούρου και της κόρης, τις αρχετυπικές αυτές εκφράσεις του κάλλους της εποχής.

Το άθικτο, σχεδόν, άγαλμα της ενδεδυμένης με μακρύ δωρικό πέπλο γυναικείας μορφής συμπληρώνει με μοναδικό τρόπο τις γνώσεις μας για τον τύπο της κόρης στο β μισό του 7ου αι. π.Χ., καθώς η άρτια διατήρησή του αναδεικνύει τα τεχνοτροπικά του χαρακτηριστικά και την μοναδική καλλιτεχνική του αξία.




Συμπληρώνοντας παλαιότερα, της ίδιας περιόδου, ευρήματα, επίσης, από το νεκροταφείο της Αρχαίας Θήρας –τμήματα κόρης και κούρων στην πρωτοπόρα ναξιακή παράδοση, σε κακή, όμως, κατάσταση διατήρησης, αναδεικνύει επιπλέον την οικονομική ευμάρεια και τη διάθεση προβολής της θηραϊκής αριστοκρατίας της εποχής, καθώς και τις αισθητικές προτιμήσεις της και τη στενή επαφή της με το καλλιτεχνικό γίγνεσθαι.

Η ανασκαφική διερεύνηση της ευρύτερης περιοχής εύρεσης του αγάλματος για τον εντοπισμό της βάσης του ή την σύνδεσή του με συγκεκριμένη ταφή δεν απέδωσε επιπλέον σχετικά στοιχεία, ωστόσο η ερμηνεία του αγάλματος από τον ανασκαφέα ως επιτύμβιου γλυπτού θεωρείται ασφαλής, καθώς, εκτός των άλλων, βρέθηκε τοποθετημένο σε ύπτια θέση σε περιοχή αρχαϊκών ταφών, παραπλεύρως της αρχαίας λιθόστρωτης οδού, που διέσχιζε το νεκροταφείο οδηγώντας στην αρχαία πόλη.

Το μαρμάρινο άγαλμα της Κόρης, καθώς οι εργασίες της ανακαίνισης του Μουσείου προχωρούν και αναμένεται να ολοκληρωθούν το επόμενο έτος, βγαίνει από τις αρχαιολογικές αποθήκες και εκτίθεται για πρώτη φορά στο κοινό από την Εφορεία Κυκλάδων σε περιοδική έκθεση, η οποία εγκαινιάζεται στις 4 Σεπτεμβρίου 2022, από την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού Λίνα Μενδώνη.

Με την προσωρινή έκθεση του αγάλματος, τόσο οι Σαντορινιοί, όσο και οι επισκέπτες του νησιού, θα έχουν την ευκαιρία να θαυμάσουν αυτό το πρώιμο αριστούργημα αρχαιοελληνικής τέχνης ως προάγγελο της λειτουργίας ενός ακόμη εμβληματικής σημασίας μουσειακού χώρου στη Σαντορίνη. Τα μνημεία, οι αρχαιολογικοί χώροι, τα μουσεία, η πολιτιστική κληρονομιά στο σύνολό της, καθιστούν τη Θήρα και κορυφαίο πολιτιστικό προορισμό στη Μεσόγειο.