ΜΑΥΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΟΣ (ΜΕΡΟΣ 1ο)

...ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ...

 

Ποιος θέλει να έρθει να ζήσει στον Έβρο;

του Θεοφάνη Μαλκίδη

1.Τα τρομακτικά δεδομένα

Δε θα χρειαστούν παρά μόνο λίγα λεπτά για να απαριθμήσουμε τα (τρομακτικά) δημογραφικά δεδομένα στον Έβρο, που δείχνουν ότι δεν επιτρέπεται και άλλη απώλεια χρόνου, για να εξαχθούν συμπεράσματα και για να προχωρήσουμε παρακάτω.

Ένας στους τέσσερις κατοίκους είναι άνω των 65 ετών, ποσοστό πάνω από τον μέσο όρο της χώρας. Το 2016 οι γεννήσεις ήταν 1.187, ενώ μόλις εννιά χρόνια αργότερα, έπεσαν στις 805, καταγράφοντας μείωση κατά 32%. Ειδικότερα, στο διάστημα 1981-2021, ο πληθυσμός του Δήμου Σουφλίου μειώθηκε κατά 43%, ο πληθυσμός του Δήμου Διδυμοτείχου μειώθηκε κατά 41% και ο πληθυσμός του Δήμου Ορεστιάδας μειώθηκε κατά 27%. Μάλιστα, η επί δεκαετίες δημογραφική κατάρρευση των χωριών και των οικισμών που περιβάλλουν τα αστικά κέντρα, είναι εντυπωσιακή. Ο πληθυσμός μειώθηκε κατά περίπου 10% στη δεκαετία μεταξύ των δύο τελευταίων απογραφών, ποσοστό τριπλάσιο σε σχέση με τον μέσο όρο, στα περισσότερα χωριά ζουν πλέον λίγοι ηλικιωμένοι κάτοικοι και ότι τα σχολεία τους έχουν κλείσει εδώ και πολύ καιρό. Ενδεικτικό είναι ότι περισσότεροι από τους μισούς κατοίκους του νομού ζουν στον δήμο Αλεξανδρούπολης. Στην όαση δηλαδή μέσα στην απέραντη έρημο…

Στους εκατό ανθρώπους που κατοικούσαν το 1981 στα περισσότερα χωριά του νομού, έχουν απομείνει από είκοσι έως πενήντα άτομα, οι πληθυσμοί δηλαδή έφτασαν να μειωθούν μέχρι και κατά 60% έως 80%.

Ειδικότερα, στον βόρειο Έβρο, στο «Τρίγωνο», η κατάσταση είναι αποκαρδιωτική έως τρομακτική. Στη δημοτική ενότητα Τριγώνου του Δήμου Νέας Ορεστιάδας με δεκαεπτά χωριά η απογραφή του 2021 κατέγραψε μείωση του πληθυσμού κατά 33,5%. Ανάλογη είναι η κατάσταση και στα οχτώ χωριά της δημοτικής ενότητας Κυπρίνου, του ίδιου Δήμου, όπου η μείωση ξεπέρασε το 34%.

Σήμερα, στην περιοχή του βορείου Έβρου, το χωριό Γαλήνη έχει ένα μόνο κάτοικο, ο Κριός έμεινε με επτά, η Μηλιά με δεκαπέντε, ο Δίλοφος και το Θεραπειό με εικοσιεπτά, η Χελιδόνα που είχε το μεγαλύτερο στρατόπεδο στην περιοχή έμεινε με δεκατρείς και ο κατάλογος δεν έχει τέλος.

Και ένα «οξύμωρο»: το χωριό Φυλάκιο έχει 150 κατοίκους και στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης βρίσκονται, τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, 900!

  

2. Η Τουρκία θα καλύψει το κενό;

Τα παραπάνω στοιχεία δείχνουν ότι η ύπαιθρος του νομού Έβρου καταρρέει, με αποτέλεσμα να είμαστε πλέον προ της ορατής προοπτικής ερήμωσης πολλών περιοχών (π.χ. «Τρίγωνο», Μεταξάδες, Σουφλί, Διδυμότειχο). Στην πράξη βεβαίως, καμία περιοχή δεν ερημώνει για πάντα, αφού κατοικείται από άλλους πληθυσμούς. Εν προκειμένω και έχοντας υπόψη σχετικές αναφορές, με την εγκατάσταση Βουλγάρων μουσουλμάνων και πληθυσμών Ρομά σε αυτές τις περιοχές του Έβρου, μπορούμε να καταλάβουμε τα υπόλοιπα.

Την ίδια στιγμή δηλαδή, που συμβαίνουν αυτά στην έρημο του κεντρικού και βόρειου Έβρου, υπάρχουν πληροφορίες για αγορές εγκαταλειμμένων οικιών, ενώ στο νότο, στην όαση της Αλεξανδρούπολης, συμβαίνει πραγματική κοσμογονία με την έλευση των Τούρκων τουριστών οι οποίοι μέσα σε δύο χρόνια παρουσίας τους έχουν μετατραπεί σε «επενδυτές».

Αναφορές από επίσημα θεσμικά χείλη για «αθόρυβο εποικισμό», για αγορές επιχειρήσεων και οικιών, για επενδύσεις με τη στήριξη της Τουρκίας, δείχνουν το μέγεθος του ζητήματος, από την μία πλευρά, αλλά φανερώνουν και την ολιγωρία της Αθήνας, από την άλλη. Το 2020 με την απόπειρα εισβολής στον Έβρο από την Τουρκία, είναι τόσο μακριά και ξεχάστηκαν όλες οι υποσχέσεις;

3.Από το «θα σε στείλω στον Έβρο», στο «ποιος θέλει να έρθει να ζήσει στον Έβρο»

Οι λόγοι για τη μείωση του πληθυσμού στον Έβρο, με άλλα λόγια οι αιτίες, για την κατάρρευση και εξαφάνιση του Ελληνισμού, πολλοί και ποικίλοι: η έλλειψη εργασίας και σχετικών υποδομών στήριξης της οικογένειας, η αδυναμία των ζευγαριών να τεκνοποιήσουν λόγω της οικονομικής κατάστασης και της ακρίβειας, οι επιπτώσεις των μέτρων των Μνημονίων, εξαιτίας των οποίων οι νέοι και οι νέες που εργάζονται με μειωμένους μισθούς και πολύ περισσότερο, τα ζευγάρια με ένα ή και δύο ανέργους, αδυνατούν και κάνουν παιδιά (όσα δεν έχουν) ή περισσότερα παιδιά (για όσα έχουν και θέλουν να αποκτήσουν και άλλα), οι ελλείψεις σε υποδομές, τα αποσπασματικά μέτρα για οικονομική εφάπαξ ενίσχυση χωρίς παράλληλη πρόβλεψη για δημιουργία θέσεων εργασίας, η αδυναμία του συστήματος να γίνει ευέλικτο έτσι ώστε ένας στρατιωτικός, υπάλληλος του δημοσίου που επιθυμεί να εγκατασταθεί στον Έβρο, να μπορεί να εγκατασταθεί στον Έβρο!

Και όλα αυτά, ενώ υπάρχει το δηλωμένο ενδιαφέρον της Τουρκίας για την περιοχή, Τουρκία η οποία είχε αντιδράσει στο μέτρο για τις 10.000 ευρώ σε όσους εγκατασταθούν στον κεντρικό και βόρειο Έβρο, επικαλούμενη τη συνθήκη της Λωζάνης και την αλλοίωση της πληθυσμιακής κατάστασης!

Στη δεκαετία του 1950 και 1960 το σύνθημα της Αθήνας ήταν «θα σε στείλω στον Έβρο», στέλνοντας τους ανεπιθύμητους να φυλάξουν τα σύνορα. Τώρα, ελπίζουμε, το πολιτικό σύστημα να έχει διδαχθεί το λάθος του και να πράξει το προφανές για τον σημαντικότερο νομό της πατρίδας μας

Θεοφάνης Μαλκίδης

Διδάκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου και μόνιμος κάτοικος Έβρου

https://elthraki.gr/%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b8%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%b9-%ce%bd%ce%b1-%ce%ad%cf%81%ce%b8%ce%b5%ce%b9-%ce%bd%ce%b1-%ce%b6%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ad%ce%b2%cf%81%ce%bf/

Πώς φτάσαμε στην κρίση των Ιμίων

(25 Δεκεμβρίου 1995 – 31 Ιανουαρίου 1996)

του Νικόλαου Παπανικολόπουλου

Στην υδρόγειο σφαίρα και τους γεωγραφικούς άτλαντες σημειώνονται ήπειροι, ωκεανοί, θάλασσες, νησιά και συμπλέγματα νησιών. Όμως υπάρχει και πλήθος άλλων νησιών και νησίδων που είναι τόσο μικρά, ώστε καμία υδρόγειος σφαίρα και κανένας γεωγραφικός άτλαντας δεν μπορεί να τα σημειώσει. Χρειάζονται ειδικοί ναυτικοί χάρτες, αλλά και σε αυτούς πρέπει να κάνεις μεγάλη μεγέθυνση σε μικρό τμήμα τους για να μπορέσεις να τα σημαδέψεις με κάποιες ’’στιγμές’’.

Κι όμως, πάνω σε δυο τέτοια Ελληνικά ξερονήσια, τα ανατολικά και δυτικά Ίμια, ξασπρισμένα από τους αέρηδες και την αλμύρα της θάλασσας, συγκεντρώθηκε πριν τριάντα (30) χρόνια, τέτοιες μέρες, το ενδιαφέρον εκατομμυρίων ανθρώπων .

Ήταν η τρίτη Ελληνοτουρκική κρίση στο Αιγαίο. Είχαν προηγηθεί άλλες δυο, τον Ιούλιο του 1976 με το τουρκικό ερευνητικό «ΧΟΡΑ» και το Μάρτιο του 1987 με το ίδιο σκάφος, αλλά με το νέο όνομά του «ΣΙΣΜΙΚ Ι».

Οι δυο πρώτες είχαν τρία κοινά χαρακτηριστικά. Αφορούσαν την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου, ήσαν αναίμακτες και είχαν προετοιμαστεί από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες.

Η τρίτη, η κρίση των Ιμίων, αβίαστα μπορούμε να πούμε ότι ήταν μια τυπική εκδήλωση της παθολογίας των ελληνοτουρκικών σχέσεων. ΟΙ Τούρκοι εκμεταλλεύτηκαν την προσάραξη του τουρκικού φορτηγού πλοίου «Φιγκέν Αγκάτ» στις 25-12-1995 στα ανατολικά Ίμια και με αφορμή αυτό «κατασκεύασαν» την θεωρία των “γκρίζων ζωνών” για εκατοντάδες ελληνικά νησιά, νησΙδες και βραχονησίδες σε όλο το Αιγαίο.

Στην κρίση των Ιμίων θυσιάστηκαν τρία παλικάρια του Πολεμικού Ναυτικού, πλήρωμα του ελικοπτέρου ΠΝ 21 της Φρεγάτας «ΝΑΒΑΡΙΝΟ», κατά την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας.

***

Τα γεγονότα που περιγράφονται κατωτέρω και τα οποία προηγήθηκαν της κρίσης, δεν είναι αποκλειστικά υπεύθυνα για αυτήν. Είναι όμως γεγονότα, τα οποία είχαν φορτίσει αρκετά τις σχέσεις Ελλάδας Τουρκίας, ώστε να τις φέρουν στο χαμηλότερο σημείο τον Ιανουάριο του 1996.

α. Το δόγμα του Ενιαίου Αμυντικοί Χώρου Κύπρου και Ελλάδος

Το Νοέμβριο του 1993, οι κυβερνήσεις Ελλάδος (Ανδρέας Παπανδρέου) και Κύπρου (Γλαύκος Κληρίδης) αποφάσισαν να προχωρήσουν σε «Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα Ελλάδας-Κύπρου» (ΔΕΑΧ), δηλαδή μια αμυντική συνεργασία η πεμπτουσία της οποίας θα ήταν η ενίσχυση της ασφαλείας του κυπριακού ελληνισμού από οιαδήποτε απειλή, ορίζοντας την Κύπρο ως «προκεχωρημένο φυλάκιο» του ελληνικού αμυντικού χώρου, ώστε κάθε επίθεση κατά της Κύπρου να θεωρείται επίθεση κατά της Ελλάδας. Αυτό ενόχλησε όχι μόνο την Τουρκία, αλλά και τις ΗΠΑ, Μ. Βρετανία, Γερμανία και Γαλλία.

β. Η επέκταση των χωρικών υδάτων

Μετά από χρόνια «παγωμάρας», το θέμα της επέκτασης των χωρικών μας υδάτων από τα 6 στα 12 ν.μ., ήρθε για μια ακόμη φορά στην επιφάνεια, το 1995, με την κύρωση της ‘’Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο τηςΘάλασσας του 1982’’ – United Nations Convention on the Law of the Sea – UNCLOS 1982, με το Ν. 2321/1995.

Στο κείμενο της UNCLOS 82, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 136 Α/ 23-6-1995, εκτός από το τυποποιημένο και υποχρεωτικό ‘’άρθρο πρώτο’’, το οποίο ανέφερε: «Κυρώνεται και έχει την ισχύ, που ορίζει το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας…» προστέθηκε και ‘’άρθρο δεύτερο’’το οποίο ανέφερε: «Η Ελλάδα έχει το αναφαίρετο δικαίωμα κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 της κυρούμενης Συμβάσεως, να επεκτείνει σε οποιονδήποτε χρόνο το εύρος της χωρικής θάλασσας μέχρι αποστάσεως 12 ν.μ. Για την εφαρμογή στην εσωτερική έννομη τάξη της διατάξεως αυτής και την εφαρμογή ή εκτέλεση των λοιπών διατάξεων που αφορούν την αιγιαλίτιδα ζώνη, καθώς και των σχετικών με τη συνορεύουσα ζώνη, τα στενά διεθνούς ναυσιπλοΐας και την ερμηνευτική δήλωση που έκανε η χώρα μας σχετικά με αυτά κατά την υπογραφή της Συμβάσεως, την υφαλοκρηπίδα, τη θαλάσσια επιστημονική έρευνα, την προστασία και διαφύλαξη του θαλάσσιου περιβάλλοντος και κάθε άλλης διατάξεως της με τον παρόντα νόμο κυρούμενης Συμβάσεως, εκδίδονται σχετικά προεδρικά διατάγματα μετά από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου».

Η προοπτική αυτή ανησύχησε την Άγκυρα, η οποία άρχισε να αντιδρά με ρητορικές δηλώσεις Τούρκων επισήμων για casus belli και να προγραμματίζει γυμνάσια στο Αιγαίο.

γ. Το διυπουργικό πρόγραμμα αξιοποίησης βραχονησίδων

Το καλοκαίρι του 1995, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (Γεράσιμος ΑΡΣΕΝΗΣ) και το Υπουργείο Αιγαίου (Αντώνης Κοτσακάς) ανακοίνωσαν ένα έξυπνο και πολυσήμαντο πρόγραμμα-σχέδιο που είχε εκπονήσει το 1994 ο τότε υφυπουργός Άμυνας, Μανώλης Μπεντενιώτης.

Το σχέδιο αφορούσε την αξιοποίηση των νησίδων Τακμάκια στη Λέσβο, Πασάς στη Χίο, Στρογγυλή και Νέμος στα Δωδεκάνησα, Καλόλιμνος στην Κάλυμνο, Φαρμακονήσι στη Λέρο, Σάρια στην Κάρπαθο και Γαυδοπούλα στην Κρήτη με τη δημιουργία έργων υποδομής (μικρά καταφύγια κτίσματα, παρεκκλήσια, υδατοδεξαμενές, μικρά λιμενικά έργα, στοιχειώδεις υποδομές για εναλλακτικές και ήπιες μορφές ενέργειας κλπ.). Είχε δε τύχει της επιδοκιμασίας του τότε πρωθυπουργού, αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου, του τότε υπουργού Εξωτερικών Κάρολου Παπούλια, καθώς οχύρωνε τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας στο Αιγαίο και απέκλειε κάθε αμφισβήτηση των θαλάσσιων συνόρων μας.

Η Τουρκία μετά από αυτά αναζητούσε πλέον σχέδιο αντιμετώπισης. Ο τουρκικός τύπος το Νοέμβριο του 1995 έγραφε ότι σε αντίδραση στο ελληνικό σχέδιο, το Τουρκικό ναυτικό ετοιμαζόταν να “χαρτογραφήσει πλήρως” τις βραχονησίδες του Αιγαίου.

δ. Η επιστολή του Προέδρου Κλίντον

Στις 4 Ιανουαρίου 1996, ο πρόεδρος Κλίντον με επιστολή του στον ελληνικής καταγωγής Γερουσιαστή Πολ Σαρμπάνη, διατύπωνε την ανησυχία του για ενδεχόμενο θερμού επεισοδίου στο Αιγαίο.

***

Οι Τούρκοι, με όσα συνέβησαν στα Ίμια, όπως με την προσγείωση του τουρκικού-πολιτικού ελικοπτέρου, στις 27-1-1996 και την απόβαση κομάντος, στις 31-1-1996, δεν αμφισβήτησαν το εύρος των χωρικών μας υδάτων ή την υφαλοκρηπίδα ή την ΑΟΖ, στα οποία ενδεχομένως να υπάρχουν εκατέρωθεν αμφισβητήσεις και ενστάσεις, αλλά αμφισβήτησαν και συνεχίζουν να αμφισβητούν την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδος.

Δεν παραβίασαν τα ελληνικά χωρικά ύδατα -σύνηθες γι’ αυτούς φαινόμενο- αλλά παραβίασαν και κατέλαβαν, ελληνικό έδαφος.

Αυτό που έκαναν οι Τούρκοι στα Ίμια το 1996, δεν ήταν κάτι αποσπασματικό, αλλά ένας ακόμη κρίκος στην αλυσίδα-σειρά περιστατικών με κοινό χαρακτηριστικό την αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και την ανατροπή του status quo σε όλο το Αιγαίο.

Νικόλαος Παπανικολόπουλος

Υποναύαρχος ΛΣ (εα)

Αλεξανδρούπολη – Ιανουάριος 2026

https://elthraki.gr/%cf%80%cf%8e%cf%82-%cf%86%cf%84%ce%ac%cf%83%ce%b1%ce%bc%ce%b5-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba%cf%81%ce%af%cf%83%ce%b7-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%b9%ce%bc%ce%af%cf%89%ce%bd/

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ (ΜΕΡΟΣ 2ο)

 

25 ακίνητα στην Αλεξανδρούπολη σε εταιρείες τουρκικών συμφερόντων

Ο Βουλευτής Έβρου, Πάρης Παπαδάκης, αποκάλυψε τα στοιχεία και ζητά αλλαγή του πλαισίου για λόγους εθνικής ασφάλειας

Σε συνέντευξη Τύπου προχώρησε χτες το μεσημέρι, ο Βουλευτής Έβρου της «Ελληνικής Λύσης», Πάρης Παπαδάκης, φέρνοντας στη δημοσιότητα στοιχεία που συγκέντρωσε για το θέμα των αγορών ακινήτων από εταιρείες τουρκικών συμφερόντων στην Αλεξανδρούπολη.

Ο κ. Παπαδάκης ξεκίνησε την έρευνα μετά τις συνεχείς συζητήσεις και δηλώσεις από διάφορες πλευρές για “εποικισμό” του Έβρου, θέλοντας να διαπιστώσει εάν αυτό ισχύει.

Σύμφωνα με όσα παρουσίασε ο Βουλευτής Έβρου, από το 2019 μέχρι και το 2025 έχουν καταγραφεί επίσημα 25 αγορές ακινήτων στην Αλεξανδρούπολη, από 9 συνολικά εταιρείες τουρκικών συμφερόντων. Από αυτές τις εταιρείες, οι 5 έχουν έδρα στην Αλεξανδρούπολη και οι άλλες 4 στη Βουλγαρία, ενώ οι μέτοχοί τους είναι Τούρκοι.

Παράλληλα, ο κ. Παπαδάκης, ανέφερε ότι οι αγορές γίνονται με απολύτως νόμιμο τρόπο, καθώς υπάρχει το κενό στο σχετικό νόμο.

  

Συγκεκριμένα, το νομικό πλαίσιο είναι το άρθρο 25 του νόμου 1892 του 1990, όπου τότε είχε εκδοθεί αυτός ο νόμος, έτσι ώστε να μην αγοράζουν φυσικά πρόσωπα που δεν είναι κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ακίνητα στην παραμεθόρια περιοχή για λόγους, όπως αναφέρει η αιτιολογική έκθεση του νόμου, εθνικής ασφαλείας.

Ωστόσο, εάν μια εταιρεία έχει την έδρα της σε πόλη-κράτος της ΕΕ μπορεί κανονικά να προχωρήσει σε αγορές ακινήτων σε οποιαδήποτε πόλη-χώρα της Ευρώπης. Έτσι, οι Τούρκοι αγοραστές, εκμεταλλεύονται αυτό το νομοθετικό κενό και ιδρύουν εταιρείες σε Ελλάδα ή σε σε οποιοδήποτε άλλο κράτος-μέλος της ΕΕ και αποκτούν ευρωπαϊκό ΑΦΜ.

Ειδικότερα, ο Πάρης Παπαδάκης ανέφερε: «Οι αγορές που έχουν γίνει έχουν γίνει στο κέντρο της Αλεξανδρούπολης και της Χηλής. Εμπλέκονται, από την έρευνα που έκανα, 4 συμβολαιογράφοι που έχουν συντάξει τα συμβόλαια αυτά, ενώ, χωρίς να θέλω να πω κάτι για όλους αυτούς που εμπλέκονται, η ιστορία θα τους κρίνει. Υπάρχει και θεσμικός που έχει πουλήσει σοβαρό και νευραλγικό ακίνητο στην πόλη της Αλεξανδρούπολης. Μιλάμε για 17 συνολικά συμβόλαια. Το κάθε συμβόλαιο, όμως, έχει και περισσότερα ακίνητα. Υπάρχει ένας πλειστηριασμός από τον οποίο έχουν αποκτήσει το γνωστό ξενοδοχείο στην πόλη μέσω κατακυρωτικής έκθεσης, δηλαδή από πλειστηριασμό. Και σε ένα ακίνητο, νευραλγικό, πολύ σοβαρό, μέσα στο κέντρο της πόλης, υπάρχει υποθήκη –ακούστε αυτό που θα σας πω– υποθήκη το ακίνητο αυτό στη Ziraat Bank, η οποία Ziraat Bank, όπως ξέρετε όλοι, είναι τουρκική, κρατική εταιρεία, άρα το συγκεκριμένο νευραλγικό ακίνητο έχει περάσει και στα χέρια του τουρκικού Δημοσίου. Έχουμε 25 ακίνητα, αγοραστές εταιρείες. Είναι εννέα στο σύνολο, που από πίσω είναι Τούρκοι. Οι εταιρείες αυτές έχουν συσταθεί, οι πέντε στην Αλεξανδρούπολη, δηλαδή έχουν έδρα την Αλεξανδρούπολη, και οι τέσσερις στη Βουλγαρία. Πιο συγκεκριμένα, στις 15 Οκτωβρίου 2025 είναι, από τη δική μου έρευνα, το τελευταίο συμβόλαιο. Δεν χρειάζεται να κουράζονται και εκεί στον Δήμο Αλεξανδρούπολης για κάτι επιτροπές που έκαναν και διάφορα πράγματα για να τα βρουν. Δεν χρειάζεται να κουράζονται. Δεν ξέρω τι έγινε μετά από έναν μήνα με την απόφαση που πήραν για να συγκροτήσουν μια επιτροπή. Δεν ξέρω αν έχει συγκροτηθεί οποιαδήποτε επιτροπή. Πιο συγκεκριμένα, 15 Οκτωβρίου 2025 είναι το τελευταίο συμβόλαιο και μιλάμε για μια οικοδομή στην περιοχή της Αλεξανδρούπολης, επί της οδού Λεωφόρου Δημοκρατίας και Εθνικής Αντιστάσεως. Εκεί είναι μια ολόκληρη πολυκατοικία, μια αποθήκη, ένα κατάστημα και τρεις όροφοι. Άρα,μιλάμε για μια οικοδομή με πέντε εμπράγματα δικαιώματα. Εδώ, λοιπόν, αυτοί που υπογράφουν ως εκπρόσωποι της αγοράστριας εταιρείας είναι κάτοικοι Κωνσταντινούπολης, είναι μέτοχοι Τούρκοι. Μόνο σε αυτή την περίπτωση θα σας πω ότι συντάκτρια του συμβολαίου αυτού είναι η αδερφή του κυρίου Ζαμπούκη. Απλά δεν θα το έλεγα, αν δεν είχε αυτή την συγγενική σχέση με τον δήμαρχο, ο οποίος δήμαρχος γνωρίζει, άρα γνώριζε πολύ καλά όταν μιλούσε για εποικισμούς και για αυτές τις αγορές. Είχε τα στοιχεία και μπορούσε κάλλιστα να μάθει ότι, έστω για αυτή την οικοδομή και τα πέντε ακίνητα, μιλάμε για τα πέντε από τα είκοσι πέντε, ήταν στην περιοχή της Λεωφόρου Δημοκρατίας και είχαν αγοραστεί από εταιρείες τουρκικών συμφερόντων. Ως προς το ηθικό κομμάτι, νόμιμο και ηθικό, και να το επαναλάβω εδώ, πρέπει να πω ότι μιλάμε για νόμιμες πράξεις».

Οι επόμενες κινήσεις

Επίσης, ο κ. Παπαδάκης, έκανε γνωστές τις επόμενες του κινήσεις, έτσι ώστε να πετύχει την επανεξέταση του σχετικού νόμου.

Αναλυτικά, ο κ. Παπαδάκης, δήλωσε: «Οι επόμενες ενέργειές μου, φυσικά, εφόσον σας ενημερώσω και έπρεπε να ενημερώσω και εσάς και όλο τον κόσμο για να έχει πλήρη γνώση, είναι να κατατεθούν τα στοιχεία αυτά στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αλεξανδρούπολης και φυσικά στη Βουλή των Ελλήνων, έτσι ώστε πλέον να μιλάμε με συγκεκριμένα στοιχεία και να σταματήσουμε την επικείμενη αυτή εμπράγματη κατάληψη του Έβρου, της Αλεξανδρούπολης, και να πληρωθεί αυτό το νομοθετικό κενό. Το θέμα είναι: καμία σπιθαμή γης, κανένα μέτρο, κανένα τετραγωνικό δεν πρέπει να περνάει σε τουρκικά χέρια εδώ στον Έβρο, γιατί παραβιάζεται η αιτιολογική έκθεση και ο σκοπός του νόμου του 1990, που ήταν για λόγους εθνικής ασφάλειας και εθνικής κυριαρχίας».

Αλέξανδρος Κεσανλής

https://elthraki.gr/25-%ce%b1%ce%ba%ce%af%ce%bd%ce%b7%cf%84%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b1%ce%bb%ce%b5%ce%be%ce%b1%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%bf%cf%8d%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b7-%cf%83%ce%b5-%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9%cf%81/

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ (ΜΕΡΟΣ 1ο)

 

Φωτίζεται το Κάστρο Χώρας Σαμοθράκης!

Το Υπουργείο Πολιτισμού προκήρυξε διαγωνισμό για το έργο φωτισμού ύψους 242.000 ευρώ – Ικανοποίηση από τον Δήμαρχο Σαμοθράκης, Θανάση Βίτσα

Είναι γνωστό πως η Σαμοθράκη βρίθει αρχαιολογικών μνημείων μεγάλης ιστορικής αξίας.

Ένα από αυτά είναι το πανέμορφο Κάστρο της Χώρας, για το οποίο καταγράφονται εξελίξεις.

Πιο συγκεκριμένα, πριν από λίγες ημέρες η «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΡΑΚΗ» δημοσίευσε την διακήρυξη του έργου, που ήταν η εξής:

«Το Υπουργείο Πολιτισμού/Διεύθυνση Αναστήλωσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων, προκηρύσσει την με ανοιχτή διαδικασία επιλογή αναδόχου για την κατασκευή του έργου “ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΣ ΦΩΤΙΣΜΟΣ ΚΑΣΤΡΟΥ ΧΩΡΑΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ”, εκτιμώμενης αξίας 241.935,48 ευρώ (πλέον Φ.Π.Α. 24 %), το οποίο ανήκει στην κατηγορία έργων “Ηλεκτρομηχανολογικά”.

Οι προσφορές υποβάλλονται από τους ενδιαφερομένους ηλεκτρονικά, μέσω της διαδικτυακής πύλης www.promitheus.gov.gr, μέχρι τις 12 Ιανουαρίου 2026, ημέρα Δευτέρα και ώρα 10.00 π.μ., σε ηλεκτρονικό φάκελο του υποσυστήματος ΕΣΗΔΗΣ- ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ».

Ως ημερομηνία και ώρα ηλεκτρονικής αποσφράγισης των προσφορών ορίζεται η 16η Ιανουαρίου 2026, ημέρα Παρασκευή και ώρα 10.00 π.μ.

Κριτήριο για την ανάθεση της σύμβασης είναι η πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά μόνο βάσει τιμής (χαμηλότερη τιμή)».

Στον διαγωνισμό μπορούν να συμμετέχουν φυσικά ή νομικά πρόσωπα, ή ενώσεις αυτών που δραστηριοποιούνται σε έργα κατηγορίας ΗΛΕΚΤΡΟΜΗΧΑΝΟΛΟΓΙΚΑ και ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΑ.

Την προκήρυξη του έργου υπογράφει ο Προϊστάμενος της Διεύθυνσης Αναστήλωσης Βυζαντινών & Μεταβυζαντινών Μνημείων, Αρχιτέκτων Μηχανικός Θεμιστοκλής Βλαχούλης.

Ως εκ τούτου, απομένουν λίγες ημέρες για να φανεί ποιος θα αναλάβει τον φωτισμό του Κάστρου.

Η ιστορία του Κάστρου

Ενώ είναι γνωστό στη θέα, λίγοι γνωρίζουν επ’ ακριβώς την ιστορία του Κάστρου της Χώρας. Ας την θυμηθούμε.

Το Κάστρο δεσπόζει πάνω στην κορυφή ενός απόκρημνου, βραχώδους λόφου στα βορειοανατολικά του ομώνυμου, σύγχρονου οικισμού και αποτελεί ένα σημαντικό μνημείο υστεροβυζαντινής φρουριακής αρχιτεκτονικής.

Η ίδρυσή του τοποθετείται στα 1431-1433 και αποδίδεται στον γενουάτη άρχοντα Παλαμήδη Γατελούζο, που απέκτησε την κυριότητα της Σαμοθράκης από τον Ιωάννη Ε’ τον Παλαιολόγο, επειδή τον βοήθησε στη διαμάχη του με τον Ιωάννη Καντακουζηνό για την κατοχή του θρόνου του Βυζαντίου.

Τo Κάστρο καταλαμβάνει συνολική έκταση 1880 τ.μ. και αποτελείται από την εσωτερική και την εξωτερική οχύρωση. Η κύρια είσοδος του ανοίγεται στο ανατολικό μέτωπο του μεταπυργίου ανάμεσα στον ορθογώνιο και τον κυκλικό πύργο της εξωτερικής οχύρωσης.

Ο ορθογώνιος πύργος που χτίστηκε στα 1433 είναι ένα τριώροφο κτίσμα, ύψους 11,30μ. με τοξοθυρίδες στα εσωτερικά μέτωπα των τοίχων του. Η πρόσβαση στο εσωτερικό του, πιθανότατα, πραγματοποιούνταν από είσοδο που βρίσκονταν στο επίπεδο του δεύτερου ορόφου.

Στον πρώτο όροφο είχε κατασκευαστεί μεγάλη κινστέρνα επιχρισμένη με καλής ποιότητας υδραυλικό κονίαμα και καμαροσκεπή στέγη, η οποία υποστηρίζονταν από αρχαίο, μαρμάρινο κίονα σε δεύτερη χρήση. Η κρήνη που βρίσκεται στο νότιο τοίχο του πύργου θα πρέπει να επικοινωνούσε με αυτή την κινστέρνα.

Ο κυκλικός πύργος, ύψους 12μ. κατασκευάστηκε κατά τη μεταβυζαντινή περίοδο, όταν είχε πλέον ολοκληρωθεί η εξωτερική οχύρωση, καθώς εφάπτεται στο νοτιοανατολικό άκρο του τείχους της. Δε διαθέτει είσοδο, διότι το εσωτερικό του επιχώνονταν συγχρόνως με την κατασκευή του πύργου, ώστε να δημιουργηθεί στην κορυφή του ένα ισοπεδωμένο δάπεδο από χώμα.

Στο νότιο τμήμα της εξωτερικής οχύρωσης, πολύ κοντά στο οχυρωματικό τείχος αποκαλύφθηκαν μια μεγάλη,πλακόστρωτη κινστέρνα, μια εργαστηριακή κατασκευή και τρία μονόχωρα δωμάτια, που υποδεικνύουν κάποιου είδους βιοτεχνική και αποθηκευτική λειτουργία.

Στο βόρειο τμήμα της εξωτερικής οχύρωσης είχε κατασκευαστεί τοξωτή πύλη, η οποία έπαψε να χρησιμοποιείται κατά τη μεταβυζαντινή περίοδο. Την περιοχή στα νότια και νοτιοανατολικά της κατέλαβαν τρεις χώροι οικιστικής χρήσεως.

Στην εσωτερική οχύρωση οδηγούσε λίθινη κλίμακα, η οποία κατέληγε σε τοξωτή πύλη, πάνω από την οποία διατηρούνται τα φουρούσια μιας καταχύστρας. Ο ορθογώνιος πύργος που αναπτύσσεται στα νοτιοανατολικά της εισόδου κατασκευάστηκε το 1431. Σώζεται σε ύψος περίπου 13μ., και πρέπει να διέθετε τυφλό ισόγειο και τρεις ορόφους με ξύλινα πατώματα. Στην κατασκευή του χρησιμοποιήθηκε αρκετό αρχαίο υλικό. Στο χώρο της εσωτερικής οχύρωσης τα πιο καλά διατηρημένα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα είναι δυο κινστέρνες επιχρισμένες με υδραυλικό κονίαμα, οι οποίες βρίσκονται βόρεια και νότια του ορθογώνιου πύργου. Η σχετικά ομαλή περιοχή ανάμεσα τους καταλαμβάνεται από λασπόκτιστα κτίρια.Βίτσας: «Το Κάστρο της Χώρας ετοιμάζεται να “συστηθεί” ξανά στο φως»

Με τη σειρά του, πάντως, ο Δήμαρχος Σαμοθράκης, Θανάσης Βίτσας χαιρέτισε την εξέλιξη αυτή από πλευράς Υπουργείου Πολιτισμού και ανέφερε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης:

«Το Κάστρο της Χώρας ετοιμάζεται να “συστηθεί” ξανά στο φως. Η ανάδειξη του εμβληματικού μνημείου των Gateluzzi και του φυσικού βράχου πάνω στον οποίο στέκει από τον 15ο αιώνα, δεν είναι μια τυχαία εξέλιξη. Είναι μια διαδρομή που ξεκίνησε το 2017, όταν αποφασίσαμε ότι η πρόχειρη φωταγώγηση δεκαετιών δεν ταιριάζει στην αισθητική και στην ιστορία της Σαμοθράκης.

Από την πρώτη ανάθεση της αρχιτεκτονικής μελέτης φωτισμού μέχρι σήμερα, το έργο πέρασε από διάφορες μεταβολές.

Παρά τις διαφοροποιήσεις που προέκυψαν στην πορεία, το ενδιαφέρον μας παρέμεινε αμείωτο. Ήταν μια δέσμευση που παρακολουθούσαμε στενά. Το έργο μετά το 2019 πέρασε στα “χέρια” της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας κι εργάστηκαν γι’ αυτό οι κυρίες Τερζοπούλου και Σαμπανοπούλου με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Ιδιαιτέρως θα αναφέρουμε το ειδικό ενδιαφέρον της Υπουργού κας Μενδώνη, γι’ αυτό και στις 19 Δεκεμβρίου, ο διαγωνισμός ύψους 242.000€ (πλέον Φ.Π.Α) από το Υπουργείο Πολιτισμού βγήκε στον αέρα.

Αισθάνομαι βαθιά ικανοποίηση, γιατί από την καθημερινή υποδομή μέχρι τον πολιτισμό, κάθε έργο είναι ένα κομμάτι της ταυτότητας που θέλουμε για το νησί μας.

Το φως που θα αγκαλιάσει τον βράχο της Χώρας, θα είναι το νέο μας τοπόσημο».

M.K.

https://elthraki.gr/%cf%86%cf%89%cf%84%ce%af%ce%b6%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%ac%cf%83%cf%84%cf%81%ce%bf-%cf%87%cf%8e%cf%81%ce%b1%cf%82-%cf%83%ce%b1%ce%bc%ce%bf%ce%b8%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7/

Τὰ δυνατὰ σημεῖα τοῦ Καποδίστρια τοῦ Σμαραγδῆ

 

Χαράλαμπος Μηνάογλου

Εἶδα κι ἐγώ τον Καποδίστρια τοῦ Σμαραγδῆ... ἴσως γράψω καὶ πιὸ ἀναλυτικά... ἀλλὰ ἐν συντομὶᾳ ἡ ταινία ἀξίζει γιὰ δύο λόγους: πρῶτον γιὰ τὸν ξεκάθαρο τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο ἀποδίδει τὴν συμμετοχὴ τῆς Ἀγγλίας στὴν δολοφονία τοῦ Κυβερνήτη ὡς ἀπαραίτητη προϋπόθεση γιὰ τὸν ἔλεγχο τῆς Ἑλλάδας ἀπὸ τοὺς Ἐγγλέζους... καὶ δεύτερον γιὰ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖον παρουσιάζει τον Μαυροκορδάτο... ἕναν τρόπο ἀπόλυτα ρεαλιστικὸ χωρὶς τὴν συνήθη ἀπόκρυψη τῆς πραγματικῆς δράσης του ἀπὸ καλλιτέχνες, "ἱστορικοὺς" καὶ πολιτικούς, ποὺ ζοῦν τὸ ἴδιο ἐλεεινὰ μὲ ἐκεῖνον... καὶ αὐτὸ ἴσως εἶναι ποὺ περισσότερο ἀπὸ τὴν ὅποια "ἁγιογραφία" του Καποδίστρια ἐνοχλεῖ τὸ ἀνθελληνικὸ κατεστημένο τῆς χώρας... ὅτι ἡ ταινία ξεμπροστιάζει τὸν προπάτορα τοῦ σημερινοῦ πολιτικοῦ κατεστημένου, τὸν ἀρχέτυπο προδότη, τὸν ἐλεεινὸ φιλήκοο τῶν ξένων, τὸν χαμερπῆ ἐκπωλητὴ τῆς Ἑλλάδας, τὸν ἀσκοῦντα τὴν ἐκτελεστικὴ ἐξουσία στὴν Ἑλλάδα μὲ ἐντολὴ τῶν ξένων πρεσβειῶν, τὸν ἀμοραλιστὴ κωλοτούμπα, ποὺ θὰ πουλοῦσε καὶ τὴν μάνα του ἀκόμη γιὰ κάποια χρόνια ξενόδοτης ἐξουσίας... δηλαδὴ τὸ γνήσιο παράγωγο τοῦ ἀντιπροσωπευτικοῦ συστήματος....

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2026/01/blog-post_58.html#more

ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΟΣ ΠΛΑΤΗ ΕΤΟΙΜΟΣ ΓΙΑ ΕΦΟΔΟ (ΜΕΡΟΣ 2ο)

 

Νέο έμβλημα για την Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης

Ποια ήταν η μυθική Βασίλισσα Ροδόπη – Η κόρη του Στρυμόνα και αδερφή του Αίμου αναδεικνύεται ως το νέο σύμβολο της περιοχής

Μια νέα σελίδα στην οπτική ταυτότητα της Περιφερειακής Ενότητας Ροδόπης ανοίγει από την 1η Ιανουαρίου 2026.

Όπως ανακοίνωσε ο Αντιπεριφερειάρχης Ροδόπης, κατά τη διάρκεια της, η αρχαία Βασίλισσα της Θράκης θα αποτελεί εφεξής το νέο έμβλημα της Π.Ε. Ροδόπης.

Κατά την ελληνική μυθολογία, η Ροδόπη ήταν η πανέμορφη κόρη του ποτάμιου θεού Στρυμόνα. Μαζί με τον αδελφό και σύζυγο της Αίμο βασίλευαν στη Θράκη και η αγάπη τους για τον τόπο αλλά και η υπερηφάνεια τους ήταν τόσο μεγάλη, που τόλμησαν να συγκρίνουν τους εαυτούς τους με τους θεούς του Ολύμπου, τον Δία και την Ήρα.

Ως τιμωρία για την αλαζονεία τους, οι θεοί τους μεταμόρφωσαν σε δύο μεγάλες και επιβλητικές οροσειρές, του Αίμου και της Ροδόπης. Έτσι, η Βασίλισσα Ροδόπη «χάρισε» το όνομά της στην οροσειρά της περιοχής μας, συμβολίζοντας την ομορφιά, την διαχρονικότητα και τη στενή σύνδεση του ανθρώπου με το θρακικό τοπίο.

Η σύνδεση με το παρόν και το έργο του Συλλόγου «Αθηνίων»

Η επιλογή της Βασίλισσας Ροδόπης ως εμβλήματος επιδιώκει να αναδείξει ακριβώς αυτή την πολιτιστική κληρονομιά. Η αποτύπωση του νέου συμβόλου έγινε μέσω ενός καλλιτεχνικού έργου, του καλαίσθητου αγαλματιδίου που φιλοτεχνήθηκε από τα μέλη του Συλλόγου Καλλιτεχνών Ροδόπης «Αθηνίων».

Σε αυτό, η μυθική Βασίλισσα εικονίζεται να κάθεται σε βράχο, στον οποίο ξεκουράζει το δεξί της χέρι, εν ώ στο αριστερό κρατά τρία λουλούδια.

Όπως μαθαίνουμε, η Π.Ε. Ροδόπης προμηθεύτηκε ήδη μερικά αγαλματίδια, τα οποία θα δίνονται ως συμβολικό δώρο σε αντίστοιχες εκδηλώσεις, ενώ ένα παρόμοιο αγαλματίδιο μεγαλύτερων διαστάσεων κοσμεί ήδη το γραφείο του Αντιπεριφερειάρχη.

fonitisrodopis.gr

https://elthraki.gr/%ce%bd%ce%ad%ce%bf-%ce%ad%ce%bc%ce%b2%ce%bb%ce%b7%ce%bc%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%cf%86%ce%b5%cf%81%ce%b5%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ae-%ce%b5%ce%bd%cf%8c%cf%84/