Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2009

Μια επέτειος που δεν πρέπει να ξεχάσουμε

240609-vivliopwleiaΠριν ένα περίπου χρόνο, στο κέντρο της Αθήνας και σε διάστημα μικρότερο των δύο εβδομάδων, πραγματοποιήθηκαν από ομάδες "αντιεξουσιαστών" εμπρηστικές επιθέσεις εναντίον τριών πατριωτικών βιβλιοπωλείων. Των εκδόσεων του Άδωνι Γεωργιάδη, του "Πελασγού" του Γιάννη Γιαννάκενα και της "Νέας Θέσις" του Γιάννη Σχοινά. Παρόλο που τότε εμείς, οι "του πατριωτικού χώρου" γράφαμε και ξαναγράφαμε και φωνάζαμε για τις «καταδρομικού» αυτού τύπου επιθέσεις, τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, αλλά και η Ελληνική Αστυνομία, έκαναν "την πάπια", θεωρώντας προφανώς όλα τα παραπάνω περιστατικά ως "μικροεπεισόδια".
Λίγους μήνες αργότερα ήλθαν τα γεγονότα του Δεκεμβρίου, για να τους διαψεύσουν και να επαληθεύσουν τους "ακραίους".
Πέρα όμως από την γενικότερη πολιτική αποτίμηση σχετικά με τις ευθύνες της κυβέρνησης και της αστυνομίας, πέρα από την κριτική μας έναντι των ξεκάθαρα αριστεροκρατούμενων ΜΜΕ, που κυριολεκτικά "έπνιξαν" το θέμα, μην επιτρέποντας ουδεμία κριτική προς τα χαϊδεμένα παιδιά του συστήματος, υπάρχει άλλη μια διάσταση: Η ανθρώπινη. Την οποία δεν πρέπει σε καμμία περίπτωση να ξεπεράσουμε έτσι απλά. Τα θύματα των επιθέσεων όχι απλά κινδύνευσαν τα ίδια, καθώς οι επιθέσεις έγιναν ώρες κατά τις οποίες λειτουργούσαν τα καταστήματά τους.
Η αγωνιστική διάσταση, την οποία ανέδειξαν οι ίδιοι οι εκδότες - στόχοι, είναι άξιοι θαυμασμού. Με το που δέχτηκαν την επίθεση σήκωσαν το κεφάλι και στάθηκαν στα πόδια τους, ξαναστήνοντας τα βιβλιοπωλεία τους.

Οι βάσεις της τρομοκρατίας
Κάποιοι στις "υπηρεσίες", ονομάζουν τέτοια φαινόμενα, μαζί με τις επιθέσεις με γκαζάκια, φαινόμενα "ελαφρής τρομοκρατίας". Αυτοί οι κάποιοι είναι τόσο εμποτισμένοι από την λογική του δημοσίου υπαλλήλου που δεν θα έπρεπε να έχουν καμιά σχέση με τις καρέκλες που κατέχουν. Είναι αυτοί όμως που έφτασαν σε αυτές, "σούρνοντας" και "γλείφοντας" πολιτικούς και υποσχόμενοι να τους κάνουν όλα τα χατήρια. Είναι αυτοί που μπήκαν ως "κλαδικάριοι" και αντιμετωπίζουν τις θέσεις τους ως πηγές εισοδήματος.
Γι' αυτό και δεν μπορούν να καταλάβουν ότι φαινόμενα τρομοκρατίας, όπως αυτό της Τετάρτης, με την δολοφονία ενός αστυνομικού, συνδέονται άμεσα με τις επιθέσεις εναντίον των βιβλιοπωλείων. Γιατί κοινή τους βάση είναι η ιδεολογία της "αριστεράς" που αποδέχεται την βία εναντίον κάθε αντιπάλου της, όσο και αν ουρλιάζουν οι εκπρόσωποί της με "ουμανιστικά" συνθήματα. Οι οργανωμένες επιθέσεις εναντίον των βιβλιοπωλείων του πατριωτικού χώρου, δεν είναι τίποτε άλλα παρά ο προθάλαμος αυτών που σκοτώνουν. Δεν χρειάζεται να το αποδείξουμε, είναι αυτονόητο.
Ειδικά στην Ελλάδα, όπου οι "νεαροί" των Εξαρχείων χαίρουν ασυλίας και προστασίας από το σύνολο του πολιτικού κόσμου, δεν είναι καθόλου δύσκολο να γίνει το επόμενο βήμα και από το μπιτόνι, να περάσουμε στο όπλο.

Tα βιβλία και οι Ιδέες δεν καίγονται

Άδωνις Γεωργιάδης: "Ένα χρόνο μετά, τίποτε δεν έχει αλλάξει. Το αντίθετο: έχει γίνει πιο εντόνο το κλίμα ανασφάλειας που επικρατεί στην κοινωνία. Ελπίζω ότι στην κυβέρνηση θα βάλουν μυαλό και θα αποφασίσουν επιτέλους να κυβερνήσουν."
Γιάννης Γιαννάκενας: "Τον Ιούνιο πέρυσι, "κουκουλοφόροι της Νέας Τάξης" επέδραμαν κατά των πατριωτικών βιβλιοπωλείων, προκαλώντας μεγάλες καταστροφές. Είχα πει τότε ότι αρρωστημένα μυαλά ονειρεύονται νέα δεκεμβριανά και δυστυχώς επαληθεύτηκα τον Δεκέμβρη. Για εμάς τους Έλληνες, η πολιτική πηγάζει από τον Πολιτισμό μας και υπερασπίζεται τις διαχρονικές αξίες μας. Η κοινωνική αλληλεγγύη και η ελευθερία αποτελούν βασικούς άξονες ανάπτυξης και πρόοδου του έθνους.
Οι πρακτικές της πολιτικής και πνευματικής βίας, είναι ξένες προς τον Ελληνικό Πολιτισμό και πηγάζουν από το ταξικό μίσος με το οποίο ο μαρξισμός μπολιάζει την ανθρωπότητα.
Τα βιβλία και οι Ιδέες δεν καίγονται, τέτοιες ανελεύθερες ενέργειες σφυρηλατούν ακόμα περισσότερο την ΠΙΣΤΗ και την ΑΓΑΠΗ μας στην Πατρίδα. Θέλω και πάλι να ευχαριστήσω όλους εκείνους του συναγωνιστές που στάθηκαν στο πλευρό των πληγέντων εκδοτών. Η συμπαράστασή τους ήταν καθοριστική.
Γιάννης Σχοινάς: "Επρόκειτο για σχεδιασμένη ενέργεια, που αποσκοπούσε στο να φιμώσει τους σκεπτομένους ελληνικά, κλείνοντας τους εκδοτικούς οίκους. Δεν ήταν η πρώτη φορά που έγινε κάτι τέτοιο. Εμείς συνεχίζουμε τον αγώνα μας."



1 σχόλιο:

  1. ΣΕ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΚΑΤΗΦΟΡΟ Η ΕΛΛΑΔΑ

    1. ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

    Και ίσως να είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της, που αυτή η πορεία φθοράς, αποδιάρθρωσης, αυτή η διαδικασία αποκαθήλωσης της εθνικής υπόστασης και απόλυτης «μπαχαλοποίησης» του καθημερινού γίγνεσθαι, ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια όλων μας σαν κακογυρισμένη ταινία.

    Είναι η πρώτη φορά ίσως που κανείς δεν προσπάθησε, κανένας δεν κόπιασε, κανένας δεν ίδρωσε για ν ανατρέψει τις όποιες κατακτήσεις (όσο αμφιλεγόμενες και αν ήταν) της μεταπολεμικής Ελλάδας.

    Δε χρειάστηκε να το κάνει…
    Δε χρειάστηκε να το επιχειρήσει καν…

    του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

    Οι καλοθελητές που συνθέτουν το πολιτικό σύστημα , αυτοί που το οικοδόμησαν με μεράκι και που κάνουν τα πάντα, ακόμα και …αντιπολίτευση για να το συντηρούν, φρόντισαν να παραδώσουν τα κλειδιά και μαζί μ αυτά τα ιερά και τα όσια αυτής της χώρας.

    Για τα σοβαρά και σπουδαία που κρίνονται καθημερινά κανείς δε μιλά.
    Κι εκείνοι που επιχειρούν κακότεχνα να δημοκοπήσουν καταπιανόμενοι με κάποιες πλευρές τους, είναι ολοφάνερο πως αναζητούν εφαλτήρια για να εξυπηρετήσουν μικροκομματισμούς και ανίερες σκοπιμότητες.

    2. ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΟΘΗΚΑΝ.

    Προοπτική???
    Σχεδιασμός???
    Ελπίδα???
    Είναι μερικά μόνο από τα μεγάλα ερωτηματικά που είναι καταδικασμένα σ αυτό το σάπιο σκηνικό να μένουν αναπάντητα…

    Ο καταγγελτικός λόγος περισσεύει στις μέρες μας. Άλλωστε πάντα ήταν εύκολο να καταδείξεις αυτά που κάνει ή δεν κάνει κανείς, πολύ δε περισσότερο που τα τελευταία χρόνια όλα τούτα εκδηλώνονται με τρόπο ιδιαίτερα προκλητικό.

    Ποιος όμως τόλμησε να δείξει που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια οι κυρίαρχες επιλογές, οι υπαναχωρήσεις και η μειοδοσία στο βαθμό που δεν ανατραπούν άμεσα???

    Ποιος πήρε την πρωτοβουλία να αφυπνίσει αυτόν το λαό και να τον κάνει μπαίνοντας ο ίδιος μπροστά, ανάχωμα για να μπει ένα τέλος σ αυτή την κατηφόρα???

    Ποιος τόλμησε να προσδιορίσει με σαφήνεια την εθνική κόκκινη γραμμή, να την αναδείξει σε κυρίαρχο στοιχείο της σύγχρονης πολιτικής πραγματικότητας, να υποτάξει το σύνολο της δουλειάς του στην απρόσκοπτη εξυπηρέτησή της και να συσπειρώσει μαχητικά γύρω από αυτήν και σε στόχους σαφείς και συγκεκριμένους τις πιο ζωντανές δυνάμεις του λαού μας???

    ΚΑΝΕΙΣ.
    Κάποιοι γιατί δεν θέλησαν. Γιατί συνειδητά επέλεξαν να εξυπηρετήσουν και να προωθήσουν συγκεκριμένες επιλογές και σχεδιασμούς που αποβλέπουν στην παγίωση μιας διαφορετικής πραγματικότητας, που άλλοι σχεδίασαν και που επείγονται να επιβάλλουν.

    Κάποιοι άλλοι γιατί δεν μπόρεσαν. Γιατί εγκλωβισμένοι σε απεραντολογίες και ιδεολογήματα του παρελθόντος, δεν έχουν την ικανότητα ενδεχομένως και την προθυμία, να συνειδητοποιήσουν πως εκτός από την ανέξοδη επαναστατική γυμναστική του πεζοδρόμιου, υπάρχουν και τα σχέδια που γίνονται κάτω από το τραπέζι. Σχέδια που δεν ακολουθούν πολιτικά πρωτόκολλα και δεν συνάδουν με προσεγγίσεις μεθοδολογικές για να τα αντιλαμβάνεται κανείς «κατά πως έμαθε»…

    Υπάρχουν και οι τρίτοι, εκείνοι που προσπάθησαν, εκείνοι που υγιώς ανέδειξαν πλευρές των προβλημάτων, αλλά που δεν κατάφεραν να πείσουν για το ρεαλιστικό της πρότασης και το ελπιδοφόρο της παρουσίας τους στην πολιτική ζωή. Κι αυτό δεν είναι τυχαίο. Αυτή είναι η μοίρα της ασυνέχειας, της αποσπασματικότητας, της περιοδικότητας στην εμφάνιση και στην πολιτική παρουσία.
    Κυρίως όμως είναι συνέπεια, της ελλιπούς πολιτικής αναζήτησης, και πάνω απ΄όλα της αποϊδεολογικοποίησης της πολιτικής τους υπόστασης και πρακτικής.
    Αυτά τα κενά, ο εποχιακός παραγοντισμός και η επετειακή δράση δεν είναι δυνατόν να τα αναπληρώσουν.

    3. ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ?

    Φυσικά και υπάρχει.
    Μπορεί να καθυστερήσαμε, αλλά δεν δικαιούμαστε...

    Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ: http://ellinikoforum.blogspot.com/

    ΑπάντησηΔιαγραφή